C-1

Misty's POV

"ate Misty,hindi pa ba tayo uuwi?"nakasimangot na taong ng kapatid kung si Mikay -ang pangalawa sa aming magkakapatid.

Napatingin ako sa suot kung relo, nakita kung mag-alas singko pa lang naman ng hapon. Kaya naisip kong, maaga pa para umuwi.

"mayamaya lang ng kunti,baka may bibili pa.Sayang ang kita."sagot ko sa kanya.

Napakamot naman siya sa kanyang ulo,pero ako-tumawa ako ng mahina.

"ate naman,hindi ka pa ba pagod?Madaling araw pa lang nandito na tayo sa palengke.Dapat,maaga rin tayong uuwi."sabi niya,saka pabagsak siyang umupo sa plastic na upuan.

"dalawang buwan na natin itong ginagawa kapatid,hindi ka pa ba nasanay."nakataas ang kilay kung sabi sa kanya.

"sanay na,pero uwing-uwi na kasi ako ate, at masakit na rin kasi mga binti ko."reklamo niya.

Tumawa ako,pero umismid lamang ang kapatid ko.

"sige na nga.Ayusin natin ang paninda,para makauwi-"

Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko nang biglang naging si flash ang kapatid ko sa bilis ng mga galaw niya, dahil agad niyang naipasok ang mga paninda namin sa loob, at kasalukuyang na rin niyang sinasara ang tindahan.Napangiti ako.

"natapos ko na lahat ate.Ano,tara na."hinihingal niyang sabi.Pagkatapos,kinuha niya ang lagayan ng gamit namin.Talagang handang-handa na siyang umuwi.

"hintayin mo ako diyan,kunin ko lang ang perang napagbentahan natin."nakangiti kung sabe,saka bumalik ako sa loob ng mini grocery,- na binuksan ko gamit ang natirang perang binigay ni Ariana sa akin ng umuwi ako.

Pagkalabas ng ama namin sa hospital,napag-isipan kung magbukas ng tindahan dito mismo sa palengke,kaya ito ngayon ang pinagkakaabalahan naming dalawa ng kapatid ko,habang wala pang tawag mula ng agency sa akin-kung may trabaho na ulit.

Kapag may tawag na mula sa agency,ang inay namin ang magpapatuloy nito,dahil ang kapatid ko namang si Mikay,nag-aaral pa.

"bakit ang tagal mo sa loob ate,kinausap mo pa ba ating paninda?"nakangising sabi ng kapatid ko.

Pinanliitan ko siya ng mata,kaya mas lalong tumawa ang kapatid ko.

"sira!hindi pa ako nababaliw para kausapin ko ang paninda ano.

"Tara na nga."dagdag ko pa.

Hindi pa kami tuluyang nakakaalis ng bumulaga sa harapan namin si Carlo.Naramdaman kung siniko ako ng kapatid ko, at parang kinikilig.

"uuwi na ba kayo,Misty?"

"oo kuya,Carlo."

Ang kapatid ko ang sumagot.

"sabay na kayo sa akin.Pauwi na rin naman ako."alok niya.

"h'wag na,Carlo.Magta-tricy na lang kami ni Mikay."tanggi ko,saka tumingin ako sa kapatid ko.Pero ang sutil kung kapatid, ngumiti lang siya sa akin.

"ano ka ba ate,Misty.Ayaw mo ba nu'n,libre na pamasahe natin,hindi rin natin kailangang makipag siksikan."sabat naman ng kapatid ko.Pinandilatan ko siya ng mata,pero nginitian lamang ako nito.

Wala na akong nagawa ng hawakan ako sa kamay ni mikay,hinila sa sasakyan ni Carlo.Hindi naman ito ang unang beses na sasakay kami sa sasakyan ni Carlo, kundi pangatlong beses na-pang apat na ito.

Ang pasaway kung kapatid, binuksan niya ang passenger seat, at bigla niya akong itulak.Tiningnan ko siya ng masama, pero ngiti lang ang sagot niya.

