로그인"I SLEPT WITH MY SISTER'S FIANCÉ"
ARIELLE’S POINT OF VIEW “Okay class,” biglang bulalas ni Professor Dela Peña habang inaayos ang mga papel sa mesa niya. Kaming lahat ay agad na tumuwid sa pagkakaupo at seryosong nakatingin sa kanya. “For your midterm project, you’ll be conducting a formal interview with one of the country’s well-known businessmen. This will be a requirement for your Business Communication and Research subject, so make sure to take it seriously," seryosong ani nito, nakapatong ang parehong palad sa ibabaw ng mesa at isa-isa kaming tiningnan. Nagtinginan kaming lahat sa loob ng classroom, may mga napanganga, may mga napailing, at may ilan ding agad na napangiti at bakas ang excitement sa mukha. “Interviewing a famous businessman?” bulong ni Themarie sa akin, bahagya pang nanlaki ang mata. “As in famous, famous? Baka mayaman ‘to ha!” Napailing ako, pero hindi ko maiwasang mapangiti nang bahagya. “Business Communication nga, ‘di ba? Baka gusto ni Ma’am ng exposure type project. Pero sana wag naman ‘yung tipong unreachable na tao," suhestyon ko. Ilang sandali la ay muling nagsalita ang professor, agad na bumalik ang tingin namin ni Themarie sa harapan. “Each pair,” patuloy ni Ma’am, “will be assigned a specific name. The interviews will happen next week, and you’ll have to submit a detailed report, plus a presentation.” Sunod-sunod na napuno ng ingay ang classroom, may mga naghihiyawan, may mga nagdadasal na sana madali lang makausap ang ma-assign sa kanila. Ako naman ay Wala gaanong reaksyon, tahimik lang akong nakikinig, kalmado na parang walang pakialam. “Let’s start with the list,” sabi ni Ma’am habang binabasa ang papel. “Group one... Mr. Lorenzo Dela Vega, CEO of Luxe Interiors.” “Group two, Mr. Marco Ignacio, President of Zenith Holdings.” Isa-isa niyang binabanggit ang mga pangalan at bawat tawag ay may kasunod na sigawan o reklamo. Nakangiti lang si Themarie sa tabi ko habang hinihintay naming matawag ang aming pangalan. “Group eleven, Miss Arielle Navarro and Miss Themarie De Guzman…” Napatingin kaming pareho sa isa't isa, sabay pa kaming ngumiti. “Ayan na tayo!” sabi ni Themarie, excited pa. Hanggang sa marinig namin ang pangalan nang businessman na kasunod nitong sinabi... “…you will be interviewing Mr. Eleazar Thadeus Ramirez, CEO of ETR Corporation.” Natigilan ako, kasabay nang pagkawala ng aking ngiti na para bang binagsakan ako ng mundo. “What?” halos sabay naming sabi ni Themarie, pero ako, halos hindi ko marinig ang sarili kong boses. Naririnig ko ang mga bulungan sa paligid. Ilang sa mga kaklase namin ay inggit, may nanghihinayang na baka mapalya kami sa gagawing interview, pero wala akong pakialam sa mga sinabi nila. “Si Eleazar Ramirez?!” “‘Yung bachelor tycoon na palaging nasa magazine?” “Grabe, ang swerte nila!” Kabaliktaran ang reaksyon nilang iyon sa akin, dahil para akong pinagsakluban ng langit at lupa. Maya-maya pa ay naramdaman kong tiningnan ako ni Themarie. “Arielle…” bulong niya, may halong gulat at pag-aalala. Agad akong nagtaas ng kamay. “Ma’am, excuse me,” sabi ko, pilit pinapakalma ang aking boses. “I think there’s a mistake. Can we request for a different assignment?” Lumingon sa akin si Professor Dela Peña, bahagyang nagtaas ng kilay. “May problema ba, Miss Navarro?” bahagyang tumaas ang kilay nito habang tinitingnan ako. “Uh…” napalunok ako. “It’s just that... uhm, personal reasons po," hirap na hirap kong sagot at halos hindi makatingin nang diretsyo sa professor. “Personal reasons?” ulit niya, at napatingin sa akin ang halos at gano'n din ang iba kong kaklase. “I’m sorry, Miss Navarro, but these pairings and assignments were already coordinated with the school administration. Mr. Ramirez himself approved the interviews and specifically requested that the students won’t be changed. Understood?” Napamaang ako sa sinabi nito, "He… he approved it? and requestes for us?" bulong ko sa sarili. Nang akmang muli akong magsasalita ay mabilis na hinawakan ni Themarie ang laylayan ng aking damit upang mapigilan ako. “Understood, Ma’am,” mabilis na sabat ni Themarie para matapos na ang atensyon sa