Share

I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย
I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย
Penulis: Phat_sara

บทที่ 1

Penulis: Phat_sara
last update Tanggal publikasi: 2025-09-09 01:53:53

“พัดโล้ม~”

“จ๋า~ ว่าไงคะที่ร้าก~”

“พี่คนนั้น อร้าย~ พี่คนนั้นกำลังมาที่ 12 นาฬิกา!”

“ฮะ! จริงเหรอ?”

“เออสิ ฉันจะโกหกหล่อนเพื่อ”

“กรี๊ด! อีเมธ! กูหน้าซีดมาก” ฉันรีบจับหน้าตัวเองด้วยความตกใจเพราะเพิ่งเลิกเรียนเลยลงมานั่งหาอะไรกินแก้เหนื่อยโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ส้มตำปูปลาร้า ข้าวเหนียว ไก่ย่าง กับลูกชิ้นทอดน้ำมันเยิ้ม ๆ ร้านป้ากิ่งต้องทำปากน้องพัดลมลิปสติกสีอ่อนหวานกระจัดกระจายกระเจิงหายเข้าไปในท้องพร้อมกับอาหารเรียบร้อยแล้วแน่นอน!

“เติมสิเร็ว ๆ อีก 100 เมตร”

“ไม่มี! ไม่มีเครื่องสำอางเลย” ฉันรีบบอกเพื่อนตุ๊ดหนึ่งเดียวที่คบค้าสมาคมเป็นเพื่อนสนิทแค่คนเดียวในรั้วมหาลัยพร้อมกับทำหน้าเบะ อยากจะร้องไห้ นาน ๆ พี่มิกซ์จะมาที่คณะฉันสักหน นานทีปีหนยังต้องมาฝืนทนมองหน้าซีดเป็นเผือกต้มของน้องพัดลมอีกเหรอ

“ไม่มี? ทำไมไม่มี?” มันทำหน้าอึ้งเพราะคนอย่างพัดลมไม่มีทางที่จะไม่มีเครื่องสำอางติดกระเป๋า

“กูเอากระเป๋าไปเก็บที่รถตอนมึงไปซื้อส้มตำไงเทย” ใช่ค่ะวันนี้หอบสารพัดสิ่งของเข้าห้องเรียน พอลงมาจากห้องเรียนด้วยความรำคานฉันเลยยอมเดินไกลเพื่อเอากองหนังสือที่เป็นเหมือนยาพิษไปเก็บที่รถซะเลย แล้วก็ดันเอาทุกสิ่งอย่างเก็บไว้ที่รถหมดแล้วเรียบร้อย

“โอ๊ย! ทีเวลาแบบนี้ไม่รู้งาน มึงเอาพริกทาปากเลยชะนีปากจะได้เบิร์น” มันกรอกตามองบนด้วยความเอือมแต่คำแนะนำของอีเทยเพื่อนยากเป็นคำแนะนำที่น่าเอือมระอายิ่งกว่าอีก

“ปากกูได้บวมพอดี ฮือ~ หมดกันพี่มิกซ์คงไม่มีโอกาสได้เห็นของดีสิ่งล้ำค่าในคณะเราแล้วล่ะ หน้ากูซีดเป็นอาซิ่มขนาดนี้กูไม่กล้าเงยหน้าสบตาเพื่อทอดสะพานให้พี่เขาหรอก” ฉันมองไปทางที่พี่เขากำลังเดินมาตาละห้อย

“เหอะ! มึงจะพรรณนาทำไมพัดลมแค่เดินกลับไปเอาเครื่องสำอางที่รถก็จบแล้ว”

“ขี้เกียจ” ฉันตอบมันด้วยความเซ็งแล้วก็ถอนหายใจหนัก ๆ

“โอ๊ย! ถ้าขี้เกียจก็นกต่อไปค่ะ แอบเพ้อละเมอถึงพี่เขามาตั้งนาน วันนี้มึงมีโอกาสส่องประกายความเป็นเพชรในตัวแต่มึงจะปล่อยโอกาสก็เรื่องของมึง” อีเมธเบะปากใส่ฉันแล้วก็หันไปจกส้มตำต่อ

