LOGINNang makarating si Rosie sa buffet table, kumuha siya ng cupcake. She had barely taken a bite when Savannah appeared beside her.“Take it easy, or you might show everyone that you came from the slums,” Savannah said mockingly.Tiningnan ito ni Rosie nang malamig. “Bakit hindi mo na lang ako layuan?”Bahagyang ngumisi si Savannah. “Finally showing your claws?” Lumapit ito nang kaunti. “Pero payo ko sa'yo, itago mo muna ang tapang na 'yan ngayong gabi. Napakahalaga ng gabing ito para kay Valerian.”Nanatiling tahimik si Rosie.“He must have told you, right?”When Rosie didn’t respond, Savannah continued“He’ll be giving a speech later tonight. That’s how influential he is in society. Halos lahat ng narito ay gustong makatrabaho siya. May ilan pa ngang gagawin ang lahat para mapansin niya.” Bahagyang yumuko si Savannah at bumulong. “Pero ano sa tingin mo ang mangyayari kung ang nakaraan mo ang makasira sa reputasyon niya?”“Malinis ang konsensiya ko,” mariin niyang sabi. “Wala akong dapa
Pagdating na pagdating nila sa mansyon, agad na bumaba si Valerian mula sa sasakyan nang walang kahit isang salita. Hindi man lamang ito lumingon kay Rosie.Napakagat-labi si Rosie bago mabilis na bumaba rin. Sinundan niya ang asawa paakyat sa hagdan hanggang sa makarating sila sa kanilang silid. Pagpasok niya, abala si Valerian sa isang tawag. Tahimik lamang siyang naghintay hanggang matapos ito bago tuluyang lumapit.“Valerian, ako—”“Ikaw ay ano?” Malamig nitong putol habang ibinababa ang cellphone. “Anong sasabihin mo matapos kong malaman ang katotohanan mula kay Savannah at sa imbestigador ko, gayong dapat ikaw mismo ang nagsabi sa akin?”Napayuko si Rosie.“I'm sorry. I didn’t mean to keep it from you. Natakot lang ako.”“Tinatanong kita kagabi, Rosie.” Bahagyang tumaas ang boses nito, ngunit higit na nangingibabaw ang pagkadismaya kaysa galit. “Gusto kong sabihin mo sa akin ang totoo. I needed you to trust me. Pero hindi mo ginawa.”“Sorry…” Nangingilid ang luha sa mga mata niy
Katatapos lamang maligo ni Rosie. Abala siya sa pagpapatuyo ng kanyang buhok habang naglalakad palabas ng banyo nang bigla siyang mapahinto nang makita si Valerian sa loob ng kanilang silid.Agad na napangiti ang kanyang mga labi.Hindi na siya nagdalawang-isip. Lumapit siya rito at mula sa likuran ay maingat na niyakap ang baywang nito.“Umuwi ka na pala.”“Umuwi na ako,” sagot ni Valerian.Dahan-dahan itong humarap sa kanya, ngunit sa halip na ang karaniwang malambing na ngiti, isang seryosong ekspresyon ang sumalubong sa kanya.“Kumusta ang trabaho?”“Okay lang.”Saglit na tinitigan ni Valerian ang kanyang relo bago ito hinubad at inilapag sa ibabaw ng mesa.Napakunot-noo si Rosie.May kakaiba.Hindi lamang sa tono ng boses nito kundi sa paraan ng pagkilos nito.“Okay ka lang ba?”Napatingin sa kanya si Valerian.“Bakit naman hindi?”Simple lamang ang sagot nito, ngunit sapat na iyon para makumpirma ni Rosie na may problema.Kilala na niya ang asawa niya kahit ilang araw pa lamang
“Ito ang buhay!” sigaw ni Matilda habang masayang lumalangoy patungo sa gilid ng swimming pool. Pag-ahon niya, agad niyang kinuha ang baso ng orange juice na nakapatong sa maliit na mesa at humigop nang malaki.“Hinay-hinay ka nga. Ang ingay mo,” saway ni Rosie mula sa kinauupuan niyang lounger. Napailing siya, pero hindi niya napigilang mapangiti sa kakulitan ng pinsan.“Seriously, Rosie. You certainly hit the jackpot by marrying Valerian—the Valerian.”Napabuntong-hininga si Rosie.Sa isang banda, tama naman si Matilda.Talagang tila nanalo siya sa buhay nang maging asawa ni Valerian.Isang linggo pa lamang ang lumipas mula nang magbago ang lahat, pero sa loob ng pitong araw na iyon, walang ibang ipinakita sa kanya si Valerian kundi kabutihan at pag-aalaga.Hindi niya ito tinitipid sa kahit ano.Mula sa maliliit na bagay hanggang sa mga mamahaling gamit, halos lahat ng gusto niya ay kusang ibinibigay ni Valerian. Para bang wala itong ibang iniisip kundi kung paano siya mapapasaya.H
