LOGINMisty's POV
"wow!ang ganda naman.Ang daming bulaklak."namamangha kung bulong.Pakiramdam ko,hindi ako maho-homesick nito,dahil may pagkakaabalahan ako.Napangiti ako,kasabay ng pagsiklop ng dalawa kong kamay. Narinig ko ang mahinang pagtawa ng ginang na kasama ko.Nahihiya akong tumingin sa kanya,baka iisipin niyang masyado akong ignorante,-at ngayon lang ako nakakita ng magagandang bulaklak. "ikaw talaga iha.Pumasok na nga tayo sa loob ng bahay,upang makita mo ang magiging silid mo."natatawang sabi niya sa akin. Nauna na siyang naglakad, pumasok sa isang pinto. Sumunod naman agad ako, pero nandun pa rin sa mukha ko ang pagkamangha. Akala ko sa front door kami pumasok,pero hindi.Sa backdoor pala.Infairness,maganda rin ang loob ng bahay kahit papuntang maids room pa lang,paano na lang kaya kung sa mismong loob ng bahay na. "gaano kaya kayaman ng may-ari nitong bahay?"sa isip-isip ko. "iha!ito ang magiging silid mo."sabi sa akin ng ginang matapos niyang mabuksan ang pinto. Pumasok ako sa loob, at napansin kung parang bahay lang,-kumpleto na sa gamit-may sofa,may malaking flat screen tv at may kama.May cabinet din na lagayan ng mga damit ko.At sa dulo,may isang pintong nakasara,na alam kung banyo iyon. "ibaba mo muna ang bag mo iha,dahil aakyat pa tayo sa taas.Baka kasi mayamaya,nandito na ang sundo ko."sabi sa akin ng ginang. "akala ko pa naman po,makakasama kita rito. Ngumiti ang ginang. "hindi ineng,mayordoma ako sa mansion ni madam Imelda.Kaya lang ako nandito ay dahil inutos sa akin ni madam na hintayin kita, at ituro sayo ang maging silid mo."paliwanag niya. "ganu'n po ba."medyo matamlay kong sabi. "oo iha.Hindi bale,may day off ka naman kada lingo.Pwede mo kaming puntahan roon sa mansion."nakangiti niyang sabi sa akin. May ngiti sa labi kung tumango.Talagang gagawin ko iyon kapag day off ko. Habang paakyat kami sa mataas at makintab na hagdan,may bigla akong gustong itanong sa ginang.Gusto kung itanong kong sino ang maging amo ko. "may itatanong lang po ako." "sige ineng,ano yun?" "diba sabi niyo po,sa kabilang bahay si madam Imelda,eh sino po ang maging amo ko rito?Hindi kasi nakalagay sa kontrata ko kung sino ang amo ko rito."sabi ko. "ang anak na panganay ni madam Imelda ang pagsisilbihan mo,ineng.Mabait ang batang iyon,-nasa ibang bansa pa siya,pero bukas na ang uwi niya."agad naman na sagot ng ginang. Tumango ako at hindi na muling nagtanong. Matapos maituro sa'kin ng ginang ang silid nang amo ko,at maging sa paglilinis dito.Tinuro rin niya sa akin ang mga dapat kung ihanda sa araw-araw na pangangailangan at pagkain nito. Sa tingin ko, masyadong maselan pagdating sa gamit at pagkain ang amo kung lalaki.Sabagay,mayaman nga naman.Ganyan naman ang ibang mayayaman,masyadong maarte pagdating sa gamit at pagkain,pero may mga iba namang mayayaman ay simple lang-tulad nila Ariana at sir phyton.At sa mga naunang amo ko. Dahil wala pa naman akong gagawin,umupo ako sa sofa.Kinuha ko ang cellphon ko sa suot kung pantalon, at tinawagan ang pamilya ko.Alam kung kanina pa nila hinihintay ang tawag ko. Agad naman silang sumagot. "anak, nakarating kana ba sa bahay ng amo mo?"bungad na tanong agad ni tatay. "opo tay,kanina pa ho."agad kung sagot. "maganda kung ganun anak.Basta palagi kang mag-iingat dyan."paalala sa'kin ni itay. "huwag niyo po akong alalahanin,itay.Kayo po dapat ang palaging mag-ingat."sabi ko. "ate malaki ba ang bahay nang amo mo?"tanong ng