His Beautiful Lie - Chapter 7: The price of Protection

Pagsapit ng gabi, nasa bahay na ni Celine sina Eve, Liam, at Hunter. Dumating din si Will kasama ang asawa nitong si Dana. Hindi na nagtanong si Dana nang makita ang mukha ni Eve. Dinala lamang nito ang mga bata sa kusina at sinigurong nakakain ang mga ito. Si Gabriel naman ay nanatili sa sala kasama nina Eve at Will. Hindi inimbitahan si Rigo. Tatlong beses itong tumawag. Tatlong beses din iyong hindi sinagot ni Eve. "Puwede tayong pumunta sa police," sabi ni Will. "At ano ang sasabihin natin?" tanong ni Eve. "Na may susi at lumang litrato ang asawa ko? Na kilala niya ako bago kami nagkita?" "That's stalking." "Creepy, yes. Pero hindi pa sapat para ipaaresto siya." "May sinabi siyang dahilan kung bakit ka niya pinakasalan." "Exactly," sabi ni Gabriel. "Hindi normal iyon." Nasa kabilang dulo ng sofa si Celine. Tahimik ito mula nang ikuwento ni Eve ang nakita niya sa cellphone ni Rigo. "Mama," tawag ni Eve. Hindi tumingin ang ina niya. "Kilala mo ba ang simbolo ng korona?" Namilipit ang mga daliri ni Celine sa laylayan ng kanyang blouse. Napansin iyon ni Will. "Ma?" "Lumang simbolo lang iyon." "Ng ano?" tanong ni Eve. "Hindi ko alam." "Mama." Biglang tumayo si Celine. "May sakit ka. Kailangan mong magpahinga. Hindi magandang oras para halungkatin ang mga bagay na matagal nang tapos." "Hindi tapos kung pinakasalan ko ang lalaking konektado roon." "Hindi mo alam iyon." "Pero parang alam mo." Napatigil ang matanda. Tumayo si Eve. "Ano ang hindi mo sinasabi sa akin?" "Wala." Napatawa siya nang mapait. "Ngayong araw, nalaman kong nagsisinungaling sa akin ang asawa ko. Huwag mong sabihing pati ikaw." "Pinoprotektahan lang kita." "Pareho kayo ng sinasabi ni Rigo." Parang nasaktan si Celine. Ngunit hindi umatras si Eve. "Kanino ang korona?" Matagal bago sumagot ang kanyang ina. "Sa Crown of Mercy Foundation." Hindi pamilyar kay Eve ang pangalan. Ngunit agad na nagbago ang mukha ni Gabriel. "Kilala mo?" tanong niya rito. "May nabasa ako tungkol diyan. Lumang charitable foundation. Nagpapatakbo sila noon ng mga shelter at medical mission." "Pamilya ni Rigo ang may-ari," sabi ni Celine. Nanikip ang dibdib ni Eve. "Kilala ninyo sila?" "Ang papa mo ang accountant ng foundation."

"Bakit hindi ko alam?"

"Dahil umalis siya bago ka pa magkaisip."

"Bakit siya umalis?"

Hindi sumagot si Celine.

"Dahil ba sa nangyari sa akin?"

Namutla ang kanyang ina.

Iyon ang unang pagkakataong direktang binanggit ni Eve ang bagay na nangyari noong pitong taong gulang siya.

Hindi pa rin niya kayang pangalanan nang malinaw ang ginawa sa kanya. Ngunit nakita niyang naunawaan iyon ni Celine.

At mas masakit—hindi nagulat ang kanyang ina.

"Alam mo," bulong ni Eve.

Napaluha si Celine. "Anak—"

"Alam mo."

"Hindi lahat."

"Gaano karami ang alam mo?"

"Sinabi ng papa mo na may nanakit sa iyo."

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Eve.

"Sinabi niya sa iyo?"

"Tatlong araw pagkatapos ng rest house. Nilalagnat ka. Ayaw mong magsalita. Ayaw mong lumapit kahit sa amin."

"Bakit hindi ninyo ako dinala sa doktor? Sa police?"

"Dinala ka namin sa doktor."

"Wala akong maalala."

"Pinakiusapan kami ng doktor na huwag kang pilitin. Nagkaroon ka ng matinding trauma. Hindi ka makatulog. Sumisigaw ka kapag may lalaking lumalapit."

"Bakit walang kaso?"

"May gustong magsampa ng kaso ang papa mo."

"Pero?"

"May nagbanta sa amin."

Napasandal si Will sa dingding. "Bakit hindi ninyo sinabi sa akin?"

"Bata ka rin noon."

"Labinlima ako. Kaya kong—"

"Exactly," putol ni Celine. "Labinlima ka at mabilis kang magalit. Natakot kaming may gawin kang ikapapahamak mo."

Lumapit si Eve sa kanyang ina. "Sino ang nanakit sa akin?"

Umiling si Celine. "Hindi sinabi ng papa mo ang pangalan."

"Hindi ko pinaniniwalaan."

"Eve—"

"Hindi ko na kailangan ng proteksiyong nakatayo sa kasinungalingan."

Napatakip ng bibig si Celine habang umiiyak.

Lumapit si Gabriel at hinawakan ang balikat ni Eve. Hindi siya kumawala.

"Kailangan nating hanapin ang bahay," sabi nito.

"Pupunta tayo bukas," sabi ni Will.

"No," tutol ni Celine. "Delikado."

"Mas delikado ang manatiling bulag," sagot ni Eve.

Biglang tumunog ang cellphone niya.

Hindi si Rigo.

Ang ospital.

Sinagot niya iyon.

"Ms. Dela Cruz?" sabi ng babaeng nasa kabilang linya. "Tumatawag po kami tungkol sa schedule ng inyong surgery."

"Yes?"

"May problema po sa insurance authorization."

Kumunot ang noo niya. "Anong problema?"

"The policy was canceled three months ago."

Napatingin siya kay Gabriel.

"Impossible. Company insurance iyon ng asawa ko."

"According to our records, the policyholder requested the cancellation."

Parang may batong bumagsak sa sikmura niya.

"Si Rigo ang nag-cancel?"

"We can't disclose more details over the phone. You may contact the insurance company directly."

Pinatay niya ang tawag.

"Ano?" tanong ni Will.

"Wala akong insurance."

"What?"

"Kinansela ni Rigo three months ago."

Biglang nag-ring ang cellphone ni Celine.

Unknown number.

Sinagot nito iyon.

"Hello?"

Walang nagsalita sa kabilang linya.

Pagkatapos ay may mahinang boses na narinig nila dahil naka-speaker ang tawag.

"Kapag pumunta kayo sa Batangas, hindi na makakauwi nang buo ang pamilya ninyo."

Naputol ang linya.

Napatayo si Gabriel.

Nagmura si Will.

Ngunit si Eve ay nanatiling tahimik.

Mabagal niyang kinuha ang brass key mula sa bulsa.

Kung layunin ng tawag na iyon na takutin siya, nagkamali ang taong nasa likod nito.

Matagal nang natapos ang panahon ng kanyang buhay na natatakot siyang magsalita.

"Bukas," sabi niya. "Pupunta tayo sa Batangas."