Chapter: Chapter 6: The Last ArgumentHindi na kayang maghintay ni Sophia. Tatlong araw na niyang dala-dala ang sulat. Tatlong araw na rin niyang tinititigan ang divorce papers na nasa loob ng drawer niya. At sa bawat araw na lumilipas, mas lalo niyang napagtatanto na wala nang dapat iligtas.Wala nang dapat pang pag-usapan. Wala nang dapat ipaglaban dahil matagal nang sumuko si Adrian. Sinayang lang nito ang mga taon na pinagsamahan nila. Ngayon, siya naman ang bibitaw.Nakatayo siya sa harap ng malaking floor-to-ceiling window ng kanilang kwarto habang pinagmamasdan ang mga ilaw ng siyudad. Alas-nuwebe na ng gabi. At gaya ng nakasanayan ay wala pa rin si Adrian.Napangiti siya nang mapait. Dati, sa tuwing nahuhuli ito ng uwi, hindi siya mapakali.Ngayon? Wala na siyang nararamdaman. Wala na siyang pakialam pa. Parang may bahagi ng puso niyang tuluyan nang namatay. Narinig niya ang tunog ng pagbukas ng pinto sa ibaba. Kasunod noon ang mga yabag at alam niyang kay Adrian iyon.Huminga siya nang malalim. Ito na. Ito na tal
Huling Na-update: 2026-06-10
Chapter: Chapter 5: The Goodbye LetterTatlong araw na ang lumipas mula nang magdesisyon si Sophia na wakasan ang kanyang kasal. At sa loob ng tatlong araw na iyon ay wala siyang naramdamang ginhawa. Akala niya kapag nakapagdesisyon na siya, magiging madali na ang lahat. Akala niya kapag tinanggap na niyang tapos na sila, mababawasan ang sakit.Pero hindi pala ganoon. Dahil kahit gaano kasakit ang katotohanan ay mahal pa rin niya si Adrian. At iyon ang pinakamalaking problema. Hindi niya kailangang matutunang kalimutan ang asawa niya. Kailangan niyang matutunang bitawan ito habang mahal pa niya.Nakaupo siya ngayon sa kanyang maliit na library sa ikalawang palapag ng bahay. Tahimik ang paligid at naririnig lang niya ang mahinang tunog ng hangin mula sa labas. Mas okay na nga rin yon para payapa ang utak niya.Sa harapan niya ay isang puting papel. At isang mamahaling fountain pen na minsang regalo sa kanya ni Adrian noong second anniversary nila.Napangiti siya nang mapait, hindi pa rin talaga siya makapaniwala na nagawa y
Huling Na-update: 2026-06-08
Chapter: Chapter 4: Choosing HerselfHindi umalis si Sophia matapos marinig ang mga salitang iyon. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagtapon ng gamit. Hindi siya nanampal at hindi siya gumawa ng eksenang madalas niyang nakikita sa mga pelikula.Sa halip, tahimik lamang siyang nakatayo habang unti-unting nilalamon ng katotohanan ang natitira niyang pag-asa."I don't know if I love you anymore."Paulit-ulit iyong umaalingawngaw sa isip niya na parang sirang plaka. Parang sumpang ayaw siyang pakawalan.Nakatitig siya kay Adrian. Sa lalaking minsang nangakong mamahalin siya habambuhay. Sa lalaking minsang nagsabing hinding-hindi siya sasaktan. Sa lalaking minsang itinuring siyang buong mundo nito.Nakakatawa.Dahil ngayon, para na lamang siyang estranghera sa mga mata nito.Napatawa siya nang mahina at napaismid siya. At doon bahagyang kumunot ang noo ni Adrian."Sophia—""Don't."Agad siyang natahimik.Unang beses yata sa buong buhay nilang mag-asawa na pinigilan niya itong magsalita. At marahil, hindi rin nito iyon inaasahan
