共有

Chapter 189

作者: SKYGOODNOVEL
last update 最終更新日: 2025-10-25 20:14:46

Chapter 189

Solidad POV

Tatlong buwan na akong buntis pero para pa rin akong bagong kasal sa sobrang saya.

Araw-araw akong ginagawang prinsesa ni Alessandro—kapag gusto kong ng mangga, lilipad siya kahit dis-oras ng gabi. Kapag gusto kong ice cream, may kasamang bulaklak pa.

Ngayon ay nasa hardin kami ng mansion, may dala siyang tray ng prutas at fresh juice.

“Mrs. Villaceran, your order has arrived,” biro niya sabay yuko na parang waiter.

Napatawa ako, halos hindi ko mapigilan. “Ano ka ba, Sandro! Hindi mo kailangang gawin lahat ng gusto ko.”

“Of course, I have to. You’re my queen,” sabi niya sabay halik sa noo ko.

Ramdam kong tumitigil ang mundo sa tuwing gano’n siya tumingin—‘yung tinging parang wala nang ibang babae sa paligid.

Habang inaabot ko ang juice, napahawak ako sa tiyan ko.

“Beh, ang bilis ng panahon no? Dati pangarap lang natin ‘to… ngayon, may baby na tayo.”

Lumapit siya, marahang hinaplos ang tiyan ko.

“Hindi lang pangarap, Sol… totoo na. At kahit araw-araw pa akong m
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 219

    Chapter 219 Umupo ako ng dahan-dahan sa aking kama, dahil mahina pa ang buo kong katawan at mabilis akong mapagod. Siguro Dahil sa mga gamot at mahabang walangalay kaya nanghihina ako. Napalingon ako ng may pumasok na nurse, isang private nurse. "Mrs. Cruz. Kailang mong inumin muna ito para mabilis Kang lumakas," sabay abot sa isang basong gatas. "Thank you!" Dahan-dahan kong inabot ang baso ng gatas. Medyo nanginginig ang kamay ko kaya kinailangan kong higpitan ang hawak. “Salamat,” ulit kong sabi, mas mahina na ngayon. Ngumiti ang nurse—isang ngiting sanay mag-alaga ng mga taong nasa pagitan ng buhay at panghihina. “Kaunti-kaunti lang po ang pag-inom, Mrs. Cruz. Huwag n’yong biglain ang katawan n’yo.” Mrs. Cruz. Parang may kumurot sa dibdib ko sa tawag na iyon, pero hindi ko alam kung bakit. Uminom ako ng kaunti. Mainit-init pa ang gatas, at kahit paano ay may kakaibang ginhawang dumaloy sa loob ko. Pagkatapos ay ibinalik ko ang baso sa kanya. “Mabuti po,” sabi niya haba

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 218

    Chapter 218 “Sige, magpabili ako!” sabi ng lalaking sinasabing asawa ko na si Zeph agad na tumayo na parang sanay na sanay nang sundin ang kahit anong sabihin ko. Pero hindi ko alam kung bakit bigla akong napakunot-noo. “No,” mabilis kong sagot. Tumingin ako sa kanya, diretso. “Gusto ko ikaw ang bumili.” Nanlaki ang mga mata niya, halatang nagulat. “Ha? Ako mismo?” Tumango ako. “Oo. Ikaw.” Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit. Hindi ko siya kilala ni hindi sa alaala. Pero may kung anong humila sa akin mula sa loob. Isang kakaibang kumpiyansa na… dapat siya ang gumawa noon. Saglit siyang natigilan, tapos bigla siyang ngumiti. Hindi ‘yung mayabang. Hindi ‘yung malamig na nakita ko kanina. Kundi ‘yung ngiting parang may lamat sa puso—pero masaya. “Kahit anong gusto mo,” mahinang sabi niya. “Babalik ako agad.” Pag-alis niya, hindi ko namalayang sinusundan ko siya ng tingin hanggang sa mawala siya sa pinto. “Anak…” marahan na tawag ng babaeng sinasabing mama ko na si Mommy So

