Share

CHAPTER 1

Author: kkyrieehale
last update publish date: 2025-10-16 19:19:10

Nasa sulok ako ng maliit kong opisina, nakaupo, nakayuko, at hawak ang sulat na galing sa landlord

“Final notice. Please vacate the space within seven days.”

Parang lahat ng pinaghirapan ni papa, naglaho lang dahil sakin..

Hindi ko alam kung saan ako nagkamali.

Baka sa hiring decisions. Baka sa gastos.

O baka dahil 22 pa lang ako at akala ko kaya kong ayusin ang lahat mag-isa.

Naiiyak na ako sa sobrang inis ko sa sarili hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong gawin o kung kanino ba ako manghihingi ng tulong.

Habang tulala sa kawalan biglang nag ring ang phone ko, pag-tingin ko sa screen si Stacy.

“Hmm” walang buhay kong sagot.

“Oh? ba’t parang ang tamlay mo? ano nangyare?” tanong nito.

“Wala, pagod lang.” sagot ko, ayaw kong sabihin sakaniya ang totoo, hindi sa nahihiya ako dahil sa kalagayan ko, kundi dahil alam kong tutulungan niya ako kahit mas kailangan naman talaga niya ng tulong, at ‘yun ang mas nakakahiya.

“Hmm, okay.. remember the guy? doon sa birthday ni Cheska?” biglang may excitement sa boses nito.

“Guy? who's guy?” tanong ko. It's been 2 months since nag-birtday si Cheska.

“Ts, iyong kinwento mo sakin… Yung kinaiinisan mo parin siguro hanggang ngayon? si Mr. Kántôt Kalimot!” saad nito.

“Oh, what about him?” walang gana kong tanong.

“Nothing, i think i saw him earlier… with someone, i mean a girl? i think girlfriend niya?” may pag aalangan sa boses nito.

“Then? what do you want me to do about that?” inis kong tanong.

“Galit ka na ba niyan Beelat? i mean… wala na ba talaga kayong naging contact after nyong nagchukchakan?!” malakas na sabi nito, at halata na sa boses niya ang inis.

“You know what Stacy, if ayaw sakin edi wag, ayokong maghabol… tsaka…” huminto ako saglit at napalunok. “N..normal nalang rin nama yung mga ganoon diba? after the night they spend together magkalimutan.. diba?” saad ko, ramdam ko ang biglang pagiinit ng mata ko.

“No, that's not normal… lalo na sayo! you trust him, i mean… sinuko mo yung sarili mo sakaniya kahit kakakita nyo palang, tapos biglang ganon?” inis na nasabi niya.

“Okay, okay, kalimutan nalang natin siya please. Tsaka wala narin akong balak na makita pa siya… ibaba ko na ang tawag, i need something important to do pa e.. sorry.” saad ko.

“Nah, it's okay.. I'm sorry rin pinaalala ko pa” saad nito at ibinaba na ang tawag.

Pabagsak kong ibinaba ang phone ko sa mesa, pakiramdam ko bigla nalang bumigat ang dibdib ko… Dahil ba sa mawawala na ang restaurant o dahil… dahil sa sinabi ni Stacy?

*Flashback*

2 months ago

Isabelle’s POV

Nagising ako sa sinag ng araw na mula sa bintana, pag mulat ng mata ko ay tumambad sakin ang lalaking nakatalikod na inaayos ang damit nito.

“K-keiran?” tawag ko.

“Ohh.. you're up” walang buhay nitong sabi, ni hindi man lang ako nilingon.

Umupo ako sa kama, pinagmasdan ang bawat galaw niya. Wala siyang imik, tahimik lang siya habang sinusuot ang sapatos at relo niya.

“I'm sorry for what happened to us… j-just forget about it…” Saad nito ng harapin ako.

Natulala lang ako sa sinabi niya, parang hindi ako makahinga, ni hindi ko magawang magsalita.

“It was a mistake, and… a normal thing that will never happen again, l-let’s forget each other.” saad pa nito at mabilis na lumabas ng pinto.

