Novel-novel oleh ms.chinita

CheskaNagising ako sa init.Iyon ang unang pumasok sa isip ko—iyong pakiramdam na balot na balot ako ng init, ng lambot, at ng bigat ng mga katawang nakadikit sa akin. Doon bumalik lahat ng alaala. Kagabi. Graduation. Ang pangakong sa wakas ay natupad na.Dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko habang sumisilip ang liwanag ng umaga sa kurtina. Kwarto ni Damian. Kama ni Damian. Ang braso ni Damian na nakapulupot sa baywang ko, ang hininga niya ay mainit sa balikat ko.Dahan-dahan kong iniling ang ulo ko para tignan sila.Si Damian sa kanan ko, tulog pa rin at gulo-gulo ang itim na buhok, maamo ang mukha na bihirang mangyari kapag gising siya. Si Oliver sa kaliwa, magkasalikop ang mga kamay namin habang ang isa niyang braso ay nakapatong sa sariling ulo. Si Mateo, nakasiksik sa binti ko, ang pisngi ay nakadiin sa hita ko. At si Axel, nakahandusay sa paanan ng kama, nakalawit ang isang paa at mahinang humihilik.Ang mga lalaki ko. Lahat sila. Akin.Napangiti ako, dinadamdam ang bawat ha

CheskaMalapot pa ang hamog ng shower sa salamin nang simulang bihisan ako ni Mateo. Hindi siya nagtanong. Hinawakan niya ang katawan ko na parang paboritong laruan na ibinibida sa display."Wear this," bulong niya.Isinuot niya sa akin ang isang pleated black skirt at hinila ang puting thigh-high socks hanggang sa hita ko. Ang suot kong malaking sweater ay sapat lang para mahagip ang laylayan ng palda—mukhang wala na akong suot sa ilalim. Hinila niya ang buhok ko paitaas, isang mahigpit na ponytail na nagpadilat sa mga mata ko."Bend over the bed, Cheska."Sumunod ako nang walang reklamo. Napakapit ako sa duvet nang maramdaman ang malamig na metal sa balat ko."What’s that?" bulong ko."An anal plug," sagot ni Mateo, ang boses ay naging isang mababang ugong. "Trust me, baby. Magugustuhan mo ang pakiramdam nito kapag nakita ka na ng iba."Dahan-dahan pero madiin niya itong ipinasok. Napasinghap ako, bumaluktot ang mga daliri sa paa sa carpet. Sa bawat galaw ko, gumagalaw ang bigat ng

CheskaNanginginig ako. Habol ang hininga habang nakakulong sa pagitan ng mga hita niya. Ang bigat ng hangin sa loob ng kwarto, malapot at punong-puno ng tensyon na tila kuryenteng dumadaloy sa balat ko. Ramdam ko ang mabilis na kabog ng pulso ko sa aking leeg."Oh, god," bulong ko.Dama ko ang tigas at bigat ng pagka-lalaki niya na nakadiin sa akin. Lalong nagwala ang puso ko sa loob ng dibdib ko. Pero nang akmang itutulak ko ang balakang ko paitaas para sumalubong sa kanya, biglang nawala ang init. Umatras siya. Napanguso ako sa frustration, pilit na hinahanap ng katawan ko ang kontak na ipinagkait niya.SLAP.Napasinghap ako sa hapdi ng sampal niya sa hita ko. Napaangat ang ulo ko, pilit na tinitignan siya sa kabila ng panlalabo ng paningin dahil sa sarap."Say thank you," utos ni Mateo. Ang boses niya ay parang pelus na madilim at malalim, dumiretso hanggang sa kaibuturan ko. Hindi iyon pakiusap."Thank you, Mateo," mahinang sagot ko.Hinayaan ko uling bumagsak ang ulo ko sa unan.

CheskaNagising akong may kakaibang pintig ang puso.Hindi kaba. Hindi rin basta excitement. Parang bahagyang tumagilid ang mundo habang tulog ako, at pagdilat ko, alam kong wala nang babalik sa dati.Graduation day.Ngayong araw, opisyal na akong magtatapos. Ngayong gabi, matutupad na ang pangakong ilang buwan naming pinakaingatan.Nakatitig lang ako sa kisame ng kwarto ko sa bahay ni Papa. Pinili kong dito matulog kagabi, isang huling gabi bilang "bata" sa bahay na kinalakihan ko. Sinubukan kong damhin ang bawat segundo.Apat na taon sa high school. Dalawang taon ng totoong pag-aaral. Isang taon ng pagkahulog sa apat na imposibleng lalaki.Tapos na.Sunod-sunod na nag-vibrate ang phone ko sa nightstand. Apat na mensahe.Damian: Good morning, baby. Today’s the day. I love you.Oliver: I’m so proud of you. Can’t wait na makita kang maglakad sa stage.Mateo: Fireflies. You made it. I love you.Axel: Last day of waiting, baby. See you soon.Iisang sagot ang itinype ko sa kanilang lahat:

CheskaPerpekto ang gown.Iyon ang unang pumasok sa isip ko habang nakatitig sa salamin. Ang pangalawa: Mababaliw sila.Kulay midnight blue iyon na tila itim na, pero sapat na ang kinang para humuli ng liwanag. Off-the-shoulder ang tabas, lapat na lapat ang bodice na bumaba nang delikado sa likuran ko. Ang palda ay umaalon hanggang sa sahig, may hiwa sa hita na sapat lang para ipakita ang tattoo ko.Si Georgia ang tumulong sa akin na pumili nito. Umiyak pa siya nung lumabas ako sa dressing room."You look like a dream," sabi niya habang nagpapahid ng luha. "Napakaganda mo."Ngayong nakatayo ako sa harap ng mirror sa kwarto ko, tila naniniwala na ako sa kanya.Naka-angat ang buhok ko sa isang eleganteng twist, may ilang hiblang kulot na humahaplos sa mukha ko. Subtle lang ang makeup pero matapang ang dating—smoky eyes, rosy cheeks, at labing matingkad ang pagkapula, kasing-pula ng mga rosas na ipinadala ni Damian kaninang umaga.Lahat sila nagpadala ng bulaklak. Magkakahiwalay na deliv

CheskaSenior Ditch Day.Ang tanging araw sa buong taon na pwedeng—at kailangang—mag-cutting classes ang mga graduating para magpakasaya. Walang prof, walang rules, walang sabit.Pero siyempre, iba ang plano ng apat na lalaki ko."Nandito sila," bulong ni Kai sa tabi ko habang nasa parking lot kami at naghihintay ng masasakyan.Tumingala ako. Isang pamilyar na itim na SUV ang pumarada sa dulo. Masyadong madilim ang tint para makita kung sino ang nasa loob, pero kabisado ko na ang tindig ng sasakyang iyon."Hindi sila dapat nandito," sabi ko, pero hindi ko mapigilan ang pagkurba ng ngiti sa mga labi ko."Student-run 'tong Ditch Day. Walang chaperones, walang matatanda, walang—" Napahinto si Kai nang bumukas ang pinto ng SUV at apat na pigura ang lumabas. "Seryoso ba sila? Naka-civilian clothes?"Oo, seryoso sila. Si Damian, naka-dark jeans at simpleng itim na shirt. Si Oliver, suot ang grey henley na bumabakat sa lapad ng balikat niya. Si Mateo, naka-leather jacket na parang galing sa

Atanasha "Well I found a woman, stronger than anyone I know, She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home, I found a love, to carry more than just my secrets, To carry love, to carry children of our own, We are still kids, but we're so in love, Fighting against all odds, I know we'll be alright this time, Darling, just hold my hand, Be my girl, I'll be your man, I see my future in your eyes.~" Pagkanta ni Red, “It is a song made by Ed Sheeran at gusto kong gamitin ang kantang ito para malaman ng babaeng pinakamamahal ko na siya lang ang nais kong makasama sa hirap at ginhawa. Alam kong marami na tayong pinag daanan pero tignan mo naman tayo ngayon, heto na tayo nandito na tayo sa parte kung saan unti-unti na nating natutupad ang mga bagay na pinapangarap lang natin. Ayoko ng mag sayang ng taon na wala ka sa buhay ko. You deserve the world and all the good things it has to offer. If I fail to find that world for you, I promise to give you mine! Atanasha Felise Martinez

Atanasha “The day has finally arrived. Two whole years with what feels like a lifetime's worth of the best memories. I used to believe that partnerships with this much love could only be found in the romantic movies that you always mock me for viewing. But here we are, a year later, and you have shown that you are wrong (despite your argument that rom-com gives me and the rest of the female population false hope — so I guess you have proven yourself wrong as well). I've never felt more at ease with anyone, mentally, physically, or emotionally. You are my refuge when I need it. You've given me so much over the last year, but what I value most about your love is the sense of security and reliance. You're my best friend, and I know you'll be there for me no matter what. Never let me face it alone. But you've also taught me how to be self-sufficient. This is something I will always treasure. Before you, I craved the attention of others and despised the prospect of ever being alone. But

