All Chapters of HIS UNWANTED SLAVE : Chapter 1 - Chapter 10

6 AM pa lang, gising na ako habang nakatitig sa kisame ng kwarto ko. Hindi dahil masipag ako, kundi dahil paulit-ulit sa utak ko ang salitang pinirmahan ko kahapon.Slave. ₱150,000.Huminga ako nang malalim sabay bangon. Inayos ko ang buhok ko sa salamin at tinitigan ko ang mukha kong puyat at pagod, pero sinuot ko pa rin ang simpleng uniform na binigay ni Manang. Paglabas ko ng kwarto, tahimik pa ang buong mansion. Akala ko ako pa lang ang gising.Pagpasok ko sa kusina, kumuha ako ng tasa para magkape, pero muntik na akong mapatalon nang may malamig na boses na nagsalita sa likod ko.“Coffee,” sabi ni Kael na nakatayo sa may pinto ng kusina, nakapamulsa at nakatingin sa akin na parang nagulat din siya na nandito ako.Paglingon ko, nandoon si Kael. Naka-black robe lang siya, basa pa nang kaunti ang buhok niya dahil bagong ligo, at seryoso ang mukha niya pero may halong antok.“Good morning din,” sagot ko na nakakunot-noo habang nakahawak pa rin sa tasa.Tinaasan niya ako ng kilay at i

“GET OUT!” malakas na sigaw ko nang biglang pumasok si Kael sa silid ko at amoy alak ito.Hindi ko dapat siya pinapasok sa kwarto ko.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang tuluyan niyang isara ang pinto sa likuran niya. Ang akala ko, may ipapagawa siya, pero nakakatakot dahil amoy alak siya.Parang kasabay ng tunog na iyon ay nagsara rin ang natitirang bahagi ng matinong pag-iisip ko.“K-Kael…” Hindi ko alam kung bakit parang naging mahina ang boses ko. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, nakatitig nang diretso sa mga mata ko. Bahagyang nakabukas ang itim niyang polo, magulo ang buhok, at may kakaibang init sa mga mata niyang kanina pa nagpapabilis ng tibok ng puso ko.“Sabihin mong umalis ako,” sabi niya.Napahigpit ang hawak ko sa kumot na nasa likod ko.“Umalis ka.” Mahina kong sabi, pero hindi siya gumalaw. Nakatitig lang siya sa akin.“Sigurado ka?” tanong niya, kaya tumango ako pero hindi ko siya matingnan nang diretso. Narinig ko ang mabagal niyang paghinga, then he laug

“Interesting,” sabi ni Kael na malamig ang boses at walang emosyon matapos ko siyang sampalin at nakatingin sa akin na parang wala lang nangyari at seryoso ang mukha niya. Iyon lang at tumalikod ako agad. Hindi dahil matapang ako kundi dahil nanginginig na ang kamay ko at ayaw kong makita niyang kinakabahan ako. Isang malakas na sampal ang binigay ko at isang salita lang ang sinagot niya. Para bang ako pa ang talo sa palitan na iyon. Pagdating ko sa kusina ay nagkukunwari akong abala. Hinugasan ko ang pinggan na malinis na at inayos ang mga baso na maayos na. Kailangan kong gumalaw dahil kapag tumigil ako ay maiisip ko ulit ang mukha niya at lalo lang akong maiinis sa sarili ko. “Eliana,” tawag ni Kael na mababa ang boses at nasa likod ko na at kalmado at parang wala lang nangyari kanina at seryoso. Hindi ako lumingon. Kung lilingon ako ay siguradong makikita niya na namumula ako hindi dahil sa galit kundi dahil sa hiya. “Busy ako,” sagot ko na kunwaring abala at matigas ang ton

Hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kanina. Yung babaeng basta na lang pumasok sa mansion at humalik kay Kael sa pisngi.Ang mas nakakainis, hindi man lang siya nagulat. Parang normal lang sa kanya. Parang sanay na sanay siya na may babaeng lumalapit na may karapatan.Nasa walk-in closet niya ako at inaayos ang mga nakakalat na damit. Kinuha ko ang itim na polo niya at isinabit sa hanger. Pilit kong ibinabalik ang atensyon ko sa trabaho pero bumabalik pa rin ang eksena."Focus, Eliana. Trabaho lang," bulong ko sa sarili ko.Wala akong karapatan mainis. Personal assistant lang ako. O mas tama, personal slave kung pagbabasihan ang kontratang pinirmahan ko.Patapos na ako nang bumukas ang pinto ng closet. Akala ko si Kael, pero isang babae ang nakatayo doon.She looked expensive. Fitted dress, matataas na heels, designer bag. Mahaba at makintab ang buhok, maayos ang makeup, halatang sanay maging sentro ng atensyon.Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa at ngumiti nang may pang

Biglang nawala ang ngiti ni Kael nang makita ang babaeng nasa entrance. Nanigas ang panga niya at naging malamig ang mata niya parang ayaw niya na nadoon ang babae. Nagkunwari akong abala sa pag ayos ng mga plato. "Kael." Tawag ni Mrs. Montenegro nang makalapit. Nakangiti siya pero nagtataka sa reaksyon ni Kael. "Sorry Mom. I got delayed." Sagot ni Kael kay Mrs. Montenegro. Pilit ang ngiti niya at hindi mapakali. "Oh I see." Sabi ni Mrs. Montenegro. May tuwa sa boses niya. Umayos ng tayo ang babae at magalang na ngumiti. "Good evening Mrs. Montenegro." Bati ng babae kay Mrs. Montenegro. Mahinhin ang boses niya at sanay makihalubilo. "Good evening Sophia." Sagot ni Mrs. Montenegro sa babae. Mainit ang pagtanggap niya at kilala niya ito. Napatingin ako kay Mrs. Montenegro nang marinig ang pangalan. Kumirot ang dibdib ko nang hindi ko alam kung bakit. "Everyone, this is Sophia." Pagpapakilala ni Mrs. Montenegro sa amin. Masaya ang tono niya. "Kael's friend." Napatingin ako kay