JDai Engineer เกียร์ฝังรัก

พื้นที่สนามบินแน่นขนัดไปด้วยผู้คนนับพันนับหมื่นทั้งนั่งปะปนกับยืนสลับกันไปตามพื้นที่ที่ทางสนามบินจัดเตรียมเอาไว้ให้ 'แฟนคลับ' ของนักร้องเกาหลีที่จะมาแสดงคอนเสิร์ตในวันพรุ่งนี้

ความสูงหนึ่งร้อยห้าสิบเก้าเซนติเมตรเป็นอุปสรรคต่อการมองเห็น เบื้องหน้าตอนนี้มีแต่แผ่นหลังผู้คนมากมาย มองไม่เห็นแม้แต่ทางเดินของศิลปิน

กรี๊ด! ฉันกรีดร้องในใจแล้วตัดสินใจหันหลังเดินฝ่าฝูงชนมากมายออกมายังจุดโล่งโปร่ง สูดเอาอากาศเข้าปอดลึกๆ มือพัดโบกสร้างความเย็นและลดความหงุดหงิดให้ตัวเองไปด้วย

สาบานเลยว่าฉันจะไม่บ้าจี้ตามยัยเบลล์เพื่อนสายติ่งมาอีกเพียงเพราะเบื่อนอนอยู่ที่ห้องเฉยๆ รอบก่อนก็ชวนมาติ่งนักแสดงจีนคนหนึ่งพาฉันกลับถึงห้องพักตั้งเกือบห้าทุ่มแหนะ

ติ๊งๆๆ พอนึกถึงเบลล์ก็ส่งแชทมาทันที

Bellza : ไม่อดทนคราวหลังไม่ต้องมาเลยนะ

Bellza : อีบ้า!

"แกน่ะสิบ้า!"

ฉันไม่ตอบกลับ จัดการบล็อกไลน์ของเบลล์ทันทีแล้วกระโดดขึ้นรถสาธารณะคันใหญ่นั่งกลับเข้ามาในเมือง

หนึ่งปีกว่าๆ ที่ฉันกับเบลล์ยังคงติดต่อกันอยู่ทั้งที่เรียนคนละมหาวิทยาลัยก็เพราะความเห็นใจ

เพื่อน.. ไม่ใช่สิ! อดีตเพื่อนคนนี้หาคนคบยากเพราะนิสัยขี้วีน ตัวอย่างก็เมื่อครู่ แทนที่จะถามไถ่ฉันสักคำว่าทำไมถึงต้องออกมายืนข้างนอกก็ไลน์มาวีนฉ่ำๆ จากนี้ก็หาเพื่อนคนอื่นมารับเคราะห์กรรมไปเถอะย่ะ

ฉันมาลงรถเมล์ที่หน้าคาเฟ่อาร์ต ตั้งใจมาหาน้ำหวานดื่มไปพร้อมกับวาดภาพสีน้ำ หวังให้มันช่วยผ่อนคลายอารมณ์ แม้จะวาดรูปไม่สวย ก็ช่วยโปรดมองให้เป็นศิลปะ

แต่ภาพวิวทุ่งดอกไม้ถูกพู่กันปัดป่ายได้เพียงครึ่งเดียวเสียงแชทไลน์ก็ดังขึ้น ฉันวางอุปกรณ์เช็ดไม้เช็ดมือแล้วหยิบมือถือมาดูไลน์ของพี่ปันปันพี่รหัสคนสวย

พี่ปันปัน : วันนี้วันเกิดน้องรหัสพี่หรือเปล่า

อ่านคำถามจบฉันก็ยิ้ม นิ้วมือพิมพ์ตอบกลับ

Irinka : มีของขวัญเหยอ

พี่ปันปัน : คืนนี้มา K Night สิ

ได้ยินชื่อผับแล้วมือแทบอ่อนแรง ในบรรดาสถานบันเทิงนับพันนับหมื่นในประเทศไทย K Night ผับคือสถานที่เดียวที่ฉันไม่อยากเข้าไปเหยียบ

ไม่ใช่ที่นั่นไม่ดี แต่เป็นใครบางคนที่อยู่ที่นั่นต่างหากที่ฉันไม่อยากเจอ แต่รุ่นพี่คนสวยชักชวนขนาดนี้จะไม่ไปได้อย่างไร

Irinka : เซเยสค่า เดี๋ยวโทรชวนมาหยาด้วยนะคะ

พี่ปันปัน : ได้เลย เจอกันหนึ่งทุ่มนะ มาถึงแล้วโทรหาพี่

โทรชวนมาหยาเพื่อนสนิทเรียบร้อยก็เตร็ดเตร่อยู่แถวนี้จนถึงห้าโมงเย็น ก็นั่งรถแท็กซี่มายังผับ K Night

มาหยามาถึงก่อนฉัน เห็นว่าวันนี้นางว่างจัดนอนกลิ้งอยู่บนที่นอนมาทั้งวัน

"ฉันจะดื่มให้เต็มที่ เดี๋ยวจะจองห้องนอนที่นี่เอาไว้ก่อนเลย"

"ไม่ต้องหรอก ไปนอนห้องฉันดีกว่ามั้ง เดี๋ยวฉันแบกแกกลับเอง"

มาหยายกนิ้วขึ้นมาทำท่าโอเคเป็นอันรับทราบว่านอกจากฉันจะเป็นเจ้าของวันเกิดแล้ว ยังเป็นเดอะแบกเพื่อนด้วย ความจริงแล้วฉันไม่อยากนอนค้างที่นี่เป็นเพื่อนมาหยาต่างหาก