Huling Na-update: 2026-06-08
Chapter: Chapter 3: Broken PromisesMasakit pala talaga kapag ang kinatatakutan mo sa loob ng mahabang panahon ay tuluyan nang naging katotohanan.Iyon ang natutunan ni Sophia habang nakaupo sa sahig ng home office ni Adrian. Hindi na niya alam kung gaano katagal siyang umiiyak. Siguro ilang minuto o siguro isang oras. O baka higit pa pero wala na siyang pakialam. Pakiramdam niya ay tumigil ang oras. Tumigil ang mundo at tumigil ang lahat.Maliban sa sakit na patuloy na lumalamon sa kanya. Nasa tabi pa rin niya ang cellphone ni Adrian. Naka-on pa rin ang screen nito. At naroon pa rin ang mga mensaheng paulit-ulit na sumasaksak sa puso niya."I miss you already.""Last night was perfect.""When are you telling your wife?"Asawa.Hindi Sophia. Hindi ang pangalan niya. Kundi asawa. Parang isa na lang siyang balakid sa buhay ng dalawa. Parang isang problemang kailangang alisin.Napapikit siya habang pinupunasan ang luha sa kanyang mga mata.Hindi niya alam kung alin ang mas masakit. Ang katotohanang niloko siya ni Adrian o
Huling Na-update: 2026-06-08
Chapter: Chapter 2: The Other WomanKinabukasan, mas maaga kaysa karaniwan ang paggising ni Sophia Gonzaga. Ngunit hindi dahil mahimbing ang tulog niya. Kabaligtaran mismo ang nararamdaman niya kasi halos hindi siya nakatulog buong gabi.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang mga salitang binitawan niya kay Adrian."Nakakapagod ka nang mahalin."Iyon marahil ang pinakatotoong bagay na nasabi niya sa loob ng nakaraang taon. At masakit aminin na kahit totoo iyon, mahal pa rin niya ang asawa niya. Mahirap itong kalimutan at mahirap burahin ang nararamdaman niya.Mahal na mahal pa rin niya ito kahit sa gitna ng ginawa nito sa kaniya. Kaya nga mas masakit eh. Dahil hindi naman ganito nagsimula ang lahat.Noong una, si Adrian ang tipo ng lalaking pinapangarap ng kahit sinong babae. Sweet kasi ito, maalaga, mapagmahal at laging inuuna ang asawa. Ngunit habang lumalaki ang kumpanya nito, unti-unti rin itong nagbago.Hanggang sa isang araw, nagising na lamang si Sophia na parang hindi na niya kilala ang lalaking katabi niya s
Huling Na-update: 2026-06-08
Chapter: Chapter 1: The Last StrawTahimik ang buong bahay. Masyadong tahimik para sa isang tahanang minsang napuno ng tawanan, lambingan, at mga pangarap.Nakaupo si Sophia Gonzaga sa mahabang dining table, nakatitig sa malamig nang pagkain sa harapan niya. Alas-diyes na ng gabi. Dalawang oras na ang nakalipas mula nang dapat ay sabay silang maghapunan ng asawa niya.Pero gaya ng nakasanayan, wala na namang Adrian. Hindi na naman umuwi ng maaga ang asawa niya. At parang ang ending na naman nito ay kakainin niyang mag-isa ang hinanda niya. Sabagay, lumamig na eh.Napabuntong-hininga siya habang sinusulyapan ang oras sa wall clock. Parang pati tunog ng orasan ay alam kung gaano kalamig ang nararamdaman niya.10:07 PM.Ilang beses na ba itong nangyari? Hindi na niya mabilang.Noong una, nag-aalala pa siya. Tawag nang tawag at text nang text pa siya non kay Adrian. Naghihintay hanggang madaling-araw para lang matiyak na ligtas itong nakauwi. Kasi syempre, asawa niya eh.Pero kalaunan, napagod din siya.Dahil sa tuwing mag
