登入Hello po! i hope na eenjoy niyo po ang story nina Raiven at Vanessa with their son Liam, hehehe thank you po sa support! luvyu guys!
Mabilis naming nilisan ang resort pagkatapos ng tanghalian. Buong biyahe pabalik ng Pampanga ay tahimik lang ako, nakatitig sa bintana habang pinapanood ang nagbabagong tanawin mula sa mga puno ng probinsya patungo sa mga pamilyar na kalsada. Si Liam ay mahimbing na natutulog sa kanyang car seat katabi si Ate Jesa, habang si Raiven naman ay seryosong nagmamaneho, paminsan-minsang pinipiga ang kamay ko para ipaalalang hindi ako nag-iisa. "Don't worry too much, Van," malambing na saad ni Raiven nang mapansin ang lalim ng iniisip ko. "I'm right here. Kung anuman ang kailangan niya, pag-uusapan natin." Ngumiti lang ako nang pilit. Ayoko pa sanang bumalik pero siya lang talaga ang nagpumilit dahil baka importante raw sng sasabihin ng mommy ko. Well, hindi lang naman tampo meron ako sakaniya. Guilty rin ako kasi nag lihim ako sakaniya, ang ipinagtatampo ko lang ay pitong taon kaming nagkalayo, sa pitong taon na yun dalawang taon lang kami may communication, the rest wala na. And now?
Hindi agad ako nakakibi, pero tinatagan ko ang boses ko."Mom..." "Oh God! Van! Ilang taon tayong hindi nagka usap" dinig ko ang mahinang pag hikbi niya sa kabilang linya. bakit siya biglang nagparamdam? after all this years?"Saan niyo po nakuha ang number ko?""Ahh... g-galing ako sa firm niyo, binigay ng isa sa mga kaibigan mo sa firm, Dave ang pangalan." sagot niya at halos bumaon na ang ngipin ko sa labi ko."N-nasa pampanga ka?" tanong ko."Oo anak... at may kasama ako.""Sino?""Kapatid mo..." Halos mabuwal ako dahil sa sinabi ni niya. I am her only child, and now she's telling me na may kapatid ako?"Kailangan namin ang tulong mo...""Mom? anong sinasabi mong kapatid?" "Tsaka ko na ipapaliwanag, pero sa ngayon kailangan kita makausap ng personal dahil hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sayo ang problema namin." saad pa nito kaya napakuyom ako. "Pero... wala ako sa pampanga---""Alam ko, saan kayo? pupuntahan namin kayo. Gusto ko rin makita ang apo ko" halos matigilan
Nagising ako bago pa man sumikat ang araw. Ang buong silid ng aming beachfront villa ay nababalot pa sa tinatawag nilang blue hour—yung saktong transition kung saan ang gabi ay dahan-dahang nagpaparaya sa paparating na liwanag. Sobrang lamig ng hangin. Humahampas ito sa mukha ko, nanggagaling sa bahagyang nakabukas na sliding glass door na patungo sa beachfront terrace. Doon mo maririnig nang malinaw ang banayad at tila humuhunising alon ng dagat. Awtomatiko kong kinapa ang kabilang bahagi ng kama. Lamig lang ng mamahaling linen ang sumalubong sa palad ko. Bakante na ang pwesto ni Raiven. "Nasaan na naman kaya ang lalakeng ’yun?" bulong ko sa sarili ko habang kinukuskos ang mga mata ko. Umupo ako sa gilid ng kama at doon ko napansin ang kakaibang setup sa ibabaw ng nightstand. May nakapatong na isang malinis at makapal na puting sobre, at sa tabi nito ay isang maliit na velvet box. Parang biglang nag-skipping a beat ang puso ko. Bahagyang nanginginig ang mga kamay ko habang i
Maaga akong nagising. Sobrang gaan ng pakiramdam ko dahil wala akong iniisip na kaso na ngayon, Masaya ako dahil alam kong magiging masaya na sila Clara at Carrie. At ngayon naman ay ngayon ang alisnamin papuntang beach resort.Bumangon ako dahan-dahan, making sure na hindi magigising si Raiven. Pero sa isang iglap, naramdaman ko ang malalakas na braso niya na humila sa akin pabalik."And where do you think you're going??" paos niyang tanong, habang nakapikit pa rin. His morning voice is always something I look forward to—deep, raspy, and intimate.Natawa ako nang mahina habang inaayos ang buhok niya. "Magluluto lang ako ng breakfast. Tsaka baka gising na ang anak mo. Alam nating dalawa na kapag nalaman ni Liam na magbe-beach tayo, baka hindi na siya makatulog sa excitement.""Hmm, i think he's already excited now" ngisi ni Raiven kaya kusang tumaas ang kilay ko."Wag mo sabihing...""Yep! nagising siya kaninang madaling araw, and ayaw niyang matulog ulit so i told him na mag bebeach
