共有

I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย
I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย
作者: Phat_sara

บทที่ 1

作者: Phat_sara
last update 公開日: 2025-09-09 01:53:53

“พัดโล้ม~”

“จ๋า~ ว่าไงคะที่ร้าก~”

“พี่คนนั้น อร้าย~ พี่คนนั้นกำลังมาที่ 12 นาฬิกา!”

“ฮะ! จริงเหรอ?”

“เออสิ ฉันจะโกหกหล่อนเพื่อ”

“กรี๊ด! อีเมธ! กูหน้าซีดมาก” ฉันรีบจับหน้าตัวเองด้วยความตกใจเพราะเพิ่งเลิกเรียนเลยลงมานั่งหาอะไรกินแก้เหนื่อยโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ส้มตำปูปลาร้า ข้าวเหนียว ไก่ย่าง กับลูกชิ้นทอดน้ำมันเยิ้ม ๆ ร้านป้ากิ่งต้องทำปากน้องพัดลมลิปสติกสีอ่อนหวานกระจัดกระจายกระเจิงหายเข้าไปในท้องพร้อมกับอาหารเรียบร้อยแล้วแน่นอน!

“เติมสิเร็ว ๆ อีก 100 เมตร”

“ไม่มี! ไม่มีเครื่องสำอางเลย” ฉันรีบบอกเพื่อนตุ๊ดหนึ่งเดียวที่คบค้าสมาคมเป็นเพื่อนสนิทแค่คนเดียวในรั้วมหาลัยพร้อมกับทำหน้าเบะ อยากจะร้องไห้ นาน ๆ พี่มิกซ์จะมาที่คณะฉันสักหน นานทีปีหนยังต้องมาฝืนทนมองหน้าซีดเป็นเผือกต้มของน้องพัดลมอีกเหรอ

“ไม่มี? ทำไมไม่มี?” มันทำหน้าอึ้งเพราะคนอย่างพัดลมไม่มีทางที่จะไม่มีเครื่องสำอางติดกระเป๋า

“กูเอากระเป๋าไปเก็บที่รถตอนมึงไปซื้อส้มตำไงเทย” ใช่ค่ะวันนี้หอบสารพัดสิ่งของเข้าห้องเรียน พอลงมาจากห้องเรียนด้วยความรำคานฉันเลยยอมเดินไกลเพื่อเอากองหนังสือที่เป็นเหมือนยาพิษไปเก็บที่รถซะเลย แล้วก็ดันเอาทุกสิ่งอย่างเก็บไว้ที่รถหมดแล้วเรียบร้อย

“โอ๊ย! ทีเวลาแบบนี้ไม่รู้งาน มึงเอาพริกทาปากเลยชะนีปากจะได้เบิร์น” มันกรอกตามองบนด้วยความเอือมแต่คำแนะนำของอีเทยเพื่อนยากเป็นคำแนะนำที่น่าเอือมระอายิ่งกว่าอีก

“ปากกูได้บวมพอดี ฮือ~ หมดกันพี่มิกซ์คงไม่มีโอกาสได้เห็นของดีสิ่งล้ำค่าในคณะเราแล้วล่ะ หน้ากูซีดเป็นอาซิ่มขนาดนี้กูไม่กล้าเงยหน้าสบตาเพื่อทอดสะพานให้พี่เขาหรอก” ฉันมองไปทางที่พี่เขากำลังเดินมาตาละห้อย

“เหอะ! มึงจะพรรณนาทำไมพัดลมแค่เดินกลับไปเอาเครื่องสำอางที่รถก็จบแล้ว”

“ขี้เกียจ” ฉันตอบมันด้วยความเซ็งแล้วก็ถอนหายใจหนัก ๆ

“โอ๊ย! ถ้าขี้เกียจก็นกต่อไปค่ะ แอบเพ้อละเมอถึงพี่เขามาตั้งนาน วันนี้มึงมีโอกาสส่องประกายความเป็นเพชรในตัวแต่มึงจะปล่อยโอกาสก็เรื่องของมึง” อีเมธเบะปากใส่ฉันแล้วก็หันไปจกส้มตำต่อ

