Kabanata 6: Groceries

Michelle's POV

Tahimik na kami sa buong biyahe. Alam ko na ang nais nitong tumbukin. Tama nga ako,sa isang department store dito lang din malapit sa amin.

May kinuha siya sa likod ng upuan,isang sumbrero.

Mas lalo tuloy siyang naging gwapo sa ayos niyang iyan.

" Just wait here..." mabilis niyang sabi. Bumaba na ito ng sasakyan.Umikot ulit ito sa harapan ng sasakyan.Papunta sa gawi ko.

Siya na din ang nagbukas sa akin. Nilahad niya ang kanyang kamay. Heto na naman siya, gusto na naman niyang mahawakan ang kamay ko na may kunting kalyo na.

" Salamat po, sir Drake."

" Tsk!..." Narinig ko pa ang sagot niyang iyan. Napaka ano talaga.

Mabilis ko na tinanggal ang kamay ko na hawak niya nang makita ko si Carlos.Iwan ko ba,bigla nalang akong nakaramdam ng takot. Baka makilala ni Carlos si sir Drake.

" What? Magseselos ba si bombay.Kapag hahawakan ko ang kamay mo?" Mabilis niyang tanong na tila naiinis.

" Hindi nga po bombay si, Carlos,sir Drake," giit ko.

" Fuck! I don't care!" Wika niya. Mabilis niyang hinuli ulit ang kamay ko.

Sa pagkakataon na ito ay mahigpit na niyang hawak ang kamay ko.Nahiya naman ako sa mga taong nakatingin na sa amin. Masyado kasing pansinin si Drake. Sa tindig palang nito na daig mo isang artista. Ang tangkad nito. Kaya mas lalo akong lumiit tingnan.

Mukhang sinasadya pa niya na magkasalubong kami ni Carlos.Dahil diretso ang lakad namin papunta sa gawi ni Carlos. Kung saan naglalakad ito na may katawagan sa phone.

" Michelle!?" Gulat na bigkas ni Carlos sa pangalan ko.Diretso ang tingin nito sa kamay namin ni sir Drake na mahigpit parin nakahawak sa kamay ko.

" Hi,Carlos..."

Sa hiya ko kay Carlos ay nabati ko pa siya ng ubod ng lambing. Nahihiya na talaga din ako kay sir Drake. Bakit ganito iyong inaasta niya sa akin. Ngayon lang naman kami nagkakilala.Hindi pa nga namin pormal na pinakilala ang isa't isa. Tanging mga tawag lang ng mga tao sa pangalan ko. Ang tanging naririnig niya.

Diretso ang tingin ni Carlos kay sir Drake. Napakunot-noo ito na para bang namukhaan niya ang lalaking nasa tabi ko na mahigpit parin ang hawak sa aking kamay.

" Oh! I see...excuse me,Michelle. May bibilhin lang ako. See you tomorrow sa palengke." Mabilis na paalam ni Carlos sa amin.Actually sa akin lang talaga siya nagpaalam.

Tanging tango nalang ang tugon ko kay Carlos.Hinila na ako ni sir Drake para maglakad ulit.

" Magkano ba ang interest ng Carlos na iyon sa pagpautang niya ng pera?" biglang tanong nito sa akin.

Nagtaka naman ako.Kung bakit kanina pa siya interesado o pinag-initan niya ang pagpautang ni Carlos ng pera sa mga pwesto sa palengke.

" Five-six..."

" Really!? That's so much!" Gulat pa niyang bigkas sa sinabi ko.

" Eh, wala...minsan kumakapit din ang iba sa ganyan kalaking interest. No choice kumbaga..." kaswal ko ng sabi.Parang close na ang datingan namin. The way kami mag-usap.

" Buy what ever you want. Iyong mga needs ni,mang Ricardo.Sa inyo na din ng mama mo." Aniya.

Agad naman akong napalingon sa kanya," Seryoso po kayo,sir Drake? Anong meron?"

" Kunting tulong ko kay,mang Ricardo." Seryoso niyang sabi.

" Huh? Bakit kasama kami ni mama. Nakakahiya naman po,sir Drake. Actually, gamot lang talaga para sa maintenance ni papa ang medyo magastos," diretsong sabi ko sa kanya.

Hindi naman kasi kailangan ng mga groceries talaga.Dahil may bigas at ulam pa naman kami sa bahay. Pero kung mapilit siya,ay gora nalang ako. Sabi nga nila,mahirap tumanggi sa grasya. Pero subra naman yata ito.Kapag sundin ko ang sinasabi niyang bilhin ko lahat ng gusto ko.

Wala naman akong ibang gusto kundi yakapin mo ako...Natawa kong bulong.

" Later,I will hug you in tight.If that's what you want."

Hala! Narinig niya iyong sinabi ko? Ang hina lang naman pagkasabi ko.

" Please...pumili ka na." Utos niya pa sa akin.Hinawakan ko na ang cart. Nakakahiya naman kung siya pa ang magtulak.

" No, I can handle this. Pumili ka na, sasama lang ako sa'yo."

Napailing nalang ako. Lord,kung panaginip man ito.Please,h'wag muna akong magising hanggang hindi ko maiuwi ang mga groceries na bibilhin ko sa bahay namin. Pabiro na taimtim ko sa sarili.

Mahirap na kung ibulong ko. Baka marinig niya ulit mas lalong nakakahiya.Jusko! Kating-kati na ako na ikwento ito kay bestie Tanya ang ganap sa araw na ito.

Tahimik lang nakasunod si sir Drake sa akin habang namimili ako ng bibilhin.Pinipili ko talaga ang mas kailangan kaysa gusto kong bilhin. Kung ako lang talaga, gusto ko iyong mga skin care at personal stuff ko ang bibilhin. Pero mas priority ko ang kailangan ni papa.

" That's all? Are you sure about this? " Tanong niya sa akin ng sinabi ko na tama na itong binili ko.

" Masyado naman kaunti, little kitten."

Narinig ko pa ang mahinang tawa ng katabi namin. Dahit sa tawag ng sira-ulong sir Drake na ito. Maka little kitten sa akin. Akala mo ay kuting ako.

Nakapila na kami ngayon sa cashier. Nainis pa nga ako sa cashier. Dahil binagalan pa niya ng kunti ang kilos niya. Panay ang sulyap din niya sa gawi ni sir Drake.

Bakit naiinis ka Michelle? Ikaw lang ba ang may karapatan na magkagusto kay Drake Montemayor? Tudyo sa akin ng magkabilang-isip ko.

" Bakit ka nakasimangot, little kitten?" Bulong niyang tanong sa akin.

Napapikit naman ako dahil langhap ko ang mabango niyang hininga. Ang init din ng buga ng hininga niya na lumapat pa talaga sa balat ng tainga ko.

" Michelle..." Pakilala ko sa kanya. Para hindi na niya ako tawaging little kitten.Hindi naman kami close para tawagin niya ako ng ganyan.

" Yeah,I know.But,I love to call you that way. Ako lang ang bukod tanging tatawag sa'yo niyan, Michelle."

Hindi ko nalang siya pinansin. Masyado na kaming sweet tingnan.Dahil sa mahina ng boses namin sa pagpalitan ng salita.Kulang nalang mahalikan na namin ang isa't isa.