LOGIN“You’re here because I want you. And everything I want—I get.” Hades Montenegro has everything—except the one thing he was never supposed to touch: his goddaughter. For six years, he watched Sariah from the shadows. He counted every smile she gave to other men and waited for the perfect moment to claim what was always his. The storm provided the cage. The blackout provided the cover. And Hades? He’s providing the consequence. Sariah thinks she can play his game, but she doesn’t realize the board was rigged from the start. In the dark, there is no escape. Only him.
View MoreSariah's POV
Hindi ko alam kung paano ako nakarating dito. Sa kwarto ni Ninong Hades. Sa madilim na sulok ng malaking mansyon na ito, malayo sa ingay ng party sa baba. Malayo sa mga mata ng lahat. Lasing ako. Oo, aminin ko. Pero hindi sapat na lasing para hindi malaman kung ano ang ginagawa ko. Hindi sapat na lasing para hindi maramdaman ang init ng kanyang tingin sa akin. "Sariah, you shouldn't be here." Mababa ang boses niya. Mapeligro. Tila isang babala. Pero hindi ako umalis. Dalawampu't tatlong taon na ako. Hindi na bata. Hindi na yung batang babae na laging sumusunod sa kanya noon, na hawak-hawak ang damit niya habang naglalakad kami sa mall. Hindi na yung inosenteng inaanak na binibigyan niya ng regalo tuwing birthday. Ngayon, iba na. "Bakit, Ninong?" Lumakad ako palapit sa kanya. Ramdam ko ang tibok ng puso ko sa dibdib. "Bawal ba?" Nakita kong nag-igting ang panga niya. Nakasuot siya ng itim na polo, nakabukas ang dalawang butones sa itaas. Makikita ang bahagi ng dibdib niya na matipuno, matigas. Ang buhok niyang itim ay medyo magulo na, parang kinabahan din siya. Hades Montegro. Forty-two years old. Bilyonaryo. Kaibigan ng tatay ko. At ang lalaking matagal ko na palang pinapantasyahan sa mga gabing mag-isa ako sa kwarto. "You're drunk," sabi niya, pero hindi siya gumalaw mula sa kinatatayuan niya. "Hindi sapat para tumigil." Huminto ako sa harap niya. Ilang pulgada na lang ang layo namin. Ramdam ko na ang init ng katawan niya. Ang amoy ng pabango niya ang woody scent, masculine, at nakakahilo. "Sariah..." Parang pag-aaral ang pagkakasabi niya sa pangalan ko. Parang sinusubukan niyang kontrolin ang sarili niya. Pero nakita ko. Nakita ko kung paano siya tumingin sa mga labi ko. Kung paano bumaba ang tingin niya sa leeg ko, sa dibdib ko na halos lumuluwa na dahil sa suot kong dress. Nakita ko ang dilim sa mga mata niya at ang pagnanasa na matagal na niyang itinatago. "Alam mo ba kung gaano katagal ko nang hinihintay na tingnan mo ako ng ganyan?" Bulong ko. Lumapit ako nang kaunti pa. "Alam mo ba kung ilang gabi akong mag-isa sa kwarto habang iniisip ka?" "Stop." Basag ang boses niya ngayon. Pero ramdam ko ang panginginig. "You don't know what you're saying." "Alam ko." Inilagay ko ang kamay ko sa dibdib niya. Matigas. Mainit. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso niya. "Alam kong mali ito. Alam kong bawal. Pero gusto kita, Ninong. Matagal na." Sumandal ako. Dinama ko ang katawan niya sa akin. At sa wakas, narinig ko ang ungol na lumabas sa lalamunan niya tila isang tunog na puno ng pigil, ng pagtitiis, ng gutom. "F*ck, Sariah..." Hinawakan niya ang mga braso ko. Akala ko itutulak niya ako palayo. Pero hindi. Hinila niya ako palapit. Mas malapit. Hanggang sa wala nang puwang sa pagitan namin. "You're going to regret this," bulong niya sa tenga ko. Ang hininga niya ay mainit sa balat ko. "Pag ginawa natin ito, wala nang balikan. You understand?" Tumango ako. "I don't want to go back." At doon na sumabog ang lahat. Hinalikan niya ako. Mabilis. Mapusok. Parang gutom na gutom. Ang mga labi niya ay matigas at demanding, kinakain ang bibig ko na parang matagal na niyang gustong gawin ito. Ang kamay niya ay pumunta sa bewang ko, tila mas humigpit ang kapit niya at saka hinila ako lalo palapit hanggang sa ramdam ko na ang bawat pulgada ng katawan niya. Napaliyad ako. Sumagot ako sa halik niya nang may desperasyon. Binuksan ko ang bibig ko, tinanggap ang dila niyang pumasok, saka ko ito sinalubong. Ang lasa niya ay whiskey at something I can't name, something forbidden na mas lalong nagpainit sa buo kong katawan. Itinulak niya ako sa pader. Ang likod ko ay tumama sa malamig na dingding pero wala akong pakialam. Ang kamay niya ay umakyat, dumaan sa tagiliran ko, huminto sa ilalim ng dibdib ko. Pakiramdam ko ay nasusunog ako. "Sariah..." Parang panalangin ang pagkakasabi niya sa pangalan ko. Parang sumpa. Hinila ko ang polo niya, gusto kong alisin, gusto kong makita ang lahat. Pero hinawakan