MasukIiling-iling akong umatras."No..." halos hindi ko na marinig ang sariling boses. "Ang gusto kong marinig ay hindi 'yan. Sabihin mong mali sila, Primo."His face twisted with something I couldn't quite place. Pain, guilt, maybe even relief at finally admitting it aloud.Akala ko iyon na ang huling sasabihin nya. Akala ko iyon na ang matinding magpapabagsak sa puso ko. He didn't stop there. Ang sunod nyang sinabi ay parang kutsilyo na tuluyang humiwa sa puso ko."Riel was supposed to die too."Literal na natigilan ako. Naikuyom ko ang kamao ko. His confession physically knocked the air out of me."A-Ano?!"Magkahalong inis at naguguluhan ang boses ko. Yumuko sya ulit. Napahawak ako sa dibdib nang maramdaman ko ang hirap ko sa paghinga. Ni hindi ako makapag-isip ng maayos."It wasn't part of the plan. Si Celine at David lang dapat," he said bitterly. "But things happened. Bigla syang dumating matapos kong patayin ang dalawa," his lips twisted into a humorless smile. "Babarilin ko sana s
The cold, sterile air of the police station pressed down on me as I sat in the dim interrogation room. Walang kahit anong palamuti sa mga dingding. Bukod sa isang bumbilya sa taas, tanging isang metal na mesa at tatlong upuan ang makikita dito. Isa rito ay inuupuan ko at ng lalaking inakala kong kilala ko.Primo Hidalgo.Sumunod agad ako dito sa police station kahit ilang beses akong pinigilan nina Linda at Riel. Maybe it was because I needed to understand how this could be happening.Ayaw ko pa rin maniwala. Ayaw tanggapin ng buong diwa ko na ang lalaking tahimik na laging naghihintay sa akin sa bakeshop, ngayon ay nakaupo sa harap ko at may kasong homicide.And according to the police, the evidence against him was solid.Sumunod ako dito para malaman ang katotohanan mismo sa bibig nya. Gusto ko ng paliwanag sa lahat ng ito galing mismo sa kanya.Kaso kanina pa kami dito at wala pa akong nakukuhang sagot sa kanya."Nagawa mo ba talaga 'yun?"The handcuffs around his wrists clinked so
Tears blurred the ink as flashes of the past broke free, unraveling every wall I had desperately tried to build.Kada butil ng luha ko ang nahuhulog sa hawak kong dyaryo, ay syang pagbalik din isa-isa ng mga ala-alang matagal ko ng pilit iniiwasang isipin.The way he used to tease me, his lazy smirk when I got flustered.How he'd pull me into his arms, just because he could.At ang panghuli ay ang mukha nyang natutulog bago ako lumabas sa kwarto at umalis sa mansyon.Bumaon ang mga kuko ko sa suot na t-shirt ni Primo. Tumagos ang mga luha ko roon. His hand hesitated before it settled on my back, gentle, warm, and steady.Tahimik lang syang nakayakap sa akin. He just held me, without judgment, without questions, while I shattered against him.Nasa ganoong posisyon kami nang pareho kaming natigilan dahil sa matinis na pagpreno ng mga gulong sa harap namin.A black police car pulled up fast and deliberate right in front of us. Lumabas mula doon ang tatlong lalaki na nakauniporme ng pulis
Marahas akong napalunok. Pumikit pa ako para ihanda ang sarili upang basahin ang kabuuan ng balita, kahit unti-unti ng lumalabo ang mata ko dahil sa luhang handang kumawala."Okay ka lang?" narinig kong bulong ni Primo sa tabi.Umiling ako at dumilat. With a deep sigh, binalik ko ang tingin sa dyaryo. Ang puso ko ay parang pinunit ng ilang beses nang mabasa ko ang mga sumunod na nakasulat."After spending two years behind bars, businessman Riel Valderama walks free today as the court officially dismisses the double homicide case against him. Accused of murdering engaged couple Celine Vargas and David Lancaster, Valderama maintained his innocence throughout the trial. Recent developments and new evidence, however, led to the case being overturned-clearing him of all charges."Tuluyan nang nawalan ng lakas ang tuhod ko, dahilan ng pabagsak kong pagkakaupo sa lupa.A lump rose in my throat as my gaze dropped to a smaller caption beneath the headline."The ruling was officially handed dow
