Chapter 7

Liam's Apartment

After they registered their marriage certificate, Liam drove her home.

Matapos nitong i-park ang sasakyan sa gilid ng daan ay tumingin ito kay Natasha.

"Pack all your things that are only important." wika ni Liam.

"H-huh?" nagtatakang napatingin si Natasha rito.

"What? Are you not moving in my place?"

Natasha suddenly gets what he means. "Oh, okay." Saka niya inalis ang nakakabit na seatbelt sa kanyang katawan.

"You don't have to pack all your clothes," then tinitigan nito ang kabuoan ni Natasha. "Grandpa will question me if I will not treat you as one of the Cameron."

Napatingin si Natasha sa kanyang suot na damit. Then she realized that she's not as presentable as her mother-in-law. Dahil ang ina nito na si Linda ay elegante at presentable ang personalidad nito.

"Today, I invited a stylish expert to change the style of your closet. Maya maya darating na siya sa bahay."

Napalunok si Natasha at nakaramdam siya ng pangliit sa kanyang sarili. "Okay." tanging nasagot niya rito sa kabila ng kanyang nararamdaman.

Liam mockingly smirks. "Now that you have finally reached your goal, you better do whatever you want dahil may hangganan ang lahat." ang makahulugang wika ni Liam sa kanya.

Biglang napahinto si Natasha sa kanyang pagbaba ng sasakyan nito at saka niya ito nilingon.

"W-what do you mean?"

"Your title. Is it what you ever wanted? Now that it's finally yours for 2 years, well I must say... do whatever you want with my name and money." he sneered.

Naikuyom ni Natasha ang kanyang kamao sa sinabi nito at mas kumunot ang noo niya itong tinitigan.

"Liam, let me remind you. I only agree with this for grandpa. Huwag kang magalala dahil sa loob ng dalawang taon na kasunduan nating ito ay hinding hindi ko dudungisan ang pangalan mo! Lalo na ang lustayin ang pera mo. Also, I will find work and earn my money. Your money is yours, I don't need it and anything from you. Malaki lang talaga ang utang na loob ko kay Grandpa Mario kaya pinasok ko ang sitwasyong nating ito. And I promise, I will not ask for your money or your help." mahabang litanya ni Natasha bago pa siya bumaba sa sasakyan nito.

Liam was left alone in the car. His eyes glared at the woman's back entering the house.

"H-huh, you must be kidding me, Natasha." he sneered.

***

When Natasha gets inside the house, agad tumulo ang mumunting luha niya.

Hindi niya maintindihan kung anong galit ang mayroon si Liam para sa kanya. She can tell that Liam feels disgusted with her. Hindi niya alam kung bakit nasasabi nito ang mga iyon sa kanya.

Agad pinahid ni Natasha ang namamalisbis na luha sa kanyang mga mata at saka siya pumasok sa kanyang silid.

Naluluhang nag eempake si Natasha. Kaunting kagamitan lang ang dinala niya at iyon ay mga disenteng mga damit lang niya.

Napatingin si Natasha sa picture frame niya kasama ang kanyang lolo at lola niya. Inabot niya iyon at malungkot na hinaplos ng kanyang palad.

"Lolo, lola... Hindi ko akalain na darating ang araw na maghihiwalay tayong tatlo. Please, lolo, guide me especially si lola na nasa probinsya na sa ngayon. Huwag kang magalala lolo, kakayanin ko ang buhay na pinasok ko ngayon. I know and I'm sure that Liam is a good person. He will take care of me, and as his wife I will also take care of him." tanging naibulong na lang ni Natasha habang niyakap niya ng mahigpit sa huling sandali ang picture frame na iyon.

Natasha also packs and brings with her those important papers. Lalo at sa isang araw ay maghahanap na siya ng trabaho.

Alam niyang kaya siyang buhayin at suportahan ni Liam, but Natasha is ashamed to depend on her life with him. She promised him to earn her own money for herself, at paninindigan niya iyon.

Tahimik na hinihila ni Natasha ang maleta niya palabas ng bakuran ng bahay nila.

Pagkalagay niya sa compartment ng kotse nito ang kanyang bagahe ay muli siyang umupo sa harap ng sasakyan.

She was silent and she avoided looking at him. Naramdaman naman iyon ni Liam. Napansin rin nito ang pamumula ng bahagya ng mata niya.

Somehow, Liam is a bit guilty. He was guilty because of his harsh treatment of her.

Tahimik na lang din siyang nagmamaneho sa gitna ng kanilang byahe.

When the car finally parked at the high-end luxurious private apartment, Liam cleared his throat.

"This is my place. We will live here." ang pagbibigay alam nito.

The place is very elegant. Kitang kita na tanging mayayaman na tao lang ang nakakakuha ng bahay sa townhouse apartment na iyon.

Hindi kalakihan ang mga townhouse sa loob ng resident area doon, but Natasha was sure that that place is very peaceful, clean, nice and perfect. Gandang ganda siya at agad nagustuhan niya ang buong paligid.

Pagkababa nila ng kotse ay agad may sumalubong sa kanila na isang lalaki na naka office suit.

"Good morning Mr. And Mrs. Cameron," ang nakayukong pagbati nito.

Natasha was taken aback. She was confused; why did that man address her as the wife of Liam?

Seryosong tumango si Liam rito at saka sumulyap sa kanya.

"This is my assistant, Willy." wika nito.

Natasha nodded slightly. "Hello, Willy."

"Get her luggage in the compartment." utos ni Liam rito.

"Yes, Sir. Um, Sir... nasa loob na ng apartment niyo ang stylish expert. They are waiting."

Seryosong tango lang ang tugon ni Liam rito.

As soon as they entered the apartment, the stylish warmly greeted them.

Nakita agad ni Natasha ang napakaraming mga damit na naka-hanger. Iba't ibang klase ang mga iyon. There are simple and elegant gowns. Outdoor outfits, pants, shirt, casual dresses, house clothes, and also sleeping outfits.

"Give all the dresses and clothes that fit her. Also, do it every other end of the month."

"Yes, Mr. Cameron."

Natasha was shocked. Hindi pa siya nakakapagsalita nang umalis na si Liam sa kanilang harapan. Naramdaman na lang niya na hinila na siya ng stylish expert upang pilian ng mga damit na babagay sa kanya.