KABANATA IKATATLO

Lumipas ang tatlong araw at hindi na ulit nagparamdam yong weirdo na biglang nagbigay sa akin ng kalahating milyon

Akala ko nga panaginip lang talaga iyon pero may pera kase talaga sa e-wallet ko at totoo iyon kaya hindi ko alam kung anong gagawin ko. Sabi niya sa tawag noon ay magkikita kami pero wala naman siya, pero parang mas mabuti na iyon

Problema ko ngayon ay anong gagawin ko doon sa pera?

Inutusan ako ni mama na bumili ng toyo pero nakalimutan ko yong pera sa lamesa kaya bumalik na muna ako sa bahay. Napahinto ako sa may pinto ng marinig kong may pinag uusapan sila mama at papa, kasali na rin si ate. Hindi ko alam kung bakit ako huminto pero kusa nalang huminto yong paa ko

"For sure, maiintindihan naman yon ni Mallie" rinig kong saad ni mama

"Pero Ma!" biglaw sigaw ni ate

"Kailangan muna natin tong ipaayos tong bahay, nakikita mo ba yong mga bubong natin, inaanay na. Hindi naman tatakbo yong university pero itong bahay natin guguho na. Ipaayos niyo na muna tong bahay bago kayo maging mga ambisyusa. Hindi naman talaga kailangan pang makapagtapos rin siya ng pag aaral, okay na yong may isa akong napagtapos.............

Hindi ko na tinapos pakinggan yong ibang mga sinabi ni mama at tumakbo na ako paalis sa bahay

Nag cash out ako ng limang libo galing sa e-wallet ko at nagtungo sa terminal ng mga bus

Ayoko ko na sa pamilyang iyon, tapos na ako sa pagiging alipin. Ni kahit isang beses nga ay hindi man lang nila na celebrate yong birthday ko kahit nong debut ko ay wala kahit maliit na cake lang. Lahat ng damit at mga bagay na mayroon ako ay mga pinaglumaan ni ate. Bakit ba ang saklap ng buhay ko?

Hindi na ulit ako babalik sa pamilyang iyon

Ayokong umiyak dahil nakakahiya ang daming tao sa bus pero hindi ko mapigilan yong mga luha ko

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako sa bus at saktong paggising ko ay naalala kung hindi ako nakabili ng plastic at kung minamalas ka nga naman ay nasusuka na ako

I really hate my life, lalo na tong motion sickness ko

Nong huminto yong bus ay dali dali akong bumaba ng bus at naghanap ng masusukahan

Pinunasan ko na muna yong bibig ko pagkatapos kung sumuka at babalik na sana sa bus ng mapansin kung wala na yong bus sa likod ko

Akala ko ay wala pang mas mamalas na mangyayari sa akin pero I guess lahat na ata ng kamalasan ay napunta sa akin

My phone in my pocket is gone

"Tang*na mo kalawakan at bweset ka kung sino kang magnanakaw ka" sigaw ko pa

I'm all alone on the side of the road, in the middle of the night. I guess dito na rin ako mamatay

WHAT A LIFE

Napaupo nalang ako sa isang sulok, hindi ko na pinansin kung gaano kadumi yong inupuan ko

Pagod na talaga ako sa buhay ko

Napaiyak ulit ako ng may isang masayang babae at lalaki na dumaan sa harap ko at karga karga nila yong anak nila

I just remember nong bata pa ako at gusto kong magpakarga kay mama pero hindi niya ako kinarga dahil sa madami pa daw siyang gagawin

Kahit hindi kami mayaman, okay lang yon. Pero bakit kahit simple at masayang pamilya ay pinagkaitan mo pa ako panginoon.

