Mag-log in📍• EASE CO. •
Pagdating ni Sebastian sa company, obvious na obvious sa itsura niya na sobrang kulang siya sa tulog. Kitang-kita ang dark circles sa ilalim ng mga mata niya. Agad itong napansin ng assistant at driver niyang si Henry. Pero instead na magtanong, parang may kung anong iniisip si Henry dahil panay ang smile nito. Napansin iyon ni Sebastian sa reflection ng elevator. Lumingon siya kay Henry at masama itong tiningnan. “What’s your problem?” Ngumiti si Henry. “Sir, mukhang napuyat kayo kay Ma’am Jasmine, ahhhh.” Napabuntong-hininga si Sebastian. “Stop thinking like that, or I’ll fire you.” Natawa nang bahagya si Henry. “Okay, Sir. Hindi na po ako magsasalita.” Bumukas ang elevator at agad na nagtungo si Sebastian sa kanyang office. Pagpasok niya, nadatnan niyang nakaupo si Matthew. Nang mapansin siya ni Matthew, agad itong tumayo para gawin ang usual friendly handshake nila. Umupo si Sebastian sa kanyang desk. “What’s up?” Umupo naman si Matthew sa chair across Sebastian’s desk. “Bro, remember the girl from last night? Si Anastasia ba ’yon?” Tumango si Sebastian. “Yeah.” “Bro, you know what? Totoo pala talaga ang mga sinasabi ng iba.” Napatingin si Sebastian sa kanya. “Mga mukhang pera talaga ang mga Brooks.” Tumawa si Matthew. “I tried offering her a huge amount of money para mag-check in kami sa hotel, and she immediately agreed.” Biglang natigil sa pagta-type si Sebastian. Ibinaba niya ang mga kamay niya mula sa keyboard, nag-cross arms, at humarap kay Matthew. “Do you know that I’m marrying a Brooks?” Napataas ang kilay ni Matthew. “What?! You mean… ’yung girl last night? She’s a Brooks?!” Tumango si Sebastian. Hindi makapaniwala si Matthew. Napatakip siya ng bibig sa sobrang gulat. “Bro, are you crazy?! And she agreed to marry you?” Napahilig si Sebastian sa kanyang upuan. Saglit siyang tumingin sa labas ng bintana. “It’s okay.” Huminto siya sandali. “I have their daughter in my hands if all they want is money.” Seryoso pa rin ang boses niya. “All they want is the marriage.” Saglit siyang natahimik bago muling nagsalita. “But that’s where it ends.” --- 📍 JASMINE'S FLOWER SHOP • Pagdating ni Jasmine sa flower shop niya, agad siyang nag-start mag-arrange ng mga flowers at asikasuhin ang mga pending orders niya. Halos wala siyang time para magpahinga dahil ang dami niyang kailangang tapusin. After making all the bouquets, isa-isa niya itong inilagay sa maliit niyang pickup truck na ipinahiram sa kanya ng best friend niyang si Kylie. Pagkatapos niyang i-check ang lahat ng orders, agad siyang nag-drive para sa deliveries. Pero halfway through her trip, biglang tumirik ang pickup truck niya sa highway. “Oh, come on…” Sinubukan niyang i-start ulit ang sasakyan. Pero ayaw pa rin nitong umandar. Sunod-sunod na nagsimulang bumusina ang mga sasakyan sa likuran niya. May ilan pa na nagsisisigaw. Napabuntong-hininga si Jasmine bago bumaba ng sasakyan. Binuksan niya ang hood para tingnan kung ano ang problema. Pero biglang kumapal ang usok na lumabas mula sa makina. “Oh my gosh!” Mabilis siyang napaatras. “I’m sorry po! Tumirik po yung car ko!” Paulit-ulit siyang humingi ng sorry sa mga motorista. Some of them were obviously annoyed. Kinuha ni Jasmine ang phone niya at paulit-ulit na tinawagan ang best friend niyang si Kylie. Pero hindi ito sumasagot. “Kylie, please answer…” Makalipas ang ilang minuto, may ilang lalaking motorista ang nagtulong-tulong para maitulak ang pickup truck niya papunta sa side ng road. At least, hindi na nito haharangin ang traffic. “Thank you so much po.” Nang maayos na itong maitabi, sinubukan ni Jasmine na