บทที่4 🍋Honey&Lemon🍋

@บ้านสายฟ้า

"ป๊าครับนี่น้องมะนาว"

“สวัสดีค่ะลุงเจ”

สายฟ้ามองแปลกใจ “เคยเจอกันแล้วเหรอ”

“ค่ะ”

“หนูพูดไทยเก่งขึ้นนะ”เจเจทักทายยิ้มให้คนตัวเล็กที่ยืนใกล้กับลูกชายด้วยท่าทางสนิทสนม

“หนูตั้งใจเรียนค่ะ ลุงเจ”

“น่ารักมาก ตามสบายนะลุงให้แม่บ้านจัดห้องไว้ให้แล้ว”

“ขอบคุณค่ะ”

ตึก! ตึก! ตึก!

สองแฝดวิ่งเข้ามา “กรี๊ดๆๆ พี่สายฟ้า”

“มิกกี้มินนี่หยุดกรี๊ด หนวกหูมาก”สายฟ้าส่ายหน้าแล้วก็บอกให้น้องเบาเสียง

“ก็หนูดีใจมีพี่เป็นนายแบบ” สองแฝดวิ่งมาเกาะแขนเขาคนละข้างด้วยท่าทางตื่นเต้น

“พอก่อนเลยทั้งคู่”

เจเจหัวเราะ “สองคนสวัสดีพี่มะนาวสิลูก พี่เขาเป็นหลานสาวเพื่อนของคุณตาพี่สายฟ้า”

“สวัสดีค่ะพี่มะนาว”

“สวัสดีจ้ะ” มะนาวยิ้มให้ทั้งคู่

“หนูมิกกี้ค่ะ”

“หนูมินนี่ค่ะ”

“ยินดีที่ได้เจอจ๊ะ ทั้งคู่เลย”

“มะนาวอยากได้อะไรหนูบอกแม่บ้านได้เลยนะลูก ลุงสั่งไว้แล้ว” เจเจเอ่ยบอกอีกครั้ง เพราะกลัวว่าเธอจะเกรงใจ

“ขอบคุณค่ะ”

“เจ้าเอยตามสบายนะลูก” เจเจยิ้มให้เจ้าเอย

“ค่ะ คุณพ่อ”

“สายฟ้าพายุป๊าไปนอนก่อนนะ จะโทรหามี้เราด้วย”

“ครับป๊า”

“สองคนอย่าเสียงดังละ” เจเจหันมากำชับสองแฝดหลานสาวสุดที่รัก

“ค่ะลุงเจ"

คล้อยหลังป๊า “สายฟ้าคุยกันหน่อย” พายุเดินนำสายฟ้าไปคุยกันที่ห้องดูหนัง

“เรื่องอะไรพี่พายุ”

“เรื่องขับรถไง นายก็รู้คุณมี้สั่งห้าม แล้วทำไมถึงกล้าขัดวะ นายมันเด็กดีกว่าพี่เยอะ เพราะมะนาวงั้นเหรอถึงกล้าขัดคำสั่งคุณมี้แบบนี้”

“ครับ”

"ยังไงพูดมา"

“เราตกลงเป็นแฟนกันหนึ่งอาทิตย์” สายฟ้าบอกพี่ชายแล้วเผลอยิ้ม

“อะไรของนายวะหนึ่งอาทิตย์ แฟนบ้าอะไรอาทิตย์เดียว แล้วนายก็ยอม”

“อืม แล้วทำไมผมต้องไม่ยอมละครับ” สายฟ้าพูดและยังยิ้มไม่หยุด

"จริงจังไหม?"พายุขมวดคิ้วถามน้องชายงงๆ

"จริงจังอะไรละพี่เด็กเล่นกัน"

“ไอ้เวร คุณมี้รู้เรื่องขึ้นมางานเข้า โดนริบรถแน่ พี่โดนด้วยนะโว้ย”

