My Daughter's Bestfriend

Abala ang lahat ng mga katulong sa mansyon ng mga Monterreal dahil malapit nang sumapit ang alas-syete ng umaga. Ilang minuto na lang ay baba na sa kwarto niya ang nag-iisang anak nina Dona Teresita At Don Julio- si Natalia Monterreal. Hindi ito sumasabay sa pagkain sa mga magulang sa umaga dahil gusto nito na bago mag alas-otso ay nasa opisina na at nagtra-trabaho. 

Ang dalawang katulong ay naghihintay na sa dulo ng hagdanan upang salubungin ang kinikilalang boss ng lahat matapos nitong iangat muli ang kanilang pamilya sa pagkalugi nito dalawang taon na ang nakakaraan. 

“Manang, paki-lagay sa kotse ko ang tambak ng mga papeles na nasa kwarto ko. Magpatulong ka po kay Ellie.” sabi ng kanilang boss na unti-unting bumababa sa hagdan ng hindi tumi-tingin dahil ang mga mata nito ay nasa ikina-kabit na relo sa kanyang kamay. 

“Opo, Ma’am.” sagot ng matanda saka inabot ang isang basong tubig at isang butil ng gamot na araw-araw iniinom ng dalaga. “Tungkol po sa sulat na dumating dito kahapon Ma’am, nilagay ko po ‘yon sa kwarto nyo. Nabasa nyo na po ba?”

Hindi agad sumagot si Natalia. Nagpatuloy lamang sya sa pag-aayos, isinuto ang napiling sapatos na nasa lapag tsaka muling humarap sa kaniya. “Paki-sama na lang sa mga papeles ko. Sa opisina ko na lamang babasahin.”

Mabillis namang sumunod ang dalawang katulong at nailagay ang mga sinasabing papeles sa kanyang kotse. Habang nagmamaneho pa lamang papunta sa kanyang opisina sa Maynila ay iniisip na nya agad kung ano ang sasabihin sa mga tauhan nyang nakalimutan na naman yata ang motto ng kompanya. Napakaraming complaints ang natanggap nila dahil sa mga parcel na hindi nakarating sa mga buyers dahil sa mga pabayang seller na hindi natutuunan ng pansin ng kanyang mga tauhan. 

Ilang minuto lang ay narating din nya ang entrada ng kompanya, sa labas ay nakahanay na agad ang mga executives at naghihintay sa kanya. Imbes na batiin ang lahat matapos niyang bumaba ay inihagis nya ang kanyang susi sa isa sa mga ito. 

“Paki-parada ang kotse ko, ang iba ay bitbitin nyo ang mga papeles sa opisina. Marami tayong pag-uusapan.”

Sa tonong iyon pa lamang at ang salitang ‘mag-uusap’ ay alam na agad ng lahat na hindi na naman sila makakaligtas sa sermon ni Natalia. 

  Paglabas ng elevator ay agad-agad na tumahimik ang lahat at humarap sa kani-kanilang kompyuter. “Lahat kayo, maski ang customer service, sumiksiik kayo sa conference room. Kasama kayo sa kakausapin ko.” sabi ni Natalia na hindi na kailangan pang tumingin sa kanila habang nilalakad nila ang daan papunta conference room. Tahimik at kinakabahan naman ang lahat na sumunod sa kanya. 

Pagpasok sa conference hall ay hinubad nya ang suot nyang blazer at hindi na hinayaan pang makaupo ang mga executives nya bago niya inihampas ang hawak nyang blazers sa mesa. Tumigil lamang sya ng maramdaman niya na kahit paano ay nabawasan ang galit at frustration na nasa dibdib niya. 

“Gusto nyo bang mawalan ng trabaho?” tanong nya habang inaayos ang gusot ng kanyang damit at tumingin sa mga tauhan nyang nakayuko ang mga ulo. “Kung hindi nyo gusto ang trabaho nyo, pwede kayong mag resign. Pero huwag na huwag nyong ipag-sasawalang bahala ang complaints ng mga buyers dahil sila ang dahilan kung bakit tumatakbo at may MTRL company. Sila ang dahilan kung bakit kayo may sweldo, at bakit tayo ang nasa ikalawang pinaka-mayaman at kilalang kompanya sa bansa. Naiisip nyo ba yon?”

Sumenyas sya na ibaba ng tatlong tao ang mga papeles nya sa harapan niya bago nya hinila ang upuan at umupo. “Tricia, Rex at Magnus. Kayong tatlo ang inaasahan ko sa mga ganitong trabaho. Anong ginagawa nyo?”

Unang umabante ang isang babaeng naka bob cut. “Ako po ang may kasalanan, Ma’am Natalia. I didn’t give Rex and Magnus the right procedure for it since I was busy with the campaign for our next event next week. I will take all the blame po.”

“I am completely aware of it, Tricia. And don’t even take all the blame when Magnus and Rex are not doing their best. Yung isa nababaliw sa lovelife niya at iyong isa, laging late!” sa paghampas niya ng lamesa ay halos iisa ang reaksyon ng lahat. Lahat napapikit sa takot na matamaan ng kung ano mang inihamapas nito. “As much as possible ayokong magalit dahil alam ko naman na mahirap ang trabaho lalo na sa peak season pero sana, itong ganitong mga complaints kahit maliit ay huwag nang ipunin. Mag provide kayo agad ng solusyon. Gusto nyo bang ma call out tayo sa social media?”

“Hindi po sa ganoon, Ma’am. Mag-aassign po ako ng mga bagong tao na kapalit nina Rex at Magnus. Pasensya na po.”

“That’s it. Replace them and put those two on the customer service department. At kung magrereklamo sila, ibigay nyo itong mga papeles na ito sa kanila dahil mga complaints yan na naipon noong nakaraang buwan na sila ang dapat gumawa, ” Itinulak nya ang isang tambak ng mga papeles para kuhanin nila at maibigay sa dalawang tinutukoy. Hindi niya inaasahan na may mala-laglag doong isang sobreng itim. Mabilis naman niya itong k

inuha sa sahig bago muling humarap sa lahat.