pasaway kung kapatid na si Mikay.Kinuha pala niya ang cellphon sa ama namin para lang makausap ako. "hindi lang malaki,maganda at malapalasyo."mabilis kung sagot. "talaga ate,parang gusto ko rin makita ng personal.Kelan din kaya?" "hoy Mikay,ang pag-aaral mo ang isipin mo-hindi kung ano-ano."palatak ko sa kanya. "ate naman eh."katwiran niya.Kahit hindi ko nakikita ang hitsura ngayon ng kapatid ko, alam kung nakasimangot ito. "sige na kapatid.Ibaba ko na ang tawag.Mag-aral kayong mabuti,tatawag ulit ako sa inyo bukas." "sige ate, mag-iingat ka palagi d'yan.Mahal na mahal ka namin." "mahal ko din kayo.Sige na,baka magdramahan na naman tayo nito."sabi ko,saka pinatay na ang tawag. Matapos kung ibaba ang tawag,humugot ako ng malalim na paghinga.Ilang minuto muna akong magmuni-muni,saka napagdesisyunan kong maligo. Kailangan kung matulog ng maaga,baka maaga din ang dating ng amo ko bukas.Hindi niya ako pwedeng maabutan na natutulog pa lang, mahirap na baka palayasin niya ako ng wala sa oras.Sayang naman ang kikitain ko,malaki pa naman ang sahod kada buwan.Malaking tulong din iyon para sa pag-aaral ng dalawa kung kapatid. Kaya pagkatapos kung mapatuyo ang buhok ko.Agad akong humiga, paglapat pa lang ng likod ko sa malambot na kama,agad akong tinangay ng kadiliman. Sunod-sunod na katok mula sa labas ng pinto ang gumising sa akin.Wala sana akong balak na tingnan kung sino ang kumakatok.Ngunit naalala ko, katulong nga pala ako sa bahay na ito at hindi ito ang bahay namin. Kasalanan kasi ito ng mabango na unan at malambot na kama eh.Pinasarap niya ang tulog ko. Kaya,pupungas-pungas akong bumangon upang buksan ang pinto.Pero pagbukas ko,wala naman tao. Tinampal ko ng isang beses ang pisngi ko,baka kasi natutulog pa rin ang diwa ko.Kaya lang nakaramdam ako ng sakit.Gising na gising na nga ako. Pero bakit wala naman tao,alam kung may kumakatok kanina.Dinig na dinig iyon ng dalawa kung tainga. Alangan naman na guni-guni ko lamang iyon,- o baka panaginip ko. Tiningnan ko ng maigi sa labas,pero wala talaga akong makitang tao.Hindi kaya....may multo sa bahay na ito? Nahintakutan ako sa isiping iyon, ngunit agad akong umiling. "nagpapaniwala ka naman sa multo, Misty.Kwentong barbero lang yun."sabi ko sa sarili ko. Isinara ko ang pinto, ngunit paglingon ko sa kama,para akong hinihila nito.Pero imbis na lumapit doon,kinuha ko ang tuwalya at pumasok sa loob ng banyo.Maliligo na lang ako,kesa matulog ulit.Misty's POV Tinatambol ng malakas ang dibdib ko matapos ang sunod-sunod na nangyari sa labas kanina. Alam kung biro lamang iyon ni Sir Rafael,pero bakit may parte sa akin na parang totoo ang mga sinabe niya. Umiling ako. "naku Misty, huwag kang magpadala sa salita lang.Dapat ang paniwalaan mo ay ang kayang gawin sayo ng lalaking mahal ka talaga.At isipin mong hindi kayo bagay."agad na kontra ng bahagi ng isipan ko. "kumalma ka heart.Isipin mo ang pangarap mo para sa pamilya mo.Hwag ka munang umibig dahil nakakasira ng utak ang pag-ibig."sita ko sa sarili. Huminga ako ng malalim upang mabawasan ang malakas na kabog nito. At nang medyo kumalma na ang mabilis na pagtibok nito.Kinuha ko ang pagkakasabit ng tuwalya ko sa hanger , tuloy -tuloy akong pumasok sa banyo.Nang matapos akong maligo,naghahanap ako ng magandang isuot.Nakakahiya naman kung lalabas ako ng hindi presentable,na kasama ang gwapo,mayaman at mabango. Pero hindi pa ako tuluyang nakakapag bihis ng bumukas ang pinto.