Iyak lang ako ng iyak na parang may magagawa yon sa sitwasyon ko

Mas mabuti pang tapusin ko na rin tong paghihirap ko, wala rin naman akong saysay dito sa mundo. Wala nga din sigurong iiyak pag nawala na ako sa mundong ito

Siguro mahigit isang oras na akong umiiyak pero patuloy pa rin sa pag daloy yong mga tubig sa mata ko. Nilagay ko yong mga kamay ko sa mukha ko para walang makakita sa mukha ko

I'm exhausted.

" It would be better to just kill me than letting me see you cry"

I heard someone say those words pero hindi ko na pinansin yon for sure those are not meant for me. Walang naman akong kilala dito.

"I just said, I hate to see you crying, you're breaking me into pieces so please stop crying"

I release my face from my hands at may nakita akong dalawang binti sa harap ko

Unti unti akong tumingala para makita kung sino yong nasa harap ko and to my suprise, I don't know him

Hindi ko pa nakikita yong mukha niya sa buong buhay niya, pero parang pamilyar yung amoy niyang amoy mayaman

Nakatingin lang siya sa akin na parang galit, na parang malungkot

Baliw ba to?

Biglang siyang lumuhod sa harap ko kaya pantay na yong paningin namin

Tinignan ko lang siyang litong lito sa mga nangyayari

Biglang tumaas yong gilid ng mga labi niya at biglang nag iba yong expression ng mukha niya, tinatawan niya ba ako

"siraulo" biglang bigkas ko pa at tatayo na sana ng pigilan niya ako

" god, why do you still look beautiful even when you are in distress" saad niya pa dahilan para magsitaasan yong mga balahibo ko

Malas talaga, ang malas ko talaga. Pati ba naman pyschopath lord

Hindi na ako nagsalita pa ulit at hinayaan ko na kung anong sunod na mangyayari sa akin. Wala na akong pake

"I already told you na magkikita tayo but I didn't mean it to be in this way"

A light bulb, lighted in my head

"ikaw yon" gulat na saad ko sabay turo sa kanya

"HELLO, so have you spent the money, if yes, I can give you more"

"The hell" I blurted out

Tumawa na naman siya

"Bakit mo ako binigyan ng pera?" tanong ko kaagad sa kanya

"Why wouldn't I?" he answered

"What do you mean by, why wouldn't you? Excuse me I don't even know you"

Pero imbes na mag respond siya sa sinabi ko, tinitigan niya lang ako at ngumiti

Ngayon ko lang na realize medyo kahawig niya si Legolas sa lord of the rings tapos yong ngiti niya kay Wang Yibo naman. In short gwapo

Nagulat ako ng bigla nalang niyang hinawakan yong mukha ko, inayos niya din yong buhok ko at inilagay sa likod ng tenga ko

"Stand up, it's dirty in here" utos niya at eto namang si ako parang tangang sumunod din sa kanya

"I LIKE YOU"

"Haahahahhahahahhahahahhahahah, nababaliw na yata ako. May naririnig na akong kung ano ano" saad ko pa ng may narinig akong, I LIKE YOU

Eto na kaya yong resulta ng nalipasan ng hapunan

"I SAID I like YOU"

Napatigil ako sa paghinga at napatingin ako sa kanya para kompirmahin kung tama ba yong narinig ko

He's looking at me this whole time without a miss

"Naka drugs ka ba dude" saad ko naman sa kanya kasi parang may tama na talaga siya sa utak

Nag iba yong expression ng mukha niya at seryoso na siyang nakatitig sa akin

"I don't do drugs" direktang saad niya pa at pinagpagan niya yong damit ko. Wala naman akong ginawa at hinayaan lang siyang pagpagan yong damit ko

WOW, feeling close si kuya

"I already gave you money but you're still in mess"

"I only use 1000 from your money, the rest is still on my e-wallet and at the back of my phone"

"Why didn't you use ..........

