All Chapters of He Choose her, But I Carried his child: Chapter 1 - Chapter 7

Darlene's POV Birthday ng CEO namin ngayon. Napakabihira naming makita ang CEO ng kumpanya. Matangkad, matipuno, gwapo, at laging seryoso ang ekspresyon. Isa siya sa mga taong kahit hindi nagsasalita ay kayang patahimikin ang buong paligid. Napakaistrikto niya at halos lahat ng empleyado ay takot lapitan siya. Tanging tuwing kaarawan lamang niya kami nagkakaroon ng pagkakataong makita siya nang personal dahil taun-taon siyang naghahanda ng isang marangyang selebrasyon para sa lahat ng empleyado. Punong-puno ng ilaw at dekorasyon ang buong bulwagan. May live band, masasarap na pagkain, at masasayang tawanan ang maririnig sa bawat sulok. Nang umakyat sa entablado ang CEO, agad na napunta ang lahat ng atensyon sa kaniya. Kasama niya ang kaniyang kasintahang si Tina, isang sikat at napakagandang fashion model. Habang magkatabi silang nakangiti at magkahawak-kamay, hindi ko napigilang mapangiti. Bagay na bagay sila. Parang mga karakter sa isang fairy tale na nabuhay sa totoon

Darlene POV Bahagyang natigilan si Matthew sa bigla kong pagtugon. Ngunit panandalian lamang iyon. Nang muli niyang itinaas ang kaniyang paningin sa akin, may kakaibang emosyon na nakalarawan sa kaniyang mga mata—parang may matagal na siyang kinakalaban sa kaniyang sarili. Nanatili akong nakapikit. Sa isip kong balot pa rin ng alak, paulit-ulit kong kinukumbinsi ang sarili na isa lamang itong panaginip. Isang panaginip na ayaw kong matapos. Ngunit habang lumilipas ang bawat segundo, lalo kong nararamdaman ang bigat ng katahimikang bumabalot sa silid. Parang may gusto siyang sabihin. Parang may matagal na siyang kinikimkim. Mahina akong napahawak sa kaniyang balikat, pilit na hinahanap ang balanse ng sarili kong katawan. Napakabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko na alam kung epekto pa ba iyon ng alak o ng taong nasa harapan ko. Sandali siyang tumigil. Narinig ko ang magulo niyang paghinga, kasunod ang halos hindi marinig na buntong-hininga. Para bang may p

Nabulabog ang buong paligid sa lakas ng sigawan at sa kaguluhan sa pagitan nina Andy at Jovert. Ilang empleyado ang napalingon at nagsimulang lumabas ng bulwagan upang alamin kung ano ang nangyayari sa madilim na pasilyo.Ngunit sa gitna ng kaguluhang iyon, walang sinuman ang nakapansin sa isang pinto na bahagyang nakabukas.Sa likod niyon ay may isang pares ng malamig na matang tahimik na nakamasid sa buong eksena.Si Matthew.Matthew's POVNakatayo ako sa gilid ng pinto habang nakakrus ang aking mga braso, malamig na pinagmamasdan ang lalaking nagwawala at ang babaeng nakaluhod sa sahig habang walang tigil sa pag-iyak.Mabuti nga sa'yo... malamig kong bulong sa aking sarili habang mariing nakakuyom ang aking panga. Nilagyan mo pa pala ng droga ang inumin ko para lang makuha ang gusto mo.Galit at matinding disgusto ang bumabalot sa buo kong pagkatao.Kaya pala bigla na lamang akong nawalan ng katinuan kagabi. Kaya pala nagdilim ang paningin ko at napagkamalan ko pa siyang si Christi

Darlene POV "I need the report on my desk tomorrow morning," malamig na utos ni Matthew habang hindi man lang ako tinitingnan. "Pero bago ka umuwi, dumaan ka muna sa flower shop." Inabot niya sa akin ang isang maliit na card. "Ibigay mo ang bouquet na ito kay Tina. At sabihin mo sa kaniya na pupunta ako mamaya sa condo niya." Saglit akong natigilan. Kung pupuntahan din naman niya mamaya... bakit hindi na lang siya mismo ang bumili ng bulaklak? Ngunit hindi ko na iyon sinabi. Hindi ako narito para magtanong. Isa lang akong empleyado. Mahigpit kong tinanggap ang card at bahagyang yumuko. "Opo, Sir." Hindi na siya muling nagsalita. Muli niyang ibinalik ang atensyon sa mga dokumentong nasa mesa, hudyat na tapos na ang aming pag-uusap. Tahimik akong lumabas ng kaniyang opisina, bitbit ang panibagong utos na kailangan kong sundin. Pagsapit ng uwian, hinanap ko si Jovert. Nakita ko siyang masayang nakikipagkuwentuhan kay Mia. Pareho silang nasa Sales Department.