Huling Na-update: 2026-06-08
Chapter: Chapter 46: Taking You SomewhereTyron wasn't expecting to feel jealous that day. In fact, jealousy was probably the last emotion he expected to experience when he left the office that afternoon. Hindi niya lubos akalain na mararamdaman niya iyon sa mismong araw na gusto niya lang sanang makita si Lorraine.He simply wanted to see Lorraine. That was all. Bigla niya lang naramdaman na gusto niyang makita ito. Hindi naman siguro masama diba kasi may relasyon naman sila.Yeah, fake, bulong ng utak ni Tyron.The entire morning had been exhausting. Back-to-back meetings, presentations, contract reviews, several phone calls from investors and an emergency issue involving one of their overseas partners.By noon, he should have been mentally drained. He should have been thinking about profit margins, about quarterly reports, about business expansions. Instead, he found himself wondering what Lorraine was doing.Again, the realization alone was enough to make him shake his head. When did this become normal? When did she becom
Huling Na-update: 2026-06-10
Chapter: Chapter 45: CuteAt mukhang hindi man iyon aaminin ni Tyron ay kitang-kita naman sa buong kilos nito.Hindi pa rin mawala ang ngiti sa mga labi ni Lorraine habang naglalakad silang palabas ng gymnasium. Sa totoo lang, pilit niya iyong pinipigilan pero sa tuwing naaalala niya ang ekspresyon ni Tyron kanina nang makita si Winston na nakahawak sa kaniyang braso, gusto na lamang niyang matawa.Hindi niya akalaing darating ang araw na makikita niya ang ganong side nito. Palagi kasing kalmado si Tyron at palagi nitong pinapakita na kaya nitong i-controll ang lahat, na parang palagi nitong alam kung anong gagawin pero kanina? Halos hinid nito maitago ang selos nito, at ewan din ba kung bakit parang mas natutuwa siya.Ito na ba yong kilig na tinatawag?Napabuntonghininga siya, nakakainis naman! Valid ba tong nararamdaman niya?Naglalakad sila sa mahabang corridor ng high school building habang papunta sa parking area. Tanghali na non kaya maraming estudyante ang nagsisilabasan ng mga classroom, tumatakbo pa n
Huling Na-update: 2026-06-10
Chapter: Chapter 44: Selos?Mukhang hindi nagustuhan ni Tyron ang nakita nito at hindi iyon nakaligtas kay Lorraine. Hindi nakaligtas sa kaniya ang mga mata nito na halos naningkit at kulang na lang ay sugurin nito si Sir Winston. Hinawakan na lang niya ito sa braso para kahit papano ay kumalma naman itoSa lahat ng panahon na magkasama sila, natutunan na niyang basahin ang ekspresyon ng lalaki kahit kunti. Alam niya kung kailan ito masaya, kung kailan ito pagod. Kung kailan ito nag-aalala at higit sa lahat ay kung kailan ito naiinis.At sa paraan ng pagkakakuyom ngayon ng panga nito at sa paraan ng paninigas ng mga balikat nito at sa paraan ng pagtitig nito kay Winston ay alam niyang may mali.Malaking mali talaga. Baka kapag hindi pa niya ito mapigilan ay makalimutan nito na nasa school sila at may makakakitang mga bata.
