เข้าสู่ระบบเมื่อถูกบีบจนไร้ทางเลือก จากพ่อที่มีหนี้ท่วมหัวกำลังจะขายบริสุทธิ์ลูกสาวให้เสี่ยโหดเจ้าของบ่อน ครั้งแรกที่เธอเลือกจะมอบ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพื่อหนีจากการถูกขายเหมือนสิ่งของ แอปหาคู่ จึงเป็นทางออกสุดท้าย เพราะสามารถเลือกใครก็ได้ที่ถูกใจ และเธอได้เจอเขา คนที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของเธอไปตลอดชีวิต หลังจากครั้งนั้น ฌานิน ภาวนาขอให้อย่าเจอเขาอีก แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เพราะสิ่งที่ตัดสินใจมันอาจไม่ใช่ทางออกอย่างที่คิด แต่เป็นพันธะที่จะผูกมัดเธอกับเขาเอาไว้ จนไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้
ดูเพิ่มเติม“หนูต้องให้เงินพี่หรือเปล่าคะ”
“ยังไง?”
“ก็… เรานัดกัน”
“อ่า ใช่”
ท่ามกลางห้องพักสุดหรูชั้นบนสุดของโรงแรมราคาสูง
เกินเอื้อม เสียงพูดคุยระหว่างคนแปลกหน้าที่เพิ่งนัดเจอกัน ผ่านแอปฯ หาคู่ดังคลออยู่ในบรรยากาศ เพียงแค่สบตาคนตัวสูง คำพูดที่ ฌานิน ตั้งใจจะเอ่ยทั้งหมดก็กระเจิงหายไปในพริบตา สายตาแพรวพราวเจ้าเล่ห์และดูอันตรายคู่นั้น ราวกับมนตร์สะกดให้แข็งทื่อทั้งตัว“ยังไง รอฟังอยู่”
“หนูไม่เคยนัดกับใครแบบนี้… ปกติเขาไม่ต้องให้เงิน
เหรอคะ”หนุ่มร่างสูงหน้าตาดี ทายาทตระกูลทรัพย์หิรัญสกุล
เหยียดยิ้ม คลื่นไม่เคยเจอผู้หญิงที่ท่าทางใสซื่อแบบนี้มาก่อน จนไม่แน่ใจว่าเธอกำลังแสดงละครหรือเป็นตัวจริงกันแน่ เพราะ ถ้าใสซื่อจริงคงไม่เปิดแอปฯ หาคู่แล้วนัดผู้ชายมาเจออย่างนี้“เอาสิ แล้วหนูจะจ่ายให้พี่เท่าไรดี?” เขาโน้มตัวลงมาถาม
คนที่ตัวเล็กกว่า ดวงตาคมทอดมองใบหน้าจิ้มลิ้ม แก้มขึ้นสีแดง ระเรื่อเหมือนลูกพีช ชวนให้นึกถึงเด็กสาวไร้เดียงสา น่าแปลก ที่เธอเลือกจะมานั่งตรงหน้าเขาในตอนนี้“หนูมีเงินไม่มากนะ แบ่งค่าขนมมาให้ สามพันได้ไหมคะ”
เสียงหวานพูดออกมาแทบไม่กล้าสบตา ราวกับกลัวว่า
เขาจะหัวเราะเยาะ และก็จริง คลื่นหัวเราะต่ำในลำคออย่าง อดไม่ได้ ปลายนิ้วยกขึ้นแตะริมฝีปากอิ่ม ก่อนจะขยับไปใกล้ ๆ กระซิบข้างหู“พี่ให้ฟรี”
“มะ… มันจะดีเหรอคะ”
“ดีสิคะ”
“…” ใบหน้าจิ้มลิ้มร้อนวาบราวกับถูกไฟแผดเผา หัวใจ
เต้นแรง เธอกำลังถามตัวเองว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ปากหวานขนาดนี้กัน“เริ่มเลยดีไหม?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยใกล้ ๆ จนลมหายใจร้อนกระทบผิวแก้ม
“อื้อ” กำปั้นน้อย ๆ แนบข้างลำตัวที่เอาแต่สั่นเทา
คลื่นแสยะยิ้ม แววตาเจ้าเล่ห์แฝงอันตรายคู่นี้มักจะทำให้
ใครหลายคนลุ่มหลงได้ง่าย ๆ เพียงสบตา ไม่เว้นแม้แต่คนตัวเล็กตรงหน้า เธอนิ่งงันเหมือนถูกตรึงเอาไว้ ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไป บีบเคล้นก้นนุ่ม เพียงสัมผัสแรกทั้งร่างของเธอก็สะดุ้งตัวสั่น ราวกับไม่เคยถูกชายคนไหนลูบไล้แบบนี้มาก่อน“อายุเท่าไร?”
เขาถามขณะถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ทว่าเธอกลับนิ่ง ท่าทาง
ไร้ประสบการณ์ยิ่งเร้าอารมณ์ ในใจคลื่นคิดเพียงอย่างเดียว เด็กสาวที่ทำตัวใสซื่อแบบนี้ ข้างในจะฟิตแน่นขนาดไหน“ยะ... ยี่สิบเมื่อวานค่ะ”
“อ่า” หัวใจของคลื่นหล่นวูบ เกือบยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ
หากนัดกันเร็วกว่านี้แล้วไม่ถามอายุ ไม่อยากคิดเลยว่าจะเป็นยังไง ที่แน่ ๆ คงถูกพ่อส่งไปปรับทัศนคติที่ฝรั่งเศสอย่างแน่นอนหลังถอนเสื้อออกจนเผยให้เห็นแผงอกกำยำปรากฏต่อสายตาคู่กลมของคนตัวเล็ก ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นยืน
เกี่ยวปลายนิ้วปลดตะขอกางเกง“จะ จะ ถะ ถอดเลยเหรอคะ”
“หืม? จะต้องรออะไรอีก ก็มาที่นี่เพื่อเรื่องนี้ไม่ใช่หรือไง”
ฌานินร้อนผ่าวไปทั้งหน้า ครั้งแรกที่ได้เห็นเรือนร่างผู้ชาย
เต็มตา แถมยังเป็นคนแปลกหน้า ไอร้อนวูบวาบไหลผ่านจนตัวสั่น มือเรียวเปียกชื้นชุ่มด้วยเหงื่อ ไม่รู้เลยว่าควรทำอะไร ขณะที่ เขาถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นและทันทีที่กางเกงราคาแพงถูกดึงลงจนพ้นท่อนขา บางสิ่งกลางลำตัวก็เด่นชัดจนกระแทกเข้ามาในสายตา คนตัวเล็ก
กัดริมฝีปากแน่นทันที รีบเบือนหน้าไปอีกทาง ใจเต้นสั่นระรัว แทบจะหลุดออกมาจากอก ไม่มีเวลาให้เธอตั้งตัว จู่ ๆ ร่างสูง ก็โถมลงมาคร่อมจนต้องเอนหนี พยายามถดถอยออกห่าง อย่างลนลาน ทำให้ถูกฝ่ามือหนาคว้ามาตรึงเอวบางเอาไว้ พร้อมเสียงปรามดุดัน“อยู่เฉย ๆ จะขยับหนีทำไม”
“ตะ... ตรงนั้นมัน น่ากลัว” ฌานินเอ่ยเสียงสั่น ดวงตากลมเผลอมองต่ำไปตรงกลางลำตัวอีกครั้งเท่านั้นก็วูบไหว ยิ่งเห็นมันแทรกเข้ามาระหว่างขาเรียว เหมือนขนาดยิ่งใหญ่ขึ้นกว่าเดิม
คลื่นหัวเราะต่ำในลำคอ ก้มลงซุกซอกคอขาว ปลายจมูก
ลากถูไถเชื่องช้าไปพร้อมก้านนิ้วที่ค่อย ๆ เกี่ยวเสื้อตัวบาง ให้เลิกสูงขึ้น จนเผยบราลูกไม้ที่ปิดคลุมเนินอกขนาดใหญ่เกินตัวเอาไว้ใบหน้าหล่อผละขึ้นมามองชื่นชมอกคู่งามก่อนจะโน้มลงไปอีกครั้ง ฝ่ามือหนาบีบขยำอกใหญ่เต็มมือ อีกข้างใช้ริมฝีปาก
