Novels by ms.chinita

Atanasha "Well I found a woman, stronger than anyone I know, She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home, I found a love, to carry more than just my secrets, To carry love, to carry children of our own, We are still kids, but we're so in love, Fighting against all odds, I know we'll be alright this time, Darling, just hold my hand, Be my girl, I'll be your man, I see my future in your eyes.~" Pagkanta ni Red, “It is a song made by Ed Sheeran at gusto kong gamitin ang kantang ito para malaman ng babaeng pinakamamahal ko na siya lang ang nais kong makasama sa hirap at ginhawa. Alam kong marami na tayong pinag daanan pero tignan mo naman tayo ngayon, heto na tayo nandito na tayo sa parte kung saan unti-unti na nating natutupad ang mga bagay na pinapangarap lang natin. Ayoko ng mag sayang ng taon na wala ka sa buhay ko. You deserve the world and all the good things it has to offer. If I fail to find that world for you, I promise to give you mine! Atanasha Felise Martinez

Atanasha “The day has finally arrived. Two whole years with what feels like a lifetime's worth of the best memories. I used to believe that partnerships with this much love could only be found in the romantic movies that you always mock me for viewing. But here we are, a year later, and you have shown that you are wrong (despite your argument that rom-com gives me and the rest of the female population false hope — so I guess you have proven yourself wrong as well). I've never felt more at ease with anyone, mentally, physically, or emotionally. You are my refuge when I need it. You've given me so much over the last year, but what I value most about your love is the sense of security and reliance. You're my best friend, and I know you'll be there for me no matter what. Never let me face it alone. But you've also taught me how to be self-sufficient. This is something I will always treasure. Before you, I craved the attention of others and despised the prospect of ever being alone. But

AtanashaIsang buwan na ang nakalipas matapos i announced sa lahat ng tao ang pagbuo ng big 3 companies. Hindi ko pa rin makalimutan ang reaksyon ni Red nang malaman niyang ako ang isa sa mga tumulong upang maibalik niya ang kanyang kumpanya. Sobra sobra ang pagpapasalamat niya sa akin. At ngayon masasabi kong tama talaga ang naging plano ko dahil makikita naman ngayon ang resulta ng ginawa naming partnership. Mas lumago ang aming mga kumpanya dahil sa aming pagtutulungan at nakilala individually sa iba’t ibang bansa.Mayroon na kaming branch sa iba’t ibang bansa at talagang masasabi kong sobrang nagpapasalamat ako sa mga magulang ko na tumulong sa akin para maabot ang lhat ng ito at syempre kay mama na ansa heaven na hindi ako kinalimutan at patuloy akong ginagabayan.-Ngayong araw ang kaarawan ng pinakamamahal kong lalaki sa buong mundo. Syempre hindi ako papayag na hindi maging special ang birthday niya, kaya naman pinaghandaan ko talaga ito. Pinag piring namin siya para naman hin

AtanashaNgayon ko palang nabalitaan ang nangyari sa mama ni Red. Hindi ko alam na ganun karami pala ang naging biktima ng masamang pag uugali niya. Mabuti naman nakulong na siya. Kahit kailan ay hindi na talaga babait ang ugali nun at mas lalo lang siyang maraming mabibiktima.At dahil wala na ang nangunguna sa mga problema ko ay oras naman para ayusin ang mga nasira. Lumipad ako papuntang Manila kasama si Red at pinatuloy na muna siya sa hotel room ko. Hindi pa rin kasi tumitigil ang media sa paghahanap sa kanya at baka may iba pang mangyari kung makita nila si Red, mahirap na sa panahon ngayon dahil mainit pa sa mata ang apelyido nila at baka madamay pa si Red dahil sa kagagawan ng kanyang ina."Dito ka na muna, may kailangan lang akong asikasuhin kung may kailangan ka tawagan mo lang agad ako at pupunta agad ako dito, okay?" Paalam ko kay Red.Tumango naman ito at agad na akong umalis ng hotel. Nang makasakay ako ng sasakyan ay mabilis itong pinaandar ng aking driver at nag punta

