CHAPTER 8

Ang balingkinitang katawan na nakasuot ng mahabang puting nightgown, na ilang pulgada ang taas sa tuhod, ay muling bumaba para kumuha ng tubig sa kusina. Matapos ang insidente noon, hindi na niya nakalimutang maghanda at magdala ng tubig sa kanyang silid, pero ngayon, nakalimutan niya.

Nang makuha niya ang malaking bote ng tubig, naglakad na siya pabalik sa kanyang silid. Kailangan niyang dumaan ulit sa dining area at bar. Sa pagkakataong ito, nagulat siya nang matindi dahil may boses na malalim ang tunog ang nagsalita at may malaking taong mabilis na lumapit sa likuran niya.

“Anong ginagawa mo rito?”

Nanigas siya sa init na naramdaman niya sa tabi ng kanyang pisngi. Ang bahagyang amoy ng alak mula sa lalaki ay halos makapagpalasing sa kanya.

“Uhm, kumuha lang po ng tubig. Nauuhaw po ako.”

Yumuko ang lalaki at sumilip sa ibabaw ng balikat niya. Nakita niya na mahigpit na niyakap ng dalaga ang malamig na malaking bote ng tubig sa dibdib niya gamit ang nanginginig na mga kamay.

“Sa tingin ko, masyadong revealing ang suot mo.”

“S-sorry po. Akala ko po dis-oras na at wala nang tao sa baba. Magdadala na po ako ng robe sa susunod.”

Muling sumilip ang lalaki sa harapan niya at nakita ang maliit na taluktok ng dibdib na nakaumbok sa nightgown. Napangiti siya nang may kasiyahan.

“Hindi ang damit mo ngayon. Ang tinutukoy ko ay ang damit mo sa party. Masyadong malalim ang hiwa sa harap at likod. Sa tingin ko, sobra na iyon. O baka naman mahilig ka talagang magpakita ng laman?”

“Hindi naman po revealing iyon. Lahat naman po nagsusuot ng ganoon. Mas revealing pa nga po ang suot ng girlfriend n’yo kaysa sa akin.”

Hindi niya alam kung ano ang nagtulak sa kanya na makipagtalo sa lalaki nang ganoon, gayong kadalasan ay halos hindi siya makatingin nang diretso sa kanya.

“Sinasagot mo ako?”

“H-hindi po. Nagpapaliwanag lang po ako. At matanda na rin po ako.”

Matanda na siya. Hindi niya iyon pinagtatalunan. Dahil talagang nanlalaki ang mga mata ng mga lalaki sa kanya sa buong party, kasama na siya, na halos hindi maalis ang tingin sa matamis na mukha at kaakit-akit na katawan ng dalaga.

“Ibig sabihin ba, gusto mong magpakita? Gusto mong tingnan ka ng mga lalaki at mag-isip ng marumi tungkol sa katawan mo?”

“Wala naman pong nag-iisip ng marumi tulad ng sinasabi n’yo. At hindi ko rin naman po gustong isuot ang damit na iyon.”

“Kung ganoon, bakit mo isinuot? Bakit hindi ka nagsuot ng ibang damit na mas disente?”

Muling nagbuga ng mainit na hininga ang lalaki malapit sa kanyang pisngi at leeg, kaya't kinilabutan ang balat ng dalaga.

“P-Pero si Tita Criselda ang pumili. Kailangan ko po itong suotin, di ba?”

“Huh! Masunuring bata. Sinusunod mo ang nanay ko sa lahat ng bagay. Kung inutusan ka ng nanay ko na gawin ang isang bagay na hindi mo gusto, gagawin mo ba?”

“Opo. Gagawin ko po, dahil malaki po ang utang na loob ko kay Tita Criselda. Siya po ang nag-alaga sa akin at nagbigay ng pagmamahal at init. Kung ano man po ang gusto ni Tita Criselda, gagawin ko, handa po akong gumanti.”

Nakatayo pa rin siya na nakayakap sa bote ng tubig, nakatalikod sa lalaki at hindi gumagalaw. Hindi niya alam kung ayaw ba niyang makita ang mukha ng lasing o kung hindi lang talaga niya maigalaw ang mga paa niya.

“Mabuti. Kung ganoon, bilang anak ni Mom, may karapatan din akong humingi ng kabayaran mula sa iyo, di ba?”

Ang malaking kamay ng lalaki ay yumakap sa kanya mula sa likuran, hinila siya palapit sa matigas na dibdib nito. Mabilis siyang sinunggaban ng matangos na ilong nito sa pisngi bago pa man siya makahanda.