ลากเลียเร้าอารมณ์ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากผิวของเธอยิ่งกระตุ้นความต้องการ“ดะ เดี๋ยว แฮ่ก~ เดี๋ยวก่อน อ๊ะ” เสียงหวานห้ามปราม
มือเล็กสั่นระริกพยายามดันอกแกร่งออกห่าง แต่ในช่องท้อง กลับปั่นป่วนวูบวาบจนเกือบลืมหายใจดวงตาที่เคยแพรวพราวเจ้าเล่ห์ของร่างสูงพลันจ้องดุ
ลมหายใจร้อนพ่นออกมาแรง ๆ อย่างหงุดหงิด ดูเหมือนเธอ จะเล่นตัว อินกับบทเหยื่อผู้ไร้เดียงสามากเกินไปซะจนน่ารำคาญ มือหนาคว้ากระชากปลายคางมนขึ้นมาจ้องเขม็งด้วยความ ไม่สบอารมณ์“จำเอาไว้ ถ้าไม่พร้อมก็อย่านัด มันเสียเวลา”
“มะ ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ” หัวใจดวงน้อยของฌานิน
สั่นไหวระรัว เธอกำมือแน่น แม้จะสั่นกลัวจนเหงื่อแตกซ่าน เต็มใบหน้า แต่ไม่หลบสายตาคู่นั้นที่กำลังจ้องราวกับหัวเสีย ไม่น้อย ดวงตากลมมองสำรวจใบหน้าหล่อของเขาอีกครั้งในใจแวบขึ้นมาความคิดหนึ่ง ถ้าครั้งแรกของเธอเป็นเขา
ก็คงไม่มีอะไรให้เสียดาย“เริ่มเลยค่ะ หนูพร้อมแล้ว”
ความดุดันจากนัยน์ตาอ่อนลง หลังได้ยินคำตอบที่น่าพอใจ รอยยิ้มผุดบนมุมปากอีกครั้ง ก้านนิ้วยาวลากจากใต้คางมน
ขึ้นมาช้า ๆ จรดริมฝีปากที่สั่นระริกกดเบา ๆ สลับกับถูไถ เหมือนหยอกล้อ จับจ้องไม่กะพริบ ราวกับเสือที่เจอเหยื่อถูกใจแต่หารู้ไม่ ว่าเธอไม่ใช่เหยื่อของเขา เขาต่างหาก กลายเป็นเหยื่อที่เธอเลือก
ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งสัมผัสจากคนแปลกหน้าชวนให้
ร่างเล็กร้อนผ่าวไปทั้งร่าง เธอรู้สึกมวนไปทั่วท้อง บางครั้ง ก็อยากจะลุกหนี แต่รู้ตัวอีกทีบนเรือนร่างก็ไร้เสื้อผ้าสวมใส่แล้ว“ครั้งแรก?” คิ้วหนาขมวดเข้ม ก้มมองจุดเชื่อมที่ไม่สามารถดันแท่งแข็งขืนเข้าไปได้ในครั้งเดียว เลือดสีแดงปริ่มอยู่ตรงทางเข้า เป็นหลักฐานยืนยัน
“อะ… อื้อ” เธอตอบเสียงแผ่วเบาในลำคอ
ทุกอย่างภายในห้องพลันถูกความเงียบฉุดลงชั่วขณะ
มีเพียงเสียงลมหายใจจากทั้งคู่ดังแว่วสลับกัน คลื่นมองด้วย ความสับสนอย่างไม่คาดคิด ก่อนจะตั้งคำถามด้วยความไม่เข้าใจ“ทำไมถึงให้ครั้งแรกกับผู้ชายที่เจอในแอปฯ หาคู่?”
