CHAPTER 2: Marriage Contract o Hell Contract?

Atanasha

Hindi ko alam kung saan ako dinala ng pulang Lexus na 'to hanggang sa tumigil kami sa harap ng isang dambuhalang building. Bakit niya ako dinala rito? Ibebenta ba niya ako? Sa sobrang ganda ng architecture, pakiramdam ko ay lalo akong lumiliit. Lalo akong nawawalan ng halaga.

"Follow me," utos ni Mr. Pogi.

Tahimik akong sumunod. Pumasok kami sa isang private elevator hanggang sa makarating sa tuktok na palapag. Isang malawak na office ang bumungad sa akin. Glass walls, leather couches, grabe amoy mayaman.

"Napag-isipan mo na ba, Ms. Devon?"

Humarap siya sa akin. Natigilan ako. Ano’ng dapat kong pag-isipan? Na ibenta ang sarili ko para lang may matuluyan ngayong gabi?

"What... what are you talking about?" nauutal kong tanong.

Huminga siya nang malalim at ngumiti—iyong ngiting nakakatunaw pero nakakatakot. "You're going to obey me. Everything I say, you do. Simple as that."

Gusto ko siyang sampalin pero naalala ko ang hitsura ni Papa. Ang pagtataksil ni Mark. Wala na akong babalikan. Pero hindi ako desperada para maging laruan lang ng kung sino.

"Look, I'm grateful na niligtas mo ako kagabi," sabi ko habang pilit na pinapanatili ang taas ng noo ko. "But I'm not that kind of girl. Hindi ako bayaran."

Imbes na magalit, may kinuha siyang card sa desk niya at inilapag sa harap ko.

[Red Caden Buenavista - CEO]

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Ang lalaking sinubukan kong ayain sa bar, ang lalaking sinipa ko ang pagkalalaki kaninang umaga... siya ang may-ari ng pinakamalaking kumpanya sa bansa?

"I... I'm sorry, Mr. Buenavista," agad kong paghingi ng paumanhin, nakayuko na ako ngayon. "Lasing lang ako kagabi. I didn't mean to be so careless."

"Are you sure you were just careless, Atanasha?" Humakbang siya palapit. "O baka naman sadyang matapang ka lang talaga?"

"Mag-a-apply na lang ako sa iba," sabi ko sabay talikod, pero bago pa ako makahakbang, nagsalita siya muli.

"If you're smart, you'll see that this is a very beneficial deal for you."

May iniabot siyang folder sa akin. Marriage Contract. Nanlaki ang mga mata ko.

"I need a wife for my image. You need money and a place to stay," he said, his eyes darkening. "I’ll give you a high rate. But in exchange, you'll be my personal maid at home. You'll belong to me."

"Aba! Katulong?! Sa ganda kong ‘to gagawin mo lang akong taga-linis ng bahay mo?? Nakakainsulto ka ah!" singhal ko sa kanya.

"Pfft." Tumawa siya nang mahina, isang tunog na sobrang sexy pakinggan pero nakakairita. "Masyado namang mataas ang tingin mo sa sarili mo. If I wanted to insult you, I’d do it in ways you can’t even imagine."

Bago pa ako makasagot, bigla siyang lumapit. Mabilis. Isinandal niya ako sa pader at ikinulong sa pagitan ng dalawa niyang kamay. Ang bango niya—amoy peppermint at mamahaling tabako. Masyado siyang malapit. Nararamdaman ko ang init na nanggagaling sa katawan niya.

"Last night, you were begging me to marry you," bulong niya sa tenga ko, ang labi niya ay halos dumikit na sa balat ko. "You were so bold. Bakit ngayon, nanginginig ka?"

Tumindig ang balahibo ko. Hindi ako makahinga nang maayos. Ang init ng hininga niya sa leeg ko ay nagpapalambot sa mga tuhod ko.

"It's just a contract, Atanasha. Just sign it and all your problems will go away."