Pag labas namin sa court room ay sinalubong kami ng ingay ng mga reporter. "Atty. Calma! May komento po ba kayo sa mga ebidensyang lumabas laban kay Mr. Valeriano?" "Sino po ang naglbas ng ibidensya habang nasa loob kayo?""Plinano niyo bang isiwalat sa buong bansa ang baho ni Mr. Valeriano habang nasa hearing kayo?"Hindi ko sila pinansin. Dire-diretso lang ang lakad ko, ang kamay ko ay nakahawak nang mahigpit sa braso ni Raiven.Si Clara at Carrie ay nakatayo sa gilid, nakita ko silang nakangiti nang totoo. Hindi na ito ang ngiti na pilit, kundi ang ngiti ng mga taong alam na sa wakas ay malaya na sila."Atty. Vanessa," lumapit si Clara at niyakap ako nang mahigpit. Si Carrie naman ay lumapit at nag-abot ng isang simpleng bouquet ng sunflower."Para po sa inyo, Ate Van," sabi ni Carrie, ang mga mata niya ay kumikinang sa saya. "Salamat po dahil hindi niyo kami binitiwan.""You deserve this, Carrie. You deserve to be happy," sagot ko habang hinahaplos ang buhok niya.Si Raiven ay na
Pagpasok ko sa Regional Court, ramdam ko ang bawat mata na nakatuon sa akin. Kasama ko si Raiven, ang kanyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa akin, isang paalala na sa gitna ng unos, mayroon akong matibay na pundasyon.Sa kabilang panig ng hallway, nakita ko si Eduardo. Hindi na siya ang mapagmataas na negosyanteng hinarap ko kahapon. Ang kanyang suot na mamahaling suit ay tila maluwag sa kanya, at ang kanyang mga mata ay naniningkit sa pagod at paranoia. Sa tabi niya, ang kanyang mga abogado ay abala sa pag-aayos ng kanilang legal briefs, halatang ninenerbyos din.Nang pumasok kami sa courtroom, ang ingay ng mga tao ay biglang napalitan ng nakabibinging katahimikan."All rise! The Honorable Court is now in session, Judge Ricardo Almeda presiding," sigaw ng court bailiff.Pumasok ang isang may-edad na judge, seryoso ang mukha, at may mga matang tila nakakabasa ng kaluluwa. Umupo ang lahat. Pagkatapos basahin ang docket number ng kaso—Multiple Counts of Statutory Rape, Domestic Viol
"Atty. Reyes," panimula ni Raiven, his voice returning to its authoritative, business tone habang inaayos ang kaniyang suit jacket. "There is a highly confidential appendix in the MGD expansion contract that I want to review. It involves sensitive trade secrets, and I prefer to discuss it exclusive
Mabilis akong hinila ni Anthony palayo kay Raiven. I didn’t even bother to look back, pero ramdam ko ang matatalim na tingin ni Raiven na nakasubaybay sa amin hanggang sa makapasok kami sa elevator. We didn't finish the dinner; Anthony made a quick professional excuse kay Atty. Sebastian bago kami
Hindi naging madali ang sumunod na araw. After that intense intercom call from Raiven, Anthony managed to drive back to Clark early in the morning. Safe naman kaming nakapasok sa firm, but the tension was thick. To make sure our defense looked solid, Anthony and I agreed on a strategy: we needed to
Hindi ako agad nakagalaw matapos marinig ang sinabi ni Raiven.“I told her to come here and bring Liam.”Parang may kung anong bumagsak sa buong pagkatao ko habang nakatitig lang ako kay Bea.Hindi ako makapaniwala.Pitong taon kong itinuring na kakampi si Bea sa lahat ng hirap ko. Siya ang kasama







