LOGINMichelle's POV
Pagkatapos namin magbayad sa cashier gamit ang card ni sir Drake. Bitbit na namin ang mga pinamili ko. Tatlong bag lang kasi.Kaya bitbit ko ang isa. " Thank you po, sir Drake..." Pasalamat ko sa kanya. Nasa loob na kami ng sasakyan. Hindi siya sumagot.Nagukat nalang ako sa ginawa niya. Bigla niyang hinawakan ang kamay ko.Dinala sa bibig niya at hinalikan. " It's my pleasure to help you, little kitten." aniya. " By the way, dadaan tayo sa botika. Bibilhin natin mga gamot ni,mang Ricardo." Masayang sambit niya. " Hindi ko po alam kung anong mga gamot niya,sir Drake." " Oh! I forget, need pala ng resita. Uwi muna natin ang groceries.Then, balik tayo sa botika." " Hindi po ba kayo busy?" " Ahm, I'm not. Actually, hanggang bukas pa ako dito sa Bulacan. Then, babalik na ako sa Manila. I'm gonna miss you, little kitten." Bolero talaga nito.Sanay na sanay magpakilig ng babae.Pero bigla akong nalungkot na hanggang bukas nalang siya dito. Hindi man lang umabot ng isang linggo ang aming pag-iibigan.Ay! Landi ko talaga... " May gagawin ka ba sa araw na ito?" Baling niya sa akin. Tahimik na kasi ako. Diretso lang ang tingin ko sa labas mg bintana.Dapat masaya ako dahil nakasama ko ang ultimate crush ko. Pero bakit nakaramdam ako ng lungkot? Dahil ba ay aalis na siya at babalik na sa Manila. Kung saan nandoon ang buhay niya at mga flings niya. "Wala naman po." Ngumiti ito, " If you don't mind,I invite you a dinner in my place. Ipagluto kita ng paborito mo." Napalunok naman ako ng laway. Muntik na naman kasi ako mabilaukan ng sarili kong laway sa sinabi niya. Totoo ba talaga ito? Si Drake Montemayor, binilhan kami ng groceries, pinagdrive ako pauwinh bahay. At ngayon, inimbitahan ako sa lugar daw niya. Malaman may condo siya dito.Ipagluto daw niya ako ng paborito ko. Eh, wala naman akong paborito. " Silent means yes?" " Okay po. Hindi po ba nakakahiya?" " Bakit nakakahiya? Trust me, I don't do anything to keep you uncomfortable with me." " Hindi naman po iyan ang iniisip ko,sir Drake.Hindi po ba nakakahiya na ang isang tulad mo na bilyonaryo. Iimbitahan mo ang isang tulad ko..." Napakunot-noo naman ito," Aside sa pagiging gwapo ko. Is there something wrong with that for being...you know." Medyo malungkot niyang sabi. Na ang ibig niyang sabihin. Kung may problema ba ako sa pagiging bilyonaryo niya. " Hindi po ba kayo takot baka ma issue po kayo na may inimbita kayong ordinaryong babae." " I love ordinary girl, for being pure and innocent." " Hindi po ako inosente,sir Drake.Tulad inakala mo." Natawa naman siya," Gusto ko iyan, inosenteng palaban na maraming alam." Kumindat pa ito sa akin.Hindi talaga siya nagpapatinag sa akin. Lumiko na ang sasakyan sa eskinita namin.Nagulat pa nga ako dahil nakita ko ang motor ni Carlos na nakaparada sa labas ng bahay namin. " Anong ginawa ni bombay sa bahay ninyo?" Tila naiinis pa na wika ni sir Drake. Napangiti naman ako sa isiping nagseselos ito.Wala eh, delulu malala na ako. Hayaan n'yo na ako. Back to normal na ulit ang buhay ko.Kapag babalik na sa Manila ang crush ko. As usual, hinintay ko muna siyang bumaba at siya ang magbukas ng pintuan sa akin. Utos po iyan ni haring Drake Montemayor. Mabuti nalang walang tao sa labas. Nasa loob ng bahay siguro ang mga maritess namin kapitbahay.Siya na din nagdala lahat ng groceries namin. Hinayaan ko nalang siya sa gusto niya.Nagulat pa nga ako. Dahil hinawakan na naman niya ng mahigpit ang kamay ko. " Ma..." tawag ko kay mama nang makita ko siya na nakaupo sa sala.Sa kabila naman nakaupo si Carlos. Ngumiti pa ito sa akin. Pero nawaglit agad ang matamis nitong ngiti nang makita niya si sir Drake.Agad kong inalis ang kamay ko sa pagkahawak niya. Baka makita ni mama. " Sir Drake! Tuloy kayo. Pasensya kana sa bahay namin. Hindi kasing laki ng mansiyon ninyo." Biro ni mama. " Hindi naman po bahay ang tinitingnan ko,manang.Nandito po ako para mag-abot ng kaunting tulong kay,mang Ricardo." " Nabanggit nga ni, Michelle, sa text niya na namili daw kayo ng mga