C-6

Misty's POV

Abala ako sa paghahanda ng mga lulutuin ko. Isa-isa kong inayos ang mga sangkap sa mesa.

Ngunit napakunot ang noo ko nang mapansin ko ang mga hugasin sa lababo.

Bakit may mga hugasin na?Alam kong malinis ang kusina ng i-tour ako ni manang Fe kagabi.

Napailing ako at dahan-dahang lumapit sa lababo. Hinawakan ko ang isang plato, tinitigang maigi.

“May dumating na ba?” bulong ko sa sarili.

Hindi ko naman narinig ang pagdating ng amo ko kagabi. O baka naman sobrang lalim lang talaga ng tulog ko…

Napabuntong-hininga ako.

Ay naku, Misty… unang araw mo pa lang, papalpak ka na agad.

Mabilis kong hinugasan ang mga iyon at inayos ang kusina.Ayokong isipin ng amo ko na tamad ako o pabaya.

Habang abala ako, bigla kong naalala....

Yung malalakas na katok kanina.

Napahinto ako.

Siya kaya iyon?

Kinabahan ako bigla. Kung siya nga iyon, ibig sabihin....... nandito na ang amo ko?At mukhang hindi maganda ang unang impresyon niya sa akin.

Napakagat ako sa labi.

“Good luck na lang sa’kin,” mahina kong sambit.

Mabilis kong inayos ang sarili ko-tinuwid ang uniporme at inayos ang buhok. Kahit papaano, kailangan kong magmukhang maayos.Hindi pwedeng sa unang araw ko pa lang, matatanggal na agad ako.

Huminga ako nang malalim bago tuluyang lumabas ng kusina.

Hindi pa man ako nakakalayo, may naririnig akong mga boses mula sa mini bar.Mga lalaki.

At halatang nag-iinuman.Siguro,mga kaibigan niya ang mga iyon.

Sandali akong nag-alangan.Kung pupuntahan ko ba ito… o magtatago muna?

Pero napailing ako.

Hindi ako pwedeng magtago.Trabaho ko ito.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa mini bar.

Habang papalapit ako,hindi ko maintindihan bakit biglang kumabog ng malakas ang dibdib ko.

Kung dahil ba ito sa nagawa kung palpak.Kailangan kung magpaliwag sa amo ko.At sana,bigyan niya pa ako ng isa pang pagkakataon.Kailangan ko talaga ang trabahong ito.

Hanggang sa tuluyan na akong huminto sa may pintuang nakabukas.At doon ko sila nakita.Lahat sila nakatalikod,kaya hindi nila ako napapansin.

Ngunit mas lalong kumabog ng malakas ang dibdib ko nang marinig ko ang mga pamilyar na boses.

Ang mas nakakagulat pa......sinambit nang isa ang pangalan ko.....o kapangalan ko lang.

At....at bakit pati ang pangalan ni,Ariana binanggit nila?

Teka!ano ang ibig sabihin nito.Sino sila?Kilala ba nila kami ni Ariana?

Nanatili akong nakatayo sa pintuan.Nakikinig.Nang biglang lumingon ang isa.Nagtagpo ang mga mata namin.Nagulat ako ng husto.

Siya…siya ba ang amo ko?

Si Rafael ang amo ko?

Ang lalaking kinaiinisan ko.

Pero bakit siya…?Hindi kaya namalik-mata lang ako?

At ang mga kasama niya ay mga kaibigan niya?

Napahigpit ang hawak ko sa suot kong uniporme.

Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko.Alam kung naiinis pa rin ako sa kanya.Pero may bahagi sa isip ko,na dapat nang kalimutan ang nakaraan.Pero may bahagi rin sa isip kong tama lang na kainisan ko siya,dahil sa panlalait niya sa akin noon.

Nakita ko ang paggalaw ng panga niya.Ang pagkagulat sa mukha niya.At parang may kakaiba sa mga mata niya,na parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya.

Hindi ko alam kung totoo ba iyon,o isang peke lang.