niya ang mga kamay ko, pinigilan. "Not yet," sabi niya, ang boses ay basa, puno ng pigil. "Pag ginawa natin ito, akin ka na. Walang ibang lalaking makakahawak sa'yo. Walang ibang lalaking makakatikim. Intiendes?" Tumango ako, halos hindi makahinga. "Sayo lang ako, Ninong." Ngumiti siya tila isang ngiting madilim, mapang-angkin, puno ng pangako. "Good girl." At sa gabing iyon, natutunan ko kung ano ang ibig sabihin ng pagkahulog. Hindi lang sa kanya. Kundi sa kasalanan na hindi ko na kayang talikuran.Tumawa siya nang mapait. Ang kanyang mga mata ay nagtubig. "Akala mo ba ay si The Collective ang pumatay sa Papa mo noong gabing iyon sa ospital? Akala mo ba si Papa mo ang pumatay sa kanya sa gubat? Sebastian Lockhart was a martyr, Sariah. He gave his life to protect you from me. Because I was going to kill him if he didn't hand you over that night."Para akong binuhusan ng yelo. "Nagsisinungaling ka.""Bakit ako magsisinungaling? Mamamatay na ako, Sariah," tinitigan niya ang kanyang dibdib kung saan nakabaon ang sugat na hindi pa ganap na gumagaling. "Ang bawat araw na hindi kita kasama, ang bawat hininga na wala ka, ay unti-unti akong pinapatay. Hindi ako naghahanap ng giyera para sa kapangyarihan. Naghahanap ako ng kapayapaan sa piling mo."Hinarap ko siya. Ang baril ko ay nasa dibdib niya na. "Ang kapayapaan ay hindi binibili ng dugo, Hades.""Alam ko," bulong niya. Kinuha niya ang aking kamay na may hawak na baril at idinikit ito sa kanyang puso. Ramdam ko ang tibok nito. Mabili
“Don't be late, Queen. The King is waiting.”Hindi ko alam kung bakit, pero naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Hindi ito takot. Ito ay isang uri ng pananabik na kinamumuhian ko. Inistart ko ang makina at mabilis na binagtas ang kalsada patungo sa Antipolo.Habang umaakyat ang sasakyan sa zigzag road, naaalala ko ang lahat. Ang bawat sandali na pinaniwala niya ako na siya ang bayani. Ang bawat sandali na pinaniwala niya ako na ang pag-ibig ay isang ligtas na kanlungan. Bakit mo ginawa, Hades? Bakit mo kailangang gawin ang lahat ng ito? Bakit kailangan mong maging diyablo para lang makuha ako, gayong sana ay hinayaan mo na lang akong magmahal sa iyo nang totoo?Pagdating ko sa mansyon, madilim ang buong paligid. Ang mga lumang puno ay sumasayaw sa hangin, tila mga multo ng nakaraan. Bumaba ako ng sasakyan. Walang mga tauhan. Walang baril na nakatutok. Katahimikan lang."Hades!" sigaw ko sa dilim. Ang boses ko ay umalingawngaw sa malawak na garden. "Lumabas ka! Tapusin na na
Sariah’s POVAng gabi sa Maynila ay tila isang malaking bitag. Mula sa ika-50 palapag ng Montenegro Tower, ang bawat ilaw ng mga sasakyan sa ibaba ay parang mga aninong pilit na tumatakas sa dilim. Pero alam ko ang totoo: walang tumatakas. Lahat sila ay nakakulong sa sistemang binuo namin—o mas tama sigurong sabihin, sistemang binuo niya, na ngayon ay kinakabit-kabit ko na parang isang sirang puzzle.Tatlong buwan na akong nakaupo sa trono ng Montenegro Empire. Ang bawat desisyon ko ay may kapalit na buhay, ang bawat lagda ko sa kontrata ay nagpapabagsak ng mga bangko sa Switzerland, at ang bawat utos ko ay nagpapakilos sa mga hit squad na dati ay si Hades lang ang nakaka-control."Ma'am, handa na ang chopper para sa meeting sa Singapore," ani Marco, ang kanang-kamay ko.Hindi ako lumingon. Ang mga mata ko ay nakapako sa repleksyon ko sa bintana. Ang babaeng nakikita ko ay hindi na si Sariah. Siya ay isang maskara na gawa sa mamahaling tela, malamig na asero, at poot na hindi na kaila
Sariah’s POV Tatlong buwan ang nakalilipas. Ang ospital na dati ay pinagtataguan ko ay naging base ng aking operasyon. Nakatayo ako ngayon sa harap ng malaking bintana ng penthouse ni Hades, pinapanood ang Maynila sa ibaba. Hindi na ito ang lungsod na kinatatakutan ko. Ito na ang lungsod na nasa ilalim ng aking mga paa. Suot ko ang isang itim na bespoke suit na dati ay pagmamay-ari ni Hades. Masyadong malaki ang balikat nito sa akin, pero sa loob nito, pakiramdam ko ay protektado ako. Ang aking buhok ay nakapusod nang mahigpit, at sa aking mga mata, wala nang natitirang bakas ng inosenteng arkitekto na nakilala nila. "Ma'am, ang mga board members ay naghihintay sa conference room," bulong ng aking kanang-kamay, si Marco, ang dating pinagkakatiwalaang security head ni Hades. "Sabihin mo sa kanila na limang minuto pa," sagot ko nang hindi lumilingon. Bumukas ang pinto sa aking likuran. Narinig ko ang pamilyar na tunog ng isang wheelchair na humahagkis sa sahig. Si Papa. Mukhang ma






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews