CHAPTER 3: Rich Mom vs. Low-Class Wife

Atanasha

Nakatitig ako sa likod ni Red Buenavista habang kampante siyang nakaupo sa swivel chair niya. Ang bango ng opisina niya—amoy mamahaling sandalwood at kapangyarihan—pero para sa akin, amoy lason iyon. Isang linggo. Isang linggo niya na akong ginagawang aso. Utos dito, hiling doon. Bawat minuto, sinusubukan niya kung hanggang saan ang pasensya ko.

Gusto ko siyang sapukin, pero nakatali ako. Ang pirma ko sa kontratang iyon ang nagsisilbing rehas ko.

"You’re moving too slow," malamig niyang sabi nang hindi man lang tumitingin sa akin. "Ilabas mo lahat ng basura rito. Just ask the maids where the bins are. Hurry up."

Humigpit ang kapit ko sa gilid ng mesa. Halos bumaon ang mga kuko ko sa kahoy. Gusto kong isigaw na hindi ako janitress, pero mas maugong ang kailangan kong pera kaysa sa pride ko.

"Yes po, Sir," sagot ko. Diniretso ko ang tingin sa kaniya, bawat salita ko ay puno ng sarkasmo.

Dahan-dahan siyang lumingon. Nagtagpo ang mga mata namin. Ang mapanuksong tingin niya laban sa nagaalab na galit ko.

"You have a problem with that?" hamon niya. Ang boses niya ay mababa, tila nanunuot sa balat ko.

"Nothing, Sir. Sobrang excited lang ako maging basurera mo," bulong ko bago ako tumalikod. Padabog akong naglakad palabas, ang tunog ng heels ko sa sahig ay parang bawat mura na gusto kong bitawan. Nararamdaman ko ang titig niya sa likod ko hanggang sa sumara ang pinto.

…

Isang oras na ang lumipas. Pagbalik ko sa kwarto niya, busangot na ako. Pawisan at pagod.

"Ang tagal mo. I only asked you to take out the trash, it took you an hour?" sabi niya habang nakataas ang isang kilay. He looked clean, relaxed, and annoyingly handsome.

Inirapan ko lang siya.

"Forget it. Ipagpitas mo na lang ako ng white roses sa garden. I trust you can do that properly, right?"

Hindi na ako sumagot. Dire-diretso ako sa garden, hindi ko alam na may naghihintay palang sorpresa roon. Pagapak ko sa damuhan, isang malakas na tahol ang nagpatalon sa puso ko.

"AAAHH! BASTARD!" tili ko nang habulin ako ni Blaze, ang dambuhalang bulldog niya na hindi man lang nakatali.

Nakabalik ako sa kwarto niya na parang dinaanan ng bagyo. Gusot ang damit ko, gulo-gulo ang buhok, at ang mga rosas na hawak ko? Durog-durog na. Nilapag ko ang mga bulaklak sa mesa niya nang may diin.

Agad siyang tumayo at nilapitan ako. Masyadong malapit. Hinawakan niya ang kamay ko, pinagmasdan ang bawat daliri ko na tila sinusuri ang isang mamahaling alahas.

"Wala ka namang kapansanan sa kamay," bulong niya, ang init ng hininga niya ay dumadampi sa balat ko. "Bakit napakapangit mong pumitas ng bulaklak?"

"I’m so sorry, Mr. Buenavista," sagot ko, hinarap ko ang mukha niya. "Hinabol kasi ako ng aso niyo. Alam niyo po ba ang sabi nila? Ang aso, nagmamana sa amo. Kung baliw at nangangagat ang aso, malamang mas malala ang ugali ng may-ari."

Seryoso siyang tinitigan ako. Hindi siya nagalit. Mas lalo siyang lumapit hanggang sa maramdaman ko ang dibdib niya.

"Dadating ang panahon na aalagaan mo rin si Blaze. You’re going to be his female owner," sabi niya, ang boses niya ay puno ng pangako na hindi ko maintindihan. "Kaya baguhin mo na ang ugali mo bago ka pa niya tuluyang maging kamukha."

…

Dinner time. Nakahanda na ang niluto ko nang biglang bumukas ang pinto. Isang eleganteng babae ang pumasok—balot ng itim na dress at kumikinang na alahas.

"Mom?" gulat na sabi ni Red.

"Ano itong nababalitaan ko? Where did all your manners go?" galit na sabi ng ginang.

"Hello... mother," mahina kong bati. Kinakabahan ako.

"Don’t you dare call me mother! Wala akong anak na walang pinag-aralan!" sigaw niya sa mukha ko. Napahiya ako. Gusto kong lamunin ng lupa sa harap ni Red.

Pero laking gulat ko nang humarang si Red sa gitna namin. Hinawakan niya ang kamay ko—mahigpit, protektado.

"She’s definitely not your daughter," sabi ni Red, seryoso ang boses. "She’s your daughter-in-law."

Natigilan ang nanatili niya. "You’re choosing her? Over Sofia? Anak, look at her. She looks like a maid! Paano ka magbe-benefit sa kaniya?"

"Are you saying I have to rely on a woman to achieve anything, mother?" balik ni Red. "I don’t care if you don’t like her. Don’t insult her. I like her, and that’s enough."

Galit na nag walk-out ang nanay niya matapos magbanta ng divorce. Naiwan kaming dalawa sa tahimik na silid.

…

Nasa sofa ako, nakayakap sa unan at tulala. Iniisip ko pa rin kung bakit niya ako pinagtanggol. Lumabas si Red sa banyo, basang-basa ang buhok at tanging towel lang ang nakatakip sa ibaba niya. Ang mga patak ng tubig ay gumugulong sa abs niya pababa sa bewang niya.

"Water," utos niya.

"Ha?" nagising ang diwa ko. Ang hot niya, nakakainis.

"Are you stupid? Pati tubig hindi mo na alam? Nevermind. Maligo ka na."

Umirap ako at pumasok sa banyo. Paglabas ko, nakita ko siyang seryosong nagbabasa sa study area. He looked like an angel. Isang demonyong anghel.

"Do I have to live here?" tanong ko.

Hindi siya lumingon. "Then why did you come here? Para magnakaw?"

"Nagbabakasakali lang!" inis kong sagot.

"Hanggat hindi pa umaalis si Mom, you stay here," sabi niya sabay turo sa sofa. "You can sleep there. Or on the floor. Choice mo."

Napanganga ako. Matapos akong ipagtanggol kanina, sa sofa lang pala ang bagsak ko?

"You’re really not a gentleman, are you?" bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang unan sa sofa. Pero kahit anong galit ko, hindi ko maikakaila ang mabilis na tibok ng puso ko habang pinapanood siyang maglipat ng pahina ng libro.