5.

ARIA

Wala akong paraan para umalis sa ospital, kaya kinailangan kong tawagan ang boss ko, si Josh. Binayaran niya ang operasyon ko sa buto at nagpumilit ang doktor na maghintay ako hanggang lubusan akong gumaling.

Wala akong kinausap na kahit sino, pero sa araw na ilalabas na ako sa ospital, dumating si Rowan.

Napataas ang kilay niya nang makita ako. Marami akong nawalang timbang, at mas payat ang itsura ko.

Tumayo siya sa tabi ng kama ko, tinitingnan ako nang may pagkasuklam. "Ito ba ang paraan mo para pahalagahan mo ako, Aria?"

Umirap ako, kinagat ang ngipin ko. "Bakit ko pa gagawin iyon? Malinaw naman na wala itong kahulugan sa 'yo kung ako ay mabuhay o mamatay."

Lumaki ang berdeng mga mata ni Rowan sa tono ko.

Napanood kong humigpit ang mga daliri ni Rowan sa kamao sa tabi niya na parang gusto niya akong sampalin. Sa halip, huminga siya nang malalim. "Tama ka. Kaawa-awa kang patutot lang. Paano ka natulog sa isang lalaki sa ganoong pampublikong lugar?"

Napanumbaling ako, tumingin sa dingding sa halip na sa mukha niya. Hindi ko kayang tumingin sa kanya habang inaakusahan niya ako ng ganoong bagay.

"Alam mo namang hindi ko kailanman gagawin iyon, Rowan. Palagi akong naging tapat sa 'yo at kailanman hindi kumupas ang pagmamahal ko sa 'yo." Itinaas ko ang mga matang nagmamakaawa sa kanya.

Tumayo si Rowan at bumuntong-hininga. "Pumunta ako rito para kunin ang singsing ko mula sa 'yo. Ayaw kong maiugnay sa isang babaeng katulad mo. Isa kang mantsa sa pangalan ng Zane. Kapag bumalik ka sa bahay para magbalot ng gamit mo, iwan mo na ang singsing ko."

Sa mga salitang iyon, iniwan niya ako, hindi man lang naghintay para tulungan akong umuwi. Sana kaya kong iwanan ang katawang ito. O mamatay na lang.

Alam kong hindi pa ako pwedeng bumalik kay Rowan kaya pumunta ako sa bahay ng magulang ko. Kasinsama rin iyon, pero ayaw ko pang harapin si Rowan na magtataboy sa akin mula sa bahay niya.

Naisip ko ang lalaking gumahasa sa akin, ngayong labas na ako, kailangan ko na siyang hanapin. Pero ano ang sasabihin ko sa kanya? Malinaw namang ginawa niya iyon dahil sa akala niyang ibang babae ako.

Nagulat ako sa tunog ng musika sa bahay ng magulang ko. Binuksan ng butler ang p***o para sa akin, lumaki ang mga mata niya sa pagkakita sa akin.

"Mrs. Zane?"

Pumasok ako, binati si Mr. Partridge. "Ano ang nangyayari dito?"

Matalim na parang labaha ang boses ni Mr. Partridge, na parang mas gugustuhin niyang itaboy ako kaysa payagang pumasok. "Hindi mo alam? Kaarawan ni Miss Zara ngayon. Nagbibigay ng party ang mga magulang mo para sa kanya. Pinaka-elite lang ang naimbitahan."

Kinagat ko ang labi ko, pinipigil ang maalat na luha.

Palagi nila akong nakakalimutan sa kaarawan ko, pero syempre, may party silang ibinigay kay Zara sa araw na ilalabas ako sa ospital.

Nagpasya akong huwag pansinin ang party at diretsahang pumunta sa kwarto ko. Ang huling gusto kong harapin ay ang mukha ng kapatid ko.

Humiga ako sa kama, ipinikit ang mga mata at nakatulog. Malakas akong ginising ng matagal na kalatak sa p***o ko. Gumapang ako palabas ng kama at binuksan ang p***o, inaasahang mga magulang ko.

Sa halip, ang kapatid kong si Travis.