groceries.Maraming salamat,sir Drake. Nag-abala ka pa,ka busy mong tao." " Walang anuman po,manang..." Tumabi si sir Drake kay Carlos. Pakiramdam ko ngayon ang haba ng hair ko. Abot hanggang labas ng bahay. Iniisip ko kasi na nililigawan ako ng dalawang lalaking magkatabi. Kahit nga malinaw sa akin na nandito lang si sir Drake para mag-abot ng kaunting tulong kay papa. " Manang Mina, hindi na po ako magtatagal. Aalis na po ako. Pag-isipan n'yo nalang po ang alok ko. Wala pong tubo iyon. " Paalam ni Carlos kay mama. Tumingin din siya sa akin. Ngitian ko lang siya. Nakita naman ni sir Drake ang pagngiti ko kay Carlos. Nakasimangot agad ito. Ang cute naman nito kapag nakasimangot. Hindi parin nabawasan ang pagiging hot at gwapo nito. " Anong alok po iyong sinasabi ni,Carlos,mama?" Kahit nandito pa si sir Drake ay hindi na ako nahiyang pag-usapan sa harapan niya, ang tungkol sa sinabi ni Carlos. " Pautangin daw niya tayo ng dagdag kapital sa pwesto natin sa palengke,anak.Wala na daw tubo basta maibalik lang natin agad." Masayang wika ni mama. Natigilan naman ako. Kailan pa nag-alok itong si Carlos na walang tubo.Iyon pa magpapalugi.Napaka business minded nun. Biglang tumikhim si sir Drake," Hindi n'yo po tatanungin,manang Mina.Nagpapautang din po ako na walang tubo at pwedeng hindi na din ibalik ang pera." Sabay kaming natawa ni mama sa biro niya.Napaka bolero talaga nito. Pati tuloy si mama,kuhang-kuha ang kiliti ni sir Drake. Natawa din si mama sa biro niya. " Ngayon lang ako nakakilala ng tunay na mayaman at bilyonaryo pa sa katauhan ninyo,sir Drake. Simple lang at higit sa lahat mapagbiro." Mahabang wika ni mama na natatawa parin. Napakamot naman sa ulo si sir Drake," Hindi po ako nagbibiro.Totoo po iyong sinasabi ko. Kasiyahan ko pong makatulong sa tao na walang tubo o walang kapalit." Aba! Ang bait naman ng bolero na ito. Mukhang mali yata ako sa first impression ko sa kanya na arogante siya. Tumingin siya sa akin. Ngitian ko lang siya. Pero iba na ang datingan ng tingin niya sa akin ang lagkit na. Shit! na malagkit! Iniisip ko pa kung paano ako magpaalam kay mama at papa sa imbitasyon ni sir Drake sa akin.Michelle's POV Masaya kaming nagku-kwentuhan ni Drake habang nagmamaneho siya ng sasakyan.Pinag-usapan na namin kung anong magiging pangalan ng baby namin. Kahit hindi pa namin alam kung anong gender ni baby. May pangalan na kaming napili babae man o lalaki. " Anong gusto mong gender ng baby natin, Drake? " Masayang tanong ko sa kanya. Hawak niya parin ang isa kong kamay. Habang ang isang kamay lang niya ang may hawak sa manibela. " It doesn't matter kung anong gender, little kitten. As long as healthy kayo ni, baby. At higit sa lahat, ikaw ang ina ng mga anak ko." Kinilig na naman ako sa banat niya. Dahil sa subrang kakiligan ko mukhang basa na yata ang panty ko. Shit! Ganito ba ako ka init kay Drake? O talagang normal lang ito sa hormones ng pagbubuntis. Napansin ko kasi na laging mainit ang katawan ko. Lagi kong pinanggigilan si Drake "Little kitten..." napapikit ako ng ma realized ko na naman na nakatitig na naman ako kay Drake. Nagtataka ako ng bigla niyang ginilid ang
Michelle's POV Kahit ganun ang nangyari sa akin at kay tatay. Tinapos parin namin magstay sa Camiguin ng isang linggo. Dahil hindi mo maiwan ang magandang lugar na iyon. Pero may bangungot na sa akin ang nangyari. Dalawang araw na ang nakalipas simula ng bumalik kami sa Manila. Hindi na namin ginawa ang pamamasyal sa lansonesan dahil may trauma parin ako hanggang ngayon. " Little kitten, hurry up!" tawag sa akin ni Drake. Sabay kaming papasok.Ako sa LS Construction; siya naman ay sa opisina niya. " Nandito na!" masayang sambit ko. Napakunot-noo naman ako dahil nakatulala si Drake na nakatingin sa akin. " Bakit? Pangit ba ang suot ko?" Lumapit siya akin; mabilis akong hinalíkan." You're beautiful as always, little kitten. You're always captivating me." " Ahm, Drake! Tayo na at baka kung saan na naman mapunta iyang pa beautiful mo diyan." Natawa siya ng malakas. Napakamot pa nga siya sa kanyang batok. Paglabas palang namin sa condo niya. Nakasalubong namin si sir G