พี่มิกซ์คือรุ่นพี่ปี 4 อดีตเดือนมหาลัยที่หล่อมาก~ เป็นประธานสโมสรนักศึกษาที่ฉันแอบปลื้มมาตั้งแต่อยู่ปี 2 จนเข้าปี 3 ก็ยังปลื้มไม่จบไม่สิ้น แล้วนับวันก็มีแต่จะเพิ่มความติ่งพี่เขามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

แต่ละครั้งที่ฉันจะได้พบเจอพี่เขาก็คือที่อื่นเช่น คณะของเขาที่ฉันแอบตามไปส่องแต่อันนั้นไม่นับว่าเป็นการเจอกันก็ได้เพาะฉันเจอพี่เขาคนเดียวส่วนพี่เขาไม่รู้เห็นกับการปรากฏตัวของฉันหรอก หลายครั้งก็เจอตามกิจกรรมของมหาลัยที่คนอย่างกับสงครามมดปะทะปลวก มนุษย์มากมายหลายคณะหน้าตาหลายสปีชีส์หลายชาติพันธ์มารวมกัน ไม่รู้ว่าแต่ละครั้งพี่มิกซ์จะมองเห็นสาวน้อยที่ชื่อว่าพัดลมคนนี้บ้างรึเปล่า

หรือบางครั้งที่บังเอิญเจอแถวห้างสรรพสินค้าใกล้ ๆ มหาลัย แต่อันนี้ก็ไม่น่าจะนับว่าเป็นการเจออีกนั่นแหละเพราะบังเอิญเจอแบบเห็นแค่หลังที่เขาอยู่ในดินแดนอันไกลโพ้น อย่านับเลย เฮ้อ!

และสถานที่ ๆ ฉันเฝ้ารอว่าถ้าเราได้พบเจอกันที่ตรงนั้นฉันจะต้องแจ้งเกิดในสายตาและมุดเข้าไปอยู่ในใจของพี่มิกซ์ได้แน่นอนก็คือ...

ก็คือ...

ก็คือ...

ก็คือ...

ที่นี่จ้า!

ที่แห่งนี้คือคณะของน้องพัดลมเอง คณะที่เป็นศูนย์รวมของเด็กเนิร์ดประมาณ 95 เปอร์เซ็นต์ มีเด็ด ๆ แค่ 4 เปอร์เซ็นต์ และอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือก็คือสวยสะเด็ดอย่างพัดลมแค่หนึ่งเดียว ฮ่า ๆ ๆ

ฉันมั่นใจว่าวันไหนที่ลมเพลมพัดบังเอิญพัดให้พี่มิกซ์ผ่านมาที่นี่พี่เขาจะต้องจดจำฉันได้ เพราะท่ามกลางอีเด็กเนิร์ดของคณะที่เงียบอย่างกับป่าช้าเพราะสมาชิกทั้งคณะเอาแต่ก้มหน้าแข่งกันเรียนแล้วอีกอย่างหน้าตาของเด็กในคณะนี้เกิน 90 เปอร์เซ็นต์ ก็ถูกบดบังด้วยแว่นตาหนาเท่ากระจกเครื่องบิน ยังไงซะออร่าความสวยของฉันก็ต้องแผ่กระจายแค่คนเดียวแน่นอน และพี่มิกซ์สุดที่รักก็จะตราตรึงความสวยของพัดลมจนเก็บไปเพ้อ อิอิ

แต่แล้วฝันนั้นก็สลายไปในพริบตาเพราะฉันเพิ่งเรียนมาราธอนมา 3 ชั่วโมงกับอาจารย์ป้าฉวี ซึ่งอาจารย์ป้าพกสายตาคมกริบมาด้วย ใครปากแดงแต่งหน้าสวยอาจารย์ป้าด่ากราดแน่นอน เวลาเรียนวิชานี้ฉันเลยต้องแต่งหน้าใส ๆ แบบเด็กมัธยมต้นเข้าเรียน ซึ่งมันไม่ใช่เลยสักนิดมันผิดมากกับการแต่งลุคนี้เพราะมันทำให้พัดลมพัง! พัดลมจะปังได้ก็เพราะเมคอัพเท่านั้น T_T