Atanasha“Bakit hindi na kita matawagan? Ilang beses kitang sinubukang tawagan pero ni isa sa mga social media mo even yung number mo ay hindi na ma reach out…” Malungkot kong usal.Nandito na kami sa loob ng bahay ni Manang Fe. Hindi pa rin makapaniwala sila Manang Fe na nahanap ko ang location nila ngayon. Syempre, hindi ko naman sinabi kung kanino ko nalaman ang impormasyon. Ang sabi ko lang ay nag hire ako ng private investigator para mahanap kung nasaan sila."Susundan pa sana kita sa Australia pero nag simula na ang pag bagsak ng company. Kahit na inaasahan ko naman na babagsak ang company ay hindi ko inaasahang ganito kabilis. Para bang pumikit lang ako at pag dilat ko ay wala na sa akin lahat. Nang bumagsak ang kumpanya ay maraming nagpapakalat ng mga fake news na kaya raw bumagsak ang kumpanya dahil kinakarama na ito dahil sa mga empleyadong pinatay namin. Kahit kailan ay hindi namin magagawang pumatay ng mga inosenteng tao, pero may iilan naman akong narinig na dati na may m

AtanashaPangalawang araw na sa paghahanap ko kay Red. Mahigit limang private investigator na rin ang mga na hire ko para lang hanapin siya. May mga lugar naman silang mga ibinibigay sa akin ngunit kailangan pa nilang siguraduhin kung nandoon nga ba talaga si Red. Habang naghahanap kay Red ay unti unti ko na ring pinapakita sa Pilipinas ang mga produkto ko. Kaya naman sobrang abala rin ng aking secretary sa pag aasikaso nito. Si Jake naman ay palaging nakasunod sa akin sa kung saan ako mag punta.Sa mga araw na ito ay sobrang ingay pa rin ng media tungkol sa issue at problemang nangyayari sa mga Buenavista. Patuloy pa ring lumalabas ito sa mga balita at marami na ring mga chismis ang kumakalat ngayon at ginagawan ng kwento ang pamilya nila. Ginagawa ko naman ang makakaya ko upang mai take down lahat ng mga fake news na ipinakakalat nila, ngunit sa dami nito ay nahihirapan na rin akong isa isa itong mapatake down ng basta basta. Malaki na rin ang nagastos ko para lang doon.“Ma’am, tu

DamianTwo Years AgoBasag ang eardrums ko. Halos isang oras nang sumisigaw si Amara sa kabilang linya, parang wala nang bukas. Baon na baon na ‘yung phone sa bungo ko pero wala siyang pakialam. Paulit-ulit. Kesyo wala raw kwenta si Kier, kesyo hindi ginagawa ang trabaho—kahit ang totoo, ginagawa naman.Pero alam ko kung bakit niya ginagawa ‘to. Kapag alam niyang gipit ako, kapag alam niyang malapit na akong bumigay, bigla niyang isasampal sa mukha ko ‘yung nangyaring miscarriage. Gagamitin niya ‘yung sakit para mas lalo akong ilubog. She does it on purpose. Dudurugin niya ako, tapos tatalikuran lang niya ako na parang wala siyang ginawa."Damian, why didn't you do what I told you to do

Cheska"Cheska, simula nung lumabas tayo ng Ice Cream Shop, namumutla ka na. What’s wrong with you, exactly?"Pinatay ni Kai ang engine pagkahinto namin sa driveway ni Papa. Bakante ang buong paligid. Tahimik."Wala lang 'to," sabi ko sabay subo ng cheesecake flavor. "It’s nothing."Sino bang niloloko ko? Kahit saang anggulo, amoy ni Kai ang pagsisinungaling ko."Cheska, I don't like these 'nothing' games you play." Ramdam ko ang kaba sa boses niya. "Ano nga’ng nangyari?""Hindi naman tungkol sa akin 'to," bigla kong nasabi.Technically, kay Mr. Velasco ang gulo na 'to. Pero bakit ang bigat sa dibdib? Ano bang pakialam ko kung sino ang pakasalan ng ex niya? Partner ko ba si Axel? Hindi. Pero bakit parang may kung anong humahaplos sa puso ko tuwing naiisip ko siya?"Axel’s ex-girlfriend is engaged to his older brother, Dustin," diretso kong sabi.Napasinghap si Kai. Halatang gulat na gulat. Halos hindi niya mailapag ang bowl ng ice cream sa center console."What do you mean? Papakasala