Rafael's POV Nasa library ako at tinatapos ang mga dapat gawin para wala na muna akong iisipin ng isang linggo.KAsaluyan kong hinihintay si Misty dahil may pupuntahan kami ngayon.Plano kung ipasyal sa bahay nila phyton,dahil alam kung matutuwa si Misty nito. At isa pa kaya ako nandito, naghihintay ng tawag mula sa isa ko pang kaibigan-si Lance Montemayor.Si Lance Montemayor,isang tanyag na Surgeon Doctor,pareho silang dalawa ni Tristan, at businessman rin sa Italy,na kung saan siya kasalukuyang nakatira ngayon.Kaya hindi namin siya nakakasama sa gimik. At kami nila phyton, Jordan,Jax ,at Marco ay mga purong businessman sa buong bansa.Magkasosyo rin sa negosyo. Magkakaiba man ang pananaw namin sa buhay.Pero mas higit pa sa pagkakaibigan ang turingan namin sa isa't-isa-kundi parang magkakapatid. Napakunot ang noo ko ng makarinig ako ng takong nang sandal,palapit.Alam kung hindi mahilig sa matataas na sandal si Misty.Dahil ang nakahiligan niya,ay mga flat shoes.Ngunit kaninong
Misty's POV Tanghali na ng maisipan kung lumabas ng silid, nakaramdam na rin kasi ako ng gutom.Kaya kahit kabado ako ng mga sandaling ito,lumabas pa rin ako.Hindi ako maaaring magpagutom baka magparamdam na naman ulit ang sakit kong ulcer.Mahirap na.Wala pa naman mag-aalaga sakin rito. Kasalanan rin kasi ng matabil kung dila-kung bakit kasi iyon pa ang nasabe ko.Para tuloy akong wanted nito,na nagtatago sa otoridad.Ang kaibahan lang,amo ko ang pinagtataguan ko. Pero bahala na si Wonderwoman sa akin,basta ang mahalaga sa akin ngayon,makakain ako dahil kanina pa nagwawala ang mga alaga ko sa tiyan. Luminga-linga ako sa paligid, baka makakasalubong ko ito sa pasilyo papuntang kusina , at inaabangan akong lumabas.Kung bakit kasi ang laki ng bahay niya,may second floor pa.... mag-isa lang naman siyang nakatira. Pwera na lang kung may balak siyang magparami ng lahi.Kung sabagay,gwapo naman siya, matikas ang pangangatawan,mayaman, at malakas ang sex appeal.Walang babae ang hindi si
Misty's POV Hanggang sa...... “Hindi ka pa rin talaga masyadong marunong.” Napasinghap ako,kaya bigla akong napalingon, at halos mapaatras din ako dahil nasa likod ko na pala siya ng hindiko namamalayan at saka sbrang lapit niya. “S-sir Rafael…anong ginagawa n’yo dito?”nauutal kong tanong. “Pinapanood ka." diretsong sagot niya. Nagulaat ako,pero agad din akong umiling. “Ano?Pwedeng du'n kana lang po.Magluluto muna ako ng pagkain mo."taboy ko sa amo ko. “Bakit? Bawal ba na nandito ako?” tanong niya, habang hindi inaalis ang tingin sa’kin. Hindi agad ako nakasagot.Dahil sa totoo lang…hindi ko rin alam kung ano ang dapat kong isasagot.Wala naman talagang bawal kahit nandito siya sa kusina,dahil bahay niya 'to.Katulong lamang niya ako. Napabuntong-hininga siya at lalo pa siyang lumapit sa akin. “Give me that."sabi niya sabay abot sa kutsilyo na hawak ko. Pero bago ko pa maibigay,hinawakan na niya ang kamay ko.Kaya napasinghap ako. “Sir—” “Shh…” mahina niyang sab
Misty's POV "naghihintay kami ng sagot mo, Misty.Ayaw mo nu'n,may magtatanggol sayo, mula sa amo mong matanda."nakangising sabi ni Sir Tristan sakin,sabay tingin nito ng pang-aasar kay sir Rafael. Masamang tingin naman ang ipinukol ni Sir Rafael sa kaibigan nito.Ngunit tinawanan lamang niya si sir Rafael. Hindi pa rin ako kumikibo.Dahil isa lang ang gusto kung mangyari.......gusto ko nang umalis,gusto kung mag-back out sa trabahong ito.Ayaw ko siyang maging amo. Pero kung gagawin ko iyon, ako ang magbabayad sa amo ko.Dahil nasa pinirmahan kung kontrata,na kailangan kung tapusin ang isang taon.Malaki rin kasi ang multa kapag hindi ko tinapos ang isang taon-singkwenta mil(50) din iyon. Ano ang dapat kong gawin? Alam kong hindi magiging madali ang pananatili ko sa bahay na ito.Lalo na…kung siya ang amo ko.Pero para sa pamilya....siguro kakayanin ko na lang. Humakbang si sir Jax habang may ngisi sa kanyang labi.Akala ko kay sir Rafael siya lalapit,pero sa akin pala. Nagul
Misty's POV Abala ako sa paghahanda ng mga lulutuin ko. Isa-isa kong inayos ang mga sangkap sa mesa. Ngunit napakunot ang noo ko nang mapansin ko ang mga hugasin sa lababo. Bakit may mga hugasin na?Alam kong malinis ang kusina ng i-tour ako ni manang Fe kagabi. Napailing ako at dahan-dahang lumapit sa lababo. Hinawakan ko ang isang plato, tinitigang maigi. “May dumating na ba?” bulong ko sa sarili. Hindi ko naman narinig ang pagdating ng amo ko kagabi. O baka naman sobrang lalim lang talaga ng tulog ko… Napabuntong-hininga ako. Ay naku, Misty… unang araw mo pa lang, papalpak ka na agad. Mabilis kong hinugasan ang mga iyon at inayos ang kusina.Ayokong isipin ng amo ko na tamad ako o pabaya. Habang abala ako, bigla kong naalala.... Yung malalakas na katok kanina. Napahinto ako.Siya kaya iyon? Kinabahan ako bigla. Kung siya nga iyon, ibig sabihin....... nandito na ang amo ko?At mukhang hindi maganda ang unang impresyon niya sa akin. Napakagat ako sa labi.