amin. “Good.” Tumango si Professor Dela Peña at muling ibinalik ang tingin sa listahan. “Next pair—” Pero wala na akong ibang naririnig, para akong naminge habang paulit-ulit na iniisip ang interview na gaganapin next week. "Sh!t talaga," sigaw sa loob ng utak ko na gusto kong isigaw. Ramdam kong nanlalamig ang mga palad ko. Parang nilamon ako ng kaba at hiya. Of all people… bakit siya pa? pakiramdam ko tuloy ay pinaglalaruan ako nang husto ng mundo. “Hoy,” mahinang bulong ni Themarie, sabay marahang hinawakan ang braso ko. “Are you okay?” Tumikhim ako, pilit pinipigil ang panginginig ng kamay. “Yeah,” pagsisinungaling ko. “Okay na lang,” pilit kong sagot. Hindi ko alam kung anong laro ang binabalak ng tadhana, pero kung akala ko ay tapos na kaming dalawa ni Eleazar Thadeus Ramirez… Halos hirap na hirap na nga akong magdesisyon para sa sarili ko kung susundin ko ba ang sinasabi ng utak ko o ang inuudyok ng puso ko? Tapos ngayon? matapos ang pag-uusap namin sa bakuran nang bahay ay muli kaming magkikita? "T*ngina! Umalis na lang kaya ako sa lugar na ito nang sa gano'n ay hinding-hindi na ulit kami nagkita?" Because the longer I choose to stay here, the harder it is for me to choose and do the right thing to pretended he doesn't exist, that I didn't love him. TO BE CONTINUED.....ELEAZAR’S POINT OF VIEW (Final Chapter) Mahina ang hampas ng alon sa dalampasigan. Paulit-ulit. Parang tibok ng pusong hindi kailanman napagod sa pagdaan ng panahon. Nakatayo ako sa veranda ng maliit na bahay na ipinagawa ko rito sa isla... ang mismong isla na binili ko sampung taon na ang nakalipas. Para sa pamilya ko. Para sa amin. At ngayon ay kaming dalawa lamang ni Arielle ang nandirito, para i-celebrate ang wedding anniversary namin. Huminga ako nang malalim habang pinagmamasdan ang malawak na dagat sa harapan ko. Tahimik. Payapa. Malayo sa ingay ng mundo na minsan naming tinakasan. “I knew I’d find you here.” Napangiti ako nang marinig ang boses niya mula sa likuran ko. Dahan-dahan akong lumingon. At doon ko siya nakita. Si Arielle. Nakasuot ng simpleng puting damit na hinahampas ng hangin. Mahaba pa rin ang buhok niya— Ngunit ngayon ay may halong pilak na. May mga guhit na rin ng panahon sa kanyang mukha. Sa ilalim ng kanyang mga mata. Sa
ARIELLE'S POINT OF VIEW Pag-uwi ko sa bahay ay agad akong dumiretso sa sala. Sinuyod ko nang tingin ang buong paligid...at huminto iyon ng mahagip ng paningin ko si Eleazar. Nakatayo sa gilid ng sofa, hawak ang phone niya habang tila may binabasa. Ngunit nang maramdaman niya ang presensya ko ay agad siyang lumingon sa kinaroroonan ko. “Hey,” mahina niyang bati. Ngumiti ako. “Hey.” Lumapit ako sa kanya at sandaling yumakap. Ilang segundong yakap lang. Pero sapat na para maramdaman ko ang init ng presensya niya... isang bagay na hindi nagbago kahit ilang taon na ang lumipas, hanggang ngayon na medyo matanda na kaming dalawa. “Where are the kids?” tanong ko habang bahagyang lumilingon sa paligid. “They’re on their way home,” sagot niya. “Classes just ended.” Tumango ako at umupo sa sofa. Siya naman ay sumunod at umupo sa tabi ko. Tahimik lang kami sa loob ng ilang minuto. Parehong pagod. Parehong abala. Pero komportable. Sanay na sa katahimikan ng isa’t isa. Maya-maya a
ARIELLE'S POINT OF VIEW "Kamusta ka na?" tanong ko kay Karissa. Nakaupo siya sa silya sa tapat ko. Nakangiti at kalmado habang nakatingin sa akin. Kanina niya pa ako tonititigan, kaya tuloy ay pinagkunutan ko siya ng noo. Bahagya akong ngumiti, "Nagkita tayo last month, h'wag mong sabihin na sobra mo akong na-miss?" biro ko, natawa na rin ito at napailing. "Hindi naman. Habang nakatingin kasi ako sa 'yo ay naaalala ko si Raze. Lagi ka kasi niyang ikinu-kwento sa akin noon," paliwanag niya. Nang marinig ko iyon at napangiti ako. Si Karissa ay ex-girlfriend ni Raze. Bago namatay si Raze ay ipinakilala niya si Karissa sa akin, at kaagad naman kaming naging magkasundo dahil bukod sa maganda ito ay mabait din. "Hindi ba parang awkward namam nang gano'n? Iyong nagku-kwento sa 'yo ang boyfriend mo tungkol sa ibang babae?" tanong ko pa sa kanya. Natawa siya. Para bang may naalala siya bigla dahil sa tanong kong iyon. "Hindi naman sa gano'n. Hindi din naman ako nainis da
