Share

Chapter 298

Author: SKYGOODNOVEL
last update publish date: 2025-12-27 19:34:54

Chapter 298

Hindi ko namalayang may mga yapak na pala sa likuran ko.

Napalingon ako at doon ko nakita sina Mommy Solidad at Daddy Alessandro—kapwa mapupungay ang mga mata, halatang ilang gabi na ring walang maayos na tulog.

Tumayo ako agad bilang paggalang.

“Anong balita?” tanong ni Mommy Solidad, nanginginig ang boses habang nakatingin kay Julie sa kama.

“Anong sabi ng doktor?”

Sandali akong natahimik.

Hindi dahil ayaw kong magsalita—

kundi dahil unang beses kong sasabihin ito
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 250

    Chapter 250 Pagdating namin sa sakayan ng jeep, agad akong nagbayad sa tricycle driver saka dumiretso sa nakaparadang jeep. Gusto ko nang makauwi agad sa Pasig—doon sa maliit na kwartong tinutuluyan ko. Makalikom lang ako ng malaking halaga, aalis din ako sa quarter area, bulong ko sa sarili. Matagal ko nang gustong umalis doon. Pero dahil sa gipit, tiniis ko na lang—ang ingay, ang sigawan, ang murahan ng mga kapitbahay na parang araw-araw may galit sa mundo. “’Oh, umurong kayo sa kaliwa para makaupo na ang isa, nang makalarga na tayo!’” sigaw ng driver. Sumunod ako, umusog, at tuluyang nakaupo. “Salamat,” sabi ko, may kasamang maliit na ngiti. Habang umaandar ang jeep, pinanood ko ang mga ilaw sa labas—mga tindahan, tao, buhay na hindi humihinto. Sa bawat pag-alog ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng katawan ko, pero mas mabigat ang mga iniisip. Kaunting tiis pa, Quin, sabi ko sa sarili. Kaunting kanta pa sa gabi. Kaunting linis pa sa umaga. At balang araw, hindi n

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 249

    Chapter 249 Habang nagpapatuloy akong maglinis sa toilet ng isang floor ng company, di ko maiwasang balikan ang mga nakaraan ko. Sa bawat kuskos ng basahan, parang binubura ko rin ang mga alaala—pero kahit anong pilit, may mga bagay talagang hindi nawawala. Bata pa lang ako, ulila na ako sa aking mga magulang. Walang yakap na uuwian, walang boses na tatawag sa pangalan ko kapag pagod na pagod na ako. Natuto akong tumayo mag-isa, kahit nanginginig pa ang mga tuhod ko. Kaya ngayon, dalawa ang trabaho ko. Sa gabi, isa akong singer sa isang kilalang bar. Doon ako humihinga. Doon ko inilalabas ang mga sakit na hindi ko masabi kahit kanino. Sa ilaw ng entablado at tunog ng musika, nagiging ibang tao ako—mas matapang, mas buo. Sa umaga naman, nandito ako. Janitress. Tahimik. Hindi pinapansin. Parang multong dumadaan lang sa hallway ng mga taong may pangarap na mas malinaw kaysa sa akin. Sa bar, ang tawag nila sa akin ay Barbara. Isang pangalang madaling banggitin, madaling tandaan, a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 248

    Chapter 248 Barbara POV Dalawang araw na akong regular na nagtatrabaho sa Vellaceran Company bilang janitress. Ito lang ang available na trabaho—iyon ang sabi ng HR. At iyon din mismo ang sinabi ni Mr. Vellaceran… Aldrich. Hindi ako namili. Kailangan ko ng trabaho. Kailangan ko ng pera. Kaya kahit masakit sa pride, tinanggap ko. Pero sa unang araw ko pa lang, ramdam ko na agad may ayaw na sa akin. Hindi ko kailangan ng pangalan para malaman. Kita ko sa mga tingin. Sa mga bulungan kapag dumadaan ako. Sa biglang pananahimik kapag naririnig ang yapak ko. “Bagong salta,” pabulong ng isa. “Bakit siya?” sabi ng isa pa. “Janitress lang naman…” may kasamang tawa. Mahigpit kong hinawakan ang mop. Nagkunwari akong walang naririnig. Trabaho lang, Barbara. Lilipas din ’to. Pero hindi lang salita ang problema. Sa pantry, may biglang natapong kape sa bagong linis kong sahig. Sa restroom, may iniwang kalat na halatang sinadya. At kanina lang ay may naglagay ng basura sa locker ko. Hin

