LOGINTatlong oras na ang lumipas, ngunit para kay Abbiyah, tila tatlong taon na siyang nakaupo sa ibabaw ng itim na velvet couch.Ang tanging naririnig lamang niya sa loob ng napakalawak at napakalamig na opisina ay ang mabilis na pag-type ni Zion sa keyboard nito, ang paglipat ng mga pahina ng makakapal na dokumento, at ang paminsan-minsang malamig na boses ng bilyonaryo tuwing may sinasagot itong tawag.Nakasuot pa rin si Abbiyah ng emerald green silk dress na ibinigay nito sa kanya kaninang umaga. Ang mga binti niya ay maayos na nakapatong sa gilid ng couch, hindi gumagalaw, hindi nagsasalita. Sa labas, isa siyang matapang at matalinong executive secretary na walang inuurungan. Ngunit dito, sa loob ng ika-walumpung palapag na naging sarili niyang hawla, isa siyang palamuti na pag-aari ng nag-iisang Hari ng Karagatan.Ngunit kahit hindi lumingon si Zion, alam ni Abbiyah na binabantayan siya nito.Bawat pag-iba niya ng posisyon, bawat mahinang pagbuntong-hininga niya, at bawat pag-alon ng
Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo sa loob ng madilim at malamig na executive suite.Nakatitig lamang si Abbiyah sa makapal na pinto kung saan lumabas si Zion ilang oras na ang nakakalipas. Hindi siya nakatulog. Paano siya makakatulog kung ang bawat sulok ng kwartong ito ay amoy mint at tabako ng lalaking nagkulong sa kanya? Ang bawat paggalaw niya sa ibabaw ng itim na silk bedsheets ay nagpapaalala sa matinding hapdi at sarap na iniwan ng bilyonaryo sa kanyang katawan.Dahan-dahang sumilip ang unang sinag ng araw mula sa malawak na bintana ng suite, unti-unting nagbibigay ng liwanag sa buong BGC skyline.Niyakap ni Abbiyah ang kanyang mga tuhod. Suot pa rin niya ang malaking midnight blue shirt ni Zion na umaabot hanggang sa kanyang mga hita. Ligtas na ang kanyang ama. Sa mga oras na ito, sigurado siyang gumagalaw na ang pinakamagagaling na abogado ng Imperial Group upang linisin ang pangalan ng pamilya niya at ipatapon si Arturo Lorenzo sa Switzerland.Nagtagumpay siya sa misyon niy
Ang bawat marahas na pagbayo ni Zion ay tila nagbabaon sa kaluluwa ni Abbiyah pababa sa pinakamalalim na impyerno. Ngunit ang impyernong ito ay hindi sumusunog, nilulunod siya nito sa isang nakakabaliw at walang-hanggang sarap.Mahigpit na nakabaon ang mga kuko ni Abbiyah sa pawisang likod ng bilyonaryo. Wala siyang makita kundi ang naglalagablab na kailaliman ng mga mata ni Zion, nanlilisik sa isang purong, mapanirang galit na nakabalot sa matinding uhaw. Wala nang natira sa kalmadong CEO. Ang lalaking nasa ibabaw niya ay isang ganap na halimaw na pilit kinukuha ang bawat patak ng kanyang hininga bilang kabayaran sa kanyang pagtataksil."Z-Zion... ahhh! P-Please..." humihikbing halinghing ni Abbiyah, ang kanyang katawan ay walang-awang umaarko sa ibabaw ng itim na silk bedsheets sa bawat pag-angkin nito."I gave you my complete trust!" nanggigigil at paos na atungal ni Zion. Ang malalaking palad nito ay walang-ingat na pumulupot sa kanyang baywang, pilit na iniangat ang dalaga upang
Ang malamig na leather sofa sa ilalim ng likod ni Abbiyah ay tila yelo na sumisipsip sa natitirang init ng kanyang katawan. Wala siyang kawala. Ang mabigat, matigas, at nagbabagang bulto ni Zion ay perpektong nakadagan sa kanya, inaalis ang anumang espasyo para sa pagtakas.Rinig na rinig ni Abbiyah ang matalim at nakakabinging ugong ng electronic locks ng buong ika-walumpung palapag na sabay-sabay na sumara. Ang imperyo ng Imperial Group ay opisyal nang naging isang ginintuang hawla, at siya ang nag-iisang presong nakakulong sa loob.Tinitigan siya ni Zion. Ang mga mata ng bilyonaryo na kanina ay nag-uumapaw sa debosyon at inosenteng pagnanasa ay ngayon ay dalawang madidilim na bangin ng purong, mapanirang obsesyon."Z-Zion... please," nanginginig at basag na pakiusap ni Abbiyah. Ang mga luha ay patuloy na tumutulo mula sa kanyang mga mata, bumabagsak sa magaspang na palad ng lalaking mahigpit na nakahawak sa kanyang panga. "K-Kahit anong gawin mo sa akin, tatanggapin ko. Saktan mo a
Ang nakakabulag na liwanag mula sa mga bumbilya sa kisame ay perpektong naglantad sa maputla at nanginginig na anyo ni Abbiyah, at sa naglalagablab, nakamamatay na demonyo na nakatayo sa kanyang harapan.Nakasandal ang likod ni Abbiyah sa malamig na pader ng mahogany bookshelf. Mahigpit niyang yakap ang itim na folder sa kanyang dibdib, tila ba isa itong sanggol na pilit niyang pinoprotektahan mula sa isang paparating na bagyo. Ang malaking midnight blue shirt ni Zion na suot niya ay biglang naging isang nakakasakal na patunay ng kanyang kasalanan.Humakbang si Zion papalapit. Bawat hakbang ng hubad na paa ng bilyonaryo sa sahig ay mabagal at walang-ingay, ngunit nagpapadala ng matinding pagyanig sa katinuan ng dalaga.Ang mga mata nito ay kasing-lamig ng kamatayan. Wala na ang lalaking umangkin sa kanya nang buong debosyon kanina. Wala na ang lalaking nanginginig ang mga kamay habang pilit na pinag-aaralan ang bawat kurba ng kanyang katawan. Ang nasa harapan niya ngayon ay ang walang
Pumapatak ang bawat segundo tila isang mabigat na martilyo sa isipan ni Abbiyah.Tahimik na tahimik ang buong executive suite. Ang tanging naririnig lamang niya ay ang malalim at ritmikong paghinga ni Zion na mahigpit na nakayakap sa kanya mula sa likuran. Ang malapad at mainit na dibdib ng bilyonaryo ay perpektong nakadikit sa kanyang hubad na likod. Ang malaking braso nito ay nakapulupot sa kanyang baywang, ang magagaspang na daliri ay banayad na nakabaon sa kanyang balat, tila ba kahit sa pagtulog ay sinisiguro ng Hari ng Karagatan na hindi siya makakatakas.Ipinikit ni Abbiyah ang kanyang mga mata at mariing kinagat ang kanyang ibabang labi.3-8-1-9-4-7-2-0-5-5-1-4.Pabalik-balik na umaalingawngaw ang labing-dalawang numerong iyon sa kanyang utak. Iyon ang passcode. Nakuha niya. Ang nag-iisang susi na magliligtas sa kanyang ama mula sa pagkakulong at maglilinis sa pangalan ng kanilang pamilya. Isang napakasimpleng kombinasyon ng mga numero, ngunit ang naging kapalit ay ang mismong







