LOGINจุ๊บ!“ขอบคุณนะครับคนดี ของคุณที่เลือกพี่” พี่เตอร์จูบหน้าผากฉันแล้วก็กอดฉันแน่นอีกครั้ง เราสองคนนั่งกอดกันด้วยความรู้สึกที่มันดีจนบรรยายไม่ถูก ไหนจะส่วนนั้นที่ยังประสานกันอยู่เป็นเครื่องตอกย้ำว่าเราสองคนเป็นคน ๆ เดียวกัน“เอ่อ...พัดลมขอเคลียร์เรื่องพี่มิกซ์ต่อได้ไหมคะ” หลังจากนั่งกอดนั่งซึ้งกันมาสั
“ซี๊ด~ เอาออกก่อนก็ได้ค่ะ” พัดลมครางแต่ผมเอามือมาลูบหน้าอกเธอแทน“เดี๋ยวก็ต้องใส่ใหม่ เอาไว้แบบนี้แหละครับ”“อื้อ~ เอาออกก่อนค่ะ พัดลมมีเรื่องจะคุยกับพี่ พัดลมลืมไปเลย” พัดลมพยายามจะขยับตัวออกแต่ผมกอดเธอเอาไว้“อยู่แบบนี้แหละเชื่อฟังผัวบ้าง”“อื้อ!” ฮึ ๆ ๆ เธอหันมามองผมแล้วก็ครางในลำคอใส่ด้วยความขัด
“อื้อ~ ที่รักขา~ เมียไม่ไหวแล้ว ทำให้หน่อย~ รักเมียที~”“รับปากผัวก่อนครับ ถ้าทำให้ต้องไม่ไล่พี่ไปนอนที่อื่น วันนี้เราเริ่มก่อนไม่ใช่พี่” ผมต้องทำให้พัดลมรับปากก่อนให้ได้ เพราะท่าทางศึกวันนี้จะยาวและมันทำให้พัดลมเจ็บและแสบน้องสาวจนเดินไม่ปกติอีกแน่ ๆ“อื้อ~ พัดลมจะไม่ไล่พี่แล้ว ที่รักใส่เข้ามา ใส่เข
“อืม~ คายทิ้งที่รักมันคาว” ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกินหรอกครับแต่ครั้งนี้มันออกมาเยอะผมสงสาร น้ำรักผู้ชายไม่ได้หอมหวานเหมือนที่บรรยายเป็นตัวหนังสือในนิยายหรอก“เสียดาย~” พัดลมกลืนน้ำรักทั้งหมดลงไปแถมยังตวัดลิ้นเลียรอบริมฝีปาก ตาก็โคตรเยิ้ม คำว่าเสียดายนี่ทำผมสติกระเจิงอีกแล้ว“พี่มีให้กินทุกวันเสียดายทำไม
“...พี่เตอร์ทำให้พัดลมเป็นผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“ฮึ ๆ ๆ เป็นแค่กับผัวไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยที่รัก” ผมโอบเอวเธอแล้วลูบเบา ๆ เธอยังอยู่ในชุดนอนชุดเดิมอยู่เลยครับ ที่จริงชุดนอนชุดนี้ไม่เหมาะกับการใส่นอนเลยสักนิดมันเหมาะกับการใส่มานั่งคร่อมผัวต่างหาก“พูดมาก” พัดลมพูดเบา ๆ แล้วจากนั้นเธอก็ก้มลงมาจูบผม
-30 นาทีต่อมา-ตอนนี้เราสองคนนอนดูหนังในห้องโฮมเทียเตอร์ นอนบนโซฟาตัวใหญ่ที่ปรับนอนได้พร้อมกับหรี่ไฟจนสลัว และภาพในจอก็คือพระเอกนางเอกหนังแอ็คชั่นที่กำลังจูบกันดุเดือดบนเตียงก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ“พี่เตอร์~”“หืม” ผมขานรับทั้งที่ตายังจ้องหน้าจอ แกล้งจ้องทั้งที่ใจกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่ยาปลุกเซ็กส์จ
“เตอร์! อย่ามาตะคอกเอม เตอร์ก็เห็นว่าเด็กคนนี้มันยั่วโมโหเอม!”“ยั่วอะไรคะพี่เอม มีแต่พี่เอมนั่นแหละที่เข้ามากุเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ฟังให้ดีนะคะคนอย่างพัดลมไม่นัดตบกับใครให้เสียมือหรอก แล้วอีกอย่างพัดลมกับพี่เตอร์เราไม่ได้สนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนั้นเลย นี่ก็กำลังนั่งกินข้าวเช้ากันอยู่ กินอะไรมารึยั
“ตะ เตอร์~ ช่วยเอมด้วยค่ะ ฮื่อ ๆ ๆ ๆ” ผมเดินไปหาเอมก็เห็นเธอพยายามจะลุกแต่ก็ลุกไม่ขึ้น เธอนอนตะแคงตัวแล้วก็พยายามใช้ศอกข้างหนึ่งดันพื้นพยุงตัวแต่ก็ลุกไม่ขึ้นเหมือนเดิม ก็คงจุกนั่นล่ะครับโดนนั่งทับท้องตั้งนาน“อย่าทำแบบนี้อีกนะเอม” ผมจับแขนเธอพยุงขึ้นนั่ง มีจังหวะหนึ่งที่เอมจะซบลงมาหาผมแต่ผมขยับตัวออ
(...แล้วมีธุระอะไรล่ะจ้ะ)“พอดีว่าพัดลมรู้สึกหมั่นไส้...ความร่านของพี่เอมจังเลยค่ะ”(พัดลม!)“ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะ ยังพูดธุระไม่จบเลยพูดแทรกอีกแล้วเห็นไหม”(พูดมาอย่ามาโยกโย้)“ได้ค่ะพี่เอม วันนี้ว่างไหมคะถ้าว่าง เรา...มาตบกันหน่อยสิ”(เธอว่ายังไงนะพัดลม) เอ้า! แค่ชวนตบก็แอ๊บเสียงเลย“มาตบกันหน่อยค่ะ หม
“ฮึ ๆ ๆ หื่นอะไรคะ พี่แค่พามาดูไงเราบอกว่าเราไม่เห็นตัวเอง อ่าส์~ ทำไมแน่นแบบนี้พัดลม อืม~ มองสิครับที่รัก ไม่เห็นน่าเกลียดเลย” พี่เตอร์มองสบตากับฉันผ่านกระจกบานใหญ่แต่ฉันต้องรีบหลบสายตาเพราะมันน่าอายเกินไป ยิ่งมองไปที่ตรงกลางร่างกายแล้วเห็นตัวเองโดนอุ้มแหวกขาเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วก็มีมังกรยักษ์ห







