Library
Search
Home / Romance / He Choose her, But I Carried his child / Chapter 9

Share

Chapter 9

Author: Mr. Heat
last update publish date: 2026-08-05 19:47:50

Darlene's POV

Tahimik akong sumunod sa likuran ni Sir Matthew habang naglalakad kami palabas ng executive floor.

Hindi pa rin humuhupa ang kaba ko.

Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang init ng kaniyang katawan nang itali ko ang necktie niya.

"Kalma ka, Darlene. Trabaho lang 'yun," paulit-ulit kong sabi sa sarili.

Pagpasok namin sa pribadong elevator, kami lang ang naroon.

Napakatahimik.

Tanging mahinang ugong ng elevator ang maririnig.

Hindi ko alam kung saan ako titingin.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 59

    Darlene POV Lumipas ang ilang buwan at unti-unti kaming nasanay sa bagong routine namin ni Amara. May therapy sessions siya, may mga activities sa bahay, at higit sa lahat, mas naging observant kami ni Matthew sa mga bagay na gusto at ayaw niya. Hindi naman naging madali. May mga araw na okay siya. May mga araw na bigla siyang maiiyak dahil sa ingay. May mga pagkakataong hindi niya maintindihan ang gusto niyang sabihin at mai-frustrate siya. Pero natututo kami. At bawat maliit na progress niya, parang malaking celebration sa bahay. Isang umaga, nasa sala ako habang naglalaro si Amara. May mga blocks sa harap niya. Tahimik siyang nagtatayo ng maliit na tower. "One..." Inilagay niya ang isang block. "Two..." Isa pa. "Three." Napangiti ako. "Good job, baby." Hindi siya tumingin. Pero nagpatuloy siya. Maya-maya, nahulog ang tower. Bigla siyang nainis. "A-ah!" Agad akong lumapit. "Okay lang." Kinuha ko ang blocks. "Try ulit tayo." Umupo ako sa tabi niya. Hindi

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 58

    Darlene POV Kinabukasan, hindi ko agad binuksan ang mga kurtina. Gusto ko munang manatili sa kuwarto. Tahimik. Walang tawag. Walang tanong. Walang kahit ano. Pero nang marinig ko ang munting tawa ni Amara mula sa kabilang kuwarto, agad akong bumangon. Paglabas ko, nakita ko siyang nakaupo sa carpet. May hawak siyang paborito niyang toy at paulit-ulit niya iyong iniikot. Lumapit ako at umupo sa tabi niya. "Good morning, baby." Hindi siya tumingin. Pero inilapit niya sa akin ang toy niya. Napangiti ako. "Sa'yo 'yan?" Ibinigay niya sa akin. Tinanggap ko. "Thank you." Maya-maya, bumalik siya sa paglalaro. Hindi ko na siya pinilit tumingin sa akin. Hindi ko na rin siya pinilit magsalita. Umupo lang ako sa tabi niya. At sa unang pagkakataon mula nang malaman namin ang diagnosis niya, hindi ako umiyak. Pinagmasdan ko lang siya. At sinubukan kong kilalanin ang mundo niya. Maya-maya, bumaba si Matthew. "Good morning." "Good morning." Lumapit siya kay Amara. "Hi, p

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 57

    Darlene POV Ilang araw kaming naghintay bago lumabas ang kumpletong resulta ng assessment ni Amara. Sa bawat araw na lumilipas, pilit kong kinakalimutan ang kaba. Pero hindi talaga kaya. Kapag natutulog si Amara, tinitingnan ko siya nang matagal. Kapag naglalaro siya, pinagmamasdan ko kung paano siya kumikilos. At kapag hindi niya ako tinatawag na Mommy, pinipilit kong huwag isipin na may mali sa anak ko. Dahil kahit ano pa ang resulta... Anak ko siya. Pero siyempre, may takot pa rin. Takot sa hindi ko alam. Takot sa magiging buhay niya. Takot sa magiging buhay namin. Dumating ang araw ng follow-up consultation. Magkatabi kami ni Matthew sa loob ng clinic. Si Amara naman ay tahimik na naglalaro sa tabi namin. May hawak siyang maliit na toy at abala sa ginagawa niya. Tinitigan ko siya. Napakaganda niya. Maputi. Mestisa. Malalaki ang mata. At ang ilong niya ay eksaktong kay Matthew. Napangiti ako kahit nangingilid na ang luha ko. Anak ko. Maya-maya ay pumasok an