"I just lost my phone an hour ago, I'm sorry" putol ko sa sinasabi niya

Paano kung hingin niya pabalik yong pera, paano ko mababalik yon. Nakalimutan ko pa naman yong password ng e-wallet ko. Kakambal ko pa naman yong kamalasan

"Do you plan to stay here longer, this place is really smelly" reklamo niya pa

Nung sinabi niya yong salitang smelly parang unti unting pumasok sa ilong ko yong amoy ng paligid. Amoy ihi na amoy basura na amoy tae at medyo amoy patay na daga. Mabaho nga talaga, bakit ba hindi ko to naamoy kanina

Nakakasuka

"Let's go" saad niya pa sabay lakad paalis

"Umm what do you mean let's go. Hello you're a stranger to me. Kaya bakit ako sasama sa'yo" saad ko naman sa kaniya kasi parang ang bilis ng mga pangyayari

Huminto naman siya sa paglalakad at bumalik sa pwesto kung saan ako nakatayo

"I'm Losian Mikelo Herora, 24 years old, single, blood type is O, graduated from Hera Memoria University with the degree of Political Science. I'm about to get my Master's Degree next week. My birthday is January 20. Only child. Both parents are alive. I have my own company. I'm rich. Not been in relationship since birth. I like collecting sea stones, I like things to be clean and in order, I also like watching Marvel movies, I like mango ice cream and lumpia. I dislike waiting and things not going as the way I like it to be" daldal niya pa sabay abot ng kamay niya para makipag shake hands

Tinanggap ko naman yong kamay niya at nakipag shake hands

"So we're not strangers anymore. Let's go"

Bago pa ako makapagsalita ay hinila niya na ako. Huminto kami sa harap ng isang itim na sasakyan, binuksan niya yong pinto sa likod at ako namang si masunurin na bata ay pumasok naman

Gwapo naman si kuya kaya hindi na ako lugi kong kidnapper man to o human trafficker

Wala na rin naman akong pake sa buhay ko

Pumasok naman siya sa kabila. Ngayon ko lang napansin na may tao pala sa harap nong sasakyan kung nasaan yong driver seat

"To my house" saad niya doon sa driver at pagkatapos ay sinuot niya sa akin yong seatbelt

Pinaandar naman kaagad ni kuya yong sasakyan

" You're not feeling dizzy already right? Do you want to open the windows? If you want to throw up, just do it, we can just do carwash after"

Namatay na ba ako tapos ito na yong second life ko

"I'm okay" sagot ko naman sa kaniya sabay tingin sa labas ng sasakyan

My God, what a regret, bakit ba ako tumingin sa labas, yan tuloy medyo nahihilo na ako

"It's just 10 minute travel don't you worry"

Oh my ghod, nasusuka na talaga ako

"Plastic, may plastic kaba diyan" tarantang saad ko sa kanya habang tinatakpan ko na yong bibig ko nitong kamay ko

"Oh god, I said you can throw up wherever you want"

Anong throw up wherever you want, siraulo ka ba

"Kuya hinto mo yong bleghh yong sasakyan blegggh"

Lumabas kaagad ako ng sasakyan pagkahinto ni kuya

Hindi na ako nakapagpigil at sumuka na sa may gilid ng sasakyan

Damn this is what I really hate, puro laway lang yong nasusuka ko dahil sa wala namang laman tong sikmura ko. Parang binaliktad talaga yong mga intestines ko, ang sakit

"Oh my god, you okay. Here's water" it's the weird guy, lumabas na rin pala siya ng kotse

Nong medyo naging okay na ako tinanggap at ininom ko na yong tubig na inaalok niya

Huminga ako ng malalim at pagkatapos ay tumayo na

"Want me to carry you?"

I'm really confused, sino ba talaga talaga tong lalaking to? Ano bang nangyayari? Patay na ba ako o panaginip lang to?

"I know your confuse but I already said it, I like you. You maybe don't know me but I already know you. Just let me help you. I'm not a bad guy but I will if somebody tries to harm you. From now on you don't have to suffer, I'll give you whatever you want and whatever you desire. This is not a dream, this is real. Just be my girl and I'll be your Genie"