Pustaka
Cari
Beranda / Romance / Isang Mainit Na Gabi (SSPG) / Chapter 241

Share

Chapter 241

Penulis: SKYGOODNOVEL
last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-25 17:33:36

Chapter 241

Pagkakita ko sa kanya ay agad ko itong tinawag.

“Bayaw!”

Napalingon si Zeph mula sa gilid ng fishpond, hawak pa ang lambat at may suot na simpleng polo na nakatupi ang manggas. May bahid ng ngiti ang labi niya nang makita ako.

“Aldrich,” tugon niya. “Maaga ka ah.”

Lumapit ako at sinipat ang dalawang pond. Malinis ang tubig, maayos ang sistema ng hose at aerator. Kita agad na hindi ito basta libangan lang—pinag-isipan.

“Akala ko ba pahinga ka muna?” tanong ko, seryoso. “P
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 250

    Chapter 250 Pagdating namin sa sakayan ng jeep, agad akong nagbayad sa tricycle driver saka dumiretso sa nakaparadang jeep. Gusto ko nang makauwi agad sa Pasig—doon sa maliit na kwartong tinutuluyan ko. Makalikom lang ako ng malaking halaga, aalis din ako sa quarter area, bulong ko sa sarili. Matagal ko nang gustong umalis doon. Pero dahil sa gipit, tiniis ko na lang—ang ingay, ang sigawan, ang murahan ng mga kapitbahay na parang araw-araw may galit sa mundo. “’Oh, umurong kayo sa kaliwa para makaupo na ang isa, nang makalarga na tayo!’” sigaw ng driver. Sumunod ako, umusog, at tuluyang nakaupo. “Salamat,” sabi ko, may kasamang maliit na ngiti. Habang umaandar ang jeep, pinanood ko ang mga ilaw sa labas—mga tindahan, tao, buhay na hindi humihinto. Sa bawat pag-alog ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng katawan ko, pero mas mabigat ang mga iniisip. Kaunting tiis pa, Quin, sabi ko sa sarili. Kaunting kanta pa sa gabi. Kaunting linis pa sa umaga. At balang araw, hindi n

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 249

    Chapter 249 Habang nagpapatuloy akong maglinis sa toilet ng isang floor ng company, di ko maiwasang balikan ang mga nakaraan ko. Sa bawat kuskos ng basahan, parang binubura ko rin ang mga alaala—pero kahit anong pilit, may mga bagay talagang hindi nawawala. Bata pa lang ako, ulila na ako sa aking mga magulang. Walang yakap na uuwian, walang boses na tatawag sa pangalan ko kapag pagod na pagod na ako. Natuto akong tumayo mag-isa, kahit nanginginig pa ang mga tuhod ko. Kaya ngayon, dalawa ang trabaho ko. Sa gabi, isa akong singer sa isang kilalang bar. Doon ako humihinga. Doon ko inilalabas ang mga sakit na hindi ko masabi kahit kanino. Sa ilaw ng entablado at tunog ng musika, nagiging ibang tao ako—mas matapang, mas buo. Sa umaga naman, nandito ako. Janitress. Tahimik. Hindi pinapansin. Parang multong dumadaan lang sa hallway ng mga taong may pangarap na mas malinaw kaysa sa akin. Sa bar, ang tawag nila sa akin ay Barbara. Isang pangalang madaling banggitin, madaling tandaan, a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 248

    Chapter 248 Barbara POV Dalawang araw na akong regular na nagtatrabaho sa Vellaceran Company bilang janitress. Ito lang ang available na trabaho—iyon ang sabi ng HR. At iyon din mismo ang sinabi ni Mr. Vellaceran… Aldrich. Hindi ako namili. Kailangan ko ng trabaho. Kailangan ko ng pera. Kaya kahit masakit sa pride, tinanggap ko. Pero sa unang araw ko pa lang, ramdam ko na agad may ayaw na sa akin. Hindi ko kailangan ng pangalan para malaman. Kita ko sa mga tingin. Sa mga bulungan kapag dumadaan ako. Sa biglang pananahimik kapag naririnig ang yapak ko. “Bagong salta,” pabulong ng isa. “Bakit siya?” sabi ng isa pa. “Janitress lang naman…” may kasamang tawa. Mahigpit kong hinawakan ang mop. Nagkunwari akong walang naririnig. Trabaho lang, Barbara. Lilipas din ’to. Pero hindi lang salita ang problema. Sa pantry, may biglang natapong kape sa bagong linis kong sahig. Sa restroom, may iniwang kalat na halatang sinadya. At kanina lang ay may naglagay ng basura sa locker ko. Hin

