登入Tumigil siya sa pagtawa pero nanatili ang ngisi sa labi niya at nakatingin sa akin na parang nang-aasar at natutuwa sa reaksyon ko.
“Bakit ka nakangiti?” tanong ko. “Wala,” sagot niya na mahina at nakangiti at kalmado. “May ibig sabihin yang ngiti mo,” sabi ko na seryoso at nakatingin sa kanya at naiinis. “Wala nga,” sagot niya na mahina at nakangiti at ayaw aminin. “Kael,” tawag ko na seryoso at mariin at naghihintay ng maayos na sagot. “Relax, Slave,” sagot niya na mahina at nakangiti at nang-aasar at kalmado. Napairap ako at bumalik sa ginagawa ko. Hindi ko alam kung bakit gusto kong patunayan sa kanya na wala akong pakialam. Pero habang mas pinipilit kong ipakita na wala akong nararamdaman ay mas lalo niya lang akong inaasar at mas lalo siyang natutuwa. Ilang minuto lang ang lumipas nang tumunog ang cellphone niya at kinuha niya iyon mula sa bulsa at sinagot agad. “Hello?” sagot niya na kalmado at nakangiti ng konti at diretso ang boses. Tahimik akong nagpatuloy sa pag-aayos ng mga gamit sa kusina pero naririnig ko pa rin ang boses niya kahit ayaw kong makinig. “Tonight?” tanong niya na seryoso at tumingin sa akin sandali at kalmado. “Maybe,” sagot niya na mahina at nakangiti at may kasamang biro sa tono. Hindi ko alam kung bakit napatingin din ako sa kanya. Nang mapansin niyang nakatingin ako ay ngumiti siya at agad akong umiwas at bumalik sa ginagawa ko at namumula ang pisngi ko. Maya-maya ay natapos ang tawag pero wala pang isang minuto ay tumunog ulit ang cellphone niya at sinagot niya ulit. Sunod-sunod ang tawag at lahat ay parang babae ang kausap at doon ako mas nainis at hindi ko alam kung bakit. “Manang,” tawag ko nang makita kong dumaan siya sa kusina at mahina ang boses ko at nagtataka. “Yes, hija?” sagot ni Manang na magalang at nakangiti at lumapit sa akin at mabait. “Ganyan po ba talaga karami ang tumatawag kay Sir Kael?” tanong ko na mahina at nagtataka at pilit kalmado. Napatingin siya kay Kael na nasa kabilang bahagi ng sala at may kausap na naman sa cellphone at relaxed na relaxed ang mukha. “Sanay na kami rito,” sagot niya na mahina at nakangiti at kalmado. “Sa alin po?” tanong ko na mahina at nagtataka. “Sa mga babaeng tumatawag at dumadalaw kay Sir Kael,” sagot niya na mahina at totoo ang sinabi at nakangiti. Natigilan ako at hindi ko inaasahan ang sagot niya. “Marami po?” tanong ko na mahina at gulat at hindi makapaniwala. “Hindi ko na mabilang, hija,” sagot niya na mahina at natatawa at totoo ang sinabi. Napatingin ako kay Kael at nakasandal siya sa sofa habang nagsasalita sa telepono at relaxed na relaxed na parang normal lang ang lahat at sanay na sanay siya sa ganon. “Bata pa lang si Sir Kael, maraming babae nang nakapaligid sa kanya,” sabi ni Manang na mahina at nakangiti. “May mga kaibigan, may mga kakilala, may mga dating girlfriend at kung anu-ano pa.” “Ah,” sagot ko na maikli at hindi ko alam ang sasabihin at biglang bumigat ang dibdib ko. “Bakit, hija?” tanong ni Manang na nagtataka at nakangiti at parang may napansin sa mukha ko. “Wala po,” sagot ko na mabilis at pilit nakangiti at umiiwas ng tingin. Ngumiti siya na parang may alam na at tumango at nagpatuloy sa paglalakad. Ako naman ay nanatili sa kusina at hindi ko maintindihan kung bakit naging hindi komportable ang pakiramdam ko. Alam ko naman na playboy siya at hindi ko naman siya gusto. Pero bakit parang may kumikirot sa dibdib ko tuwing may babaeng tumatawag sa kanya. “Eliana,” tawag ni Kael na mahina at seryoso at nakatingin sa akin at kalmado. Napalingon ako at medyo kinakabahan. “Come here,” sabi niya na mahina at may ngiti at nakatingin sa akin. “Ano po?” tanong ko na mahina at nagtataka. “Come here,” sabi niya ulit na mahina at seryoso. Napabuntonghininga ako at lumapit at may ilang damit na nakalagay sa sofa at maayos na nakatiklop at mukhang mamahalin. “Pili ka,” sabi niya na mahina at nakangiti at nakatingin sa damit. “Para saan?” tanong ko na nagtataka. “My clothes,” sagot niya na maikli at kalmado. “May stylist ka naman,” sabi ko na mahina at nagtataka. “I don't want them,” sagot niya na mahina at seryoso. “Eh bakit ako?” tanong ko na mahina. “Because I want your choice,” sagot niya na mahina at sincere at diretso ang tingin at nakangiti. Tiningnan ko ang mga damit at may black polo at white polo at dark