พี่มิกซ์คือรุ่นพี่ปี 4 อดีตเดือนมหาลัยที่หล่อมาก~ เป็นประธานสโมสรนักศึกษาที่ฉันแอบปลื้มมาตั้งแต่อยู่ปี 2 จนเข้าปี 3 ก็ยังปลื้มไม่จบไม่สิ้น แล้วนับวันก็มีแต่จะเพิ่มความติ่งพี่เขามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

แต่ละครั้งที่ฉันจะได้พบเจอพี่เขาก็คือที่อื่นเช่น คณะของเขาที่ฉันแอบตามไปส่องแต่อันนั้นไม่นับว่าเป็นการเจอกันก็ได้เพาะฉันเจอพี่เขาคนเดียวส่วนพี่เขาไม่รู้เห็นกับการปรากฏตัวของฉันหรอก หลายครั้งก็เจอตามกิจกรรมของมหาลัยที่คนอย่างกับสงครามมดปะทะปลวก มนุษย์มากมายหลายคณะหน้าตาหลายสปีชีส์หลายชาติพันธ์มารวมกัน ไม่รู้ว่าแต่ละครั้งพี่มิกซ์จะมองเห็นสาวน้อยที่ชื่อว่าพัดลมคนนี้บ้างรึเปล่า

หรือบางครั้งที่บังเอิญเจอแถวห้างสรรพสินค้าใกล้ ๆ มหาลัย แต่อันนี้ก็ไม่น่าจะนับว่าเป็นการเจออีกนั่นแหละเพราะบังเอิญเจอแบบเห็นแค่หลังที่เขาอยู่ในดินแดนอันไกลโพ้น อย่านับเลย เฮ้อ!

และสถานที่ ๆ ฉันเฝ้ารอว่าถ้าเราได้พบเจอกันที่ตรงนั้นฉันจะต้องแจ้งเกิดในสายตาและมุดเข้าไปอยู่ในใจของพี่มิกซ์ได้แน่นอนก็คือ...

ก็คือ...

ก็คือ...

ก็คือ...

ที่นี่จ้า!

ที่แห่งนี้คือคณะของน้องพัดลมเอง คณะที่เป็นศูนย์รวมของเด็กเนิร์ดประมาณ 95 เปอร์เซ็นต์ มีเด็ด ๆ แค่ 4 เปอร์เซ็นต์ และอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือก็คือสวยสะเด็ดอย่างพัดลมแค่หนึ่งเดียว ฮ่า ๆ ๆ

ฉันมั่นใจว่าวันไหนที่ลมเพลมพัดบังเอิญพัดให้พี่มิกซ์ผ่านมาที่นี่พี่เขาจะต้องจดจำฉันได้ เพราะท่ามกลางอีเด็กเนิร์ดของคณะที่เงียบอย่างกับป่าช้าเพราะสมาชิกทั้งคณะเอาแต่ก้มหน้าแข่งกันเรียนแล้วอีกอย่างหน้าตาของเด็กในคณะนี้เกิน 90 เปอร์เซ็นต์ ก็ถูกบดบังด้วยแว่นตาหนาเท่ากระจกเครื่องบิน ยังไงซะออร่าความสวยของฉันก็ต้องแผ่กระจายแค่คนเดียวแน่นอน และพี่มิกซ์สุดที่รักก็จะตราตรึงความสวยของพัดลมจนเก็บไปเพ้อ อิอิ

แต่แล้วฝันนั้นก็สลายไปในพริบตาเพราะฉันเพิ่งเรียนมาราธอนมา 3 ชั่วโมงกับอาจารย์ป้าฉวี ซึ่งอาจารย์ป้าพกสายตาคมกริบมาด้วย ใครปากแดงแต่งหน้าสวยอาจารย์ป้าด่ากราดแน่นอน เวลาเรียนวิชานี้ฉันเลยต้องแต่งหน้าใส ๆ แบบเด็กมัธยมต้นเข้าเรียน ซึ่งมันไม่ใช่เลยสักนิดมันผิดมากกับการแต่งลุคนี้เพราะมันทำให้พัดลมพัง! พัดลมจะปังได้ก็เพราะเมคอัพเท่านั้น T_T