“ใจเย็นน่า มะนาวแค่อยากลองขับไม่ได้ลงแข่งสักหน่อย มี้ไม่รู้หรอก พี่ไทเกอร์ก็ไม่พูดอยู่แล้ว พี่พายุมี้ไม่รู้หรอก นะครับ”

“เออๆ” พายุพยักหน้าแบบจำใจยอมตามใจน้อง

คุยกันเสร็จพายุกับสายฟ้าออกมา รวมตัวกับสาวๆ

“พี่ไปนอนบ้านหนูไหม วันนี้คุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่ เราไปนอนดูหนังผีกันสี่คน” มิกกี้เอ่ยชวนยิ้มหวานให้มะนาวกับเจ้าเอย

“แล้วพี่ชายเราล่ะ มิกกี้”

“พี่พายุกับพี่สายฟ้าไปดูหนังได้แต่กลับมานอนนี่ไงคะ”

“อะไรกัน นี่เราลำเอียงกันแล้วเหรอ”

“ใครจะไปสนใจพี่พายุล่ะ”

“พี่มะนาวโอเคไหม....?”มินนี่ยิ้มให้เอ่ยชวน

“ได้สิแต่พี่ขออาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนได้ไหม ดูหนังจบจะได้นอนเลยแบบนี้ดีกว่าไหม”

“พี่กลัวใช่ไหม” มินนี่ถามพร้อมกับยิ้มหน้าทะเล้น

“ก็ใช่ไงปกติพี่ไม่ดูหนังผี หรอกนะ แต่ถ้าดูหลายคนดูก็ได้”

สายฟ้าหัวเราะ “คือเก่งทุกเรื่องแต่กลัวผีเหรอมะนาว จุดอ่อนเลยนะ”

มะนาวย่นจมูกใส่เขา

“เด็กๆ ทานข้าวกันก่อน เรื่องดูหนังเอาไว้ก่อน” พายุสั่งน้องๆ แล้วจูงมือเจ้าเอยเดินไปที่โต๊ะทานอาหาร “เจ้าเอย ไปทานข้าวกับน้องๆ ก่อน พี่ขอโทรหาพี่ไทเกอร์แป๊บเดียว”

“ค่ะ”

“พี่มะนาวกับพี่เข้าเอย อายุเท่ากันไหมคะ” มิกกี้เอ่ยถามชวนพี่ๆ คุยไปตามประสา

“อืมพี่ยี่สิบ” เจ้าเอยตอบ

“งั้นเท่ากันค่ะพี่ก็ยี่สิบ” มะนาวตอบยิ้มให้เจ้าเอย

“พี่สองคนสวยกันจังเลย” มินนี่เอ่ยชมพี่ทั้งคู่

มะนาวยิ้ม “น้องสองคนก็สวย แล้วก็พูดจาน่ารักเป็นมิตร ไว้ไปเที่ยวที่สิงคโปร์กันนะ เจ้าเอยด้วย พี่จะพาเที่ยวให้สนุกเลย”

“ดีจังค่ะหนูอยากไป” สองแฝดพูดพร้อมกันด้วยท่าทางตื่นเต้น

“ได้เลยเมื่อไหร่ก็ได้ พี่มีที่พักส่วนตัวทุกคนไปอยู่กับพี่ได้เลย”

“พี่มะนาว ไม่ได้อยู่กับครอบครัวเหรอคะ”

“อยู่ค่ะ แต่พี่มีเพนต์เฮาส์ที่ทุกคนไปอยู่แบบไม่มีผู้ใหญ่ จะได้สนุก”

“ดีคะหนูไปแน่ๆ” มิกกี้ถูกใจรีบพูดคนแรก

"ยินดีจ๊ะ"

สักพักไทเกอร์เดินเข้ามาพร้อมกับพายุ

"คุยอะไรกันจ๊ะสาวๆ"

"พี่ไทเกอร์มานั่งข้างๆ มิกกี้สิคะ"