i-check ang engine. Habang busy siya sa pagtingin sa makina, bigla siyang nakarinig ng boses mula sa kanyang tabi. “Do you need some help?” Napalingon si Jasmine. May isang lalaki na nakatayo sa tabi niya. Hindi niya ito kilala. Matangkad ito, wavy ang buhok, at maamo ang mukha. Naka-coat at tie rin ito, kaya mukha itong galing sa isang formal meeting. “Ahhh… ahh, no. It’s okay,” mabilis na sagot ni Jasmine. Tiningnan niya ang oras sa kanyang phone. Malalate na talaga siya sa deliveries niya. “Come on.” Ipinakita ng lalaki ang lubid na hawak niya. Napatingin si Jasmine sa pickup truck niya. Mukhang wala na talaga siyang choice. Lumapit ang lalaki at itinali ang lubid sa pickup truck niya bago ito ikinabit sa likuran ng kanyang kotse. After making sure na secure ang pagkakabit, tumingin siya kay Jasmine. “Okay. Let’s go?” Tumango si Jasmine. Sumakay siya sa pickup truck para mabantayan ang mga flowers habang hinihila ito ng lalaki. Maya-maya, dinala sila ng lalaki sa isang auto repair shop. Pagkababa ni Jasmine, agad niyang isa-isang kinuha ang mga bouquet at flowers mula sa likuran ng pickup truck. Inilagay niya muna ito pansamantala sa kotse ng lalake. Tinulungan din siya ng lalaki. “Thank you ahhh. Pasensya na sa abala” nakangiting sabi ni Jasmine. Ngumiti ang lalaki. “ No it's fine. I’m Caleb, by the way.” Napangiti rin si Jasmine. “I’m Jasmine.”•AIRPORT ✈️ 💭 Sebastian... babalik ako kapag okay na ang lahat. Habang nakadungaw sa bintana ng eroplano. Lahat ng mga contacts niya sa parents niya, kaibigan at mga kakilala ay binlock niya. Bumili siya nang panibagong phone at itinago ang luma niyang phone sa isang maliit na box. 💭 i need to start over. She sighed. ---- NEXT DAY🌅 📞 The number you are trying to reach is unavailable. Please try again later. Nakailang tawag na si Sebastian at ang parents niya ngunit hindi parin ma contact si Jasmine. "Mom.. kailangan kong pumunta sa bahay ng mga brooks. baka nandon si Jasmine." "Sure anak.. I'll help you" "No it's fine.. I can handle this " Mabilis siyang umalis at nagmaneho patungo sa bahay ng mga brooks. 📍 BROOKS RESIDENCE Ding dong! Ding dong! Ding dong! 🗣️Sandali!!! Sigaw ng isang lalake. 🗣️Sino ba tong umagang umag- Natigilan si Michael nang makita si Sebastian na tila balisa at nag aalala sa tapat ng kanyang gate. "Sebastian?
“I know. Ako ang dahilan kung bakit nagkaroon kayo ng misunderstanding in the first place. He wanted to end the contract between you two, pero nakikita ko pa rin sa’yo ’yung kahit kaunting hope na baka maayos n’yo pa.”Hinarap siyang muli ni Jasmine.“Jasmine… kung piliin niya si Clara kaysa sa’yo, bibigyan mo ba ako ng chance?”Saglit siyang tumigil, bago tuluyang nagsalita.“Let me prove to you na kaya kong ibigay sa’yo ’yung love na deserve mo.”Natahimik si Jasmine.For a moment, hindi niya alam kung ano ang sasabihin. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang confession ni Caleb. Every word seemed to sink deeper than she expected.“Caleb…”Mahina ang boses niya nang sa wakas ay magsalita siya.“You’re not just a good director sa company namin. You’re also a good friend.”Napangiti siya nang bahagya.“And I don’t want to ruin everything we’ve built as friends.”Huminga siya nang malalim.“Hindi ko naman itatanggi na nasasaktan ako. Sebastian and I… parang lately, hindi na talaga k
