تسجيل الدخولAMARA'S POV“I told you, wala sya dito.” ani Hunter na nakatayo na sa likod ko.Inilibot ko ang paningin ko sa kabuoan ng dating office ni Daddy.Gusto kong maiyak kasi walang nabago sa dating ayos non.Napabaling ako sa console table at nakita doon ang nakadisplay na family picture namin. Emotional akong humakbang palapit doon at hinawakan ang picture frame kung saan nakapaloob ang larawan namin ni Mommy at Daddy. Kuha iyon sa Japan habang umuulan ng snow at nasa gitna kami ng nyebe.Hinaplos ko ang nakangiting imahe ni Daddy.Nagsimulang manubig ang mga mata ko dahil nagsisimula na naman akong makaramdam ng pangungulila sa kaniya.Ang ganda ng smiles nya dito!The truth is, this was the last family picture taken when we were still together.Ibinalik ko sa ibabaw ng console table ang picture frame at maayos na idinisplay kung papano iyong maayos na nakalagay kanina.Napansin ko na malinis iyon at walang alikabok na para bang alaga sa punas.Lumapit naman ako sa executive table ni Da
AMARA'S POV“Ma'am, ikaw na naman? Di ba, sinabi ko na sayo na kailangan mong magpaschedule via online? Mukha ka namang mayaman at edukadang tao... Bakit po ba parang hindi ka makaintindi?” parang nauubusan ng pasensyang sita sa 'kin ni Kuyang Guard.Gusto namang mapigtal ng pisi ko sa sinabi n'ya. Kulang na lang straight to the point n'yang sabihin na tanga ako pero di nya lang masabi!Nandito na naman kasi ako sa company namin para pakiusapan sya na papasukin na ako sa loob, para makausap ang Montefalco na yon!“Kuya, I know! Kaya lang kasi, three months pa 'kong maghihintay bago makausap si Mr. Montefalco. Hindi na' ko makakapaghintay ng ganon pa katagal! I badly want to talk to him ASAP!” nakapamewang kong tugon.I don't care if magmukha na akong squammy dito or what! Kung kinakailangan kong magwala dito sa labas para lang lumabas sa lungga niya si Mr. Montefalco ay gagawin ko! Wala na akong pakialam sa kahihiyan!I've already lost everything when I lost Daddy.“Ma'am sana maintin
3RD PERSON'S POV“Montefalco?” tanong ni Amara.“Kanino po silang anak, Mommy?” tingala ni Amara na sa kaniyang ina nakatingin.“Kay Dr. Terra at Liam Montefalco.” tugon naman ni Donya Maria sa kaniya.“Parang close ka yata sa kanila, Mommy?” may pagdududa niyang tanong dito.“Hindi naman anak. Kay Avery na ina ni Dr. Terra ako mas malapit. Sila ang may-ari ng school na papasukan ng kambal. Mahigpit ang security doon kaya mapapanatag ang loob natin na magiging ligtas ang mga bata.” paliwanag ni Donya Maria.“Mommy, may alam po ba kayo sa bunsong anak ng mga Montefalco?” tanong niya sa ina saka tumayo ng tuwid.Hindi naman agad nakaimik si Donya Maria.Sa huling pagkakatanda niya, pinakiusapan silang mag-asawa ni Hunter na huwag ipagsabi sa kahit na kanino — kahit pa sa anak nilang si Amara ang tungkol sa totoo nitong pagkatao.Naisip din niya na magagalit sa kaniya ang anak kapagnalaman na may alam siya sa totoong katauhan ni Hunter ngunit hindi niya sinabi.“Uhm.. W-Wala, anak.” sa h
3RD PERSON'S POV“Obvious naman na kambal din kayo. Para nga kayong pinagbiyak na pwet.” turan ni Thunder.“Pinagbiyak na pwet? Ang bastos mo naman!” nakasimangot na inilagay ni Kian ang dalawang kamay sa magkabilang bewang.“Oh, wag kang magalit! ʼYan kasi ang sabi sa ʼmin ng Tito Hunter namin — para daw kaming pinag biyak na pwet ni Thunder. Methapor daw ang tawag don na ang ibigsabihin ay magkamukha.” paliwanag naman ni Theo.Mali naman yung turo sayo ng Tito mo, eh! Pinagbiyak na bunga yon, hindi pinagbiyak na pwet. Baka sya kamo ang mukhang pwet!” sagot naman ni Kenji saka sila nagtawanang apat.“Tropa na tayong apat, huh!” ani Thunder sa dalawang bagong kaibigan.“Oo ba!” sagot naman ni Kian saka nag-appear ang apat.“Teka, nakikita nyo ba yong magandang babae na yon na nakaupo sa swing?” turo ni Thunder sa kambal.“Oo naman! Di naman kami bulag, noh!” pilosopong sagot ni Kenji.“Yan si Angelica Oxford! Anak sya ng Ninong Dark Angel ko. So basically, kinakapatid namin ni Theo.”