Ngumiti ako nang malapad, unang beses akong masaya sa loob ng ilang buwan. "Travis!" Napahangos ako habang tumatakbo papunta sa mga bisig niya, mahigpit na yumakap.

Si Travis ang panganay kong kapatid at tanging tao na palaging nagtatanggol sa akin kapag ginagawa akong pambugbog ng tatay ko.

Siya rin ang tanging pantay ang trato kay Zara at sa akin sa bahay na ito.

"Bitawan mo ako ngayon na. Kahihiyan ang pagkakaroon mo sa pangalan ng Stanton." Tumagos sa ulap ng kasiyahan ko ang boses ng kapatid ko.

Itinaas ko ang mga mata ko, nagulat sa mga salita. "Travis, sinusumpa ko, hindi ako…"

"Sarhan mo ang bibig mo!" Sigaw niya. Itinaas niya ang telepono niya at ipinakita sa akin ang screen.

Humiwalay ang labi ko sa pagkabigla. Larawan ito ng akin, pinatingkad at pina-edit para baluktutin ang katotohanan. Mukha akong nawawala sa kasiyahan sa larawan, hindi sakit. Nakalabas din ang dibdib ko.

Tinago ang mukha ng lalaki, pero malinaw at matingkad ang akin, ginagawang halata na kami ay magkasama sa kama.

"Travis, sinusumpa ko, kaya kong ipaliwanag." Umiyak ako. Kapag kinamuhian ako ni Travis, opisyal nang tapos ang buhay ko.

"Ano? Ipapaliwanag mo kung paano ka nahuling natutulog kasama ng isang lalaki gayong kasal ka sa isang mabuting lalaki katulad ni Rowan? Ipapaliwanag mo ba ito sa milyun-milyong taong nakakita ng larawang ito?" Sumigaw siya sa akin, madilim ang mukha niya na parang mga ulap ng bagyo.

"Milyun-mil...milyong tao?" Napautal ako, bumagsak ang puso ko hanggang sa sahig.

"Oo. Naging viral ang mukha mo sa buong mundo. Sana makita mo kung gaano kang kahihiyan. Hindi ko ito inaasahan mula sa 'yo. Nasusuklam at nabigo ako sa 'yo."

Sa mga salitang iyon, umikot siya at iniwan ang mundo ko nadurog sa paligid ko. Paano lumabas ang larawang iyon?

Narinig kong tumunog ang telepono ko sa loob ng kwarto at nagmadali akong bumalik. Ang boss ko ito.

"Josh?" Nanginginig ang boses ko habang bumulong ako.

"Nawala na natin ang kontrata. Nakita ng babae ang larawan mo online at kinansela ang deal, sabi niya hindi niya pwedeng payagan ang isang taksil na babaeng mag-shoot ng kasal niya." Pagod at nagsusumamang tunog ni Josh.

"Hindi…"

"Tanggal ka na, Aria. Gusto ko ang trabaho mo, pero hindi ko pwedeng maiugnay ang sarili ko sa 'yo ngayon."

Ibinaba niya ang telepono at umikot ang ulo ko habang sinusubukan kong maintindihan ang nangyayari.

Tumakbo ako palabas ng kwarto, nagpasyang pupunta ako sa opisina at magmamakaawa kay Josh para sa trabaho ko. Kailangan ko ito, lalo na ngayong malinaw na sinabi ni Rowan na tapos na siya sa akin.

Naglalakad ako papasa sa p***o ni Zara nang marinig ko ang mga daing mula sa loob.

"Fuck!" Dumaing ang isang lalaki, malakas at hingal na hingal.

Nanigas ang mga paa ko.

Ang boses na iyon. Kilala ko ang boses na iyon.

Hindi… hindi maaari.

Iniikot ko ang doorknob at itinulak ang p***o, at napigilan ang paghinga ko sa lalamunan.

Nakabaon ang asawa ko sa pagitan ng mga binti ni Zara, ipinapasok nang walang kahihiyan.

At si Zara? Hinahalikan ni Zara ang isa pang babae.

Nagtatatlo ang asawa ko at stepsister ko!

Nagsimulang kumabog ang puso ko, malakas at hindi pantay, na parang hihimatayin na ako.