“ได้ค่ะ” ไทเกอร์เดินไปนั่งลงข้างๆ มิกกี้ “ลุงเจไปไหน”

“ป๊าขอตัวไปนอนแล้วครับ หนวกหูเสียงสองแฝด” พายุตอบแกล้งแหย่น้องเล่น

“พี่เจ้าเอยคะ พี่พายุไม่น่ารักเลย” มิกกี้พูดและหน้างอใส่พี่ชาย

“หึ! พี่เจ้าเอยก็รักพี่อยู่ดี เนอะ”

“พี่พายุนั่งเลยค่ะอย่ากวนน้อง” มิกกี้ยิ้มยักคิ้วให้พายุ ถูกใจที่พี่พายุโดนพี่เจ้าเอยดุ

“มะนาวนี่พี่ไทเกอร์พี่ชายพี่อีกคน” สายฟ้าแนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกัน

“สวัสดีค่ะ”

“ครับ” ไทเกอร์ยิ้มให้เธอ

"ทานข้าวเสร็จเรามีนัดดูหนังกัน พี่ไทเกอร์ไปดูด้วยกันไหมคะ" มิกกี้เอ่ยชวน

“หนังอะไร”

“หนังผีค่ะ”

ไทเกอร์หัวเราะ “เราสองคนกลัวใช่ไหมเลยชวนคนอื่นไปดูเป็นเพื่อน พี่รู้ทันนะ”

“ก็ใช่ไงคะ พี่ไม่กลัวรึไง”

“มิกกี้พี่เป็นหมอพี่จะกลัวผีได้ไง”

“จริงด้วยค่ะ งั้นพี่ไปดูเป็นเพื่อนด้วยได้ไหมคะ”

“ได้ครับสั่งป๊อปคอร์นแป๊บ”

ทุกคนทานข้าวเสร็จแล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำ นัดรวมตัวกันที่บ้านมิกกี้มินนี่

พี่ไทเกอร์มาพร้อมกับป๊อปคอร์น รีบแจกจ่ายให้น้องๆ หนังเริ่มแล้ว “ห้องดูหนังบ้านนี้สุดยอดเลยแฮะ”

สองแฝดกับเจ้าเอยมะนาวนั่งกองรวมกันสี่คนพร้อมผ้าห่มคลุมขาเรียบร้อย

"กลัวกันเนอะแต่ชอบดู...." มิกกี้จุ๊ปากใส่เขา ไทเกอร์เดินมานั่งข้างๆ พายุ “น้องนายไปภูเก็ตแป๊บเดียวมันเป็นนายแบบ แถมมีแฟน”

พายุหันมายิ้ม พยักหน้าให้ไทเกอร์หันไปมองน้องชายตัวเอง

มะนาวเรียกสายฟ้าให้เขาไปนั่งใกล้ๆ “พี่สายฟ้า”

“ว่า”

“ไม่อยากดู” สายฟ้ายิ้มขำคนกลัวจริงจัง เธอขยับมานั่งใกล้เขา

"มิกกี้มินนี่ปิดตาทำไม....?" พายุแซวน้อง

“พี่ไทเกอร์มานั่งใกล้ๆ หน่อยสิคะ” มิกกี้หันมาเรียกเพราะเริ่มกลัว

“ไม่เอาเดี๋ยวโดนกอด”

“พี่พายุ” เจ้าเอยเรียกแฟนตัวเองด้วยอีกคน

“ครับ” พายุลงไปนั่งรวมกับสาวๆ ไทเกอร์ตามมานั่งด้วย

"....."