Naiwan akong tulala sa loob ng kuwarto na iyon, kung anu-ano ang pumapasok sa isip ko… Pero isa lang ang sinisiguro ko, hindi ko hahayaang mag krus pa ulit ang landas namin, dahil pag nagkataon? hindi ko alam kung anong pwedeng gawin ko sakaniya!

*EndofFlashback*

Napahampas nalang ako sa mesa habang inaalala ang araw na iyon, like… if hindi siya nasarapan sakin, well that's normal because it's my first time?! i mean… how can he say na kalimutan ang nangyari samin? he took away my virginity tapos gusto niya kalimutan na lang? tangina niya talaga!

Tapos ngayon, mababalitaan ko na may kasama siya? babae?! girl friend?! mamatay na sana siyang gago siya! ang kapal ng mukha niyang makipag sex tapos gusto niya kalimutan nalang?! how can i forget that night? God! that was freaking my best night! tapos… tapos… gusto niya kalimutan nalang? hayop siya!

Napakagat ako sa labi ko, nanginginig ang kamay nakatingin sa kawalan at alam kong nanlilisik ang mga mata ko this time.

Sinubukan kong huminga ng malalim, kumalma.. After non ay kinuha ko ang bag at phone ko at naglakad palabas ng office.

Nag makalabas ako sa entrance ng restaurant, ay pinagmasdan ko muna ito… Bigla nalang pumatak ang luha sa gilid ng mata ko dahil… pakiramdam ko, nabigo ko si Papa..

“I-isabelle?” napalingon ako sa tumawag sakin.

Nang makita ko siya ay sinuri ko siya. Nakatayo sa tabi ng isang mamahaling itim na kotse, may nakatayo sa gilid niya na lalaking may kalakihan ang katawan nakaitim na suit, mukhag body guard. Habang siya? may mga branded na alahas, branded na kulay black and white na dress, branded na black diamond heels, at branded na bag.

“Isabelle.. anak” saad pa nito, may ngiti sa labi niya at bakas ng luha sa mata.

Napangisi ako, nakataas ang isa kong kilay habang tinitignan siya mula ulo haggang paa.

“How have you been my darling?” saad pa nito, hahakbang na sana ito palapit pero napatigil siya ng tumawa ako ng mahina.

“Anak? darling? WAAAAHAHHAHAA!” hagalpak ko. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko at sumeryoso ang tono ng boses ko.

“Na… nabalitaan ko ang nangyari sa restaurant ng papa mo… kaya nandito ako ngayon.. gusto kong malaman kung ayos kalang ba? nag aalala ako sayo” saad nito.

“Ayos lang ako. Tsaka, ikaw? mag aalala? himala?! matapos mo kaming iwan ni papa para sa…” napahinto ako at pinagmasdan ulit siya. “sa luho mo.. para sa pagiging desperada mong makaranas ng yaman? umalis kana” saad ko at tumalikod sabay punas ng luha ko.

“Ano ba Bela! Nanay mo parin ko!” sigaw nito.

“Nanay? matagal na akong walang nanay! at mula ng mamatay si papa? mag isa nalang ako, wala na akong kinikilalang pamilya ko! kaming dalawa lang ni papa!” sigaw ko sakaniya, napakuyom ako at nanginginig pa ang kamao ko.

“Nanay mo ako Bela! ako ang nagluwal sayo! ako ang bumuhay sayo sa loob ng tiyan ko sa loob ng siyam na buwan! kasalanan bang maghangad ako ng magandang buhay na hindi kayang ibigay ng papa mo?! ha!” sigaw nito, kita ko kung paano maglabasan ang mga ugat niya sa leeg at sintido, kasabay ng pamumula ng mata niya.

“Ikaw nga ang nagluwal sakin, nagdala ng siyam na buwan! pero pinaramdam mo ba sakin na mayroon ang ina? pinaramdam mo ba?! HINDI!! KASI HABANG NAGKAKAISIP AKO, HABANG LUMALAKI AKO! PALAGI NALANG BANGAYAN NYO NI PAPA ANG NARIRINIG KO!” Sigaw ko, humagulhol na ako sa sobrang sama ng loob.