Michelle's POV MAGKAHAWAK-KAMAY kami ni Drake na lumabas ng hospital. Dahan-dahan lang ang lakad namin, nalungkot naman ako dahil imbes nandito sila mama at papa para mag-unwind. Ito pa ang nangyari sa amin. Ang masaklap pa binaligtad ni Travis ang nangyari. Kakasuhan daw niya si papa kung kakasuhan din namin siya. Dahil ayaw ng mga magulang ko ng gulo.Kahit malakas ang ebidensya namin. Kahit anong pilit ni Drake kay papa na lumaban. Pero si papa na din ang nagsabi na Diyos na ang bahala kay Travis. Pasalamat nalang daw kami na walang masamang nangyari sa amin dalawa ni baby. Ganun paman, hindi parin manahimik si Drake hangga't hindi magbabayad ang pinsan niya. Siya na daw ang bahala sa lahat. H'wag nalang daw akong ma stress at makasama pa sa pagdadalang-tao ko. " May gusto ka bang kainin, little kitten?" " Gusto ko sanang paksiw na isda na may gata." " Oh! I see...sa DM restaurant nalang tayo kakain." " Ikaw, tawagan ko lang sila ni,mama." "No need, nandoon na
Michelle's POV Umupo muna kami sa ilalim ng puno.Ang sarap tumambay sa mga puno. Ang sarap ng simoy ng hangin na kakarelax. Iwan ko ba simula ng na buntis ako mabilis na akong inaantok. Sinandal ko ang aking ulo sa may puno. Tumabi naman sa akin si Travis. Hindi ko na nakuhang lumayo pa sa kanya dahil ang sarap na ng upo ko. Hindi naman siguro ganun kasama si Travis sa iniisip ko. " Habang wala ang pinsan ko, Michelle. Pwede mo naman ako maging sandalan." Napalingon naman ako sa'yo, muntikan ng mapang-abot ang mga labi namin.Nagsimula na akong mga ilang sa kanya.Dahil ang salitaan ni Travis ay hindi bagay sa isang tulad ko na buntis na at girlfriend ako ng pinsan niya. Kung makita kami ni Drake sa ganitong ayos, baka mabugbog na si Travis na wala sa oras. Ang seloso pa naman ng lalaking iyon. Agad akong tumayo para yayain na siyang bumalik na kami sa rest house. " Travis, tayo na...babalik na tayo sa resthouse." " Ayaw mo na bang mamasyal?" " Ayaw ko na!" may ha
Michelle's POV Maagang umalis si Drake sa resthouse niya. Hinatid siya ni manong David. Naglakad-lakad nalang ako sa loob ng bahay dahil hindi na ako makabalik ng tulog. Kahit sila mama ay nagising na din. Dahil nasanay naman silang maagang magising gawa ng may pwesto kami sa palengke. " Anak, gusto mo ba ng gatas? Timplahan kita mahigpit pa naman bilin ni,Drake, na wag ka daw namin pabayaan. " Natawa lang si mama. " Ang kulit talaga ni, Drake. Kayo pa talaga ang pinagsabihan." Sumama na ako kay mama sa kusina. Para tulungan na din siyang maghanda ng pagkain. Salitan kasi sila ni manang Caridad ng araw para maghanda ng pagkain. Dahil hindi naman kami ang amo nila. Si Drake lang ang amo ng mag-asawa.Isa pa hindi din sanay si mama na walang ginagawa. " Kumusta na ang pagbubuntis mo, anak?" " Okay naman po, ma. Alaga po ako ni,Drake. " " Kailan kayo magpakasal?" Bigla akong napaubo sa tanong ni mama. Ano ba ang pwede ko na isagot sa kanya? Iyong hindi sila magagalit
Michelle's POV Sadyang paraiso nga itong pinagdalhan sa akin ni Drake. Nag ganda ng buhangin, pino at maputi. May mga macapuno na mga tanim. Ang linaw ng dagat kaya kita mo ang mga maliliit na isda na iba't ibang kulay. Nandito kami ngayon sa ilalim ng puno na may duyan. Nakahiga ako sa may duyan habang nakaupo lang si Drake. Nakaunan ako sa dalawang hita niya. " Ang sarap dito, Drake. Gusto ko kapag magbakasyon tayo dito na tayo diretso. Ang ganda ng isla ng Camiguin." " Ayaw mo ba na pumunta din tayo sa ibang bansa?" "Tsaka na kapag malaki na si,baby. " "Ang tagal pa 'yon, little kitten. Pwede naman tayong pumunta sa Japan. Diba gusto mong makakita ng cherry blossom? I'll take you there..." " Paano mo nalaman na gusto ko makakita ng cherry blossom?" " Sa diary mo..." Agad akong napabalikwas ng bangon sa narinig. Malakas ko siyang tinampal sa balikat niya. "Sira! Bakit mo pinakialaman ang diary ko? Private property ko 'yon,eh!" "Correction hindi ko pinakial