As they were getting ready to leave, biglang nag-vibrate ang phone ni Jasmine.She glanced at the screen and saw a message from Mrs. Olivia.[Jasmine, pumunta kayo ni Sebastian sa bahay mamaya, okay? Dito na kayo mag-dinner. May importante kaming sasabihin sa inyong dalawa.]Napatingin agad si Jasmine kay Sebastian.To her surprise, nakatingin din ito sa phone niya, reading a message with a serious expression.Nagtagpo ang mga mata nila.For a moment, neither of them said anything.Parang pareho nilang alam kung ano ang ibig sabihin ng message.Muling nag-vibrate ang phone ni Jasmine.This time, message naman iyon mula kay Sebastian.[Sumabay ka na sa akin ngayon. Diretso na tayo sa bahay ng parents ko.]Napatingin si Jasmine sa paligid at nakita niyang nagsisimula nang magligpit ang mga kasama nila.“Guys, mauna na kayo,” sabi niya. “May importante lang kaming pag uusapan ni Sir Sebastian.”Agad napatingin si Caleb sa kanya.“Sa kanya ka na sasabay?”Tumango si Jasmine.Napangisi nam
Hindi na napigilan ni Jasmine ang pagtulo ng kanyang mga luha habang nakatanaw siya sa malayo. Isa lang ang pangalan na paulit-ulit na umiikot sa isip niya. Sebastian. “Sebastian... Do we really have to end our relationship like this?” Nanginginig ang boses niya habang nagsasalita, na para bang kaharap niya mismo ang lalaki kahit alam niyang wala naman ito roon. “Even if we keep telling ourselves na contract marriage lang naman 'to... bakit ang sakit pa rin para sa akin na pakawalan ka?” Napahid niya ang luhang dumaloy sa kanyang pisngi. “Bakit ako na lang palagi ang kailangang magbigay-daan?” Napayuko siya. “Why is all of this happening to me? I'm tired of being alone.” Napahawak siya sa dibdib niya habang pilit na pinapakalma ang sarili. “All these years, I never really felt complete... until I met you.” Napapikit siya. “But now, everything is slowly slipping away.” Pinunasan niya ang kanyang mga luha, pero parang walang katapusan ang pag-agos ng mga iyon. “Kailangan
SEBASTIAN'S POV — THE SHOOT Pagkatapos ng shoot ni Anastasia, agad nang tinawag ng director ang mga staff para ihanda ang next set. Napalingon si Sebastian sa paligid, hinahanap si Jasmine. Wala siya sa tabi ng mga staff. Nang may dumaan na isang empleyado, agad niya itong tinawag. "Where's Jasmine? Siya na 'yung next, right?" "Nasa dressing room po, sir." "Okay." Tumango si Sebastian at ibinalik ang attention sa set. Pero ilang bulungan mula sa mga staff ang nakakuha ng atensyon niya. Napatingin siya. At ilang segundo siyang natigilan. Kakagaling lang ni Jasmine sa dressing room. She was wearing a simple, flowy yellow maxi dress. Light lang ang makeup niya, almost natural, habang bahagyang naka-curl ang buhok niya. There was something different about her. Mas soft siya tingnan. Mas feminine. Almost shy and innocent. Hindi namalayan ni Sebastian na medyo matagal na pala siyang nakatingin. Hanggang sa biglang napatingin sa kanya si Jasmine. Nagtagpo ang mga mata nil
Biglang natigilan si Jasmine. Parang huminto ang mundo niya nang isang segundo. Slowly, she turned around. “What?” Nanatiling unreadable ang mukha ni Anastasia. “I heard the wedding isn't happening as planned.” Hindi agad nakasagot si Jasmine. [ How did she know?] [ Did Auntie tell her?] [ Or did Sebastian tell her?] Hindi niya namalayang napatingin siya kay Sebastian. Nasa ilang metro itong layo, may kausap na director. Mabilis niyang ibinalik ang tingin kay Anastasia. Pero wala na ito. Walking away na si Anastasia na parang walang sinabi. Naiwan si Jasmine na tulala. --- THE SHOOT Makalipas ang ilang minuto, nagsimula na ang first take. Bumalik ang lahat sa kani-kanilang positions. The cameras were ready. Lights were adjusted. The crew moved into place. “Quiet on set!” Itinaas ng director ang kamay. “And… action!” Pumasok si Anastasia sa harap ng camera. She looked beautiful, polished, and perfectly styled for the campaign. Pero i