“นะ หนูอยากลอง แต่ไม่อยากมีแฟน”
ตอนรู้ว่าเธอบริสุทธิ์ว่าอึ้งแล้วแต่คำตอบนั้นชวนให้ตกใจมากกว่า ไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงอย่างนี้อยู่ในโลกและไม่คิดว่าจะได้เจอกับตัว
“คิดอีกที จะให้ทำต่อหรือหยุด”
“ทะ... ทำเลยค่ะ หนูรีบกลับบ้าน”
“อ่า เลือกเองนะ” เขากระตุกยิ้มชอบใจ พลางก้มลงมา
ใช้ปลายจมูกคลอเคลียใต้ปลายคางของร่างเล็ก เธอเอาแต่ สั่นระริกกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น ก่อนเสียงทุ้มเย็นจะถามต่อ “ชื่ออะไรคะคนสวย”“อึก~ ตะ ต้องบอกชื่อด้วยเหรอคะ”
เสียงทุ้มต่ำแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเจือบนมุมปาก
เธอไม่เหมือนใครจริง ๆ หากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงจะรีบบอกชื่อตั้งแต่ยังไม่ทันถาม แต่คนนี้กลับมีจุดหมายแน่วแน่เพียง อย่างเดียวคือต้องการเปิดบริสุทธิ์“อ๊ะ~ เจ็บ ดะ... เดี๋ยว”
ดวงตาคมหลุบต่ำมองแท่งเนื้อของตัวเองที่ตอนนี้เข้าไปได้
แค่ส่วนปลาย แถมยังไม่สุดปลายด้วยซ้ำ เลือดสีแดงสดชโลม รอบ ๆ จนเลอะไปถึงผ้าปูที่นอน ร่างเล็กเอาแต่เกร็งหลับตาแน่น ขยับได้เพียงนิดก็ต้องหยุด“ขะ เข้าไปหรือยัง อึก~”
“แค่หัวยังเอาไม่เข้า แม่ง ซี๊ด~ แน่นฉิบหาย” คิ้วหนา
ขมวดแน่น ปล่อยเสียงครางทุ้มออกมาอย่างกระเส่า“ละ... เลือดออกหรือเปล่าคะ” เธอพยายามยกศีรษะขึ้น
จากหมอนใบใหญ่เพื่อชะโงกหน้ามอง“อืม ซี๊ด~”
“แปลว่า อึก~ อ๊ะ เจ็บ แปลว่าหนูไม่บริสุทธิ์แล้วใช่ไหม”
“ไม่รู้ ถามทำไม?”
“ไม่ ไม่ทำแล้ว”
จู่ ๆ เธอก็ผลักแผงอกแกร่งรีบลุกพรวดขยับตัวหนีออกห่าง ทำเอาคนกำลังอารมณ์ขึ้นถึงกับงุนงงขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เข้าใจ มองคนตัวเล็กที่ร้องไห้สะอื้นน้ำตาอาบแก้ม
เพราะไม่อยากตกไปเป็นเมียของ เสี่ยสรุจ เจ้าของบ่อน
รายใหญ่ที่ขึ้นชื่อเรื่องโหดเหี้ยม ทางเดียวที่ฌานินพอมองเห็น คือการหนีออกจากการบังคับของพ่อที่ติดการพนันจนหมดตัว และกำลังจะลากให้เธอไปเป็นเครื่องต่อรองหนี้ แลกกับ ความบริสุทธิ์การปัดแอปฯ หาคู่ดูเหมือนจะเป็นเดิมพันสุดท้าย ถ้าครั้งแรกของเธอต้องถูกพรากไปก็อยากให้มันเกิดจากการเลือกด้วยตัวเอง จากความถูกใจ
ไม่ใช่ถูกขายเหมือนสิ่งของไร้ค่า