gray shirt. “Black,” sabi ko habang itinuturo ang itim na polo at pilit kalmado. “Why?” tanong niya na mahina at nagtataka. “Bagay sa iyo,” sagot ko na mahina at nahihiya at nakangiti ng konti. Bigla siyang natahimik at napatingin sa akin at seryoso ang mukha. “Ano?” tanong ko “Nothing,” sagot niya na mahina at nakangiti at kinuha ang black polo at tumayo. “Then help me,” sabi niya na mahina at nakangiti. “Ako?” tanong ko na gulat at nagtataka. Tumango siya. “Fix my collar,” sabi niya na mahina at seryoso. “Kael, kaya mo naman iyan,” sabi ko na mahina at naiinis. “I know,” sagot niya na mahina at nakangiti. “Then do it yourself,” sabi ko na mahina at naiinis. “But I want you to do it,” sagot niya na mahina at nakangiti at sincere at diretso ang tingin. Napabuntonghininga ako at pilit kalmado. “Fine,” sagot ko na mahina at napipilitan at lumapit. Kinuha ko ang collar ng polo niya at inayos at nang iangat ko ang kamay ko ay saka ko napansin kung gaano siya kalapit at halos wala nang pagitan sa amin at naamoy ko ang pabango niya at bigla akong kinabahan at bumilis ang tibok ng puso ko. “Tumayo ka nang maayos,” sabi ko na mahina at kinakabahan at namumula. “I am,” sagot niya na mahina at nakangiti at kalmado. “Ang lapit mo,” sabi ko na mahina at nahihiya. “You're the one who came closer,” sagot niya na mahina at nakangiti at nang-aasar. Dahan-dahan kong inayos ang collar niya at pilit kalmado kahit nanginginig ang kamay ko. “Done,” sabi ko na mahina at aatras na sana. “Looks good,” sabi niya na mahina at nakangiti at seryoso. “Of course. Ako ang pumili,” sagot ko na mahina at pilit mayabang. “I wasn't talking about the shirt,” sagot niya na mahina at diretso ang tingin at seryoso. Natigilan ako at namula ang pisngi ko. “Kael…” tawag ko na mahina at kinakabahan. “Your face,” sabi niya na mahina at nakangiti at sincere at diretso. Bigla akong napaatras at naiinis at nahihiya. “Ang kapal ng mukha mo,” sabi ko na mahina at naiinis at namumula. Tumawa siya at bago pa ako makasagot ay biglang bumukas ang p***o ng mansion at isang babae ang mabilis na pumasok at pamilyar siya sa lugar dahil hindi na naghintay na batiin siya ng staff. “Kael!” tawag ng babae na masaya at mabilis na lumapit at nakangiti. Napalingon si Kael at ngumiti ng konti. “Hey,” bati niya na mahina at kalmado. Mabilis na lumapit ang babae sa kanya at bago pa ako makagalaw ay hinalikan siya ng babae sa pisngi at nanigas ako at parang nawala ang lahat ng ingay sa paligid at nakatingin lang ako sa kanilang dalawa at biglang bumigat ang dibdib ko. “I missed you,” sabi ng babae na masaya at malambing at nakahawak sa braso niya at nakangiti. Samantala ay si Kael ay napatingin sa akin at nakita niya ang ekspresyon ko at seryoso ang mukha niya."Why do you want to come with me?" tanong ko kay Kael matapos niyang sabihin na sasama siya sa gathering namin sa Sabado. Hindi ko pa rin matanggap ang sinabi niya dahil napakabiglaan niyon at hindi ito katulad ng ugali niya.Napatingin siya sa akin nang diretso at tila walang bigat sa mukha niya. "Do I need a reason?" balik niya na may halong hamon."It's a gathering of my former culinary training classmates. You don't even know them," paliwanag ko at sinubukan kong ipaliwanag sa kanya na hindi iyon lugar para sa kanya."So?" maikli niyang sagot na parang wala siyang pakialam sa paliwanag ko."Kael, you have your own schedule. Besides, you said you don't like wasting time on things that aren't important," paalala ko sa kanya habang pinipilit kong maging mahinahon kahit ramdam ko na ang pagtaas ng boses ko.Bahagya siyang ngumisi at lumapit nang kaunti. "Are you saying spending time with you isn't important?" tanong niya na biglang nagpatahimik sa akin.Napatitig ako sa kanya at halos
Kinabukasan ay abala akong inaayos ang schedule ni Kael sa study room. Tahimik ang buong paligid at tanging tunog lang ng aircon at pagta-type ni Kael ang naririnig ko. Maingat kong binubuklat ang planner at sinusulat ang mga appointment niya para sa buong linggo nang mapansin kong may nakasulat na appointment sa Sabado na may pulang marka at may note sa gilid."Kael, may business appointment ka sa Sabado, right?" tanong ko habang tinitingnan ang planner at pinipilit na maging maayos ang boses ko.Hindi siya nag-angat ng tingin mula sa laptop. Nakatuon pa rin ang mata niya sa screen at abala ang daliri niya sa pagta-type na parang may hinahabol siyang deadline."Yes. Why?" maikli niyang sagot na halos hindi niya ako nilingon."Just confirming kung kailangan mo akong samahan," paliwanag ko at bahagya akong lumapit para ipakita sa kanya ang planner."Of course. Who else is going to handle my things?" sagot niya na parang napaka-obvious ng sagot at wala nang dapat pag-usapan pa.Napabunt