มะนาวนั่งอยู่ในตักสายฟ้าแล้วตอนนี้ มินนี่นั่งข้างๆ กอดแขนเขา สองสาวเอามือปิดตา สายฟ้าหัวเราะ กอดเอวคนตัวเล็กแน่น

"เปลี่ยนเรื่องไหม....?" พี่ไทเกอร์ถามทุกคน คือตอนนี่แต่ละคน มิกกี้มุดผ้าห่มไปแล้ว เจ้าเอยกอดพายุแน่น

“เปลี่ยนทำไม หนูจะดู” มิกกี้ออกมาจากผ้าห่มพูดกับพี่ไทเกอร์

“อ้าว!เหรอ พี่คิดว่าหลับไปแล้ว” ไทเกอร์ขำแต่ละคน

“น่ากลัวจริงเรื่องนี้” สายฟ้าหันมาพูดกับพายุ

“พี่ต้องนอนนี่แล้วแหละ กลัวไม่กล้ากลับบ้าน” พายุพูดยิ้มให้เจ้าเอย

“งั้นพี่พายุนอนห้องนี่แหละ”

“ได้ไงล่ะมิกกี้”

ละแล้วหนังน่ากลัวก็จบลง

"มะนาวนอนนี่ใช่ไหม....?"

“ค่ะ”

“พี่มะนาวนอนกับมินนี่คะ”

“พี่เจ้าเอยนอนกับหนู” มิกกี้พูด

"พี่นอนด้วย"

“หนูไม่ให้พี่พายุเข้าห้องหนูหรอก พี่นอนห้องนี่ไปเลยค่ะ”

“อะไรแค่นี้ก็ไม่ได้ กลับบ้านดีกว่า ไปเหอะสายฟ้า พี่ไทเกอร์ นอนดีๆ กันละ ระวัง…”

“รีบกลับไปเลยค่ะอย่ามาแกล้ง” มิกกี้ย่นจมูกใส่พายุ

“พี่สายฟ้านอนนี่” มินนี่จับแขนเขาไว้ไม่ยอมให้กลับ

“เรากลัวอะไรมินนี่ พี่มะนาวนอนเป็นเพื่อน”

มะนาวมองสบตาเขา "หนูกลัวกว่าน้องอีก" เธอพูดภาษาอังกฤษ

พายุกับไทเกอร์หัวเราะพร้อมกัน

"งั้นสายฟ้านายนอนนี่แหละ อาเฌอกับอาวิคเตอร์ไม่อยู่นายนอนเป็นเพื่อนน้องละกัน พี่กลับละนะ มิกกี้เจ้าเอยนอนได้นะ”

“ได้ค่ะ”

“ไปพี่ไทเกอร์เรากลับกันดีกว่า”

ทุกคนแยกย้ายกัน

"พายุ"

“ครับ”

“นายเดินไปส่งพี่ที่บ้านด้วยนะ”

“พี่ล้อเล่นใช่ไหม” พายุหันมามองสบตาไทเกอร์หลุดขำ “พี่เป็นหมอปลอมรึเปล่าเนี่ย”

ไทเกอร์หัวเราะ “เออไปส่งหน่อย”

“พี่ผมยืนส่งหน้าบ้านแล้วกัน”

"เออเอ็งเข้าบ้านไปเลย ส่งหน่อยก็ไม่ได้”

“….”

"มินนี่ให้พี่นอนตรงไหน ว้าว! เตียงกระต่ายน้อยเหมาะกับพี่จริงๆ เลย" สายฟ้าลงไปนอนบนเตียงนุ่มของน้อง

“พี่สายฟ้านอนข้างเตียงค่ะ”

“โห! อะไรชวนนอนทำไม ลำบากปวดหลัง”

“หนูมีฟูกให้พี่ค่ะ บ่นไปได้” มินนี่จัดที่นอนให้เขา

"มะนาวห้องเราน่ารักเป็นเจ้าหญิงแบบนี้ไหม"

“ไม่ค่ะ หนูเป็นแม่มด” สายฟ้าหัวเราะ

มินนี่มองทั้งคู่ทำหน้าสงสัย "พี่สองคนเป็นแฟนกันรึเปล่าคะ"

