Biglang lumubog ang dibdib ni Sean.
Ang ginang na ito…
Pakiramdam niya, nakita na niya ito dati.
Lalo na ang mga mata—maganda, kalmado, at may ngiting banayad. Parang isang alaala mula sa napakatagal na panahon.
Isang alaala na hindi niya matukoy kung kailan o saan niya nakita.
Agad niyang inayos ang sarili. Tila nawalan siya ng kontrol sa sarili kahit isang saglit.
“Kung hindi po kayo komportable, lilipat na lang ako sa ibang mesa.”
Ngunit mabilis ding nagsalita si Mrs. Fu, pinipigilan ang sariling pagtataka.
&ld
Nanlilisik ang mata ni Madam Fernandez sa pagkainis.Mula nang malaman niya na si Elena ang nagplano ng bitag para linlangin sila, hindi na naging maganda ang tingin niya dito.Ayaw sana niyang papuntahin ito, pero hindi niya inasahan na isasama pa nito ang lola niya, si Madam Torrevillas.Matagal nang magkaibigan ang pamilya Torrevillas at Fernandez.Kaya nang personal na dumating si Madam Fernandez, wala na siyang nagawa kundi papasukin sila.Tumayo agad si Madam Fernandez. “Sige, sasalubungin ko na sila.”Paglabas niya, nakita niyang naka-light blue dress si Elena, magkahawak-bisig silang pumasok ni Madam Torrevillas.Nakangiti pa ang inosente niyang mukha, parang walang ginawang masama.“Lola, nandito po kami ng lola ko para batiin kayo sa kaarawan niyo. Sana’y maging kasing lawak ng West Philippine Sea ang pagpapala at mas mahaba pa sa San Juanico Bridge ang buhay niyo.”Nakangiting sinalubong ni Madam Fernandez si Madam Torrevillas at hinawakan ang kamay nito. “Naku, Sister-in-l
Yung video, kuha ‘yon sa isang hotel sa isang syudad, kung saan nangyari mismo sa gabing na-frame si Sean.Kahit sobrang lasing na siya at halos walang malay sa kama, tuwing lalapit si Helena, umiiwas pa rin siya.Hanggang sa matapos ang video, ni hindi man lang sila nagkadikit ng balat.Lahat ng yun, palabas lang na si Helena ang gumawa at bida.Tama pala si Bona, yung kaso ni Sean ang nag-angat ulit sa kanya mula sa pagkakalugmok.Pero kapalit nun, nawalan si Sean ng halaga na inabot ng daan-daang milyon.Sanay siya sa maginhawang buhay, pero napunta pa rin siya sa madilim at basang kulungan nang mahigit sampung araw. Inapi pa siya ng pinuno ng selda.Tiniis niya lahat ‘yon para lang maibalik siya sa taas.Aminado siyang kung hindi dahil sa kaso ni Sean, aabutin pa siguro ng kalahating taon bago siya makabawi, o baka tuluyan na siyang makalimutan sa mundo nila.Pagkabasa ni Bona sa parteng ‘yon, tumulo na yung luha niya.Pinatay niya agad ang laptop at mabilis na lumabas.Pakiramdam
Naalala niyang malinaw na malinaw—may guhit ng kwintas na iyon sa drawer ng kanyang ina.Mula sa disenyo, hugis, at dami ng diamante, eksaktong-eksakto.Noon, humanga siya sa kwintas.“Ang ganda nito. Bagay na bagay kay Bona,” naisip niya.Nakita ng kanyang ina ang pagkabilib niya, kaya hinaplos nito ang kanyang ulo at ngumiti.“Para ito sa anak ni Aunt Mei. Isang regalo mula sa’yo. Gusto mo ba?”Nahihiya man, tumango siya.Pero pagkatapos ng aksidente ni Aunt Mei, hindi na ito muling nabanggit.
Nakatali ng mga pampasabog sina Arthur at Xia.Si Xia, itinago ang buong katawan sa likod ni Arthur, kaya’t imposibleng barilin siya nang hindi tinatamaan si Arthur.Ang planong ito—masyadong perpekto para kay Xia lang.Naisip ni Sean, "Hindi siya ang utak nito."Kung kaya niyang makapang-impluwensya sa loob ng kulungan, at gumawa ng ganitong matinding plano ng pagtakas, hindi siya ordinaryong kriminal.May mas malaki pang taong nasa likod niya.Habang lumalalim ang hinala ni Sean, mas lalong lumalim ang kanyang mga mata—puno ng panganib.Nang makita
Sa mismong utos ni Sean, bumukas ang pinto ng silid.Pumasok si Secretary Robbie, kasama ang ilang dayuhang eksperto.Nakatingin siya kay Elena nang may magalang na ngiti:“Miss Alvarez, ito ang mga eksperto mula sa ibang bansa na dinala ni Mr. Fernandez. Hindi nila hahayaang mawala ka—pero kailangan muna nilang magsagawa ng pagsusuri bago ka gamutin.”Nabigla ang lahat sa loob ng silid.Agad na sumigaw si Leo:“Ano’ng balak n’yong gawin? Ganyan na nga ang kalagayan ni Elena—anong pagsusuri pa ang kailangan?”Ngunit kalmado pa rin si Secretary Robbie.
Biglang lumubog ang dibdib ni Sean.Ang ginang na ito…Pakiramdam niya, nakita na niya ito dati.Lalo na ang mga mata—maganda, kalmado, at may ngiting banayad. Parang isang alaala mula sa napakatagal na panahon.Isang alaala na hindi niya matukoy kung kailan o saan niya nakita.Agad niyang inayos ang sarili. Tila nawalan siya ng kontrol sa sarili kahit isang saglit.“Kung hindi po kayo komportable, lilipat na lang ako sa ibang mesa.”Ngunit mabilis ding nagsalita si Mrs. Fu, pinipigilan ang sariling pagtataka.&ld