Lumayo siya at bumalik sa table niya, tila ba wala siyang ginawang milagro sa sistema ko. Pinirmahan niya ang dokumento at iniabot ang ballpen sa akin.

"Here."

Tiningnan ko ang ballpen. Inisip ko si Mark na hinahalikan ang kapatid ko. Inisip ko si Papa na tinalikuran ako. Wala na akong matatakbuhan. Kailangan kong mabuhay.

"I have one condition," sabi ko, pilit na pinatatag ang boses.

"Go on."

"Ayoko ng rumors. I want you to clear up your messy relationships. Ayokong magmukhang tanga na naman dahil sa mga babae niyo."

"I was about to say the same thing to you," sagot niya nang walang emosyon. "Clean up your mess, Atanasha. I don't want a scandalous wife."

"Fine!"

Mabilis kong hinablot ang ballpen at pinirmahan ang kontrata. Sa isang iglap, tinalian ko ang sarili ko sa isang demonyo. Pagkatapos ay padabog kong ibinato ang ballpen sa likuran ko.

…

Red

Pinanood ko ang paglabas niya. Padabog niyang ibinato ang ballpen bago marahas na isinara ang pinto ng opisina ko. I could still smell her scent in the air—expensive perfume mixed with the faint, bitter sting of last night’s tequila.

Napasandal ako sa swivel chair ko at napangiti. Atanasha Felise Devon. Durog siya, kitang-kita sa mga mata niya. Pero kahit may pinagdadaanan, sobrang tapang niya pa rin. I suppose it’s time to start my act as a husband. Or better yet, as her boss.

Pinalipas ko ang ilang minuto bago ko dinial ang number niya.

"Ano na naman ba?" bungad niya. Ramdam ko ang iritasyon sa boses niya.

"Make me a cup of coffee. Black. No sugar," malamig kong utos.

"What?! Seryoso ka ba?" Halos sumigaw siya sa kabilang linya. "Bakit hindi mo sinabi agad? Kakasakay ko lang ng bus!"

Hindi ko pinansin ang reklamo niya. "And one more thing. I’m entertaining guests later. I want the best sushi from that Japanese place in the South. Get it here in half an hour."

"Are you insane?! Sobrang layo nun! Kahit isang oras, hindi sapat para makabalik diyan!"

"Make it happen, wifey," I said, my voice dropping an octave. "Huwag mong kalimutan ang pinirmahan mo."

I ended the call without waiting for her reply.

Eksaktong isang oras ang lumipas bago bumukas ang pinto ng opisina ko. Pumasok si Atanasha na tila ba galing sa gyera. Gulo-gulo ang buhok niya, namumula ang mga pisngi, at may mga butil ng pawis na gumugulong mula sa leeg niya pababa sa dibdib niya.

The way her chest heaved as she tried to catch her breath was... distracting. Inilapag niya ang mga sushi box sa table ko nang may diin.

"You're late," sabi ko habang tinititigan ang pawis na namumuo sa itaas ng labi niya.

Sinamaan niya ako ng tingin. Kung nakakamatay lang ang tingin, malamang ay tadtad na ako ng saksak. She looked so broken yet so defiant.

"I have a meeting this afternoon," pagpapatuloy ko, hindi pinuputol ang titig sa kanya. "At 4:20, I want twenty bags of premium afternoon tea delivered here. From the kitchen. Don't be late this time."

Nakita ko ang pagbabago sa mukha niya. Ang galit na kanina ay umuusok lang, ngayon ay parang bulkang sasabog na. Her knuckles turned white as she gripped her bag. Galit na galit siya, pero wala siyang magawa.

Wala siyang salitang lumabas ng pinto, pero ang bawat hakbang niya ay ramdam ang pait.

This is just as fun as I expected. Mas masarap siyang kasama kaysa sa inaakala ko.

