Mag-log inBEATRICE'S POV “Ihatid na kita!”napa-lingon ako sa aking likuran ng marinig ang boses ni Caspian. Nandito na ako ngayon sa garage ng mansion at sinuri ang motor ko. “Ihatid na kita, papunta rin kasi ako sa mga kaibigan ko,”untag ni Caspian sa aking likuran, hindi siya pinansin at nagpatuloy sa pag suri sa makina ng aking motor.Nang masigurado kung walang sira ang motor ko sinuot ko ang gloves ko. Akmang aabutin ko ang helmet ko ng mabilis iyong kinuha ni Caspian, kaya napapikit ako sa inis at nakasimangot na humarap dito.“Akin na ang helmet ko!”irritadong sabi ko at pinukol siya ng nakakamatay na tingin. He just smirk at nanghahamon ang mata na tumingin sa akin. “Kanina pa kita kinakausap eh, pero para kang bingi,”katwiran niya, tinaasan ko siya ng kilay at akmang aagawin ito sa kanyang kamay ng mabilis niyang itinaas sa ere. Pakiramdam ko umakyat lahat ng dugo ko sa ulo. Since, hanggang dibdib niya lang ako kaya nahihirapan akong abutin sa kanyang kamay. “Akin na kasi yan Casp
BEATRICE'S POV Nagulat silang lahat sa naging plano ko, pero kalaunan, pumayag rin basta mag-iingat lang ako. Pagkatapos kumain agad kong tinawagan ang dalawa kong kaibigan. Una kong tinawagan si Tricia. Palakad-lakad ako sa balcony at napatingin sa malawak na garden ni mommy. Ako lang mag-isa dito dahil silang lahat naroon sa living room at nagkukwentuhan. “Betty..”sumalubong ang makapal kong kilay ng marinig ang garalgal na boses ni Tatty na sinagot ang tawag ko.“Tatty, what's wrong? Bakit ka umiiyak huh?”nag-alala’ng tanong ko dito.“Bakit ka nga pala napa tawag Betty?”mahina akong napabuntong hininga ng tinanong ako nito pabalik, imbes na sagutin ang tanong ko.“I'm getting married Diba? Kaya mamaya are you free? Bachelorette party ko,”informa ko habang sumandal sa gilid ng balcony.“Betty. ano kasi, kaya ako umiiyak dahil ngayon ngayon agad pupunta na kami sa turkey. Sinundo ako ni kuya dito, hohoho!”nawindang ako sa binalita ni Tatty sa akin.“Ano?! Ba-bakit naman kailangan
BEATRICE'S POV Nakasimangot ako habang naka-upo sa passenger seat, at napatingin sa kawalan. Nakakabingi ang katahimikan sa loob ng kotse, walang ni isa sa amin ang gustong magsalita. Minsan sumulyap ako kay Caspian na tahimik at nasa daan ang mata nito. Paano ba kasing hindi mapasimangot eh, ang aga ni mommy na binulabog ang tulog ko, gusto ko pa nga’ng matulog, dahil sobrang napuyat ako ka gabie. Hindi ko napigilang napahikab saka napahawak sa aking tiyan ng magreklamo ang mga alaga kong bulate sa loob. “You're starving Right?”napa-lingon ako ni Caspian ng magsalita ito, ngunit hindi man lang ako binalingan ng tingin kahit sulyap kaya napa-irap ako. Iwan ko ba hindi ko maintindihan ang situation namin, minsan comfortable sa isat-isa, minsan naman parang tangang hindi nagpapansinan at nagka-ilangan sa isa't-isa.“Ikaw ba naman ang walang dinner, tapos hindi man lang nag breakfast,”nakangusong sagot ko.“Wala tayong magagawa, eh maaga tayong tinawagan nila mommy mo, dahil doon na
BEATRICE'S POV Nanginginig paren ang kalamnan ko sa takot habang nakaupo ako sa sofa at mahinang humikbi.“Here,”nag-angat ako ng tingin, Kay Caspian ng inabot niya ang Isang basong tubig sa akin.Napalunok ako at nanginginig ang aking kamay na tinanggap ang binigay niyang tubig. Agad kong ininom dahil tuyong-tuyo na rin ang lalamunan ko, kaka sigaw at iyak ko kanina.Tahimik siyang umupo sa aking tabi habang marahang hinagod ang aking likuran.Walang kahit anong boses ang lumabas sa kanyang bibig. Tanging ang mahina niya lamang na hiningang tumama sa gilid ng aking pisngi, marahil nakatingin ito sa akin habang umiinom ako ng tubig. Kahit paano kumalma ako ng nakainom ako ng tubig.“Hmmm,”tumikhim ako at dahan-dahang sinalubong ang malamig na titig ni Caspian. Sa lamig, ay parang nanunuot iyon sa aking puso dahilan upang kumalabog iyon ng mabilis.“Thank– you for saving me,”nahihiyang tugon ko habang nilaro ang aking mga daliri. Napa Kurap-kurap ako at lihim na bumontong hininga ng