Cheska"Hey baby! Tara na!" sigaw ni Kier mula sa labas.Nilapag ko ang phone ko at nagsuot ng headband. "Coming, baby!" sigaw ko pabalik habang nagsisimulang maghilamos.Sana lumipas na ang linggong 'to."Sabi mo papasok tayo on time, Kai!" Halos bulyawan ko si Kai sa loob ng truck. "We're an hour late."Uminom ako ng dalawang Advil habang pinupukpok ng sakit ang ulo ko. I felt absolutely awful.Ang gulo ng nangyari kagabi. Nagkaroon ng wild mood swing si Kier at pinilit akong makipag-sex. Tumanggi ako, nag-away kami, hanggang sa pumayag na lang ako para lang tumigil siya. It was bad. He lasted a few seconds before pulling out. He was all about himself. Sobrang relief ang naramdaman ko nung umalis na siya. Doon ko lang natapos ang essay ko at nakatulog nang mag-isa.Pumasok si Kai sa kitchen, hubad ang paitaas. "I'm sorry. I had a rough night," sabi niya habang isinusuot ang shirt niya."Ako rin, and it's carrying over today," sagot ko sabay kuha ng strawberry sa bowl."I said I'm so

CheskaIsang linggo na ang nakalipas simula nung gabing 'yun. Isang linggong parang nakalutang ang utak ko."I feel sick," reklamo ni Stephanie habang nagkakabit kami ng Thanksgiving posters ni Lizzie."Ako rin," sagot ko. Pero hindi ko masabi ang totoong dahilan. Sila ang dahilan kung bakit parang binabaligtad ang sikmura ko sa kaba at kalituhan.Isang linggo ko na silang iniiwasan. Simula nung inilatag nila ang lahat, tumakbo ako. Natakot ako sa tindi ng nararamdaman ko, sa tindi ng alok nila. Pero sa loob ng pitong araw na 'yun, nakapag-isip na ako. Hihiwalayan ko na si Kier. Susubukan ko sa kanila. Pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin sila kayang harapin."Is it your period?" tanong ni Lizzie kay Stephanie. May mga lalaking dumaan at nandidiring tumingin sa amin.Napatawa na lang kami. "Jusko, akala mo naman hindi sila galing sa babaeng dinudugo buwan-buwan," hirit ni Stephanie habang idinidikit ang huling poster.Biglang tumunog ang mga susi sa hallway. "Hello, girls," bati ni M

AxelBumibigat na ang hininga ko habang nakatitig sa malamig na bote ng beer. Kanina pa ako hindi mapakali. Noong una, bilib ako sa plano ni Oliver. Game ako, cool lang. Pero habang tumatagal, parang may humahapdi sa dibdib ko.Eight years old pa lang kami nina Mateo, Oliver, at Damian, sanay na kaming maghiraman ng kung anu-ano. Toys, damit, pati sikreto. Walang isyu sa akin ang konsepto ng sharing. Pero bakit kay Cheska, iba? Sobrang layo.Gusto ko lang naman silang hulihin noon. Gusto ko silang asarin sa kung anong tinatago nila. Hindi ko akalaing ako ang mahuhulog nang ganito kalala."Don't drink," matigas na sabi ni Mateo. Nakatitig siya sa akin, iyong tinging parang papatayin ako kapag uminom pa ako.Ibinaba ko ang bote sa counter nang padabog. "Whatever."Alam ko kung bakit sila praning. Takot silang maging gago ako. Takot silang masira ang chance namin kay Cheska dahil lang uminom ako. Pero hindi ako tanga. Gusto ko siya gaya ng gusto nila. Hindi ko sasayangin ang pagkakataong

Cheska Hinahabol ko ang hininga habang pilit na itinataas ang kamay para idikit ang huling poster sa pader ng hallway. Ramdam ko ang lagkit ng pawis sa batok ko. Kanina pa kami rito nina Stephanie at Lizzie, pero ang isip ko, lumilipad pa rin kay Kier at kay Kai."So, have you both decided? Saan kayong university?" tanong ni Stephanie habang inaayos ang pagkaka-ipit ng buhok niya."Hindi ko pa alam. I’ve been out of it recently," sagot ko habang pilit na pinupunit ang packaging tape gamit ang ngipin ko."Why?" tanong ni Lizzie sabay baba mula sa ladder. Ang bango pa rin niya kahit kanina pa kami rito.Hindi ko siya masagot nang diretso. Paano ko ba sasabihin na ang gulo ng utak ko dahil kay Kier? Na hanggang ngayon, hindi ko pa rin kinakausap si Kai tungkol sa nangyari nung Sunday? I keep telling them everything’s fine, but the truth is, I’m stuck. Ang bigat sa dibdib, parang may nakadagan na hindi ko maalis."Indecisive lang siguro sa career path," pagsisinungaling ko. In reality, i