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 217

    Chapter 217 Julie POV Tahimik ang paligid, pero ang loob ko ay magulo. Parang may kulang—hindi, parang marami—pero hindi ko alam kung ano. May babaeng hawak ang kamay ko. Umiiyak siya, pilit ngumngiti, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib niya. “Anak…” mahina niyang tawag. “Ako ang mommy mo.” Mommy. Sinabi niya iyon na parang sapat na dapat para maalala ko siya. Pero wala. Blangko. Tumingin ako sa paligid, isang kwarto na halatang mamahalin, maraming tao, lahat may mga matang puno ng pag-aalala. Lahat sila ay tila may koneksyon sa akin, pero ako… parang bisita lang sa sarili kong buhay. At doon ko siya nakita. Isang lalaki ang nakatayo sa bandang paanan ng kama. Matangkad, matikas, malamig ang tindig—pero ang mga mata niya… hindi tugma sa itsura niya. May sakit. May takot. May pangungulila. “Julie,” mahinang sabi niya, parang natatakot na marinig ko ang pangalan ko. “Ako si Zeph. Asawa mo.” Napakunot ang noo ko. Asawa? Sinubukan kong hanapin sa loob ko ang kahit anong

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 216

    Chapter 216 “Bahala na,” mariin kong sabi, mabigat pero buo ang loob. “Gagawa na lang ako ng kanta. Para kay Julie… walang hindi ko magagawa para sa kanya. Lahat ay gagawin ko.” Tahimik ang paligid sa loob ng silid na parang kahit ang hangin ay huminto para pakinggan ang sinabi ko. Hindi ito pananakot. Hindi ito utos. Isa itong panata. “Wow… exciting!” biglang sigaw ni Aldrich, kumikinang ang mga mata na parang batang nakakita ng paborito niyang laruan. “Isipin mo ‘yon—isang mafia boss na kakanta! At hindi lang kakanta, ikaw mismo ang magko-compose!” Napailing ako pero may bahagyang ngiti sa labi. “Tumawa ka na habang maaga,” sabi ko sa kanya. “Dahil kapag narinig na niya ang kantang ‘to, hindi na ito biro.” Sumandal si Zeon sa sofa, seryoso na rin ang tono. “Zeph, huwag mong isipin kung maganda o perpekto. Ang mahalaga, mararamdaman niya. Kahit wala siyang alaala, maririnig ng puso niya.” Napatingin ako sa direksyon ng kwarto kung saan nagpapahinga si Julie. N

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 215

    Chapter 215 Tahimik muna ng Isang segundo o Dalawa. Tapos biglang umaalingawngaw tawa ni Zeon. “Hahaha…!” malakas na tawa ni Zeon, halos mapaupo sa kakatawa. “Grabe talaga ‘yang pamilya n’yo. Mas malala pa sa teleserye!” Pero walang tumawa sa amin nina Aldrich at Dad Alessandro. Si Aldrich ay nakatitig lang kay Miss Lillian, parang naglo-load pa ang utak niya sa dami ng impormasyong ibinagsak. “So…” mabagal niyang sabi, “technically… strategic pregnancy pala ako?” “Hoy!” sabat ni Dad Alessandro, sabay irap. “Planned, pero may pagmamahal.” “Talaga?” taas-kilay ni Aldrich. “Mom tortured you emotionally for years.” “Deserve ko,” diretso ni Dad. “Kasalanan ko ang maraming bagay noon.” Tahimik si Mommy Solidad. Nakaupo lang siya, hawak ang rosaryo niya. Hindi niya tinanggi. Hindi rin siya nagalit. Parang matagal na niyang tinanggap ang kwentong iyon—na ang nakaraan ay sugat, pero ang kasalukuyan ay pinili. “Enough,” mahina pero matatag niyang sabi. “Ang mahalaga, nand

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 214

    Chapter 214"Pero, Dad. Curious lang ako. Paano mo nga niligawan so Mom?" tanong ulit ni Aldrich."Dinaan niya sa pagbili ng virginity, noong nasa critical na condecion ang kanyang Kapatid sa puso pero na matay pa din ito. Walang alam ni ang Ina mo na si Sandro pala ang lalaking nag balatkayong bumili dito." walang dalawang sagot ni Miss Lillian. Napailing na lang ako dahil kapag ang isang taong general ay walang paligoy-ligoy pang sagot deretso at walang halong biro.Nanahimik ang buong silid matapos magsalita ni Miss Lillian.Walang paligoy-ligoy.Walang preno.Diretso—gaya ng bala.Napailing na lang ako, dahan-dahan, habang pinipigilan ang sariling reaksyon. Kapag ang isang general ang nagsalita, hindi mo aasahang may sugar coating. Katotohanan agad, minsan masakit, minsan nakakagulat.“Ano ba—” si Dad Alessandro ay napakamot sa sentido. “Lillian, hindi naman kailangang gano’n ka-detalyado.”“Tinatanong niya,” kalmadong sagot ni Lillian. “Sumagot lang ako.”Si Mommy Solidad ay tah

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status