“Alam mo kung anong pinakamasakit? yung marinig yung mga salitang binibitawan mo! na walang kwenta si papa! na sana hindi mo nalang siya nakilala.. NA SANA!” napahinto ako, napakagat sa ibabang labi at napasakmal sa bag ko ng mahigpit.. “.. Na sana hindi mo nalang ako pinagbuntis.. inisip mo ba kung gaano kasakit marinig lahat ng ‘yon? pitong taon lang ako non! pitong taon lang ako ng unang beses kong marinig sayo yon!” saad ko pa, pilit na pinipigilan ang pag hikbi.

“Hindi mo naiintindihan Bela! alam kong simula bata ka nagtanim ka na ng galit sakin, pero mali yon! kasi hindi mo pa naiintindihan ang nangyayari noong panahon na iyon.” lumapit sa sakin at sinubukan hawakan ang kamay ko pero umatras ako.

“E yung mga panahong uuwi ka sa bahay ng madaling araw? amoy alak! maririnig ko pa kayo ni papa sa kabilang kuwarto, kung sino nanamang lalaki ang sinamahan mo?! hindi ka ba nahihiya no’n sa asawa mo na walang ibang ginawa kundi subukan ang lahat para mabigay lang lahat ng gusto mo? para lang hindi mo masabing nahihirapan ka? na misirable ang naging buhay mo kasama siya?! ni hindi nga kita nakitang nagluto ng makakain e? pag kagaling ni papa sa trabaho siya pa mag aasikaso sa bahay, sakin… Sayo! sayo na walang ibang ginawa kung hindi maglandi at magpakama kung kani-kani–” napahinto ako ng bigla niya akong sampalin ng malakas.

Napahinto ako, napahawak a pisngi ko at dahan dahan na sinamaan siya ng tingin.

“B-bela… I'm so sorry hindi ko sinasadya…” saad nito, lumapit siya saakin pero lumayo ako.

“This will be the last time na makikita at makakausap kita! at kalimutan mo naring may anak ka!” saad ko at mabilis na naglakad patungo sa kotse ko at mabilis iyon na minaneho.

Puro punas lang ako sa luha ko na naglalandas sa pisngi ko habang ang isag kamay ko ay hawak ang manobela, gusto kong sumigaw, gusto kong magwala.. Bakit naman nagsabay sabay pa? una restaurant ni papa, tapos yung balita ni Stacy, and now? tangina! bakit ba siya nagpakita pa ulit!

Pero sa totoo lang… kahit abot langit ang pagkasuklam ko sa sarili kong Ina… gusto ko paring maramdaman yung yakap niya, yakap na totoo, yakap na may pagmamahal… yung yakap na mararamdaman kong.. May nanay pala ako… pero mas nangibabaw parin ang galit ko.. at hindi ko alam kung kakayanin ko pa ba siyang makaharap ulit.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 24

    Bumungad sakin ang puting kisami at maliwanag na ilaw ng igalaw ko ang ulo ko ay tsaka ko lang napagtanto na nasa ospital ako kaya naman agad akong napaupo dahilan para maalarma ang nurse na nagbabantay.“Ay Ma’am, wag na muna po kayong kumilos.” saad nito at tila kusa naman akong nakinig sa sinabi niya dahil bigla na lang ako kumalma at nahiga pabalik.“Sino pong nagdala sakin dito?” tanong ko sa nurse.“Napadaan lang daw po sa bahay niyo at nakita daw po kayo sa labas na walang malay. Ang kaso umalis na po e.” sagot naman ng nurse kaya napuno ako ng kuryusedad kung sino ang nag dala sakin dito sa hospital.Ilang saglit pa ay may lumapit sakin na doktor at nakangiti pa itong humarap sakin habang tinitignan ang chart na hawak niya.“Miss Isabelle..” panimula nito“Anong naramdam mo before ka mawalan ng malay?” tanong nito sakin“Hmm nahihilo po ako… sobrang lala po ng hilo ko basta ang alam ko lang po ay nakahawak po ako sa gate para mapigilan ang pagbagsak ko at hindi ko na po alam a