“ใช่ค่ะ เราเป็นแฟนกัน” มะนาวตอบน้องยิ้มๆ สายฟ้ามองมินนี่อยากรู้ว่าน้องคิดยังไง

“พี่น่ารักกันดีเหมาะกันดีค่ะ”

“เหมาะยังไง” มะนาวถามต่ออย่างสนใจ

“ก็พี่มะนาวดูตรงสเปคพี่สายฟ้าทุกอย่างเลย” น้องตอบเป็นภาษาอังกฤษ มะนาวยิ้มหันไปมองสายฟ้า เหมือนไม่อยากจะเชื่อ เขายักคิ้วให้เธอ

"นอนไหมดึกแล้ว....?" สายฟ้าพูดมองสบตามะนาวไปด้วย

“มินนี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนค่ะพี่อย่าเพิ่งปิดไฟนะ”

“โอเค” สายฟ้าล้มตัวลงนอนตรงที่นอนที่มินนี่จัดให้เขา หันตะแคงมองคนสวยที่นั่งอยู่บนเตียง “ถ้ากลัวมานอนนี่นะ” เขาตบลงบนฟูกข้างๆ ตัว

มะนาวยิ้ม “เป็นแฟนกันต้องนอนด้วยกันสิคะ”

สายฟ้ายิ้ม มินนี่เปิดประตูห้องน้ำ เขาจุ๊ปากขยิบตาใส่เธอ "มินนี่พี่จะปิดไฟแล้วนะ"

“โอเค หนูนอนแล้ว” สายฟ้าเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง

สักพัก

สายฟ้าเช็กดูว่าน้องหลับแล้ว เขาอุ้มมะนาวลงมานอนกับเขา

“อื้อ” คนตัวเล็กส่งเสียงขัดใจที่โดนกวนเธอกำลังเคลิ้มจะหลับแล้วเหมือนกัน เขาห่มผ้าให้เธอ มะนาวกอดเขา หลับต่อ คนตัวสูงกอดกระชับอ้อมแขน ยิ้มให้คนตัวเล็กในความมืด

เช้าวันต่อมา

“ป๊าทำไมออกเช้าจังครับ” สายฟ้าเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคุณพ่อกำลังจะออกจากบ้าน

“ป๊าจะไปสนามกอล์ฟ แล้วก็ไปดูคอนโดใหม่ แล้วน้องตื่นกันรึยัง”

“ยังเลยครับ”

“สายฟ้าไปส่งน้องเรียนพิเศษด้วยนะ อาเฌอพาคนขับรถไป น่าจะกลับวันนี่แหละ”

“ได้ครับ”

สายฟ้าเดินไปตามน้องๆ

"สองคนเรียนกี่โมงครับ มาขึ้นรถได้แล้วงอแงอะไรกัน"

“หนูขี้เกียจ” สองแฝดบ่นกันไม่หยุด “พี่สายฟ้าโทรบอกคุณแม่ให้หน่อยว่าหนูไม่สบาย”

“ใครจะกล้ากับอาเฌอครับพี่ถามหน่อย รีบขึ้นรถเลย”

"งั้นเลิกเรียนแล้วหนูขอไปเดินเล่นกับเพื่อนได้ไหม"

“ได้ครับ”

“ขอตังค์หน่อยค่ะ”

สายฟ้ายิ้ม “คุณแม่เราสั่งพี่ว่าห้ามให้ตังค์เด็กแฝด จอมดื้อใช่เงินเยอะ”

มะนาวมองน้องสองคนหน้างอยิ้มๆ "อืม แต่พี่ให้ได้ใช่ไหม คุณแม่ไม่ได้สั่งพี่"

สายฟ้าหันมามองเธอ มะนาวเปิดกระเป๋าสตางค์หยิบแบงก์พันส่งให้น้อง คนละสองใบ

สองแฝดยิ้ม “ขอบคุณพี่มะนาวนะคะ” ดีใจกอดเธอกันใหญ่

⚡️⚡️🌧️🌧️⚡️⚡️