DADDY'S MARK

Dahan-dahang nagising si Lila, bumabaha ang sikat ng araw sa malaking kama na parang pag-aari nito. Sakit ang katawan niya sa pinakamagandang paraan. Bawat kalamnan ay nagpapaalala sa kanya ng nakaraang gabi—kung paano siya pinindot ni Marcus, kung paano siya gumalaw sa loob niya hanggang hindi na siya makapag-isip nang maayos. Gumalaw siya sa ilalim ng kumot at naramdaman ang mainit na lagkit sa pagitan ng mga hita niya. Pinutok niya muli sa loob niya. Walang condom. Ang isip na iyon ay nagpadala ng mainit na kilig diretso sa gitna niya.

Nakahiga siya nang isang minuto, nakikinig sa shower na tumatakbo sa banyo. Patuloy ang tama ng tubig sa tiles. Gumala ang isip niya pabalik sa lahat. Hindi kailanman ginawa ni Tyler ang ganito sa kanya. Hindi kailanman iniwan siyang masakit at busog at gusto pa rin ng higit pa. Late forties na siguro si Marcus. May pilak sa madilim niyang buhok, maliliit na linya sa gilid ng mga mata. Paano ang isang lalaki sa edad niya ay nakakapagkantot na parang twenty-five? Ang stamina, ang lakas, ang paraan niyang alam na alam kung paano siya hawakan. Nagkuyom ang mga hita niya sa pag-iisip lang.

May kaluskos ang p***o ng banyo. Lumabas si Marcus na hubad, patuloy pa ang tubig na tumutulo sa malapad niyang dibdib at sa matigas na linya ng tiyan. Mabigat ang titi niya sa pagitan ng mga binti, unti-unti nang tumitigas habang tumama ang mga mata niya sa kanya. Walang tuwalya. Walang salita. Purong gutom lang.

Tumawid siya sa kuwarto sa tatlong mahahabang hakbang. Hinawakan ng malalaking kamay ang baywang niya at hinila siya pataas na parang walang bigat. Bumagsak ang bibig niya sa kanya, mainit at demanding. Umungol siya laban sa kanya, nakabaon ang mga daliri sa basang balikat niya. Itinulak siya diretso sa matangkad na bintana. Tumama ang malamig na salamin sa hubad niyang likod. Nakalatag ang lungsod sa malayo sa ibaba, maliliit na kotse at tao na gumagalaw na parang walang kabuluhan.

Ibinuka ni Marcus ang mga binti niya gamit ang tuhod. Kinuskos ang makapal na dulo ng titi niya sa madulas niyang labas, tinutukso ang bukana. Basa na siya, nananabik sa kanya. “Basá ka pa rin mula kagabi,” bulong niya sa labi niya. “That’s my good girl.”

Isang malakas na ulos ang pumasok nang malalim. Huminga siya nang malakas, napaarko ang likod laban sa salamin. Napuno siya nang buo, pinapalawak. Binalot ng mga binti ang baywang niya habang nagsimula siyang gumalaw. Malakas, matatag na ulos na nagpapaalon sa suso niya at nagtitigil sa hininga. Naglalaban ang balat. Nalabo ang ilaw ng lungsod sa likod niya. Tinatamaan niya ang perpektong lugar sa loob niya sa bawat sandali.

“Come on, Lila,” mababang ungol niya sa tenga niya. “Ipakita mo sa akin kung paano mo ako sinisikip. Ipakita kung gaano mo kailangan ang titi na ito.”

Mabilis siyang nilabasan. Mahigpit na kumuyom ang loob niya sa paligid niya habang bumagsak ang sarap sa buong katawan. Sumigaw siya ng pangalan niya, kinakalmot ang likod niya. Umungol si Marcus nang malalim sa lalamunan, isang huling malakas na ulos, at malakas na pinutok. Mainit na alon ang muling bumabaha sa kanya, minarkahan siya nang malalim. Nanatili silang pinagsama, magaspang ang hininga, tumitibok ang puso laban sa isa’t isa.

Dahan-dahan niya siyang ibinaba sa sahig. Hinaplos ng labi ang noo niya, mas malambot ngayon. “Okay ka ba, baby?”

Tumango siya, nanginginig ang boses. “Mas maganda pa sa okay.”

Ngumiti si Marcus, maliit pero totoo. Hinila siya nang malapit sandali, hinawakan lang. Pagkatapos ay umatras. “Ako si Marcus Hale, pala. Mukhang nilaktawan natin ang tamang pagpapakilala kagabi.”

Napatigil ang utak ni Lila nang kalahating segundo. Hale. Lumabas ang apelyido ni Tyler sa isip niya. Parehong apelyido. Kakaibang kirot sa tiyan. Pero mabilis niyang itinulak ang isip. Karaniwan lang ang pangalan. Marahil kalahati ng lungsod ay mayroon nito. Walang dahilan para mag-overthink. Ngumiti na lang siya. “Lila Monroe. Masaya akong nalaman ang pangalan mo… pagkatapos ng lahat ng ginawa natin.”