ELEAZAR'S POINT OF VIEW Nang matapos na akong magluto at asikasuhin ang mga bata ay nagtungo ako sa sala. Binuksan ang tv, tahimik na nakaupo sa sofa habang nanonood ng palabas. Makalipas ang ilang minuto at mabilis akong mapalingon sa may pintuan... nang bumukas iyon. Kasunod niyon ay bumungad sa akin ang mukha ni Arielle... ang maganda kong asawa. Nang makita niya ako ay agad na gumuhit ang ngiti sa kanyang labi. She spread her arms like she was asking for a hug, and without saying anything... I stood up and walked towards her... and gave her a tight embrace. "I miss you..." malambing nitong sambit habang mahigpit na nakapulupot sa aking leeg ang kanyang mga braso.She even buried her face on my neck and I felt her sniff my skin. Bumaba ang yakap ko sa bewang niya at walang kahirap-hirap siyang inangat. Muli akong naglakad pabalik sa sofa, umupo ako roon habang siya ay nakayakap pa rin sa akin."How's your day? did you enjoy it?" tanong ko, marahang hinahaplos ang kanyang buho
ARIELLE'S POINT OF VIEW "Binatang-binata na itong bundo mo," komento ko habang tinitingnan ang picture na pinaoakita sa akin ni Jennifer. Litrato iyon ng bunsong anak niya na si Hector. "Di 'ba? parang noon ay sinusungitan lang iyong anak mong babae, tapos ngayon mukha nang nambababae..." banat niya na ikinatawa ko. Nagkakilala kami tatlong taon na ang nakalipas. Nangyari iyon nang kumuha kami ng reservation para sa buong hotel para i-celebrate ang first birthday ni Razemont. At nagkataon na nandoon din siya kasama asawa niya para din sa reservation para sa in-laws niya. Bukod doon ay magkakilala din si Eleazar at ang Asawa ni Jennifer na si Theodore, dahil madalas silang magkita sa mga business gatherings. Mabilis kaming naging magkasundo dahil parang kaugali ko lang din itong si Jennifer, hyper na pilya. Parang hindi nauubusan ng energy at panay ang daldal. "Ipakasal ko na lang kaya itong bunso ko sa anak mong babae? ayaw mo ba nang gano'n?" biglang banat niya. Isang m
ELEAZAR'S POINT OF VIEW “Razemont, don’t run!” Napahinto ako sa pagbubuhol ng necktie ko habang naririnig ang boses ni Arielle mula sa ibaba. Napailing ako habang lumabas ng kwarto. Sa hallway pa lang ay rinig ko na ang tunog ng maliliit na yabag ng paa na tumatakbo. At kasunod niyon— Ang halakhak ng isang batang lalaki. Napabuntong-hininga ako. Razemont. Halos apat na taong gulang pa lang ang batang iyon pero para na siyang bagyo kung kumilos. Pagbaba ko sa hagdan ay eksakto namang nakita ko siyang tumatakbo sa sala. Magulo ang buhok. Nakasuot ng maliit na dinosaur shirt. At may hawak na toy car habang tumatawa. “Razemont.” Agad siyang napahinto. Dahan-dahan siyang napaling sa akin. “Daddy…” mahina niyang sabi. Bahagya kong itinaas ang kilay ko. “Why are you running inside the house?” Napakamot siya sa ulo. “Because I’m fast.” Napailing ako. Sa likod niya ay lumapit si Arielle, bahagyang hinihingal. Mahaba pa rin ang buhok niya ngunit nakapusod ngayon habang
"I SLEPT WITH MY SISTER'S FIANCÉ" ARIELLE'S POINT OF VIEW Pagpasok ko sa loob nang bahay ay una kong naramdaman ang mabigat na atmosphere at malamig na ihip nang hangin. Pagod na pagod ako dahil sa reporting, kaya labis-labis akong nakikiusap sa lahat ng elemento sa mundo na sana ay wala munan
"I slept with my sister's fiancé" LYNNA’S POINT OF VIEW Pagdating namin sa harapan ng bahay, ay naunang bumaba sa sasakyan si Eleazar. Nakatayo sa labas ay hinihintay ako, pero habang tinitingnan siya ay napansin kong parang gusto na niyang umalis kaagad.
"I slept with my sister's fiancé" ARIELLE'S POINT OF VIEW KINABUKASAN.... wala akong ganang kumain sa malawak na hapagkainan. Sobrang tahimik dahil ako lang mag-isa at mabuti na lang din dahil may exam kami mamaya at ayaw kong mapag-usapan uli
"I SLEPT WITH MY SISTER'S FIANCÉ" ELEAZAR'S POINT OF VIEW Matapos kong ihatid si Arielle ay dumiretsyo na ako nang bahay. Gabi na kasi at wala na ang dean sa university sa mga ganitong oras. Babalik na lang ako bukas, nang sa gano'n ay makita ko ulit si Arielle. Iisipin ko pa lang na muli ka