Huling Na-update: 2026-06-10
Chapter: Chapter 43: "Who's He?"Mula pa lamang sa pagpasok ni Lorraine sa school nang umagang iyon ay ramdam na niya ang pagiging abala ng lahat. Halos lahat ay hindi magkandaugaga sa mga ginagawa. Nagtataka pa siya kung bakit parang siya lang itong walang ginagawa. Sabagay, kailangan pa rin niyang tapusin itong pinagawa sa kaniya ng principal nila na report about doon sa budgeting nila. Kailangan na daw ito by next week.Muli siyang napasulyap sa labas. Halos lahat talaga ay busy, ang iba pang mga student sa high school ay may dala-dala pang tela. Napatango-tango na lang siya nang maalala ang napapalapit na event nila sa school. Ilang araw na lang pala at gaganapin na ang culmination event ng mga Garments students ng high school department. Malaking event din yon kasi parang isasabay din ang culmination ng Mapeh.Kahit elementary teacher siya, alam niyang malaking event iyon para sa mga estudyante. Ilang buwan ding pinaghandaan ng mga ito ang kanilang mga project. May fashion presentation iyon, may exhibit, at may
Huling Na-update: 2026-06-09
Chapter: Chapter 42: Want More?“May I?”Mahinang tanong ni Tyron matapos nilang paghiwalayin ang kanilang mga labi. Para bang natatakot itong sirain ang sandaling kasalukuyan nilang pinagsasaluhan. Kahit siya naman ay ayaw niya sanang maputol ang halikan nila.Para bang kahit isang maling galaw ay maaaring magising sila mula sa isang napakagandang panaginip. Kung hindi lang siya kakapusin ng hangin, hindi siya papayag na maputol eh. Paano ba naman kasi, parang tumatagal ay tila mas sumasarap ang halik ni Tyron.Habol pa ni Lorraine ang kaniyang paghinga. Hindi niya alam kung dahil ba iyon sa halik na pinagsaluhan nila ilang sandali lamang ang nakalilipas o dahil sa paraan ng pagtitig ni Tyron sa kaniya ngayon.Kahit hinihingal pa siya ay hinarap niya si Tyron. Ngumiti siya dito at tumango. Na parang binibigyan niya ito ng pahintulot na gawin nito ang gusto nitong gawin sa kaniya.“I’ll make you scream, Lorraine.”Tyron's touch sent a shiver through her entire body. Goosebumps rose along her skin, especially when hi
Huling Na-update: 2026-06-09
Chapter: Chapter 41: ScreamTahimik ang buong mansion nang makarating sila.Halos alas-onse na ng gabi kaya pati ang lamig ay niyayakap na siya. Napabuntonghininga na lang siya habang hinahaplos niya ang kaniyang braso. Mabuti na lang talaga at nakauwi na sila.Ang malalawak na hallway na karaniwang dinaraanan ng mga kasambahay sa umaga ay wala nang tao ngayon. Tanging ang maiinit na ilaw mula sa mga wall lamps ang nagbibigay-liwanag sa paligid.Pagkapasok nila sa loob ay agad na sinalubong sila ng katahimikan. Maging ang wallclock sa kabilang bahagi ng living room ay malinaw na maririnig ang bawat tik-tak non. Ang tahimik na talaga ng bahay at hindi siya sanay don. Sanay siya na palaging may Manang Lynn na naghihintay sa kaniya.Pero ngayon ay hindi na nila nadatnan si Manang Lynn. Marahil ay natu
Huling Na-update: 2026-06-09
Taming The Good Boy (SPG)
She is fire, danger, and everything forbidden. He is ice, innocence, and everything pure. Zara Montenegro is the definition of wild—unapologetic, bold, and used to getting whatever she wants. When she sets her eyes on Elian Santos, the shy and soft-spoken gentleman who looks like he has never sinned in his life, she makes it her mission to corrupt him. From public teasing to intimate nights, she pushes his limits until the line between right and wrong disappears. But what starts as a game of pleasure turns into something deeper, proving that sometimes, the wildest hearts belong to the gentlest souls.