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 247

    Chapter 247“Ang dating angkan ng kaalyado ng Black Dragon… at gusto nilang kunin ito sa’yo.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa batok ko.“Pangalan,” mariin kong sabi. Walang emosyon, pero sa loob ko, nag-aalab na ang galit.Lumapit ang tauhan ko at bahagyang yumuko. “Ang Ravenholt Clan, sir. Akala po namin tuluyang naglaho matapos ang huling internal war. Pero mukhang nagtatago lang sila—at ngayon, gusto nilang kunin ang Black Dragon.”Napangiti ako. Mabagal. Delikado.“So buhay pa pala ang mga multo,” bulong ko. “At may lakas pa silang mangarap.”Tumingin ako sa direksyon ng ICU kung nasaan ang ama ko. Mahina ang tibok ng ilaw sa labas ng silid—parang orasan na nagbibilang ng oras.“Hindi nila ako inambos para lang sa kapangyarihan,” dugtong ko. “Ginamit nila ang pamilya ko para pilitin akong yumuko.” Tumalim ang tingin ko. “Maling hakbang.”Kinuha ko ang phone ko at nagpadala ng iisang mensahe—isang code na matagal ko nang hindi ginagamit.ACTIVATE: DRAGON’S WAKEIsa-isang

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 246

    Chapter 246 Tahimik ang warehouse sa labas ng lungsod ng Bicol. Isang ilaw lang ang bukas, sapat para ipakita kung sino ang nasa gitna—at kung sino ang tunay na nagkasala. “Lumabas ka na,” malamig kong utos. Mula sa anino, dahan-dahang humakbang ang taong hindi ko inaasahang makikita roon. Hindi tauhan. Hindi kalaban sa labas. Kampi. “Hindi ko ginusto ’to, Aldrich,” nanginginig niyang sabi. “Pero wala akong pagpipilian.” Ngumiti ako—hindi mapang-asar, kundi malinaw. “Lahat may pagpipilian. Ang kaibahan lang, may handang managot.” Sa gilid, naroon ang reporter. Tahimik. Namumutla. Hindi na matapang gaya ng nasa headline. “Akala mo ba ang Black Dragon ay alamat lang?” tanong ko sa kanya. “Ang alamat, pinaniniwalaan. Ang totoo—tahimik na gumagalaw.” Isang kumpas lang ng kamay ko, at ibinaba ng mga tauhan ang mga ebidensiya: recordings, bank trails, kontrata. Isang domino na bumagsak sa harap nila. “Nagkamali kayo,” dugtong ko. “Hindi dahil nalaman ninyo ang sikreto. Kundi dahil

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 245

    Chapter 245 Tahimik ang paligid.at nakabibingi ang katahimikan. Isa-isang inupo ang mga lalaking nahuli namin. Walang posas, walang sigawan. Mas nakakatakot ang ganito. Ang mga matang nagmamasid sa kanila ay hindi pulis—mga taong sanay maglinis ng problema. Lumapit sa akin ang kanang-kamay ko. “Sir, kumpirmado na po. May tatlong pangalan dito na konektado sa kalabang grupo. Ang isa… dating tauhan ninyo.” Bahagya akong napangiti. So that’s it. “Nasaan siya?” tanong ko, mababa ang boses. “Parating na po. Nahuli sa kabilang baryo. Sinubukan tumakas.” Tumalikod ako at naglakad palayo ng kaunti, tinignan ang madilim na ulap na nagbabadya ng ulan. Ang hangin ay may dalang amoy ng lupa—parang babala. Ilang minuto pa, dumating ang van. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang lalaking pamilyar ang mukha, pero puno ng takot ang mga mata. “Sir Aldrich…” paos niyang sabi. “Hindi ko sinasadya—” Huminto ako sa harap niya. “Alam mo,” mahinahon kong wika, “ang pinaka-delikado sa pag

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status