Chapter 4: Unwelcome

"What did you say dad? She's my stepsister? How come?" Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. Bigla tuloy ako nanliit sa sarili ko dahil sa suot ko compared sa suot niyang pang business attire.

Paraan pa lang ng pagtingin niya nakakatakot na para siyang nangangain ng tao. Mukha yatang ‘di kami magkakasundo ng Magnus na to. Halata naman sa itsura niya na ayaw niya sakin or baka ‘di niya lang ineexpect na magkakaroon siya ng bagong pamilya.

Ang gwapo pa rin niya kahit na nakakunot ang noo niya. Well, bumagay naman sa kanya ang ugali niya sa itsura niya. Tindig pa lang niya ay alam mong sobrang taas niya na hindi mo kayang abutin.

"Because me and your father will get married soon." Biglang sabat ni mama habang papunta siya sa kinaroroonan namin. Bumaling naman si Magnus kay mama saka binalik ulit sa daddy niya "What?! Dad, are you insane?!"

Grabe ah, ano bang ugali nitong lalaking to at pati sariling ama pinagtataasan ng boses?

"Magnus, lower your voice. I'm still your father." Ma-awtoridad na sabi ni tito sa kanya.

"For godsake, dad! Ganun lang kadali mong palitan si mom?"

"No, that's not what I mean.”

“Then why are you marrying again?”

“Because I love her. Hindi naman niya papalitan ang mommy mo.” Wow, so sweet naman tito. Ipinagtatanggol niya si mama.

“This is enough. I can’t still accept her especially her daughter to be my stepsister.” Galit na nagwalk out si Magnus.

“Magnus!” Napailing na lang si tito sa ugaling ipinakita ng kaniyang anak. Magkahawig ang mag-ama sa mukha pero magkaibang-magkaiba ang ugali nilang dalawa.

"I'm so sorry sa inasal ng anak ko. Di naman siya ganun dati, nagsimula lang siya magkaganyan nang mamatay ang mommy niya." Biglang nalungkot si tito nang mabanggit niya ang kanyang unang asawa. Niyakap siya ni mama na naluluha na rin.

Hindi madali ang mawalan ng isang magulang. Naiintindihan ko siya at alam ko yun dahil parang ganun ang naramdaman ko nang iniwan kami ni Papa dahil lang sa isang babae. Kahit ako, natatakot akong baka maulit muli ang nangyari kay Mama. Pero dahil mahal ko siya susuportahan ko kung saan siya masaya.

Dapat ganun rin siya, hindi naman kasi ibig sabihin na magpapakasal ang daddy niya eh papalitan at kakalimutan na ang mommy niya sa buhay nila. Hindi ganun, dahil kailan man ang posisyon ng Mommy niya sa puso nila ay hindi mawawala at hindi namin aagawin ni mama.

Sana maging masaya na lang siya at suportahan ang daddy niya kung saan ito masaya kaysa pagtaasan niya ng boses. Nakakawalang respeto kasi sa magulang ang ginawa niya.

"Ah tito, ano po bang ikinamatay ng mommy niya?" Napatingin sila sakin at umupo sa harapan ko. Sumunod naman si mama at umupo sa tabi nito.

"She died in a car accident, but Magnus didn't accept that it’s just an accident. I believe in him, hindi rin ako naniniwalang aksidente ang lahat. Lagi niyang sinasabi na alam niyang may nanadya sa nangyari sa Mommy niya. Kaya pina-imbestigahan ko pero wala kaming mahanap na kahit anong proof na sinadya talaga ang pagtanggal ng break ng kotse na sinasakyan ni Teressa that time. Di niya matanggap ang resulta kaya siya nagkaganyan.

Hindi pa rin siya nakamove on sa nangyari at hanggang ngayon sinisisi niya pa rin ang sarili niya sa nangyari. Buti nga lumalabas na siya ngayon at nakakapagtrabaho. After kasi mamatay ni Teressa, hindi na lumabas sa kwarto si Magnus. Lumipas ang ilang buwan saka ito lumabas. At that time, I thought he had already moved on but I was wrong. Lumabas lang siya para palakasin ang Adler's Company at hanapin ang taong pumatay sa Mommy niya." Malungkot na kwento samin ni Tito. "Kaya pagpasensyahan niyo na siya. Masasanay din ‘yun sa inyo."