BEATRICE'S POV Nanginginig paren ang kalamnan ko sa takot habang nakaupo ako sa sofa at mahinang humikbi.“Here,”nag-angat ako ng tingin, Kay Caspian ng inabot niya ang Isang basong tubig sa akin.Napalunok ako at nanginginig ang aking kamay na tinanggap ang binigay niyang tubig. Agad kong ininom dahil tuyong-tuyo na rin ang lalamunan ko, kaka sigaw at iyak ko kanina.Tahimik siyang umupo sa aking tabi habang marahang hinagod ang aking likuran.Walang kahit anong boses ang lumabas sa kanyang bibig. Tanging ang mahina niya lamang na hiningang tumama sa gilid ng aking pisngi, marahil nakatingin ito sa akin habang umiinom ako ng tubig. Kahit paano kumalma ako ng nakainom ako ng tubig.“Hmmm,”tumikhim ako at dahan-dahang sinalubong ang malamig na titig ni Caspian. Sa lamig, ay parang nanunuot iyon sa aking puso dahilan upang kumalabog iyon ng mabilis.“Thank– you for saving me,”nahihiyang tugon ko habang nilaro ang aking mga daliri. Napa Kurap-kurap ako at lihim na bumontong hininga ng
BEATRICE'S PO Tuwid akong nakatayo sa loob ng elevator, habang pina-kiramdaman si Mr. Emelio na tahimik lamang sa aking tabi. Pakiramdam ko ang bagal tumakbo ng Oras. Gusto ko ng bumukas agad ang elevator dahil parang bumigat ng bumigat ang aking pakiramdam. Ang Plano ko sana kanina ay humingi ng paumanhin kay Mr. Emelio, pero parang merong kung anong glue na dumikit sa aking bibig dahilan upang hindi ako makapagsalita.I couldn't help but to inhaled a deep breath, dahil parang merong kung anong kamay ang sumasakal sa aking dibdib. “Bakit ang tahimik mo ata Miss Beatrice?”napa-lingon ako ng magsalita siya sa aking tabi. Umusog pa ako ng konti dahil, naramdaman ko ang manggas ng kanyang suit na dumikit sa aking braso. “Hmmm,”tanging na-itugon ko at agad na nag-iwas ng tingin. “Why are you resigning?”muling usisa niya, ang boses niya ay parang yelo na mas lalong dumagdag ng lamig sa loob ng elevator. “Hmmm, just take a rest po,”tipid kong sagot. Umangat ang aking paningin at tin
BEATRICE POV “SHITTTT! bulalas ko at nayanig ang aking ulirat ng muntikang sumalpok ang minamaneho kong motor sa Isang itim na Lamborghini na nakasalubong ko. Bahagyang tumigil ang tibok ng aking puso at napapikit sa sobrang takot. Mabuti na lang kahit papaano pareho kaming experts sa pagmamaneho
BEATRICE POV“Hija huwag mong kalimutan huh, ang assignments mo!”pahabol na sigaw ni mommy habang nakatingin sa akin mula sa ikalawang palapag ng aming mansion. “Yes mommy! Hindi ko po iyan makakalimutan!”balik sigaw ko ni mom habang sinusuot ang aking helmet. Birthday kasi ni Daddy bukas at gusto
CASPIAN POV“Hahays, anong Oras na ba?”humihikab kong tanong habang nanatili paren akong nakasandal sa swivel chair ko. Madaling araw na pala, hindi ko man lang namalayan. Marami kasi akong case na inasikaso kaya naman nawala na sa aking isip ang uuwi sa condo upang magpahinga. Niligpit ko muna ang
A FRIENDLY REMINDERS TO MY READERS!! THIS STORY IS RATED SSPG ‼️ BAWAL SA BATA. READ AT YOUR OWN RISK! 😉 BEATRICE POV “Shittt damn it! Merong check point nakalimutan kong dalhin ang driver's license ko. Paano na to?” Isang pigil na mura ang kumawala sa aking mga labi nang matanaw ang mga ilaw







