Chapter 4: Hindi niya ako matiis

"At bakit hindi kita sasamahan?"

Kusang tumaas ang kilay ko sa sagot niya. "Obvious ba? Ayaw ni Sir Bascus na may kasama ako kaya huwag mo na akong samahan next time."

He gulped hard, causing his Adam's apple to move. "Sasamahan pa rin kita sa ayaw at sa gusto mo," giit niya. "That teacher..." bulong niya pa habang matalim ang tingin sa likod ni Sir Bascus na naglalakad pababa ng building.

"Sabing ayoko nga! Bakit ba ang kulit mo?!"

"Ikaw ang makulit, Jenna!" sigaw niya pabalik. Ngayon kitang-kita ko na ang galit sa kaniyang mga mata. Mas nakakatakot siya kaysa kay Sir Bascus. "You're not even seeing what he's after with you. Are you blind?"

Kumunot ang noo ko. "Anong sinasabi mo?"

"Nevermind. Let's go home." Marahas niyang kinuha ang bag ko mula sa akin. Ano ba 'tong taong 'to? Hindi marunong makaintindi!

Tahimik lang kaming naglalakad pauwi. Hindi naman din kasi kami sanay na magsasakyan pa. Lalo na't kasama namin noon si Mael tuwing uwian. Mas pinipili naming maglakad nang kasama siya at ngayon nasanay na lang kami ni Yves na palaging maglakad papasok at pauwi.

"Walk inside," bulong niya bago niya ipinagpalit ang mga pwesto namin nang makalabas kami sa Altrius Academy.

Tsk. "How can you act like this after you ignored me the whole day?" I mocked.

"Not whole day, Jenna. Hindi kita matiis."

Napatigil ako sa paglakad nang salitain niya iyon. So, aminado siyang iniiwasan niya ako?

"Why are you ignoring me then?"

"Isn't that what you wanted?" Nilingon niya ako. "It was you who ignored me first when you saw me this morning."

Ibig sabihin, nakita niya ako kanina noong makita ko siya sa guard house.

"Oh, yeah, I was planning to ignore you," pag-amin ko.

"I know and I'm trying to respect your boundaries, but I can't stand it when you're being taken advantage of."

My forehead creased. "Ano bang sinasabi mo?"

"May sinabi lang sa akin si Ismael kaya kahit ipagtabuyan mo ako, hindi ko magawang layuan ka."

I rolled my eyes. "So you're here with me even if you don't want to? Ano bang ibinilin sa 'yo ni Mael at bakit kung alagaan mo ako sobra sobra na?"

He ruffled my hair. "I can't tell you, but consider it I know something about you and that's the reason I need to protect you. Maliit pa naman ang utak mo."

Napataas ang gilid ng nguso ko tsaka ko siya sinuntok. "Tsk. Nagsalita! Bakit? Ano bang malaki sa 'yo?"

Ngumisi siya at dahil doon naintindihan ko ang tahimik niyang sagot. Hinampas ko ang dibdib niya. "Bastos!"

Tumakbo ako palayo sa kaniya. "What? I never said anything!"

"Don't me, pervert!"

Tumawa siya bago ako hinabol. "Bakit? Ano bang naisip mo?"

"Yak! Don't touch me! Ew!" Tinulak-tulak ko siya nang akbayan niya ako. "Kadiri ka, Yves!"

"Wow? Wala nga akong sinasabi. Baka ikaw d'yan ang bastos. Anong iniisip mo, ha?"

"Yak!" Tumakbo ako papasok ng gate namin at iniwan ko siya roon. Ayoko na! Ayoko na talaga sa kaniya!

Mabilis akong tumalon sa kama ko para ikulong ang ulo ko sa mga unan. Hindi ko mapigilan ang pag-init ng mukha. Bakit ko ba kasi tinanong iyon? Ayan tuloy! Hindi na mawala sa isip ko. Nacurious na ako!

Hindi! Hindi pwede! Kadiri!

*****

I went to the academy earlier than usual. It is to avoid crossing paths with Yves. Sa tuwing naaalala ko ang naging takbo ng pag-aasaran namin kahapon, ay hindi ako nakatulog nang maayos. Napanaginipan ko pa!

Anong klaseng katorse anyos ang mananaginip nang ganoon? Ako yata talaga ang bastos sa aming dalawa. I never knew what it looked like but because of him, gosh, I want to see one. Nagkakasala yata ako kay Lord. I need to go to church.

"Jenna!"

Napalingon ako sa tumawag sa akin. Sa pag-aakalang si Yves 'yon ay muntikan ko na siyang hindi pansinin. Si Sir Bascus lang pala.

"Yes, sir?"

"Are you alone now?"

"O-opo. Bakit po?"

"Come to my office then," utos niya na siyang sinunod ko.

"So, have you come up with the dance you're going to submit?" panimula niya bago umupo sa kaniyang desk.

"Ah, actually po, pinag-iisipan ko siya kahapon. Iko-consult ko nga po sana sa inyo Sir Bascus."

"Really? Then dance. Let me see it." Ipinatong niya ang dalawang siko niya sa table at ipinagdaop ang mga palad. Malalim ang tingin niya.

"D-dito po?"

"Yes, dance in front of me."

Napalunok ako. Hindi ko alam bakit tinubuan ako ng kaba lalo na sa paraan ng pagtingin niya sa akin.

"Ah, w-wala po akong tugtog. Sandali po—"

"Then sing. Sing while you dance, so I can see if your presentation would be enough for additional grades."

I gasped. "O-okay po."

An exhale left my lips before I started to snap. I was about to dance when we both heard a knock on the door. Pareho kaming napalingon sa pinto.

I was surprised to see Yves standing in the doorway. Anong ginagawa niya rito?

"Yes, Mr. Roize?" tanong ni Sir Bascus.

"Our first class was about to start. I'm looking for Jenna and I can see she's here."

Lumingon sa akin si Sir Bascus  na para bang naaalibadbaran. "Your friend is looking for you, Jenna," sabit niya na kitang-kita ko sa mukha na hindi niya nagugustuhan na naaantala. "I would like to tell you that the second time we're interrupted, goodbye to your eighty-two."

Napalunok ako. Aalma pa sana ako nang hilahin na ako palabas ni Yves. Nakakunot ang mga noo ko habang nakatingin sa kaniya. Galit siya. Hindi ko alam kung bakit. Hindi siya nagsasalita at marahas ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

"T-teka, Yves—"

Napansin kong hindi kami papunta sa room kaya naman, pumalag na ako. "S-saan mo 'ko dadalhin? Sabi mo start na ng first class."

Nakita ko na lang kaming dalawa na nasa likod ng building. I couldn't speak 'cause I'm scared. Lalo pa't nakikita ko siyang malapit sa akin habang nakatitig nang masama.

"Wala ka ba talagang isip? Why are you in his office?"

"Ha?" nagtataka kong tanong. "Because we're doing something—" Hindi ko maipaliwanag nang maayos ang dahilan dahil ayokong malaman niya ang totoo.

"Something?!"