本棚
検索
ホーム / Romance / Isang Mainit Na Gabi (SSPG) / Chapter 227

共有

Chapter 227

作者: SKYGOODNOVEL
last update 公開日: 2025-11-15 21:54:22

Chapter 227

Halos sumigaw na tanong ni Adrian—may halong takot.

Hindi pagkabigla.

Takot.

Sa unang pagkakataon, tumama sa akin ang malamig na katotohanan.

Ito ba… ang tinatago niya?

Tumigil ang babae sa gitna namin, nakatingin diretso sa akin—walang hiya, walang takot, walang pakundangan.

“So… ikaw pala si Julie Vellaceran.”

Matamis ang ngiti niya, pero may lason.

Hawak niya ang kanyang tiyan, mariin, parang ipinapakitang may kapangyarihan siya.

“At ikaw naman…” lumingon siya kay Adrian, “ang as
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 250

    Chapter 250 Pagdating namin sa sakayan ng jeep, agad akong nagbayad sa tricycle driver saka dumiretso sa nakaparadang jeep. Gusto ko nang makauwi agad sa Pasig—doon sa maliit na kwartong tinutuluyan ko. Makalikom lang ako ng malaking halaga, aalis din ako sa quarter area, bulong ko sa sarili. Matagal ko nang gustong umalis doon. Pero dahil sa gipit, tiniis ko na lang—ang ingay, ang sigawan, ang murahan ng mga kapitbahay na parang araw-araw may galit sa mundo. “’Oh, umurong kayo sa kaliwa para makaupo na ang isa, nang makalarga na tayo!’” sigaw ng driver. Sumunod ako, umusog, at tuluyang nakaupo. “Salamat,” sabi ko, may kasamang maliit na ngiti. Habang umaandar ang jeep, pinanood ko ang mga ilaw sa labas—mga tindahan, tao, buhay na hindi humihinto. Sa bawat pag-alog ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng katawan ko, pero mas mabigat ang mga iniisip. Kaunting tiis pa, Quin, sabi ko sa sarili. Kaunting kanta pa sa gabi. Kaunting linis pa sa umaga. At balang araw, hindi n

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 249

    Chapter 249 Habang nagpapatuloy akong maglinis sa toilet ng isang floor ng company, di ko maiwasang balikan ang mga nakaraan ko. Sa bawat kuskos ng basahan, parang binubura ko rin ang mga alaala—pero kahit anong pilit, may mga bagay talagang hindi nawawala. Bata pa lang ako, ulila na ako sa aking mga magulang. Walang yakap na uuwian, walang boses na tatawag sa pangalan ko kapag pagod na pagod na ako. Natuto akong tumayo mag-isa, kahit nanginginig pa ang mga tuhod ko. Kaya ngayon, dalawa ang trabaho ko. Sa gabi, isa akong singer sa isang kilalang bar. Doon ako humihinga. Doon ko inilalabas ang mga sakit na hindi ko masabi kahit kanino. Sa ilaw ng entablado at tunog ng musika, nagiging ibang tao ako—mas matapang, mas buo. Sa umaga naman, nandito ako. Janitress. Tahimik. Hindi pinapansin. Parang multong dumadaan lang sa hallway ng mga taong may pangarap na mas malinaw kaysa sa akin. Sa bar, ang tawag nila sa akin ay Barbara. Isang pangalang madaling banggitin, madaling tandaan, a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 248

    Chapter 248 Barbara POV Dalawang araw na akong regular na nagtatrabaho sa Vellaceran Company bilang janitress. Ito lang ang available na trabaho—iyon ang sabi ng HR. At iyon din mismo ang sinabi ni Mr. Vellaceran… Aldrich. Hindi ako namili. Kailangan ko ng trabaho. Kailangan ko ng pera. Kaya kahit masakit sa pride, tinanggap ko. Pero sa unang araw ko pa lang, ramdam ko na agad may ayaw na sa akin. Hindi ko kailangan ng pangalan para malaman. Kita ko sa mga tingin. Sa mga bulungan kapag dumadaan ako. Sa biglang pananahimik kapag naririnig ang yapak ko. “Bagong salta,” pabulong ng isa. “Bakit siya?” sabi ng isa pa. “Janitress lang naman…” may kasamang tawa. Mahigpit kong hinawakan ang mop. Nagkunwari akong walang naririnig. Trabaho lang, Barbara. Lilipas din ’to. Pero hindi lang salita ang problema. Sa pantry, may biglang natapong kape sa bagong linis kong sahig. Sa restroom, may iniwang kalat na halatang sinadya. At kanina lang ay may naglagay ng basura sa locker ko. Hin

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 247

    Chapter 247“Ang dating angkan ng kaalyado ng Black Dragon… at gusto nilang kunin ito sa’yo.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa batok ko.“Pangalan,” mariin kong sabi. Walang emosyon, pero sa loob ko, nag-aalab na ang galit.Lumapit ang tauhan ko at bahagyang yumuko. “Ang Ravenholt Clan, sir. Akala po namin tuluyang naglaho matapos ang huling internal war. Pero mukhang nagtatago lang sila—at ngayon, gusto nilang kunin ang Black Dragon.”Napangiti ako. Mabagal. Delikado.“So buhay pa pala ang mga multo,” bulong ko. “At may lakas pa silang mangarap.”Tumingin ako sa direksyon ng ICU kung nasaan ang ama ko. Mahina ang tibok ng ilaw sa labas ng silid—parang orasan na nagbibilang ng oras.“Hindi nila ako inambos para lang sa kapangyarihan,” dugtong ko. “Ginamit nila ang pamilya ko para pilitin akong yumuko.” Tumalim ang tingin ko. “Maling hakbang.”Kinuha ko ang phone ko at nagpadala ng iisang mensahe—isang code na matagal ko nang hindi ginagamit.ACTIVATE: DRAGON’S WAKEIsa-isang

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 246

    Chapter 246 Tahimik ang warehouse sa labas ng lungsod ng Bicol. Isang ilaw lang ang bukas, sapat para ipakita kung sino ang nasa gitna—at kung sino ang tunay na nagkasala. “Lumabas ka na,” malamig kong utos. Mula sa anino, dahan-dahang humakbang ang taong hindi ko inaasahang makikita roon. Hindi tauhan. Hindi kalaban sa labas. Kampi. “Hindi ko ginusto ’to, Aldrich,” nanginginig niyang sabi. “Pero wala akong pagpipilian.” Ngumiti ako—hindi mapang-asar, kundi malinaw. “Lahat may pagpipilian. Ang kaibahan lang, may handang managot.” Sa gilid, naroon ang reporter. Tahimik. Namumutla. Hindi na matapang gaya ng nasa headline. “Akala mo ba ang Black Dragon ay alamat lang?” tanong ko sa kanya. “Ang alamat, pinaniniwalaan. Ang totoo—tahimik na gumagalaw.” Isang kumpas lang ng kamay ko, at ibinaba ng mga tauhan ang mga ebidensiya: recordings, bank trails, kontrata. Isang domino na bumagsak sa harap nila. “Nagkamali kayo,” dugtong ko. “Hindi dahil nalaman ninyo ang sikreto. Kundi dahil

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 245

    Chapter 245 Tahimik ang paligid.at nakabibingi ang katahimikan. Isa-isang inupo ang mga lalaking nahuli namin. Walang posas, walang sigawan. Mas nakakatakot ang ganito. Ang mga matang nagmamasid sa kanila ay hindi pulis—mga taong sanay maglinis ng problema. Lumapit sa akin ang kanang-kamay ko. “Sir, kumpirmado na po. May tatlong pangalan dito na konektado sa kalabang grupo. Ang isa… dating tauhan ninyo.” Bahagya akong napangiti. So that’s it. “Nasaan siya?” tanong ko, mababa ang boses. “Parating na po. Nahuli sa kabilang baryo. Sinubukan tumakas.” Tumalikod ako at naglakad palayo ng kaunti, tinignan ang madilim na ulap na nagbabadya ng ulan. Ang hangin ay may dalang amoy ng lupa—parang babala. Ilang minuto pa, dumating ang van. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang lalaking pamilyar ang mukha, pero puno ng takot ang mga mata. “Sir Aldrich…” paos niyang sabi. “Hindi ko sinasadya—” Huminto ako sa harap niya. “Alam mo,” mahinahon kong wika, “ang pinaka-delikado sa pag

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 203

    Chapter 203 "Pero girl, bakit di mo siya yayaing magpakasal I mean isang marriage contract. Isang papanggap para Hindi ka makasala sa lalaking di mo kilala. Papayag naman siguro yang sundo mo kung sabihin mo ang totoo maliban lang sa aplyedo mong Vellaceran." Biglang sabi ni Lance sa akin. Napat

    last update最終更新日 : 2026-03-28

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 197

    Chapter 197Pag-uwi ko sa inupahan kong silid sa maliit na boarding house. Kahit na Hindi ako sanay ay pilit ko kinaya.Sino ba naman masanay agad kung simulat pagkabata ay gintong kutsara na Ang hinahawakan ko.Pagpasok ko sa maliit kong silid, agad kong naramdaman ang katahimikan—ibang-iba sa mal

    last update最終更新日 : 2026-03-27

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 183

    Chapter 183Alessandro POVPagkatapos ng lahat ng ingay, saya, at tawanan sa kasal, sa wakas ay kaming dalawa na lang.Walang bisita, walang camera, walang abala—kami lang ni Solidad.Nasa isang rest house kami sa Tagaytay, overlooking the city lights below. Malamig ang simoy ng hangin, may halong

    last update最終更新日 : 2026-03-27

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 186

    Chapter 186Alessandro POVHabang nakahiga pa rin kami ni Solidad, sabay kaming napaangat ng ulo nang marinig ang katok sa pinto.“Sir, Ma’am, luto na po ang pagkain. Baka lumamig na po ang almusal ninyo,” sabi ng isa naming kasambahay mula sa labas ng silid.Napatingin ako kay Solidad—nakangiti, p

    last update最終更新日 : 2026-03-27
続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status