Pagdating namin sa mansion ay agad kong inilapag ang mga gamit ni Kael sa study room. Mabigat ang dala niyang bag at ilang folders na puno ng kontrata kaya maingat ko itong inayos sa gilid ng malaki niyang mesa para hindi magulo ang mga dokumento. Amoy pa rin ang pabango niya sa bag at bahagyang nanatili ang init ng katawan niya doon."Slave, get me some coffee."Tumango ako at lumabas para ihanda iyon. Sanay na ako sa tono niyang iyon na laging may utos at walang lambing. Sa kusina ay maingat kong tinimpla ang kape ayon sa gusto niya. Itim, walang asukal at mainit na mainit. Pagbalik ko sa study room ay abala na naman siya sa pagbabasa ng mga dokumento. Nakasuot pa rin siya ng coat at seryosong-seryoso ang mukha habang binubuklat ang mga papel na tila walang katapusan.Inilapag ko ang tasa sa tabi niya nang dahan-dahan para hindi matapon at hindi siya maistorbo."Anything else?" tanong ko nang mahina."Cancel my dinner appointment tonigh
"Your coffee."Maingat kong inilapag ang bagong timplang tasa sa harap ni Kael bago ako bumalik sa dati kong kinatatayuan malapit sa gilid ng mesa. Sinigurado kong hindi matatapon ang kape dahil kabisado ko na kung paano siya nagiging masungit kapag may kaunting dumi sa mesa."Thank you," maikli niyang sagot. Hindi man lang siya nag-abalang tumingin sa akin at agad niyang ibinalik ang buong atensyon sa meeting na nagpapatuloy sa harapan namin.Nagpatuloy ang usapan tungkol sa proposed partnership. Si Liam ang nagsasalita at ipinapaliwanag niya ang ilang detalye ng proyekto habang nakikinig ang lahat. Habang abala siya sa pagpapaliwanag ay napansin niya ang hawak kong dokumento. May maliit na notes doon na ako mismo ang sumulat noong training pa lang."Eliana, are you still practicing the recipes we worked on during training?" tanong niya habang nakangiti at halatang natuwa na makita akong muli.Napangiti rin ako nang marinig iyon. Biglang
Kinabukasan, maaga kaming dumating sa Montenegro Empire. Wala pang alas otso pero halos tahimik pa ang buong executive floor. Tanging mga security at ilang maagang empleyado pa lang ang nasa paligid.Bitbit ko ang mga dokumentong kailangan ni Kael ang main proposal folder na may tatak ng Valerio Group, ang planner niya na puno ng schedule, at ang laptop na may presentation. Tahimik lang akong sumusunod sa likuran niya habang mabilis siyang naglalakad papunta sa opisina niya, sanay na sanay na sa pasilyong iyon na parang pag-aari niya ang buong gusali. Pagpasok namin sa opisina, inilapag niya agad ang coat niya sa sofa at dumiretso sa malaki niyang desk na gawa sa itim na marmol."Prepare the coffee. The meeting starts in 30 minutes. Make it black, walang asukal," utos niya habang binubuksan na ang laptop at sinusuri agad ang mga dokumento sa harap niya, hindi man lang tumitingala sa akin.Tumango ako at dumiretso sa pantry na nasa loob mismo ng opisina niy
"It's nothing, Kael. I'm just tired. Pagod lang ako sa biyahe," sagot ko, pilit na ngumiti kahit halata sa boses ko na may iniiwasan ako at basa pa ang gilid ng mata ko.Hindi agad sumagot si Kael. Ilang segundo niya akong tinitigan nang tahimik, mula sa mata hanggang sa labi ko, parang hinuhulaan kung nagsasabi ba ako ng totoo o nagsisinungaling. Kita ko sa mata niya na hindi siya kumbinsido at hindi siya natuwa sa sagot ko."Whatever. Get in," sabi niya sa huli, malamig pero hindi na kasing talim kanina, at tuluyang pumasok sa loob ng sasakyan. Hindi na niya ako hinintay.Tahimik akong sumunod at umupo sa tabi niya sa backseat. Hindi malaki ang distansya namin pero pakiramdam ko ay napakalayo niya, parang may pader sa pagitan namin. Sa buong biyahe pauwi mula sa Montenegro Mansion hanggang sa private mansion niya, hindi na niya ako kinausap pa. Abala siya sa pagbabasa ng ilang dokumento at sa pag-check ng cellphone niya, paminsan-minsan ay napapakunot an







