Hiding My Enemy's Son のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 9

Vanessa Calma’s point of view. “Cheers para sa mga susunod na abogado at lider ng bayan!” Umalingawngaw ang hiyawan, kalantog ng mga baso, at ang malakas na tugtog sa loob ng sikat na bar kung saan idinaraos ang graduation party ng departamento namin. Lahat masaya. Lahat nakangiti. Malaya na kami sa wakas mula sa apat na taong puyat at pagod sa kolehiyo. Maliban sa akin. Naka-upo ako sa dulo ng mahabang sofa, marahang pinaiikot ang alak sa baso ko habang nakatitig sa lalaking sentro ng atensyon sa gitna. Raiven Simon Montigalore Napakalakas ng tawa niya habang nakikipag-apir sa mga kaklase namin. Gwapo, matalino, paborito ng mga propesor. Pero sa likod ng perpektong mukhang iyan, may nakatagong demonyo. Siya ang dahilan kung bakit imbes na maging pinakamasayang araw ng buhay ko ang graduation, ay naging pinakamalungkot ito. Hindi ko makakalimutan ang ginawa niya noong nakaraang taon. Pinagkalat niya sa buong campus na may nangyayari sa amin, na kami na raw—isang napakalaking kas

Abala ako sa pagsasaayos ng iba't ibang papeles na nasa desk ko. Lahat na yata ng kaso na kailangan kong hawakan ay nabasa ko na dahil sa tindi ng inis ko kay Raiven Simon. Ewan ko ba, kapag galit o naiinis ako, imbes na madistract ay mas nagiging pokus ako sa mga bagay na kailangan kong tapusin.Habang abala ako sa pag-aayos ng aking opisina ay nakarinig ako ng marahang katok sa pinto."Atty. Calma, lunch time na, tara na!" pag-aaya ni Atty. Anthony Vega, isa sa mga pinakamalapit kong kaibigan dito sa law firm.As a matter of fact, apat kaming magkakaibigan dito. Si Anthony ay nasa Criminal Defense department, habang si Atty. Yvveth Guzman naman ay sa Civil Litigation. Sa katunayan, si Ate Yvveth talaga dapat ang hahawak sa kaso ni Mrs. Paras; nakiusap lang siya sa akin na ako muna ang pumalit dahil may dalawa siyang ongoing na hearing ngayong linggo. At ang huli naman naming kasama ay ang pinakamakulit sa lahat—si Atty. Dave Montes na nasa Public Attorney’s Office o Public Defender

Alasiyete ng gabi. Mag-isa akong pumasok sa loob ng mamahaling restaurant na sinabi ni Raiven Simon sa text. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko habang naglalakad. Gusto ko siyang harapin ngayon para tapusin na ang lahat ng ito gamit ang sarili kong mga salita.Agad kong nakita si Raiven Simon sa dulo ng isang VIP table. Naka-de kuwatro siya habang may hawak na baso ng alak, mukhang kalmado at pormal, pero bakas ang awtoridad sa bawat galaw.Huminga ako nang malalim bago umupo sa tapat niya. “Narito na ako, Raiven. Sabihin mo na ang gusto mong sabihin dahil marami pa akong gagawin.”Tumingin siya sa akin, may pamilyar na nakakalokong ngisi sa kaniyang mga labi. “You’re late, Ms. Calma. Pero okay lang, worth it naman ang paghihintay kung ikaw ang kaharap ko.”“Kung nanggagalaiti ka lang para asarin ako tulad noong college, aalis na ako—” akma akong tatayo pero pinigilan niya ako gamit ang kaniyang baritonong boses.“Maupo ka, Vanessa. I’m just making a conversation,” seryoso pero

Kinabukasan, maaga pa rin akong nagising. “Mommy, can I have pancakes today?” tanong ni Liam habang nakasandal sa countertop, hawak ang kanyang maliit na plato.Ngumiti ako kahit puno ng kaba ang dibdib ko. “Of course, baby. With chocolate chips?”“Yes please!” Habang niluluto ko ang pancakes, hindi ko maiwasang mapatingin sa anak ko. Bukas na bukas ang kanyang ngiti, at sa tuwing tumatawa siya, parang naririnig ko ang tawa ni Raiven noong college — malakas, mapanghamon, at puno ng buhay. Kahit ayaw kong aminin, mas lalong lumalabas ang mga katangian ng ama niya sa kanya habang lumalaki.Hindi pwede. Hindi mo siya pwedeng makita, paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.Pagkatapos kong ihatid si Liam sa school, diretso na ako sa firm. Buong araw ay abala ako sa papeles, dalawang client meetings, at isang deposition. Pero kahit gaano ko kabusy ang sarili ko, hindi ko mapigilang sumilip sa bintana paminsan-minsan, parang may kung anong multong naghihintay sa labas.“Van, okay ka lang?”

Kinabukasan, maaga akong gumising kahit sobrang bigat ng katawan ko. Halos hindi ako nakatulog nang maayos kagabi dahil sa text ni Raiven at sa kwento ni Liam tungkol sa “mabait na tito”.“Mommy, bakit po ang aga natin ngayon?” tanong ni Liam habang kinakain ang cereal niya.“Mommy will take you to school today, baby,” sagot ko habang inaayos ang necktie niya. “Tita Bea has an early meeting kaya ako na muna ang susundo at maghahatid sa’yo.”“Yehey!” masaya niyang sabi. “Taxi tayo, Mommy?”“Oo, taxi tayo.” Wala pa akong sariling sasakyan. Lahat ng ipon ko ay napupunta sa tuition ni Liam, sa apartment, at sa iba pang gastusin. Pero mas importante sa akin ngayon na personal kong makita kung ano ang sitwasyon sa school niya.Pagkatapos naming kumain, nag-taxi kami papunta sa school. Buong biyahe ay nakatitig ako sa anak ko, sinusuri ang bawat galaw niya. Nang makarating kami sa harap ng school gate, hinawakan ko ang kamay niya nang mahigpit.“Baby, remember what Mommy said last night ha?