“Aray, Peyton, bitawan mo ako!”

Ang balingkinitang babae ay nagpumiglas para makawala sa yakap niya. Pero habang nagpupumiglas siya, lalo lang niya itong hinigpitan. Ngayon, ang bawat bahagi ng kanilang katawan ay nakadikit na, wala nang espasyo para makasingit ang hangin.

“Bitawan mo’ko sabi!”

Patuloy siyang nagpumiglas at umiwas ng mukha. Pero lalo lang niyang binigyan ng pagkakataon ang lalaki na saktan siya. Agad na isiniksik ng matangos na ilong nito ang sarili sa leeg niya nang may matinding pagnanasa.

“Mhhmm, Fatima…” Bulong nito.

“Tigilan mo na! Lasing na lasing ka na! Bitawan mo ako!”

Muli siyang nagpumiglas, at sa pagkakataong ito, nagtagumpay siya nang buong lakas siyang tumapak sa paa ng lalaki.

“Aray!”

Nang makawala siya sa yakap ng lalaki na kasingtigas ng bakal, tumakbo siya palayo at umakyat sa kanyang silid sa dilim. Hindi na siya lumingon sa malaking lalaki na nakaupo na sa sahig at umaaray sa sakit.

“Aray! Bwisit na bata! Akala mo ba gusto kita? Inaasar lang kita, ganyan na ang reaksyon mo? Huwag mong hayaang magkaroon ako ng isa pang pagkakataon. Papatulan talaga kita.”

Tumayo ang malaking lalaki at umika-ika papunta sa sofa sa sala, at doon na humiga. Dahil lasing siya at masakit ang paa, hindi na niya kayang umakyat pa sa taas.

Nang makapasok na siya sa sarili niyang silid, agad niyang ikinandado ang pinto. Idinikit ng dalaga ang kanyang likod sa pinto. Hinawakan ng kanyang maliit na kamay ang kanyang dibdib na malakas na tumitibok dahil sa gulat. Hindi niya inakala na ganoon kalasing ang lalaki. Kung hindi niya tinapakan ang paa nito, wala siyang laban sa lakas nito dahil maliit siya. Hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa huli.

“Muntikan na! Lasing na lasing siya. Alam kaya niya ang ginawa niya? Hays, paano ko kaya siya titingnan bukas?”

Hindi naging maganda ang umaga para sa kanya dahil sa nangyari kagabi na hindi niya maalis sa isip. Halos hindi siya natulog. Pero nang lumabas siya ng silid, nakita niya si Tito Harrison at Tita Criselda na magkahawak-kamay na naglalakad, parang magkasintahan.

“O, Fatima, ang aga mo naman, anak. Wala ka namang klase ngayon, di ba? Gabing-gabi ka na natulog, bakit hindi ka pa matulog nang mas matagal?”

Natulog nang gabi? Halos hindi nga siya natulog! Pero paano niya sasabihin iyon? Baka tawagin ni Tita Criselda ang lalaki para pagsabihan at lumaki pa ang isyu. Sa susunod, siguradong aabusuhin na siya at hindi na siya makatira sa bahay na ito.

“Tutulungan ko po si Tita Joyce sa paghahanda ng almusal.”

“Kung ganoon, sumabay ka na sa akin. Bababa rin ako para tingnan ang almusal na gusto ng Tito mo.”

Nang makarating sila sa ibaba, nakita nila ang isang katulong na nakatayo at nag-aatubili sa harap ng sala, takot na pumasok at maglinis kaya napatanong si Criselda.

“Anong problema, Lileth? Bakit hindi ka naglilinis? Anong ginagawa mo riyan?”

“Ah, si Sir Peyton natutulog po sa loob, kaya hindi ako naglakas-loob pumasok,” sabi ni Lileth.

“Aba, grabe! Paano nakatulog si Peyton dito?” tanong ni Harrison.

“Siguro sobrang nalasing po siya kagabi. Nakita ko po siya sa bar na umiinom bago magsara ang bahay,” paliwanag ni Lileth.

“Ah, sige. Pumunta ka na lang sa ibang silid muna, Lileth. Kami na ni Fatima ang bahala dito, anak, silipin mo nga si Peyton, hindi ko alam na sobrang lasing siya kagabi,” sabi ni Criselda.

Hawak ang kamay ni Fatima, pumasok sila sa silid kasama ang asawa ni Criselda.

“Peyton!”