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 56

    Darlene POV Mabilis lumipas ang mga taon. Parang kailan lang, maliit pa si Amara at halos kasya lamang siya sa mga bisig ko. Ngayon, dalawang taong gulang na siya. Napaka-cute niya. Maputi, mestiza, malalaki ang mata at matangos ang ilong. Kamukhang-kamukha talaga ni Matthew. Pero habang lumalaki siya, may isang bagay akong unti-unting napansin. May kakaiba. Hindi ko agad sinabi kahit kanino dahil ayokong maging overthinker. Akala ko baka normal lang. Baka delayed lang siya. Baka hindi pa niya gustong magsalita. Pero habang lumilipas ang mga buwan, lalo kong napapansin. Hindi niya ako tinatawag na Mommy. Hindi rin niya tinatawag si Matthew na Daddy. Kapag tinatawag ko siya, minsan ay hindi siya lumilingon. At higit sa lahat... Hindi siya tumitingin sa mga mata namin. "Amara." Tinawag ko siya isang umaga habang naglalaro siya sa carpet. Hindi siya tumingin. "Baby." Patuloy lamang siya sa paglalaro. Lumapit ako. "Amara, look at Mommy." Dahan-dahan siyang tumingin

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 55

    Darlene POV Mariin ang pikit ng aking mga mata habang nadarama ang bawat dampi ng labi ni Matthew. Dahan-dahan, maingat, at tila ba ako ay isang mamahaling bubog na ayaw niyang mabasag. Sobrang layo nito sa nakaraan—noong unang beses na nagtagpo ang aming mga labi, pareho kaming nalunod sa alak, tulak ng alak at pawang kalituhan lamang ang lahat. ​Subalit ngayon, malinaw ang bawat pakiramdam. At sa gitna ng init at pag-iingat na ibinibigay sa akin ni Matthew, hindi ko mapigilang sumagi sa aking isip si Jovert. Kay Jovert, bawat halik ay parang obligasyon. Tila laging may nag-uutos sa kanya, laging may pag-aalinlangan, at ramdam na ramdam kong napipilitan lamang siya. ​Sa mga bisig ni Matthew, unti-unting lumilinaw ang pagkakaiba ng taong ginagawa lang ang dapat, sa taong totoong nagpapahalaga.Napaatras ang ulo ko at lalong napapikit nang bumaba ang kanyang mga labi sa aking leeg. Kasabay ng mainit niyang hininga ang pag-amoy niya sa aking buhok, isang kilos na puno ng pagmamahal a

  • He Choose her, But I Carried his child   Chapter 54

    Darlene POVMabilis talaga ang paglipas ng panahon.Parang kailan lang ay hawak ko pa si Amara na bagong silang at takot na takot akong baka hindi ko siya mahawakan nang maayos. Ngayon, tatlong buwan na siya.Mas malikot na siya.Mas madalas na ring ngumiti.At kapag naririnig niya ang boses ni Matthew, agad siyang naghahanap."Hi, princess."Pagkarinig pa lang niya sa boses ng daddy niya, ngumiti na agad si Amara.Napailing ako."Grabe. Daddy's girl talaga.""Of course."Kinuha ni Matthew si Amara mula sa akin."She's just happy to see me.""Excuse me. Ako ang nag-aalaga sa kaniya buong araw.""But I'm more handsome."Napatingin ako sa kaniya."Yabang."Tumawa siya.Nang araw ng monthly checkup ni Amara, sabay kaming pumunta sa pediatrician.Tahimik akong nakaupo habang hawak ni Matthew si Amara.Pagkatapos ng examination, ngumiti ang doctor."She's doing very well. Healthy, active, and gaining weight nicely."Napangiti ako nang maluwag."Thank God."Tumingin ako kay Amara."Narinig

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status