AtanashaIsang buwan na ang nakalipas matapos i announced sa lahat ng tao ang pagbuo ng big 3 companies. Hindi ko pa rin makalimutan ang reaksyon ni Red nang malaman niyang ako ang isa sa mga tumulong upang maibalik niya ang kanyang kumpanya. Sobra sobra ang pagpapasalamat niya sa akin. At ngayon masasabi kong tama talaga ang naging plano ko dahil makikita naman ngayon ang resulta ng ginawa naming partnership. Mas lumago ang aming mga kumpanya dahil sa aming pagtutulungan at nakilala individually sa iba’t ibang bansa.Mayroon na kaming branch sa iba’t ibang bansa at talagang masasabi kong sobrang nagpapasalamat ako sa mga magulang ko na tumulong sa akin para maabot ang lhat ng ito at syempre kay mama na ansa heaven na hindi ako kinalimutan at patuloy akong ginagabayan.-Ngayong araw ang kaarawan ng pinakamamahal kong lalaki sa buong mundo. Syempre hindi ako papayag na hindi maging special ang birthday niya, kaya naman pinaghandaan ko talaga ito. Pinag piring namin siya para naman hin

AtanashaNgayon ko palang nabalitaan ang nangyari sa mama ni Red. Hindi ko alam na ganun karami pala ang naging biktima ng masamang pag uugali niya. Mabuti naman nakulong na siya. Kahit kailan ay hindi na talaga babait ang ugali nun at mas lalo lang siyang maraming mabibiktima.At dahil wala na ang nangunguna sa mga problema ko ay oras naman para ayusin ang mga nasira. Lumipad ako papuntang Manila kasama si Red at pinatuloy na muna siya sa hotel room ko. Hindi pa rin kasi tumitigil ang media sa paghahanap sa kanya at baka may iba pang mangyari kung makita nila si Red, mahirap na sa panahon ngayon dahil mainit pa sa mata ang apelyido nila at baka madamay pa si Red dahil sa kagagawan ng kanyang ina."Dito ka na muna, may kailangan lang akong asikasuhin kung may kailangan ka tawagan mo lang agad ako at pupunta agad ako dito, okay?" Paalam ko kay Red.Tumango naman ito at agad na akong umalis ng hotel. Nang makasakay ako ng sasakyan ay mabilis itong pinaandar ng aking driver at nag punta

Atanasha“Bakit hindi na kita matawagan? Ilang beses kitang sinubukang tawagan pero ni isa sa mga social media mo even yung number mo ay hindi na ma reach out…” Malungkot kong usal.Nandito na kami sa loob ng bahay ni Manang Fe. Hindi pa rin makapaniwala sila Manang Fe na nahanap ko ang location nila ngayon. Syempre, hindi ko naman sinabi kung kanino ko nalaman ang impormasyon. Ang sabi ko lang ay nag hire ako ng private investigator para mahanap kung nasaan sila."Susundan pa sana kita sa Australia pero nag simula na ang pag bagsak ng company. Kahit na inaasahan ko naman na babagsak ang company ay hindi ko inaasahang ganito kabilis. Para bang pumikit lang ako at pag dilat ko ay wala na sa akin lahat. Nang bumagsak ang kumpanya ay maraming nagpapakalat ng mga fake news na kaya raw bumagsak ang kumpanya dahil kinakarama na ito dahil sa mga empleyadong pinatay namin. Kahit kailan ay hindi namin magagawang pumatay ng mga inosenteng tao, pero may iilan naman akong narinig na dati na may m

AtanashaPangalawang araw na sa paghahanap ko kay Red. Mahigit limang private investigator na rin ang mga na hire ko para lang hanapin siya. May mga lugar naman silang mga ibinibigay sa akin ngunit kailangan pa nilang siguraduhin kung nandoon nga ba talaga si Red. Habang naghahanap kay Red ay unti unti ko na ring pinapakita sa Pilipinas ang mga produkto ko. Kaya naman sobrang abala rin ng aking secretary sa pag aasikaso nito. Si Jake naman ay palaging nakasunod sa akin sa kung saan ako mag punta.Sa mga araw na ito ay sobrang ingay pa rin ng media tungkol sa issue at problemang nangyayari sa mga Buenavista. Patuloy pa ring lumalabas ito sa mga balita at marami na ring mga chismis ang kumakalat ngayon at ginagawan ng kwento ang pamilya nila. Ginagawa ko naman ang makakaya ko upang mai take down lahat ng mga fake news na ipinakakalat nila, ngunit sa dami nito ay nahihirapan na rin akong isa isa itong mapatake down ng basta basta. Malaki na rin ang nagastos ko para lang doon.“Ma’am, tu