“มึง~ สิ่งที่กูหวังและเฝ้ารอมาแสนนาน” ฉันนั่งหงอยเหลือบตามองพี่มิกซ์เดินเข้าไปในตึกคณะของฉันเองด้วยความเสียดาย

“ก็มึงขี้เกียจ ไปสิไปเติมหน้าตอนนี้ยังทันนะอีพัดลมขา เผื่อจะทันตอนที่พี่มิกซ์เขาลงมา เพราะว่าพี่เขาคงไม่แวะเวียนมาที่คณะเราบ่อย ๆ หรอกนะคะต่อให้มึงเวียนว่ายตายเกิดอีก 10 ชาติพี่เขาก็อาจจะไม่มาแล้วก็ได้”

“เฮ้อ! โอเคถ้างั้นกูไปก่อนมึงรอตรงนี้แป๊บเดียว” ฉันพยักหน้ารับแล้วก็สะบัดความขี้เกียจออกไป ความขี้เกียจอาจจะทำให้เราไม่ต้องเหนื่อยทำอะไรแต่มันทำให้เราพลาดโอกาสได้เสนอตัวให้ว่าที่ผัว เอ๊ย! สามีดี ๆ ได้นะพัดลม

“จะไปไหนเหรอจ้ะพัดลมดูรีบร้อนจังเลย”

“ไป...ไปไหนดีน้า~” ทันทีที่ลุกขึ้นยืนศัตรูคู่อาฆาตที่ตามจองล้างจองผลาญมาตั้งแต่โรงเรียนอนุบาลก็เดินเข้ามาถามฉันด้วยหน้าตา...ตอแหลมาก~

“นี่! ฉันถามแกดี ๆ อย่ามาทำท่าทางกวนประสาทนะพัดลม!” ยัยคนที่เดินหน้าลอยมาถามฉันเริ่มขมวดคิ้วนิ่วหน้าใส่แค่เพราะฉันไม่ตอบคำถามมันดี ๆ

“โทษที ๆ ฉันแค่หยอกแกเล่นน่ะโรสอย่าหน้าหงิกหน้างอสิจ้ะ ดูซิหน้างอจนหน้าหักดั้งเบี้ยวหมดแล้ว” ฉันยิ้มอ่อนพูดเสียงหวานใส่โรสเพื่อนบ้านสุดเลิฟของฉันเอง พร้อมกับยื่นมือไปแตะหน้าชีเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

“...อีพัดลม!”

“จ๋า~ ว่าไงจ้ะที่รัก”

“กวนประสาท! ฉันแค่เข้ามาถามแกดี ๆ นะ!” หืม~ แม่อยากจะอัดคลิปการเข้ามาทักทายฉันในแต่ละครั้งของนาง ตั้งแต่กูจำความได้เนี่ยกูเห็นมึงเข้ามาทักแล้วก็หาเรื่องคอยกระแนะกระแหนตลอดเวลานั่นแหละ! คำว่าดี ๆ ไม่มีจริงหรอกสำหรับโรสเพื่อนรักของพัดลม

“เอ้าเหรอ? นี่เพื่อนก็เตือนเพื่อนดี ๆ เหมือนกันกลัวหน้าจะหักดั้งจะเบี้ยวไปมากกว่านี้ อีก 3เดือนเลยนะกว่าจะปิดเทอม บินไปเกาหลีแต่ละครั้งเพื่อนก็รู้ว่าเพื่อนต้องรอปิดเทอมนี่จ้ะ”

“อีพัดลม!”