Basahin
Chapter: CHAPTER 4: NO RULES, JUST PLEASUREPaglabas ni Elian ng opisina, parang takot na takot siya pero excited na excited. Alam niya kung ano ang naghihintay sa kanya. Zara. Yung babaeng unti-unti nang binabago ang pagkatao niya.Pagdating niya sa condo unit ni Zara, hindi man lang siya kinailangang kumatok. Nakaawang lang yung pinto, may maliit na note sa labas:“Pasok ka lang, Baby. Nasa kwarto ako. Hubo’t hubad na naghihintay sayo.”Nanlaki ang mata ni Elian. “Hala… totoo ba ‘to?”Dahan-dahan siyang pumasok. Tahimik ang buong bahay, pero ramdam niya yung kakaibang init at tension sa hangin. Amoy mamahaling kandila at pabango ni Zara.“Zara?” tawag niya nang mahina.Walang sumagot, pero may narinig siyang mahinang tawa mula sa taas.Dahan-dahang umakyat si Elian papunta sa master bedroom. Pagkarating niya sa pinto, sarado ito pero hindi naka-lock. Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto at sumilip.Doon… doon niya nakita ang eksenang hinding-hindi niya makakalimutan.Nakahiga si Zara sa gitna ng malaking kama. At tama yung n
Huling Na-update: 2026-04-24
Chapter: CHAPTER 3: Wild BabyKinabukasan, parang binabawi ni Elian ang lahat ng tulog na nawala sa kanya kagabi. Oras na para pumasok sa trabaho pero ang bigat pa ng pakiramdam niya. Hindi dahil pagod, kundi dahil sa sobrang daming nangyari sa isip at katawan niya.Pagbaba niya ng condo ni Zara, inihatid siya nito hanggang pinto. Hinalikan pa siya nito sa pisngi sabay bulong, “Ingat ka, Good Boy. Miss na kita agad.”At ngayon, habang nagmamaneho papunta sa opisina, paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang mga nangyari. Si Zara. Ang wild. Ang init. Ang tapang.“Grabe… babae talaga ‘yun,” bulong niya sa sarili habang nakahawak sa manibela. Namumula pa rin siya kahit nagiisa lang sa loob ng kotse.Maya-maya, nag-ring ang phone niya. Unknown number, pero alam na niya kung sino ‘yan.“Yes?” sagot niya.“Hello? My Good Boy,” boses ni Zara, malandi at nakakakilabot ang ganda. “Nasaan ka na? Nasa work ka na?”“Papunta pa lang, Zara. Bakit?”“Wala lang. Miss na kita kasi. Sige na, work well. Basta ha, bawal tumingin sa i
Huling Na-update: 2026-04-24
Chapter: CHAPTER 2: TAMING THE GOOD BOYMabilis ang takbo ng motor pero mas mabilis ang tibok ng puso ni Elian. Nasa likod niya si Zara, mahigpit ang yakap sa bewang niya. Ramdam niya ang bawat kurba ng katawan nito na dumidikit sa likod niya. Basang-basa na sila ng ulan, pero parang naiinitan pa lalo si Elian.“Ang bagal mo naman, Good Boy! Paabutin pa tayo ng bukas nito!” sigaw ni Zara mula sa likod, pero halatang nagbibiro lang. Hinampas pa niya nang mahina ang balikat ni Elian.“Ma’am, delikado oh! Basa ang kalsada!” depensa ni Elian, medyo nanginginig pa ang boses. Kinakabahan siya hindi dahil sa ulan, kundi dahil sa babaeng nakayakap sa kanya.Nakarating sila sa isang condo unit somewhere in the city. Medyo malayo ito sa mga party places, tahimik at exclusive. Pagbaba nila ng motor, basang-basa si Zara. Yung damit niya ay dumidikit sa balat, kitang-kita ang hubog ng katawan niya.“Tara, pasok ka muna. Magpatuyo ka bago ka umuwi. Baka magkasakit ka pa niyan,” aya ni Zara habang binubuksan ang pinto.“A-ah, sige. Saglit
Huling Na-update: 2026-04-24
Chapter: Chapter 1: WHEN THE STORM MEETS THE CALMTHIRD PERSON POVThe music was blasting so hard na halos gumalaw yung sahig ng bar. Lasers lights everywhere, people dancing, shouting, living their best lives. But amidst all that chaos, there was one person who looked like he didn’t belong.Elian was sitting on the corner booth, holding a glass of iced tea, looking around awkwardly. Suplado? No. Hindi lang talaga siya sanay sa ganitong lugar. Tahimik lang siya, nakatitig sa kawalan, tapos paminsan-minsan ay ngingiti nang tipid kapag may kumakausap sa kanya. Innocent. Ganoon siya. White polo shirt, maong pants, malinis tignan, parang lalaking hindi marunong manakit.“Bro, uminom ka naman! Birthday mo ‘to oh!” sigaw ng friend niya pero umiling lang si Elian.“Hindi ako sanay eh. Saka bawal sa akin,” sagot niya nang mahina. Mababa ang boses, malambing pakinggan.That was when the door opened.Pumasok si Zara. And just like that, the whole room seemed to stop for a second. She was wearing a black leather crop top and high-waisted shorts
Huling Na-update: 2026-04-24
Mag-log in
