Novels by Senyorita

Paglabas ni Elian ng opisina, parang takot na takot siya pero excited na excited. Alam niya kung ano ang naghihintay sa kanya. Zara. Yung babaeng unti-unti nang binabago ang pagkatao niya.Pagdating niya sa condo unit ni Zara, hindi man lang siya kinailangang kumatok. Nakaawang lang yung pinto, may maliit na note sa labas:“Pasok ka lang, Baby. Nasa kwarto ako. Hubo’t hubad na naghihintay sayo.”Nanlaki ang mata ni Elian. “Hala… totoo ba ‘to?”Dahan-dahan siyang pumasok. Tahimik ang buong bahay, pero ramdam niya yung kakaibang init at tension sa hangin. Amoy mamahaling kandila at pabango ni Zara.“Zara?” tawag niya nang mahina.Walang sumagot, pero may narinig siyang mahinang tawa mula sa taas.Dahan-dahang umakyat si Elian papunta sa master bedroom. Pagkarating niya sa pinto, sarado ito pero hindi naka-lock. Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto at sumilip.Doon… doon niya nakita ang eksenang hinding-hindi niya makakalimutan.Nakahiga si Zara sa gitna ng malaking kama. At tama yung n

Kinabukasan, parang binabawi ni Elian ang lahat ng tulog na nawala sa kanya kagabi. Oras na para pumasok sa trabaho pero ang bigat pa ng pakiramdam niya. Hindi dahil pagod, kundi dahil sa sobrang daming nangyari sa isip at katawan niya.Pagbaba niya ng condo ni Zara, inihatid siya nito hanggang pinto. Hinalikan pa siya nito sa pisngi sabay bulong, “Ingat ka, Good Boy. Miss na kita agad.”At ngayon, habang nagmamaneho papunta sa opisina, paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang mga nangyari. Si Zara. Ang wild. Ang init. Ang tapang.“Grabe… babae talaga ‘yun,” bulong niya sa sarili habang nakahawak sa manibela. Namumula pa rin siya kahit nagiisa lang sa loob ng kotse.Maya-maya, nag-ring ang phone niya. Unknown number, pero alam na niya kung sino ‘yan.“Yes?” sagot niya.“Hello? My Good Boy,” boses ni Zara, malandi at nakakakilabot ang ganda. “Nasaan ka na? Nasa work ka na?”“Papunta pa lang, Zara. Bakit?”“Wala lang. Miss na kita kasi. Sige na, work well. Basta ha, bawal tumingin sa i

Mabilis ang takbo ng motor pero mas mabilis ang tibok ng puso ni Elian. Nasa likod niya si Zara, mahigpit ang yakap sa bewang niya. Ramdam niya ang bawat kurba ng katawan nito na dumidikit sa likod niya. Basang-basa na sila ng ulan, pero parang naiinitan pa lalo si Elian.“Ang bagal mo naman, Good Boy! Paabutin pa tayo ng bukas nito!” sigaw ni Zara mula sa likod, pero halatang nagbibiro lang. Hinampas pa niya nang mahina ang balikat ni Elian.“Ma’am, delikado oh! Basa ang kalsada!” depensa ni Elian, medyo nanginginig pa ang boses. Kinakabahan siya hindi dahil sa ulan, kundi dahil sa babaeng nakayakap sa kanya.Nakarating sila sa isang condo unit somewhere in the city. Medyo malayo ito sa mga party places, tahimik at exclusive. Pagbaba nila ng motor, basang-basa si Zara. Yung damit niya ay dumidikit sa balat, kitang-kita ang hubog ng katawan niya.“Tara, pasok ka muna. Magpatuyo ka bago ka umuwi. Baka magkasakit ka pa niyan,” aya ni Zara habang binubuksan ang pinto.“A-ah, sige. Saglit

THIRD PERSON POVThe music was blasting so hard na halos gumalaw yung sahig ng bar. Lasers lights everywhere, people dancing, shouting, living their best lives. But amidst all that chaos, there was one person who looked like he didn’t belong.Elian was sitting on the corner booth, holding a glass of iced tea, looking around awkwardly. Suplado? No. Hindi lang talaga siya sanay sa ganitong lugar. Tahimik lang siya, nakatitig sa kawalan, tapos paminsan-minsan ay ngingiti nang tipid kapag may kumakausap sa kanya. Innocent. Ganoon siya. White polo shirt, maong pants, malinis tignan, parang lalaking hindi marunong manakit.“Bro, uminom ka naman! Birthday mo ‘to oh!” sigaw ng friend niya pero umiling lang si Elian.“Hindi ako sanay eh. Saka bawal sa akin,” sagot niya nang mahina. Mababa ang boses, malambing pakinggan.That was when the door opened.Pumasok si Zara. And just like that, the whole room seemed to stop for a second. She was wearing a black leather crop top and high-waisted shorts