"Mikaela!"madiin kung sabi sa pangalan ng kapatid kung sutil.

"ayos lang yan ate."sabi niya,kumindat pa.

Hindi na lang ako nagsalita, sumakay na lang.Nakakahiya naman kung sa backseat kami pareho maupo ni Mikay,baka isipin pa ni Carlo na ginawa namin syang driver,eh nakikisakay lang naman kami.

Nabigla ako iabot sa akin si Carlo ang isang bugkos ng bulaklak, at chocolates.Alam kung mamahalin ang bulaklak at chocolates na binigay niya,dahil sa klase nito.

"para sayo, Misty.Sana h'wag mong tanggihan."sabi niya.

"hu-hwag na Carlo.Hindi ako nararapat na bigyan mo ng ganyang kamahal na bagay."mabilis kung tanggi.

"please,kahit ngayon lang."parang nagmamakaawa niyang sabe.

Malalim akong napalunok.Hindi ko alam kung tatanggapin ko ba o hindi.

"hala si ate Misty talaga, tanggapin mo na.Nangangawit na ang kamay ni kuya Carlo oh."pagkumbinsi ng kapatid ko sa likuran namin.

Bumuntong hininga muna ako.

"sige kukunin ko yan,pero sana....sana sa susunod Carlo, h'wag mo akong bigyan ng bulaklak at chocolates."sabi ko.

Hindi siya agad sumagot,parang pinag-iisipan muna niya ang dapat sabihin.Pagkuwan, ngumiti siyamango,saka tumango.

"sige Misty,iyon lang pala.Hindi na kita bibigyan ng bulaklak at chocolates sa susunod."

Binuhay niya ang makina ng sasakyan nito,saka pinatakbo.

Hindi nagtagal, huminto ang sinasakyan namin sa mismong harapan ng maliit naming bahay.Kahit munti ang bahay namin-malinis ang labas at loob,puno rin ng halamang namumulaklak ang harapan ng bahay namin.Parang maliit na farm,kaya lang iba't-ibang klase ng halaman.

Naunang lumabas ang kapatid ko.Kaya binuksan ko na rin ang pinto sa tabi ko.

"maraming salamat sa paghatid."nahihiya kung sabe.

Nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko,saka marahan niyang pinisil.

"hindi naman mahirap gawin ang ganitong bagay,Misty.At saka, nililigawan kita kaya dapat lang na gawin ko ito.Gusto kita,Misty...matagal na kitang gusto.Kaya lang,hindi mo ako pinapansin noon.Pero ngayon, sinisiguro kung mapapasaya kita."sabi niya.

"Carlo,alam kung hindi ka mahirap mahalin.Pero,tingnan mo ang estado ng buhay nating dalawa,hindi ako nababagay para sayo.Hindi tayo ang nararapat para sa isa't-isa."

Isang buwan nang nanliligaw sa akin si Carlo,mabait naman siya,gwapo, at mayaman ang angkan niya.Pero hindi ako ang nararapat para sa kanya,dahil mahirap lang ako.Mas bagay siya sa katulad niyang mataas rin ang estado sa buhay.At ako,para sa mahirap lang din ako nababagay.

At isa pa, kilalang matapobre ang mommy nito.Kaya dapat lang na tanggihan ko siya.

"Wala akong pakialam sa estado ng buhay natin.Basta ang mahalaga sa akin ngayon,gusto kita...... gustong-gusto kitang maging asawa,Misty."

"pero-"

"walang pero-pero sa akin Misty.Sagutin mo lang ako, ibibigay ko lahat ng gusto-"

"sige na Carlo.Salamat ulit sa paghatid."putol ko sa iba pa niyang sasabihin.

Narinig ko ang pagbuga niya ng hangin.

Bumaba ako ng sasakyan nito,pero bago ako tuluyang pumasok sa loob ng bahay namin, lumingon ako sa kanya saka ngumiti.

"salamat ulit."sabi ko,saka bahagya kung itinaas ang kamay ko at kumaway.