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 23

    Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa mukha ko. Pagmulat ko ng mata ay wala na si Keiran sa tabi ko. Hindi ko alam kung paano na kami nakatuog kagabi at kung kailan siya nakaalis.Tumayo ako agad at nag pusod ng buhok, pagtapos ay deretsyo ao sa kusina koat agad na nagtimpla ng kape at gumawa lang ng sandwich. Pagtapos ay naupo ako sa sofa sa sala at sinindihan ang tv para manuod ng balita.Habang nanunuod ako pakiramdam ko parang walang pumapasok sa sistema ko, pakiramdam ko lutang ako, parang gusto ko lang ay humilata maghapon at matulog. Para akong nawalan bigla ng gana sa buhay.Tinext ko rin si Kuya Jeffrey na siya na ang bahala na muna sa restaurant dahil gusto ko munang magpahinga, mapag isa.Matapos kong i-message si Kuya Jeffrey aynakatitig lang ako sa screen, kung saan nasa convo ako namin ni Keiran, ilang minuto na yata akong nakatitig dito, gustuhin ko man mag message sakaniya pero mas minabuti ko na wag na lang. Dahil para saan pa?Nag hanap ako ng mga movies na pwed

  • In My Stepbrother’s Bed   CHAPTER 22

    “Sure ka na bang babalik ka na sa bahay nyo hija?” tanong ni Tito Kerv sakin, nandito kami ngayon sa sala hawak ang maleta ko.Tuluyan na kasi akong nagpaalam ngayon, ayokong mas lumalim pa ang kung ano mang meron samin ni Keiran dahil ako rin ang mahihirapan, dahil alam kong pag nalantad ang tungkol samin paniguradong maraming hadlang lalo na ang parents namin.“Opo tito, ayos lang po… tsaka wala po kasing mag aasikaso sa restaurant…” saad ko pa, pero si mama… tahimik lang dahil alam niyang kaya ako nagpapaalam rin dahil yun rin ang usapan namin.“If that’s what you want… but take this with you..” saad nito at may inabot na box sakin“Ano po ito?” tanong ko.“Basta, pag nakauwi ka na doon mo nalang buksan.” saad pa niya at tinap ang ulo ko.“Ipapahatid na lang kita kay Keiran” saad pa niya“Naku! Hindi na po, ayos lang tala—”“Kanina pa ako naghihintay sa labas” biglang sabi ni Keiran habang papasok ito sa pinto.“Sige po, m-mauna na po ako. Thank you so much po.” saad ko pa, and for

  • In My Stepbrother’s Bed   CHAPTER 21

    Nagulat ako ng dito niya ako dalhin sa condo niya, hindi daw safe na sa bahay kami uuwi dahil for sure makikita kami ng mga maids. Agad na dumeretsyo si Keiran sa bar corner at kumuha doon ng alak at dalawang baso tsaka ito inilapag sa center table.“You want a hard drink right, this one is best for you” aniya at sinalinan ng alak ang dalawang baso at naglagay siya ng ice cubes sa mga ito tsaka inabot sakin.“Cheers?” aniya sakin at inangat ang baso niya at agad ko naman ichineers ang baso ko sakaniya tsaka kami sabay na uminom. Gusto ko sana ibuga dahil sa sobrang pait, pero dahil alam kong hindi basta basta ang presyo ng alak na ito ay nilunok ko na lang kahit pa parang gumuguhit siya sa lalamunan ko.“Shit, ang pait!” asik ko na ikinatawa ni Keiran.“Oh, akala ko gusto mo ng hard?” natatawa pa niyang sabi kaya inirapan ko siya. He pour more on my glass, hanggang sa di ko namamalayan na nakakailang baso na pala ako at parang hindi ko na malasahan ang pait, medyo nakaramdam narin ako