“Anong ibig mong sabihin na isa na siyang Castillano?” tanong ni Maria, sinira ang biglang katahimikang bumalot sa buong silid.“Iyon mismo ang ibig sabihin. Asawa ko siya,” sabi ni Valerian habang inilabas ang kanilang marriage certificate na ibinigay sa kanila isang oras pa lamang ang nakalipas.“Mag-asawa na kayo?” tanong ni Luca, mariing nakatitig sa kanilang dalawa.“Oo. At siya nga pala, maraming salamat, bro,” sabi ni Valerian.“Para saan?”“Dahil ikaw ang nagdala kay Rosie sa buhay ko. Hindi ito magiging posible kung hindi dahil sa iyo,” dagdag ni Valerian, na lalo lamang nagpagalit sa kanyang kapatid.“Valerian, maaari ba kitang makausap?” sabi ni Rosalie, patungo sa study room nang hindi na hinihintay ang sagot ng anak.“Babalik agad ako.” Hinalikan ni Valerian ang noo ni Rosie bago sumunod sa kanyang ina.“Congratulations sa pagkakakapit ng mga kuko mo sa kapatid ko, gold digger,” sabi ni Maria bago mabilis na umalis.“Ano ba ang problema niya?” sigaw ni Matilda, umaasang m
Pagmulat ni Rosie, nakita niyang nakasandal si Valerian sa isang siko nito sa tabi niya, tahimik siyang pinagmamasdan.“Morning, sleepyhead,” bati nito, dahilan para mamula siya nang maalala ang mga nangyari kagabi.“I was thinking of ways to wake you up when you ruined it by waking up on your own, but nevertheless…” he lets his words trail off before leaning down to give her a kiss on the lips. “Alam mo, sa lahat ng naging relasyon ko noon, hindi ko kailanman hinayaang manatili ang isang babae sa tabi ko hanggang kinabukasan. Hindi ko dapat 'to sinasabi sa'yo, pero gusto kong malaman mo. Gaya ng sinabi ko, I never let them stay the night because I enjoyed my bachelor lifestyle more than anything. And then you came along and changed everything. Ang gabing kasama kita at ang paggising na ikaw ang katabi… iba sa pakiramdam.”“Good different or bad different?” tanong ni Rosie.“Definitely good different,” sagot nito na ikinangiti niya.They might have grown closer last night, ngunit hind
Pagkauwi ni Samantha nang gabing ‘yon, matapos maligo ng malamig na tubig, naupo siya sa gilid ng sofa ni Sophia. Mahigpit niyang hawak ang isang tasa ng tsaa na hindi man lang iniinom. Hanggang ngayon ay pilit pa rin niyang inuunawa ang hindi inaasahang pagkikita nila ni Caleb kanina.Ang matatali
Katatapos lamang ni Samantha sa pagpirma ng ilang dokumentong kinakailangan bago umalis. Kinuha niya ang kanyang handbag at akmang lalabas na sana nang harangin siya ng isang babae.“Miss Buenvenidez?” the woman asked with a polite but tight smile.Huminto si Samantha at mahigpit na hinawakan ang k
The interview came to an end with polite smiles and scattered applause. Isa-isang lumabas ng hall ang mga aplikante, kasabay ng tunog ng kanilang mga takong sa marmol na sahig habang bumabalot sa paligid ang mahihinang bulungan.Sa labas, malapit sa parking lot, may maliit nang grupo ng mga babae n
Noong huling beses na tumapak si Samantha sa Pilipinas ay buntis, at wasak ang kanyang puso.Ngayon, muli siyang bumalik, suot ang mataas na takong, hawak ang manipis na portfolio, at pilit na pinipigilan ang panginginig ng kanyang mga kamay.Hindi niya halos makilala ang sariling repleksyon sa sal