“มึง~ สิ่งที่กูหวังและเฝ้ารอมาแสนนาน” ฉันนั่งหงอยเหลือบตามองพี่มิกซ์เดินเข้าไปในตึกคณะของฉันเองด้วยความเสียดาย

“ก็มึงขี้เกียจ ไปสิไปเติมหน้าตอนนี้ยังทันนะอีพัดลมขา เผื่อจะทันตอนที่พี่มิกซ์เขาลงมา เพราะว่าพี่เขาคงไม่แวะเวียนมาที่คณะเราบ่อย ๆ หรอกนะคะต่อให้มึงเวียนว่ายตายเกิดอีก 10 ชาติพี่เขาก็อาจจะไม่มาแล้วก็ได้”

“เฮ้อ! โอเคถ้างั้นกูไปก่อนมึงรอตรงนี้แป๊บเดียว” ฉันพยักหน้ารับแล้วก็สะบัดความขี้เกียจออกไป ความขี้เกียจอาจจะทำให้เราไม่ต้องเหนื่อยทำอะไรแต่มันทำให้เราพลาดโอกาสได้เสนอตัวให้ว่าที่ผัว เอ๊ย! สามีดี ๆ ได้นะพัดลม

“จะไปไหนเหรอจ้ะพัดลมดูรีบร้อนจังเลย”

“ไป...ไปไหนดีน้า~” ทันทีที่ลุกขึ้นยืนศัตรูคู่อาฆาตที่ตามจองล้างจองผลาญมาตั้งแต่โรงเรียนอนุบาลก็เดินเข้ามาถามฉันด้วยหน้าตา...ตอแหลมาก~

“นี่! ฉันถามแกดี ๆ อย่ามาทำท่าทางกวนประสาทนะพัดลม!” ยัยคนที่เดินหน้าลอยมาถามฉันเริ่มขมวดคิ้วนิ่วหน้าใส่แค่เพราะฉันไม่ตอบคำถามมันดี ๆ

“โทษที ๆ ฉันแค่หยอกแกเล่นน่ะโรสอย่าหน้าหงิกหน้างอสิจ้ะ ดูซิหน้างอจนหน้าหักดั้งเบี้ยวหมดแล้ว” ฉันยิ้มอ่อนพูดเสียงหวานใส่โรสเพื่อนบ้านสุดเลิฟของฉันเอง พร้อมกับยื่นมือไปแตะหน้าชีเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

“...อีพัดลม!”

“จ๋า~ ว่าไงจ้ะที่รัก”

“กวนประสาท! ฉันแค่เข้ามาถามแกดี ๆ นะ!” หืม~ แม่อยากจะอัดคลิปการเข้ามาทักทายฉันในแต่ละครั้งของนาง ตั้งแต่กูจำความได้เนี่ยกูเห็นมึงเข้ามาทักแล้วก็หาเรื่องคอยกระแนะกระแหนตลอดเวลานั่นแหละ! คำว่าดี ๆ ไม่มีจริงหรอกสำหรับโรสเพื่อนรักของพัดลม

“เอ้าเหรอ? นี่เพื่อนก็เตือนเพื่อนดี ๆ เหมือนกันกลัวหน้าจะหักดั้งจะเบี้ยวไปมากกว่านี้ อีก 3เดือนเลยนะกว่าจะปิดเทอม บินไปเกาหลีแต่ละครั้งเพื่อนก็รู้ว่าเพื่อนต้องรอปิดเทอมนี่จ้ะ”

“อีพัดลม!”