Walang anu-ano'y sumandok ulit ako sa kanyang kanin, na may kare-kare ng nakahalo, saka ko iyon itinapat sa bibig nya.The gesture was automatic, natural, like I'd done it a hundred times before.Saglit nya akong tiningnan bago ngumisi ng nakakaloko. Dahil dun, napatitig ako sa kanyang labi, at napagtanto ang ginagawa.Biglang kumabog ang dibdib ko. Sumalida sa utak ko ang mukha ng lalaki na pilit kong iniiwasan isipin. Ang mukha nyang nakangisi kapag nagpaplanong asarin ako.Ang mukha nya kapag susubuan ko ng pagkain.The memory hit like a slap, sharp and sudden.'Thank you, love...'Napapikit ako nang pati ang boses nyang nang-aasar ay klarong bumulong sa tainga ko.The image, the sound, was so vivid, so real, that my entire body froze.Kusang bumagsak ang kamay ko. Binalik ko ang kutsara sa tabi ng plato ni Primo. Lumunok ako at nag-iwas ng tingin sa lalaki.Riel. Bakit ba sya ang naalala ko nang susubuan ko na si Primo?I straightened in my seat, pretending nothing had happened as
With a small shake of my head, I went back to filling out the form. Umupo ako sa may bakanteng upuan, at doon nag-focus sa pag-fi-fill up. Napatingala ako sa gilid nang maramdaman ko ang pagtayo nya roon.Hinatak nya palapit ang bakanteng upuan sa gilid nya, saka nya ito inuupuan sa tabi ko. Nakatingin lang ako sa kanya nang ipatong nya ang kanyang baba sa palad nyang sinusuportahan ng siko nya. Ang mata nya ay nasa papel na sinusulatan ko.Muli kong narinig ang bulongan ng mga babae sa tabi, pero sa pagkakataong ito, dismayado ang boses nila. Akala talaga nila ay magjowa kami."Dapat 'di ka na tumabi. Na-turn off tuloy sila sa'yo," natatawa kong usal sa kanya.Kinunutan nya ako ng noo. "Sino?"Nakagat ko ang aking labi, pinigilan ang nagbabadyang tawa. Of course, he had no idea how he affected the women here."Wala," sabi ko na lang.Nagpatuloy na lang ako sa pag-fi-fill up. Isang pahina lang naman ang papel kaya mabilis akong natapos. Binalik ko na ito sa sekretarya pagkatapos."Oka
"You don't have to be embarrassed, Ms. Reyes. It's not every day that someone like you asks me for money."His expression softened just a little, a hint of amusement playing at the corners of his mouth. It was as if he found the situation strangely amusing. Tumayo siya at lumapit sa isang lamesa,
Dear Alina, We are pleased to inform you that you have been shortlisted for an interview at Alcantara Group. We would like to schedule a meeting at your earliest convenience. Best regards, HR Team, Vanguard Architects & Associates. Nakatitig lang ako sa email, pilit inaalala kong kailan ba ako n
The dress I chose was simple. A black, knee-length number na nabili ko pang naka-sale, dalawang taon na ang nakalipas. Nasuot ko na 'to noong kasal ng pinsan ko. Outfit repeater ang gaga. I paired it with heels that pinched my toes and a clutch bag I hadn't used since graduation.Ilang beses kong s
Naging mabilis ang takbo ng mga sumunod na araw. Kung noong una ay nangangapa pa ako sa daloy ng trabaho sa Vanguard, ngayon ay unti-unti na akong nasasanay sa ingay ng mga plotter, sa amoy ng kape sa umaga, at sa parang walang katapusang pagre-revise ng floor plans. Martes pa lang ay isinabak na

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