ฉันเคยมาที่นี่หนึ่งครั้งเมื่อประมาณสองสัปดาห์ก่อน มากับยัยเบลล์นั่นแหละ จนได้ค้นพบว่า K Night ผับ เป็นสิ่งมหัศจรรย์ในด้านความบันเทิงยามค่ำคืนของเหล่านักท่องราตรี ที่นี่เป็นผับที่ครบวงจรตั้งแต่ลานจอดรถกว้างขวาง พนักงานบริการดีเยี่ยม แสงสีเสียง เครื่องดื่มคุณภาพ และห้องพักชั่วคราวยามนักดื่มมึนเมาแล้วขับรถไม่ไหว

ข้อมูลฉันแน่นขนาดนี้ทั้งที่เพิ่งเคยมาครั้งที่สองเพราะว่าครั้งก่อนฉันนั่งเฉยมากกว่าดื่มเลยมีเวลาสอดส่องได้ทั่ว และเห็นตามที่พูดทุกอย่างเป๊ะๆ

อ่อ สำคัญเลยคือเจ้าของและหุ้นส่วน พวกเขาเป็นแฟนของรุ่นพี่ฉันเอง พี่ปันปันถึงได้โทรตามให้มาที่นี่ไง

"เคยได้ยินมาว่าเจ้าชายให้เจ้าหญิงอยู่ได้เฉพาะแค่บนหอคอย"

หย่อนก้นลงบนเก้าอี้ได้ก็เอ่ยแซวพี่ปันปันกับพี่ชูครีม พี่ๆ สุดที่รักของฉันกับมาหยา

พี่ชูครีมกลอกดวงตามองบน พี่ปันปันคนเรียบร้อยยิ้มหวานยกมือเกาแก้มแล้วพูดพร้อมกัน

"คนเขาหวงไง"

เป็นฉันกับมาหยามองบนบ้าง

"หวงจนต้องนั่งอยู่บนชั้นสองโซนวีไอพี แบบนี้ก็อดไปตื้ดๆ เลยน่ะสิ" มาหยาทำท่าเสียดายแทน

"ตรงนี้ก็ตื้ดได้ ไม่มีใครยุ่ง ไม่มีใครบังไง"

พี่ชูครีมยังคงหาข้อดีของการถูกแฟนที่ได้ข่าวว่าเป็นเจ้าของที่นี่ออกคำสั่งให้นั่งดื่มได้เฉพาะโซนด้านบน

ข้อดีเดียวที่ฉันเห็นคงจะมีแต่แฟนพวกเธอหวงและห่วงนั่นแหละ

"พี่นิริณไม่มาเหรอคะหรือว่าแอบไปเต๊าะหนุ่มอยู่ข้างล่าง"

"กลับบ้านน่ะ เดี๋ยวคืนนี้พี่เลี้ยงเอง พวกแกดื่มได้เต็มที่เลย ของขวัญวันเกิดแกนะไอ"

ฉันลุกจากเก้าอี้เดินอ้อมโต๊ะไปพนมไหว้ย่อบนบ่าของพี่ปันปัน "ขอให้รวย ขอให้สวย ขอให้แฟนรักแฟนหลงจนโงหัวไม่ขึ้นนะคะพี่"

"ส่วนแกๆ" มือพี่ปันปันวางลงบนศีรษะฉัน "ขอให้มีแฟนกับเขาสักที"

"มันมีคนคุยอยู่นะพี่" มาหยารีบแย้ง

"เฮ้ย! ทำไมไม่อัปเดต"

พี่ชูครีมจับหัวไหล่ฉันดันเบาๆ ให้หันมาคุย

"เพิ่งจะคุยได้สามวันค่ะ พอดีโสด เขาทักมาก็เลยคุย บอกเร็วเดี๋ยวเคลื่อนค่าพี่"

"งั้นแสดงว่ายังเปิดวาปได้อยู่ชิมิ"

รอยยิ้มหวานของพี่ชูครีมดูไม่น่าไว้ใจ ยังไม่ทันถามว่าจะแกล้งอะไรฉันหรือเปล่า ในเสียงเพลงฮิปฮอปก็มีเสียงดีเจพูดแทรก..

'น้องไอริณคนน่ารัก โสด โสดอยู่ทางนี้ ถ้าพี่มีดีก็ทักมาได้นะ'

พร้อมกับภาพบนจอมอนิเตอร์ปรากฏรูปโปรไฟล์ไอจีของฉัน ด้านข้างเขียนชื่อไอจีและคิวอาร์โค้ดสำหรับให้คนฟอลโล่

ฉันอ้าปากหวอตื่นตะลึง กลับมานั่งบนเก้าอี้แล้วยกมือปิดใบหน้าด้วยความเขินอายเพราะเสียงโห่แซวของผู้คนดังกระหึ่มแทรกเสียงเพลงขึ้นมาให้ได้ยิน

พี่ๆ เล่นใหญ่มาก! และขอบพระคุณมากที่ไม่ชี้เป้าว่าคนในรูปอยู่ตรงนี้ ไม่อย่างนั้นฉันคงได้อายจนไม่มีแรงดื่ม

จากนั้นเสียงแจ้งเตือนมือถือก็ดังขึ้น ฉันล้วงออกจากกระเป๋าสะพายมาดู ล้วนแล้วแต่เป็นแจ้งเตือนการฟอลโล่ที่เด้งเข้ามานับร้อย ฉันรีบกดปิดเสียงทันที

พอดีกับไอจีของใครบางคนเด้งเตือนขึ้นมาว่าเป็นหนึ่งในคนที่กดฟอลโล่.. บอกให้รู้ว่าคืนนี้เขาก็อยู่ที่นี่เช่นกัน