Kinuha ko ang intercom at tinawagan ang secretary ko. "Contact the Devons. Tell them their daughter is officially mine. Let them know who they're dealing with now."

I leaned back and smirked. Atanasha thought she was just signing a contract. She didn't realize she just handed me the keys to her life.

…

Atanasha

Halos gumapang ako papasok ng bahay. Basag ang katawan ko. Ang bawat kalamnan ko ay sumisigaw sa pagod matapos ang walang katapusang utos ni Mr. Pogi. Pero mas masakit ang baha-bahagi ng alaala sa utak ko—iyong paraan ng pagbulong niya, iyong init ng hininga niya sa leeg ko na hindi ko maalis-alis sa balat ko.

Pagpasok ko sa sala, ang mukha agad ni Faye ang sumalubong sa akin. Nakataas ang kilay niya, animo’y may hinahanap na dumi sa pagkatao ko.

"You just broke up with Mark at ngayon naman ay nanlalandi ka na ng CEO? Wow, Ate. You’re faster than I thought. Nakakahiya ka," sabi niya, ang boses ay puno ng pangungutya.

Tumitig ako sa kanya. Ang ganda ng ayos niya, ang linis ng suot, habang ako ay malapit nang bumagsak sa pagod. Ito ang kapatid na nakihati sa fiancé ko. Ito ang itinuring kong pamilyang sumaksak sa likod ko.

"Pagod ako, Faye. I don't want to mess with you right now," tipid kong sagot. Nilampasan ko siya, pero bago pa ako makahakbang sa hagdan, narinig ko ang mabilis na yabag ni Papa.

"Atanasha! Hija, you’re home!"

Laking gulat ko nang makita ang ngiti sa labi ni Papa. Iyong ngiting hindi ko nakita kanina nang pinapalayas niya ako. Iyong ngiting para lang sa mga taong may pakinabang sa kanya.

"Nasaan si Mr. Buenavista? Why didn't he come with you?" masayang tanong niya, halos magningning ang mga mata sa pag-asa.

Napakunot ang noo ko. "Papa—"

"Wait, hindi ba't galit ka kay Ate?" singit ni Faye, halatang nairita sa biglang paglambot ng tatay namin. "She was acting like a victim earlier, 'di ba?"

Isang matalim na tingin lang ang ibinigay ni Papa kay Faye kaya agad itong napaatras at nanahimik. Ang bilis magbago ng ihip ng hangin. Kanina lang, basura ako sa paningin nila. Ngayon, para na akong ginto.

"Anak, how about you invite Mr. Buenavista over for dinner?" malambing na mungkahi ni Papa. "We should talk about the future of the company. Maganda ang naging usapan namin ng secretary niya."

Naramdaman ko ang pait sa lalamunan ko. The future of the company. Iyon lang talaga ang mahalaga sa kanya. Hindi man lang niya tinanong kung okay lang ba ako.

"Let’s talk about this later. Pagod na pagod ako," sabi ko habang humahawak sa railings. "I need to rest."

"But Atanasha—"

"I said later, Papa! Please naman…"

Iniwan ko silang dalawa sa sala. Rinig ko pa ang bulong ni Faye, sinusubukan pa ring sirain ang momentum ko. "Papa, remember? Pinapahingi mo siya ng tawad sa mga Silva kanina? For sure, she’s just using this CEO to get back at us."

Hindi siya pinansin ni Papa. Nakatitig lang siya sa akin hanggang sa makapanhik ako.

Naiwan si Faye sa ibaba, nanggagalaiti sa inggit. "Paanong nangyaring ikinasal siya sa isang CEO ng ganoon ka-bilis?" bulong niya sa sarili.

Hindi niya alam, ang "suwerteng" kinaiinggitan niya ay isang kontratang gawa sa impyerno. At si Red Caden Buenavista? Siya ang demonyong kumuha sa kaluluwa ko kapalit ng kaligtasan ng pamilyang ito.