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 247

    Chapter 247“Ang dating angkan ng kaalyado ng Black Dragon… at gusto nilang kunin ito sa’yo.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa batok ko.“Pangalan,” mariin kong sabi. Walang emosyon, pero sa loob ko, nag-aalab na ang galit.Lumapit ang tauhan ko at bahagyang yumuko. “Ang Ravenholt Clan, sir. Akala po namin tuluyang naglaho matapos ang huling internal war. Pero mukhang nagtatago lang sila—at ngayon, gusto nilang kunin ang Black Dragon.”Napangiti ako. Mabagal. Delikado.“So buhay pa pala ang mga multo,” bulong ko. “At may lakas pa silang mangarap.”Tumingin ako sa direksyon ng ICU kung nasaan ang ama ko. Mahina ang tibok ng ilaw sa labas ng silid—parang orasan na nagbibilang ng oras.“Hindi nila ako inambos para lang sa kapangyarihan,” dugtong ko. “Ginamit nila ang pamilya ko para pilitin akong yumuko.” Tumalim ang tingin ko. “Maling hakbang.”Kinuha ko ang phone ko at nagpadala ng iisang mensahe—isang code na matagal ko nang hindi ginagamit.ACTIVATE: DRAGON’S WAKEIsa-isang

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 246

    Chapter 246 Tahimik ang warehouse sa labas ng lungsod ng Bicol. Isang ilaw lang ang bukas, sapat para ipakita kung sino ang nasa gitna—at kung sino ang tunay na nagkasala. “Lumabas ka na,” malamig kong utos. Mula sa anino, dahan-dahang humakbang ang taong hindi ko inaasahang makikita roon. Hindi tauhan. Hindi kalaban sa labas. Kampi. “Hindi ko ginusto ’to, Aldrich,” nanginginig niyang sabi. “Pero wala akong pagpipilian.” Ngumiti ako—hindi mapang-asar, kundi malinaw. “Lahat may pagpipilian. Ang kaibahan lang, may handang managot.” Sa gilid, naroon ang reporter. Tahimik. Namumutla. Hindi na matapang gaya ng nasa headline. “Akala mo ba ang Black Dragon ay alamat lang?” tanong ko sa kanya. “Ang alamat, pinaniniwalaan. Ang totoo—tahimik na gumagalaw.” Isang kumpas lang ng kamay ko, at ibinaba ng mga tauhan ang mga ebidensiya: recordings, bank trails, kontrata. Isang domino na bumagsak sa harap nila. “Nagkamali kayo,” dugtong ko. “Hindi dahil nalaman ninyo ang sikreto. Kundi dahil

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 245

    Chapter 245 Tahimik ang paligid.at nakabibingi ang katahimikan. Isa-isang inupo ang mga lalaking nahuli namin. Walang posas, walang sigawan. Mas nakakatakot ang ganito. Ang mga matang nagmamasid sa kanila ay hindi pulis—mga taong sanay maglinis ng problema. Lumapit sa akin ang kanang-kamay ko. “Sir, kumpirmado na po. May tatlong pangalan dito na konektado sa kalabang grupo. Ang isa… dating tauhan ninyo.” Bahagya akong napangiti. So that’s it. “Nasaan siya?” tanong ko, mababa ang boses. “Parating na po. Nahuli sa kabilang baryo. Sinubukan tumakas.” Tumalikod ako at naglakad palayo ng kaunti, tinignan ang madilim na ulap na nagbabadya ng ulan. Ang hangin ay may dalang amoy ng lupa—parang babala. Ilang minuto pa, dumating ang van. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang lalaking pamilyar ang mukha, pero puno ng takot ang mga mata. “Sir Aldrich…” paos niyang sabi. “Hindi ko sinasadya—” Huminto ako sa harap niya. “Alam mo,” mahinahon kong wika, “ang pinaka-delikado sa pag

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 39

    Chapter 39Ramdam ko ang bigat ng kanyang katawan sa ibabaw ko, bawat hininga niya’y mainit na dumadampi sa aking balat. Hinawakan niya ang aking mga kamay, mariin, para bang ayaw akong makawala.“Alessandro…” bulong ko, hindi ko na alam kung pagsusumamo o pagnanasa ang laman ng tinig ko.Isang ngi

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 31

    Chapter 31Solidad POV"Magsitigil na kayong dalawa. Baby, listen! Alam mo naman na bad ‘yun di’ba, at bata ka pa kaya huwag kang sumabay sa kanilang kalokohan, okay?" ani ko sa aking anak.Ayaw kong lumaki siya na puro mga masamang salita ang naririnig. Kahit single mother ako, kailangan kong tutu

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 26

    Chapter 26Carlo/Zeon POVNapailing na lamang ako sa kabaliwan ng kaibigan namin. Kahit ilang beses ko nang subukang kausapin si Lillian, wala pa ring pagbabago—parang wala nang makakapigil sa kaniya.Alam kong mali ang makialam sa desisyon ni Sandro, pero sadyang matigas ang ulo ni Lillian. Siya l

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 29

    Chapter 29Nene POVNais ko sanang batukan itong tao na ’to, pero syempre kinilig din naman ako. Kilig na may kasamang libog! Pero hindi ko pinahalata, baka lalo pa siyang umepal at isipin niyang may pag-asa siya.“Hoy, Carlo, baka nakakalimutan mo—whisk lang ang hawak ko, pero kaya kong ipalo ’to

    last updateLast Updated : 2026-03-18
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status