Pagkatapos naming magkwentuhan ay pumasok na kami sa loob dahil dumidilim na. Papunta ako sa kwarto ko para maligo at makapagpalit na ng damit dahil nanlalagkit ako.

Napahinto ako sa paglalakad papunta sa kwarto ko nang makita siyang lumabas sa kwarto niya at nagkasalubong kaming dalawa. Huminto siya sa harapan ko, nakipagtitigan ako sa kanya at kitang-kita ko sa mga mata niya ang kalungkutan at galit.

Nang malaman ko ang nangyari sa buhay niya ay bigla akong nalungkot at naawa sa kanya. Kaya di ko siya masisisi na naging ganito ang ugali niya. Gusto ko siya kausapin at ikumpirma na wala kaming intensyon na palitan ang mommy niya sa buhay nila. Pero paano? Eh sa paraan ng pagtitig pa lang nito parang hinahalugad kanya hanggang sa kasuluksukan ng buto mo.

Nilagpasan na niya ako kaya nataranta ako. “Wait!” humito siya pero hindi siya humarap sakin. “A-Ahm, nalaman ko mula sa daddy mo ang nangyari sa mommy mo and I want to say sorry kasi nakikialam ako pero alam ko pakiramdam—” Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla siyang sumabat at walang emosyong humarap sakin.

“You don’t know anything so stop telling me that you know everything.” Humakbang siya palapit sakin kaya napalunok ako. Nakakatakot ang awra niya, my gosh! Inilapit niya ang mukha niya sakin kaya bigla akong umatras. “Tell me, how much do you want? Para lumayo kayo sa daddy ko?”

Nakahinga na ako ng maluwag nang lumayo na siya sakin saka binuksan ang kanyang wallet at may kung anong nilabas siya na papel at pinirmahan nito. Pero ano sabi niya? Babayaran niya kami para lang lumayo? Anong akala niya mukha kaming pera? Oo, mahirap kami ni mama pero kailan man hindi kami nanghuhuthot ng pera.

Nilahad niya ang isang cheque sa harapan ko kaya kinuha ko ito. Naglalaman ito ng 1 million pesos. Kumukulo dugo ko sa kanya, ang yabang niya. Akala mo kung sino. “Do whatever you want in that money, just stay away from us kayo ng –” Hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil bigla kong pinunit sa harapan niya ang cheque na bigay niya sakin.

“Hindi ko kailangan ng pera mo o pero niyo dito. Hindi porket mahirap kami eh pera na agad ang habol namin. Ang hirap kasi sa inyo porket mayaman kayo eh aapak-apakan niyo lang ang mga mahihirap na katulad ko. Hindi kami mukhang pera kaya i*****k mo yang pera mo sa bunganga mo! Sayong-sayo na ‘yan, kainin mo pa kung gusto mo!” Itinapon ko sa mukha niya ang pinunit kong cheque.

Tinalikuran ko na siya at pumasok na sa kwarto ko. Anong akala niya sakin mukhang pera? Gwapo siya sana kaso mayabang, ipalandakan ba naman sakin yung pera niya. Kahit i*****k na lang niya sa baga niya hinding-hindi ko tatanggapin yun at hinding-hindi ko ipagpapalit ang kaligayahan ng mama ko para lang sa pera na yan.

Hindi naman pera ang habol namin sa kanila, ang gusto ko lang ay maging masaya si mama kahit dun man lang ay masuklian ko ang mga paghihirap niya sakin upang buhayin at pag-aralin ako. Hindi ako katulad niya, masyado siyang mapangmataas kahit sarili niyang ama binabastos niya sa harapan pa namin.

Ganyan ba ‘pag nawalan ng isang ina? Nagiging modo at bastos ang anak? Sa ipinapakita niyang ugali samin, pinapahiya niya daddy niya.

Hindi na lang siya maging masaya para sa daddy niya. Akala niya kasi lahat ng kaligayahan ng tao ay nabibili ng pera. Pwes! Dyan siya nagkakamali. Papatunayan ko sa kanya na mali siya at wala kaming balak na kuhain kayamanan nila.