LOGINMisty's POV Pagkauwi namin galing sa bahay nila Ariana.Tahimik kaming muli ni sir Rafael.Kaya ,dumiretso ako sa aking silid.Gabi na rin naman,kaya alam kung wala ng kailangan ipag-utos ni sir Rafael sa akin. Humiga ako sa kama ko at pumikit sandali. Pagkalipas ng ilang sandali,naisipan ko ng bumangon upang maghalf muna.Pakiramdam ko kasi,nanlalagkit ang buong katawan ko,dahil maalinsangan sa daan. Kaya dali-dali akong bumangon, at agad kung tinungo ang banyo. Mabilis lamang ang ginawa ko,dahil nakaramdam na ako antok.Agad akong humiga sa kama ko ng matapos akong makapagsuot ng manipis na damit at pumikit.Agad naman akong tinangay ng kadiliman. Ngunit,pagsapit ng madaling araw.Nakaramdam ako ng pagka uhaw.Kaya kahit inaantok ako,bumangon pa rin ako upang uminom ng tubig sa kusina. Dahan-dahan akong naglakaad,para hindi ako makagawa ng ingay.Para akong magnanakaw sa mga kinikilos ko, na para bang takot mahuli ng may-ari ng bahay. Pagkarating ko sa kusina,patay ang mga il
Misty's POV Pinanlakihan ko ito ng mata..........."yang bibig mo Ariana.Baka nakakalimutan mo,virgin pa ako.Alam mo naman wala pa akong alam pagdating sa ganyang usapin."pairap kung sabe sa kanya.Tumawa lamang siya ng malakas.,na nang-aasar.Parang sanay na sanay na sa ganitong usapan.Ganito ba talaga ang bibig ng may asawa na?Maraming alam pagdating sa kama?Lalo na sa pakikipagtalik?Sabagay,hindi na ako magtataka.Nasundan nga agad ang anak nila na wala pang isang taon.Nagyon, buntis na naman siya sa ikatlo nilang anak.Pareho silang mahilig."bakit hindi mo subukan, Misty.Hindi mo ba alam, masara-"Agad kung pinutol ko ang iba pa niyang sasabihin dahil alam ko namang puro malalaswang salita na naman ang sasabihin niya.Nandidiri ako.Naalala ko tuloy ang nakita kung pipino ni sir Rafael na malaki kaninang umaga.Kahit may takip pa iyon,alam kung ang ari niya ang nakabukol sa loob ng tuwalya.At hindi ko akalain na ganun pala ang kalaki ang ari ng mga lalaki.....mahaba at mukhang mata
Misty's POV Tinatambol ng malakas ang dibdib ko matapos ang sunod-sunod na nangyari sa labas kanina. Alam kung biro lamang iyon ni Sir Rafael,pero bakit may parte sa akin na parang totoo ang mga sinabe niya. Umiling ako. "naku Misty, huwag kang magpadala sa salita lang.Dapat ang paniwalaan mo ay ang kayang gawin sayo ng lalaking mahal ka talaga.At isipin mong hindi kayo bagay."agad na kontra ng bahagi ng isipan ko. "kumalma ka heart.Isipin mo ang pangarap mo para sa pamilya mo.Hwag ka munang umibig dahil nakakasira ng utak ang pag-ibig."sita ko sa sarili. Huminga ako ng malalim upang mabawasan ang malakas na kabog nito. At nang medyo kumalma na ang mabilis na pagtibok nito.Kinuha ko ang pagkakasabit ng tuwalya ko sa hanger , tuloy -tuloy akong pumasok sa banyo.Nang matapos akong maligo,naghahanap ako ng magandang isuot.Nakakahiya naman kung lalabas ako ng hindi presentable,na kasama ang gwapo,mayaman at mabango. Pero hindi pa ako tuluyang nakakapag bihis ng bumukas ang pinto.
Rafael's POV Nasa library ako at tinatapos ang mga dapat gawin para wala na muna akong iisipin ng isang linggo.KAsaluyan kong hinihintay si Misty dahil may pupuntahan kami ngayon.Plano kung ipasyal sa bahay nila phyton,dahil alam kung matutuwa si Misty nito. At isa pa kaya ako nandito, naghihintay ng tawag mula sa isa ko pang kaibigan-si Lance Montemayor.Si Lance Montemayor,isang tanyag na Surgeon Doctor,pareho silang dalawa ni Tristan, at businessman rin sa Italy,na kung saan siya kasalukuyang nakatira ngayon.Kaya hindi namin siya nakakasama sa gimik. At kami nila phyton, Jordan,Jax ,at Marco ay mga purong businessman sa buong bansa.Magkasosyo rin sa negosyo. Magkakaiba man ang pananaw namin sa buhay.Pero mas higit pa sa pagkakaibigan ang turingan namin sa isa't-isa-kundi parang magkakapatid. Napakunot ang noo ko ng makarinig ako ng takong nang sandal,palapit.Alam kung hindi mahilig sa matataas na sandal si Misty.Dahil ang nakahiligan niya,ay mga flat shoes.Ngunit kaninong
Misty's POV Tanghali na ng maisipan kung lumabas ng silid, nakaramdam na rin kasi ako ng gutom.Kaya kahit kabado ako ng mga sandaling ito,lumabas pa rin ako.Hindi ako maaaring magpagutom baka magparamdam na naman ulit ang sakit kong ulcer.Mahirap na.Wala pa naman mag-aalaga sakin rito. Kasalanan rin kasi ng matabil kung dila-kung bakit kasi iyon pa ang nasabe ko.Para tuloy akong wanted nito,na nagtatago sa otoridad.Ang kaibahan lang,amo ko ang pinagtataguan ko. Pero bahala na si Wonderwoman sa akin,basta ang mahalaga sa akin ngayon,makakain ako dahil kanina pa nagwawala ang mga alaga ko sa tiyan. Luminga-linga ako sa paligid, baka makakasalubong ko ito sa pasilyo papuntang kusina , at inaabangan akong lumabas.Kung bakit kasi ang laki ng bahay niya,may second floor pa.... mag-isa lang naman siyang nakatira. Pwera na lang kung may balak siyang magparami ng lahi.Kung sabagay,gwapo naman siya, matikas ang pangangatawan,mayaman, at malakas ang sex appeal.Walang babae ang hindi si
Misty's POV Hanggang sa...... “Hindi ka pa rin talaga masyadong marunong.” Napasinghap ako,kaya bigla akong napalingon, at halos mapaatras din ako dahil nasa likod ko na pala siya ng hindiko namamalayan at saka sbrang lapit niya. “S-sir Rafael…anong ginagawa n’yo dito?”nauutal kong tanong. “Pinapanood ka." diretsong sagot niya. Nagulaat ako,pero agad din akong umiling. “Ano?Pwedeng du'n kana lang po.Magluluto muna ako ng pagkain mo."taboy ko sa amo ko. “Bakit? Bawal ba na nandito ako?” tanong niya, habang hindi inaalis ang tingin sa’kin. Hindi agad ako nakasagot.Dahil sa totoo lang…hindi ko rin alam kung ano ang dapat kong isasagot.Wala naman talagang bawal kahit nandito siya sa kusina,dahil bahay niya 'to.Katulong lamang niya ako. Napabuntong-hininga siya at lalo pa siyang lumapit sa akin. “Give me that."sabi niya sabay abot sa kutsilyo na hawak ko. Pero bago ko pa maibigay,hinawakan na niya ang kamay ko.Kaya napasinghap ako. “Sir—” “Shh…” mahina niyang sab