“จ๋า~ ว่าไงจ้ะที่รัก ถ้าไม่มีอะไรนอกจากแหกปากเรียกเพื่อนว่าอี ๆ ๆ เพื่อนก็ขอตัวเนอะ มีสิ่งที่มีสาระมากกว่านี้รอเพื่อนอยู่ บาย~” ฉันยกมือขึ้นโบกลามันเบา ๆ แค่ขยับนิ้วเรียว ๆ สวย ๆ ของฉัน ก่อนที่จะหมุนฟลูเทิร์นใส่โรสคนสวยแล้วก็เดินจากมาทันที

ใครจะบอกว่าพัดลมคนนี้พูดกับโรสเกินไปก็ไม่เป็นไรนะคะ ก็แหมนี่แค่จุดเริ่มต้นเองค่ะยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่ายัยนั่นทำอะไรกับฉันไว้บ้างจะตัดสินว่าพัดลมนิสัยเสียไว้ก่อนก็ไม่เป็นไรเพราะพัดลมจะยังไม่โกรธ แต่รอดูโหมดต่าง ๆ ของยัยนั่นไว้ให้ดีก็พอ

อ้อ! สวัสดีค่ะน้องชื่อพัดลมนะคะ อยากรู้จักพัดลมใช่ไหมคะ อยากรู้จักก็ตามอ่านเรื่อย ๆ ค่ะซิส เดี๋ยวได้รู้เองว่าคนสวยรวยเสน่ห์ที่ชื่อ พัดลม เป็นคนยังไงและมีดีอะไรบ้าง อิอิ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 188

    จุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 187

    “ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 186

    “อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 185

    “อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 184

    “...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 183

    -30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 112

    “เหมือนที่...ฟันแฟนเก่าฟรี ๆ น่ะเหรอ ฮ่า ๆ ๆ Oops! Sorry นะจ้ะเพื่อน พอดีช่วงนี้ชอบพูดอะไรตรง ๆ ปากตรงกับใจมากเกินไปซะด้วยสิ”“...อือ ไม่ถือเพราะเวลาพูดมึงก็ใช้แค่ปากกับใจ แต่ไม่ใช่สมองเหมือนคนอื่นอยู่แล้ว” ฉันตอบกลับนิ่ง ๆ โกรธที่มันพูดแต่ไม่อยากแสดงออกให้มันรู้ว่ามันปั่นหัวฉันได้สำเร็จ“ฮึ! ปากดีไ

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 111

    “เมธ~”“ว่าไง”“...เมื่อคืนกูพังมาก~” ฉันนั่งกินข้าวที่โรงอาหารคณะกับอีสุเมธแล้วก็พูดคำนี้มาเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ พร้อมกับหัวใจที่โคตรหดหู่ ไม่น่าเลยพัดลม ไม่น่ากระดกเหล้าขนาดนั้นเลย ยับ! ยับเยินไปหมดทุกอย่าง“จ้า~ มึงเพิ่งรู้เหรอคะ พังสุด พังถึงขั้นโทรไปด่าพี่เตอร์”“...ฮือ~ กูกลับก่อนนะ”​

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 110

    “เฮ้อ! เด็กไอ้ซีเจย์” ผมตัดสินใจพูดความจริงเพราะไม่ว่ายังไงสุดท้ายไอ้เปอร์ก็หาวิธีเสือกเพื่อสืบความจริงได้อยู่ดี(มึงเซ็ตฉากเหรอ)“เปล่าแค่บังเอิญ ไอ้ซีเจย์มันสับรางไม่ทันเลยไม่เข้ามหาลัย มันก็เลยฝากเด็กใหม่ของมันให้กูพาไปหามันที่ห้องกู” ใช่ครับผู้หญิงที่พัดลมเห็นเมื่อช่วงเย็นไม่ได้เป็นอะไรกับผม เป็

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 108

    “เฮ้ยพัดลม ใจเย็นก่อนโทรไปตอนนี้เดี๋ยวทะเลาะกันไปใหญ่” คูเปอร์ห้ามฉันแต่ฉันแย่งโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือไว้ในมือ“พัดลม ไม่เอาน่า เมาแล้วอย่างี่เง่าสิฮันนี่”​“ฮันนี่พ่อง! กูเป็นอดีตซ้อมึง! ส่วนอีซ้อตัวล่าสุดขึ้นคอนโดกับพี่ชายมึงไปแล้วไอ้เปอร์!”​ หมดกันเผลอพูดออกไปแล้ว ฉันรู้ทุกอย่างจำได้หมด เคย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status