  • In My Stepbrother’s Bed   CHAPTER 20

    Ngayon ang araw ng kasal ni mama at ng daddy ni Keiran. Kahit pa abala na ako sa pag aayos sa sarili ko ay hind pa rin ako mapakali, sobrang kinakabahan pa rin ako.Kung puwede lang na hindi na ako umattend gagawin ko, pero may usapan kami ni mama at gusto ko ng matapos iyon. Tutal pag tapos ng kasal pwede na akong umalis sa bahay na to at tumutok na lang sa restaurant. Siguro naman titigilan na rin ako ni Keiran pag katapos.Hindi ko alam kung bakit biglang kumirot ang dibdib ko ng maisip iyon, para bang iniisip ko pa lang na hindi na kami mag kikita ni Keiran after the wedding ay napakasakit na para sakin. Bakit?Napahinto ako sa pag lalagay ng lipstick ko ng makarinig ako ng katok mula sa pinto ng kuwarto ko. Agad naman akong tumayo para buksan ang pinto, pero pag bukas ko ay nagulat ako ng biglang pumasok si Keiran at isara ang pinto tsaka ako nito sinunggaban ng halik.“Keiran ano ba?!” ani ko sakaniya ng maitulak ko siyaHindi ko siya pinansin at humarap ako ulit sa salamin para

  • In My Stepbrother’s Bed   CHAPTER 19

    Matapos naming kumain ni Keiran ay lumabas na kami ng restauran, simula kaniang kumain kami hanggang sa natapo ay hindi kami nagkibuan hanggang sa makarating kami dito sa loob ng kotse.“Kanina ka pa tahimik…” ani Keiran pero di ko siya pinansin at nakatingin lang sa labas.“Kung ikinagagalit mo iyong kanina na babae, okay… actually she’s my ex-girlfriend…” anya a tila lalong nagpainis sakin.“Kung iniisip mo kung bakit kita ipinakilalang Step sister ko becaise she know’s your mom and my dad.” singhal niya at nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko at halikan ito.“I’m sorry for that… nag iingat lang ako..” saad pa niya sakin.Hindi ko pa rin siya kinibo bagkus ay nginitian ko lang siya at muling dumungaw sa bintana, hanggang sa marating na namin ang bahay.Iniutos na lang ni Keiran sa mga maids na sila na ang magpasok ng mga maleta sa loob kaya deretsyo agad kami ni Keiran sa kaniya kaniya naming kuwarto.Mukhang tulog na rin naman sina mama at at daddy ni Keiran dahil malalim na an

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 10

    Habang abala ako sa pag aayos ng mga gamit ko ay sunod sunod ang notif sa phone ko, pag tingin ko ay mgachats sa gc na nandito na sila.Napahinto ako sa pag-aayos at tumayo na. Shit, eto na. The cavalry is coming.Sinilip ko si Keiran na busy sa laptop sa may mini-office corner. Naka-button down sh

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 9

    “Perfect,” bulong ko sa sarili habang nakatayo sa harap ng closet. “Three days sa resort kasama si Keiran. Ano bang mas masahol, sunburn o heartburn?” tanong ko pa sa sarili.Sinamaan ko ng tingin ang mga damit ko. Lahat parang mali. ‘Pag masyadong revealing, baka isipin niya I’m doing it on purpos

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 8

    Napahilamos nalang ako sa mukha ko gamit ang palad ko at kinagat ang dulo ng unan dahil sa kaba at inis.Tangina talaga, bakit ba kailangan pang magkasama sa GC si Keiran?! Hindi ba pwedeng wala siya sa life ko kahit sandali? i mean yeah magkasama kami sa bahay pero bwisit naman, need ba pati sa ci

  • In My Stepbrother’s Bed   Chapter 7

    Ilang minuto pa kaming nagtagal sa pwesto namin, hanggang sa tumayo na ako at nagbihis.“Baka biglang dumating ang parents mo” saad ko. “Parents ko?” pang uulit ni Keiran. “Hindi naman pwedeng parents ko right?” saad ko pa habang inaayos ang buhok ko.Maglalakad na sana ako palabas pero inunahan ak

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status