“จ๋า~ ว่าไงจ้ะที่รัก ถ้าไม่มีอะไรนอกจากแหกปากเรียกเพื่อนว่าอี ๆ ๆ เพื่อนก็ขอตัวเนอะ มีสิ่งที่มีสาระมากกว่านี้รอเพื่อนอยู่ บาย~” ฉันยกมือขึ้นโบกลามันเบา ๆ แค่ขยับนิ้วเรียว ๆ สวย ๆ ของฉัน ก่อนที่จะหมุนฟลูเทิร์นใส่โรสคนสวยแล้วก็เดินจากมาทันที

ใครจะบอกว่าพัดลมคนนี้พูดกับโรสเกินไปก็ไม่เป็นไรนะคะ ก็แหมนี่แค่จุดเริ่มต้นเองค่ะยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่ายัยนั่นทำอะไรกับฉันไว้บ้างจะตัดสินว่าพัดลมนิสัยเสียไว้ก่อนก็ไม่เป็นไรเพราะพัดลมจะยังไม่โกรธ แต่รอดูโหมดต่าง ๆ ของยัยนั่นไว้ให้ดีก็พอ

อ้อ! สวัสดีค่ะน้องชื่อพัดลมนะคะ อยากรู้จักพัดลมใช่ไหมคะ อยากรู้จักก็ตามอ่านเรื่อย ๆ ค่ะซิส เดี๋ยวได้รู้เองว่าคนสวยรวยเสน่ห์ที่ชื่อ พัดลม เป็นคนยังไงและมีดีอะไรบ้าง อิอิ

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 188

    จุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 187

    “ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 186

    “อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 185

    “อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 184

    “...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 183

    -30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 131

    “บะ บ้า ใครจะเคลิ้มล่ะ”“นั่นสินะคะเพราะที่พูดเมื่อกี้พี่ไม่ได้จีบ พี่แค่พูดถึงเรื่องจริงในอนาคตแค่นั้นเอง”​ จะกระซิบเสียงพร่าทำไมเนี่ย! จีบหญิงไม่เป็นคือเรื่องไม่จริงฉันฟันธง เพราะตอนนี้ฉันกำลังโดนพี่เตอร์จีบจนใจจะละลายอยู่แล้ว“กินข้าวได้แล้วค่ะ เลิกพูดเลยนะ” ฉันทำเสียงเหวี่ยงใส่เขานิดหน่อยกลบเกลื

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 126

    ตื๊ด ตื๊ด~“ค่ะพี่เตอร์” ฉันกำลังแต่งตัวไปเรียนแต่มีคนโทรมาแต่เช้า เดาไว้ไม่มีผิดว่าต้องเป็นอีพี่หัวทองที่มีความต้องการในการทำคะแนนสูงมากโทรมาแน่ ๆ และก็จริงอย่างที่เดาเอาไว้(ตื่นรึยังครับ เดี๋ยวพี่ไปรับ)“แต่งตัวอยู่ค่ะ แต่เดี๋ยวพัดลมขับรถไปเองค่ะพี่เตอร์ ไม่ต้องมารับหรอก”(พี่ขอไปรับไม่ได้เหรอครั

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 125

    “ถ้างั้นพัดลมขอพูดตรง ๆ จากความรู้สึกของพัดลมเป็นครั้งสุดท้ายเลยนะคะ” ฉันตัดสินใจแล้วค่ะว่าจะทำยังไงกับเรื่องของเราสองคน ไหน ๆ เขาก็ถามมาแล้วก็คุยแล้วก็ตกลงกันให้จบไปเลยก็แล้วกัน“ครับ” พอฉันบอกว่าขอพูดจากความรู้สึกเป็นครั้งสุดท้ายหน้าเขาก็ยิ่งลุ้นมากกว่าเดิม“มัน...สายไปแล้วค่ะ ความเชื่อใจมันถูกทำล

  • I'm Bad Boy รักวุ่นวายของนายแบดบอย   บทที่ 122

    “เอ่อ...” ฉันเอาแต่มองหน้าเขาแล้วก็เงียบเขาก็เลยทำท่าเหมือนจะพูดอะไรออกมาสักอย่าง“มีอะไรคะ”“พี่พูดความจริงทุกอย่างออกไปหมดแล้ว แต่เราจะเชื่อหรือไม่เชื่อพี่ก็ไม่ว่านะพัดลม เพราะพี่เป็นคนที่ทำให้เราไม่เชื่อใจเอง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นความผิดของพี่เองที่ไม่พูดความจริง แล้วก็คิดประชดโง่ ๆ”“ค่ะ” ฉ

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status