Pareho silang tumawa nang mahina, mainit ang tunog sa malaking suite. Hinalikan siya muli, mabagal at malalim, na parang may lahat ng oras sa mundo.

Mamaya, nagsuot siya ng isa sa malambot niyang robe. Nilamon siya nito, lampas sa kamay ang manggas. Naupo sila sa maliit na mesa sa tabi ng bintana habang dinala ng room service ang almusal. Sariwang kape, mainit na pastry, hiniwang prutas, itlog. Napuno ng amoy ang kuwarto. Dahan-dahang kumain si Lila, ramdam ang kakaibang kapayapaan sa unang pagkakataon simula nang mahuli niya si Tyler na nanloloko.

Pinagmamasdan siya ni Marcus sa ibabaw ng tasa ng kape. “Balak mo bang bumalik sa apartment na iyon ngayon?”

Malakas siyang umiling. “Hindi. Hindi ako makakapasok doon. Hindi pagkatapos makita siya kasama ang babaeng iyon. Hindi pagkatapos amuyin ang pabango niya sa mga kumot ko. Hindi ko kaya.”

Inilagay niya ang tasa. Naka-lock ang madilim niyang mga mata sa kanya. “Kung gayon, huwag. Manatili ka rito sa akin. Mas malaki ang suite na ito kaysa sa alam kong gagawin. Private elevator, security sa baba na sumasagot lang sa akin. Walang makakapasok maliban kung payagan ko. Aalagaan ko ang lahat. Bagong damit, pagkain, kahit ano ang kailangan mo para sa trabaho. Walang renta. Walang bills. Walang pressure kung gusto mong umalis mamaya. Pero gusto kitang nandito. Sa kama ko. Bawat gabi.”

Mas mabilis na tumibok ang puso ni Lila. Parang baliw ang alok. Taon-taon niyang binayaran ang tamad na buhay ni Tyler, naghihirap habang wala siyang ginagawa. Ngayon ang lalaking ito, ang makapangyarihang estranghero, ay nag-aalok sa kanya ng kaligtasan at luho na parang walang anuman. At malakas ang bulong ng paghihiganti sa ulo niya. Iisipin ni Tyler na nagtatago siya sa isang lugar na umiiyak. Sa halip, mas maganda ang buhay niya kaysa sa binigay niya. Dagdag pa, ginawa siyang ramdam ni Marcus na gusto, ninanasahan, makapangyarihan.

Tiningnan niya ang mga mata niya. “Okay. Mananatili ako.”

Dahan-dahan at nasisiyahang kumalat ang ngiti sa mukha ni Marcus. “Good girl.”

Tinapos nila ang almusal sa komportableng katahimikan. Sa wakas ay kinuha ni Lila ang telepono mula sa mesa. Sobrang dami ng notifications. Sinabog ito ni Tyler. Dosena-dosenang text na nagmamakaawa, nag-aapologize, nagagalit.

Baby please come home

I fucked up so bad

I love you don’t leave me

Where the hell are you? I’m outside the Meridian right now

Ipinakita niya kay Marcus ang screen. Naghigpit ang panga niya pero nanatiling kalmado, nakapatong ang kamay sa hita niya sa ilalim ng mesa. “Hindi ka niya makikita ngayon. Hayaan mo siyang maghintay.”

Pagkatapos ay lumabas ang bagong mensahe. Mula sa best friend niyang si Sarah.

Lila!! Baliw na si Tyler. Sabi niya nandito ka sa Meridian kasama ang isang mayaman at matandang lalaki. Pero listen, binanggit niya na ang dad niya ang may-ari ng Hale Global Properties. Sa kanila ang buong hotel chain na ito!! Tyler’s last name is Hale… girl be careful. Okay ka ba?!

Tinitigan ni Lila ang mga salita hanggang malabo. Tumibok nang malakas ang pulso sa tenga niya. Hale Global Properties. Marcus Hale. Magkasya ang mga piraso sa ulo niya na parang mabagal na puzzle.

Dahan-dahan siyang tumingala sa kanya. Halos bulong ang boses. “Hale ang apelyido mo. Hale din ang apelyido ni Tyler.”

Sumandal si Marcus sa mesa. Yumapos ang isang malaking kamay sa mukha niya at hinalikan siya nang malalim, dumausdos ang dila sa kanya na parang inaangkin ang bawat bahagi. Nang sa wakas ay umatras, kumikinang ang madilim niyang mga mata ng may mapanganib at nasisiyahang bagay.

“Matagal ka ngang nagtangka, baby girl.”