"dude!matanong kita.Paano kung isang araw babalik siya sa bahay nina, phyton?"

Hindi siya sumagot,dahil nasa akin ang atensyon.

“Rafael?” tawag ng isa sa mga kaibigan niya.

Sa halip na sagutin ang tanong sa kanya ng kaibigan, tumayo siya.

Kaya lahat sila ay napatingin sa kanya-pagkatapos sa akin.

Lahat sila nakitaan ko ng pagkagulat.Ngunit ang dalawang kaibigan niya, ngumiti ng totoo.

Nanatili pa rin akong nakatayo sa may pintuan, hindi ako makagalaw. Para bang nakapako ang mga paa ko sa kinatatayuan ko.

Mayamaya lang,dahan-dahan siyang lumalapit sa akin,habang hindi niya inaalis ang tingin sa akin.Hindi rin niya magawang kumurap man lang.

Napalunok ako.Dahil bawat hakbang niya ay tila bumibigat ang hangin sa paligid.

Napaatras ako ng kaunti ng hindi ko namalayan.

Hanggang sa tuluyan na siyang huminto sa harap ko.

“.... Misty?”mahinang sambit niya sa pangalan ko.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig.Hindi ko alam kung sasagot ba ako o tatakbo na lang palayo.

“Bakit ka nandito?” sunod niyang tanong.

Napayuko ako,dahil hindi ko kayang salubungin ang titig niya.Parang may bago sa kanya.

“Ma… maid po ako dito sir,” halos pabulong kong sagot.

Ramdam ko ang kakaibang tingin ng mga kaibigan niya.Kaya lalo lang akong kinabahan.

“Anong sabi mo?” muli niyang tanong, tila hindi makapaniwala.

Naglakas-loob akong mag-angat ng tingin.

“Ma-maid po… ako dito.” ulit ko.

Biglang naningkit ang mga mata niya.Para bang may kung anong emosyon na pilit niyang kinokontrol.

“dito sa bahay ko?"dagdag niya.

Tumango ako.

“Interesting…” seryoso niyang sabi.

Bigla akong kinabahan lalo.Galit ba siya dahil hindi ko siya kinausap bago ako umalis.Pero bakit?Hindi ba dapat ako ang magalit sa kanya.

“bakit umalis ka ng walag paalam?" tanong niya, diretso sa mga mata ko,habang may ngisi sa kanyang labi.

“ano naman ngayon sayo,SIR Rafael”mariin kong sagot.

Ngunit mabilis kong tinakpan ang bibig ko.Kung bakit iyon ang nasabi ko.

Tumawa siya nang bahagya.

“Talaga?” aniya.

“Alam mo…hindi ko inaasahan na sa ganitong paraan pa kita makikita ulit.”sabi niya,bahagya siyang yumuko para mapantayan ang mukha ko.

Pinigilan ko ang paghinga ko.

“Sir—”

Pero pinutol niya akong magsalita.

"hindi kita gustong maging maid."sabi niya.

Natigilan ako.

"ano?

"totoo ang narinig mo, at hindi ko na uulitin.Ayaw kitang maging maid lang,dahil simula ngayon…kaibigan na kita."sabi niya.

Muli akong natigilan.

"hi-hindi pwede."mabilis kung tanggi.

Napakunot ang noo niya.

"bakit hindi pwede? Kaibigan ka ni Ariana... kaibigan ko rin ang asawa niya.Hindi ba tayo pwedeng maging magkaibigan din?"tanong niya.

"dude!ayaw ka niyang maging kaibigan."tumatawang sabi ni Sir Jax sa kanya.

"ako Misty!gusto mo ba akong maging kaibigan?Pwede ring kaibigan na with something."dagdag niya.

Hindi ako sumagot.Nanatili akong nakipagtitigan ng seryoso kay sir Rafael.

"ako rin,Misty.Gusto mo ba akong maging kaibigan?"sabat din ni sir Tristan.

Habang ag dalawa pang kaibigan ni Sir Rafael ay napapailing.