ร่างเล็กยังยืนนิ่งมองคนที่เพิ่งทำตัวอันตรายใส่ค่อย ๆ เดินหายไปจากสายตา คล้ายโผล่มาทำให้ว้าวุ่นกลางใจก็เท่านั้นเสียงถอนหายใจหลุดจากอกก่อนเธอจะเดินกลับขึ้นห้องของตัวเอง ข้าวของที่ซื้อมาถูกจัดเรียงเอาไว้บนชั้นและในครัวหลังวุ่นกับการเอาของเก็บเกือบครึ่งชั่วโมง คนตัวเล็กก็เดินมานั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูแล้วเข้าแอปฯ ธนาคาร ยอดเงินในบัญชีตอนนี้จากที่คำนวณหากประหยัดมาก ๆ จะอยู่ได้จนกระทั่งเรียนจบช่วงเรียนฌานินรับทำรายงานจากเพื่อนในห้อง ทำให้ได้เงินตรงนั้นมาบ้างแต่พอปิดเทอมเธอก็ขาดรายได้ไปจะหางานทำก็ไม่รู้จะทำอะไรดี อีกทั้งตอนนี้ยังต้องหลบซ่อนจากเจ้าหนี้ของพ่อติ๊ง~- xx เพิ่มเพื่อนจาก ID ใหม่ -คิ้วเล็กขมวดชนกันอย่างแปลกใจกับการที่มีบุคคลนิรนามเพิ่มเพื่อนเข้ามา แถมชื่อยังมีแค่ xx ไม่มีรูปโปรไฟล์ ขณะกำลังคิด ข้อความจาก xx ก็เด้งเข้ามารัว ๆแชต: xxxx: -ส่งโลเคชัน-xx: ใช่ที่นี่หรือเปล่าxx: ฌานินคนสวยรู้แล้วใช่ไหมว่าพ่อของหนูติดหนี้เสี่ยเท่าไรxx: หนูควรเป็นเด็กกตัญญูใช้หนี้ให้พ่อ ด้วยการมาอยู่กับเสี่ยมือเรียวสั่นเทาทันทีหลังอ่านข้อความนั้น คำพูดของพ่อสะท้อนกล
สามวันต่อมาฌานินกำลังเก็บข้าวของภายในห้อง จนตอนนี้เธอยังแทบไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนปล่อยเช่าคอนโดในราคาหนึ่งพันบาทจริง ๆ ห้องที่เธออยู่ตอนนี้ว่าถูกแล้ว แต่มันตั้งสี่พันแถมยังไม่รวมค่าน้ำค่าไฟครืด~ เสียงสายเรียกเข้าดังแทรกความเงียบภายในห้อง ฌานินที่กำลังนั่งพับผ้าเก็บลงกระเป๋าเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะใกล้ ๆ มาดู ก่อนดวงตากลมจะเบิกโต เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอว่า พ่อหลายเดือนแล้วที่เธอเลือกเงียบหาย ไม่แม้แต่จะติดต่อกลับ ทว่าครั้งนี้เกิดความลังเลจากส่วนลึกที่ยังเป็นห่วง หัวใจเต้นแรงคล้ายถูกบีบจนเจ็บก่อนปลายนิ้วจะค่อย ๆ กดรับสายในที่สุด(หายไปอยู่ที่ไหน ไม่คิดจะติดต่อพ่อมาบ้างเลยหรือไง)ทันทีที่กดรับสายยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงของพ่อก็แทรกเข้ามาซะก่อน มือเล็กกำแน่นจนสั่นเบา ๆ“ฌาไม่ติดต่อไปเพราะอะไร พ่อก็รู้ไม่ใช่เหรอคะ”พูดเพียงไม่กี่คำ น้ำสีใสก็เอ่อรื้นขึ้นบนของตา เธอกำลังพยายามกลั้นไม่ให้เสียงสั่นเครือหลุดเข้าไปในสาย(ตอนนี้พ่อเป็นหนี้เสี่ยจรันอยู่ห้าแสน มันหลอกให้เล่นจนหมดตัว พวกมันกำลังตามหาตัวฌา จะเอาไปขัดดอก)“พะ พ่อ” เสียงเล็กสั่นเครือ ความปวดร้าวกระแทกมากลางอกจาก
ร่างเล็กเดินหนีคนที่เหมือนต้องการหลอกล่อเธอทุกครั้งที่เจอกลับมายังจุดเดิม สายตาของเพื่อนมองอย่างเป็นห่วง ทันทีที่นั่งลงบนเก้าอี้ปอร์เช่ก็รีบถาม“ฌาไปไหนมา”“เจอแมวน่ะ ก็เลยเล่นกับน้องแป๊บนึง”เป็นอีกครั้งที่ฌานินรู้สึกไม่ชอบเลย หลังจากนั่งลงได้ไม่นาน สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นร่างสูงของคนที่ทำให้กลางใจของเธอปั่นป่วน เดินออกมาจากทางเดียวกันราวกับตั้งใจให้ใครต่อใครสงสัย ความอึดอัดก่อตัวในอกจนต้องกำมือแน่นไว้บนตักเมื่อเขาเดินมาหยุดภายในเต็นท์“พวกไอ้นิคซ์มาแล้ว”เสียงของคูเปอร์ดังขึ้น เรียกความสนใจของทุกคนให้มองไปยังรถสปอร์ตหรูที่แล่นเข้ามาพร้อมกันสามคัน ก่อนจะชะลอความเร็วแล้วจอดสนิทเรียงรายอยู่ข้างสนามนิคซ์เปิดประตูลงจากรถพร้อมเด็กในทีมของเขาแล้วเดินเข้าไปทักทายคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังยืนอยู่ในเต็นท์ ทว่าสายตากลับสะดุดเข้ากับผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังนั่งอยู่ ความสวยของเธอเหมือนแม่เหล็กดึงดูดความสนใจของเขาไปทั้งหมด“ว้าว สาวสวยคนนี้เป็นของใคร” เสียงแซวหยอกปนหยาบดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มผู้ชายที่ยืนกันอยู่“มาซ้อมก็สนใจซ้อมไม่ใช่อย่างอื่น” คูเปอร์บอก ก่อนจะขยับตัวมายืนขวางอยู่ตรงหน้าเพื่อนสนิท
อาทิตย์ต่อมาฌานินออกจากห้องไปหาซื้อของใช้จำเป็น ซึ่งไม่ได้ไปไหนไกล เพราะร้านขายของชำอยู่แถวห้องพัก ชีวิตของเธอคงจะวนเวียนอยู่แบบนี้กระทั่งเปิดเทอมระหว่างทางเดินอยู่เธอรู้สึกแปลกตลอดเวลา เหมือนมีใครบางคนคอยจับจ้องข้างหลัง เมื่อตัดสินใจหันไปมองก็เห็นชายร่างท้วมเดินตามมาไม่ห่าง ขาเรียวเร่งก้าวเร็วขึ้น แต่ไม่ว่าจะหันกลับไปกี่ครั้ง เธอก็ยังเห็นเขาอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังถูกสะกดรอยจากพวกโรคจิตว่ากันว่าหากรู้สึกเหมือนมีใครตาม ห้ามเสี่ยงเข้าห้องพักเด็ดขาด เพราะเท่ากับเปิดเผยที่อยู่ให้ฝ่ายนั้นรู้ ฌานินเดินเลี้ยวไปอีกทาง ยกโทรศัพท์ขึ้นมารีบโทรหาเพื่อน ระหว่างนั้นเธอก็เร่งฝีเท้าเดินจ้ำไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดอยู่กับที่พยายามเดินไปยังจุดผู้คนพลุกพล่านมากที่สุด(ว่าไงคนสวย)(ฮัลโหลยัยฌา)เนื่องจากกดโทรแชตกลุ่ม ทำให้เพื่อนทั้งสองรับสายพร้อมกัน เมื่อได้ยินเสียงทำให้เธอโล่งใจขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังหวาดหวั่น เพราะเห็นชายคนนั้นยืนอยู่ตรงมุมเสาต้นใหญ่“ฌา ระ รู้สึกเหมือนมีคนตาม”(ยังไง ใคร ตอนนี้อยู่ไหน) ปอร์เช่ที่ทำเสียงติดเล่นก่อนหน้า พอได้ยินเพื่อนบอกอย่างนั้นเขารีบถามด้วยความเป็นห่วงทันที“ไม่รู้ว่าใ







![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![[Bad Boy’s Heart] โคตรพลาดที่ทิ้งเธอ](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