3RD PERSON'S POV“Anong nangyari sa lakad mo? Nagkausap na ba kayo ni Mr. Montefalco?” tanong ni Miggy nang lumapit sa kaniyang lamesa si Amara at maupo sa kaniyang harapan.Narito ito ngayon sa kaniyang opisina.Malungkot na umiling si Amara.“Hindi, eh!”“Akala ko ba pupunta ka sa company nyo? Wala ba sya don?”“Sabi... Pero malakas ang kutob ko na nandon lang sya sa loob. Kesyo kailangan ko pa daw ng appointment bago papasukin ng letcheng guard na yon!”“Ganon talaga, Bru! Kahit naman dito sa company, hindi basta-bastang nakikipag-usap sa kung sino lang ang CEO. For security porpose rin kasi yon para masigurado ang kaligtasan ng CEO lalo na at bigating tao ang mga Montefalco.” paliwanag sa kaniya ni Miguel.“Nakita mo na ba ang Montefalco na yon?” sa halip ay usisa niya dito.Mabilis namang umiling si Miguel. “Hindi pa.”“Nakakainis! Nag schedule na ko ng appointment sa kaniya, pero after 3 months pa ang schedule ko sa kaniya — sa haba ng ng nakaline-up! Ano sya gold?” inis na lita
3RD PERSON'S POVNilakad lang ni Alona at Amara ang Korean restaurant na kakainan nila dahil katabi lang naman iyon ng mall na kinaroroonan nila.“Good after noon, Ma'am!” salubong sa kanila ng waitress na nakasuot ng Hanbok o tradisyunal na kasuotan ng mga Korean.Yumuko ito sa kanila bilang paggalang.“Good afternoon. A table for two, please.” tugon ni Alona dito.“This way po, Ma'am.” inilahad nito ang kamay at humakbang paatras para bigyan sila ng daan.Sinamahan sila nito kung saan merong bakanteng lamesa.“Dito po tayo, Ma'am.” nakangiting turan ng waitress saka hinila ang silya para paupuin sila.Ngunit bago pa man makaupo ay agad nahagip ng paningin ni Amara ang dalawang taong kumakain sa katapat nilang lamesa.Natigilan siya nang mapatingin sa dalawa. Si Shaina at Hunter iyon.Napatingin din sa kanila ang dalawa kung kaya nagtama ang mga mata nila ni Hunter.Mariin siyang napalunok at mabilis na nag-iwas ng tingin.Nang mapansin ni Alona ang kaniyang kakaibang kilos ay bumali
[Continuation...] “Miss Amara, san ka po ba galing?” nagwo-worry na salubong sa akin ni Mabel when I got back to our table. “Call Mang Rod, Mabel. I wanna go home na.” instead ay utos ko to her. I frantically sat down and tried my best to calm myself. I poured more wine into my glass and down
[Continuation...] I hurried down the hallway patungo sa restroom and rushed inside. Sa sink ako dumiretso. Yumuko ako and I opened the faucet saka inilabas ang liquid na kanina pa gustong lumabas sa 'king lalamunan. Natriggered ang sikmura ko ng bad breath ni kuya! I got goosebumps all over ag
[Continuation...] Assistant Secretary talaga siya in our company, but because matagal na ang kaniyang mga parents na naninilbihan sa amin, that's why pinakiusapan siya ni Daddy na maging Personal Assistant ko. I cringed while looking at how she looked. She's Manileña naman but she looks promdi
AMARA'S POV “Ms. Amara, ano ba kasing ginagawa natin sa ganitong lugar? Tiyak na mapapagalitan tayo ng Daddy mo, kapag nalaman niyang nagpupunta ka sa ganito...” Mabel rants with an annoyed expression on her face while looking around inside the bar. She's so reklamdor talaga! Like Duh! Ang sakit