Hindi alam ng asawa ni Criselda ang nangyari sa loob dahil hindi na siya pumasok, pero nang makita niyang natutulog ang anak sa aircon, nagulat siya at agad na lumapit.

“Anak, bakit ka natutulog dito?” Tanong ni Harrison.

“Sinabi ni Lileth na lasing po siya, siguro hindi na siya nakauwi kagabi,” sagot ni Criselda habang hinahawakan ang kamay ng anak at ginigising si Peyton.

“Peyton, anak, grabe ang init mo,” sabi ni Criselda. Nang mahawakan niya ang katawan ng anak, agad niyang inalis ang kamay dahil sobrang init ni Peyton.

“Fatima, tawagan mo nga ang doktor para tulungan tayo. Papasok tayo sa silid para matulungan siyang matulog nang maayos,” utos ni Criselda.

Agad na nag-text si Fatima kay Dr. Jett, pinsan ng batang lasing, na dati nang tumulong sa kanya.

Hindi nagtagal, dumating si Dr. Jett at tiningnan si Peyton. Lumabas na may lagnat siya dahil sa kakulangan ng pahinga at sobrang pagod sa trabaho. Nakita rin niya ang pasa sa paa ni Peyton, parang may nabagsak na matigas sa kanya kagabi.

“Mukhang sobrang lasing nga siya kagabi, Criselda. Kaya’t may pasa sa paa at hindi nakayanan ang pag-akyat sa bahay. Kaya natulog siya sa sala at ngayon may lagnat,” paliwanag ni Dr. Jett.

“Grabe, kahit kailan hindi niya binibigyan ng pahinga ang katawan niya, tapos umiinom pa mag-isa,” sambit ni Criselda.

“Siguro nag-celebrate sa bagong posisyon. Pero mahina na talaga ang katawan niya, kaya sobra ang iniinom niya,” dagdag ni Dr. Jett.

Napayuko si Fatima at napangiti nang mapait habang iniisip kung paano nangyari ang pasa sa paa, alam niya kasing siya ang may gawa nito. Medyo naiinis siya sa sarili, dahil kung hindi nasaktan ang paa ni Peyton, makakaakyat siya sa bahay at hindi sana nagkasakit.

“Anyways, basta siguraduhing malinis at maalagaan si Peyton, Madame Criselda. Binigyan ko na siya ng gamot para sa lagnat. Wala namang masyadong alalahanin. Kung magigising, puwede niyang inumin ang gamot sa lagnat. Siguraduhin din na may nakabantay sa kanya para tulungan siyang uminom at punasan ang katawan kung kailangan,” utos ni Dr. Jett.

“Salamat, Doc. Tsaka kakain muna ba tayo ng almusal?” tanong ni Criselda.

“Hindi na po, Madame Criselda. Kailangan ko na pong pumasok sa duty,” sagot ni Dr. Jett.

“Sige, Doc, si Fatima ang maghahatid sa’yo sa labas,” alok ni Criselda.

“Salamat po,” sagot ni Dr. Jett.

Ngumiti ang gwapong doktor at sinundan siya pababa ng hagdan.

“Fatima, kamusta ka na? Mabigat ba ang pag-aaral?”

“Mabuti naman po. Malapit na pong mag-exam, kaya medyo nagtu-tutor lang kami paminsan-minsan, pero hindi naman masyadong mabigat. First year pa lang po kasi ako,” sagot niya.

“Kung may kailangan kang tulong, huwag kang mahihiya. Pwede mo akong i-message kahit kailan,” sabi niya.

“Maraming salamat po,” sagot niya.

“Eh, kung ako naman ang mag-message sa’yo, ok lang ba sa’yo?” tanong niya.

“Okay lang po. Kung may oras ka, pwede po kayong mag-message. Halos libre rin po ako palagi,” sagot niya.

Tumingin siya sa kanya ng matagal, may ngiti sa labi. Hindi niya alam kung naiintindihan ba ng dalaga na iniisip niya ito nang higit pa sa iniisip niya sa kanya. Pero dahil ang dalaga ay mukhang maayos at nasa ilalim ng pangangalaga ni Criselda, wala siyang dahilan para magmadali. Mas mabuting hintayin niyang lumaki pa siya ng dalawa o tatlong taon bago niya subukang ligawan ng seryoso. Kung gagawin niya ito ngayon, baka takutin siya o baka magalit si Criselda.

“Sige, babalik na ako ngayon,” sabi niya.

“Opo, paalam po, Doc!” sagot niya.