Library
Search
Home / Romance / Isang Mainit Na Gabi (SSPG) / Chapter 95

Share

Chapter 95

Author: SKYGOODNOVEL
last update Last Updated: 2025-09-18 20:47:59

Chapter 95

Tatlong oras ang lumipas—at may dala na akong sagot na panigan ng dibdib ko: inilahad ng isang matigas na boses sa headset.

“Boss, ang lahat ng perma ay totoo. Hindi peke. Maliban sa isa.”

Tumigil ako sa paghinga. “Ano ‘yun?” tanong ko, malamig.

“’Tungkol kay Miss Reinn,’” sagot niya, at biglang bumigat ang paligid. “May ibang lalaki siyang kasama araw-araw sa bahay niya. At sa tingin ko, tama ang hinala ni Don Ernesto na baka hindi sa’yo ang dinadala ng fiancé mo, Boss.”

Parang hinugot ang sahig mula sa ilalim ko. Sandaling natulala ako — hindi dahil sa posibilidad na hindi siya akin, kundi dahil na-iisip ko na na-may inilatag silang planong mas malalim kaysa sa simpleng pag-ibig. Kung totoo ito, hindi lang ang kumpanya ang nakataya; katotohanan at reputasyon ang pagkakait ng sinuman.

Huminga ako nang mabagal, pinipilit kontrolin ang galit na naglalabasan. “Kumuha ka ng lahat ng ebidensiya. Pictures, timestamps, plate numbers, pangalan ng lalaki. Sino ‘yung source?” utos k
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 221

    Chapter 221 Zeph POV Pagkatapos ng usapan namin, tumayo na ako. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan—hindi yung nakakailang dahil may galit, kundi yung uri ng distansyang kailangan para makapaghinga. “Magpahinga ka na,” mahinahon kong sabi. Hindi ko siya tinawag sa kung anong endearment. Ayokong ipaalala sa kanya ang isang papel na hindi pa niya kayang yakapin. “Babalik ako mamaya.” Tumango siya. May bahagyang ngiti, pero halatang nag-iingat pa rin. At doon ko mas lalong naintindihan—hindi niya ako tinataboy; hindi lang niya ako kilala. Paglabas ko ng silid, doon lang ako huminga nang malalim. Mas madali sana kung bala ang kaharap ko. Mas simple kung kaaway na may baril. Pero ang mahalin ang isang babaeng nakalimot kung sino ka—iyon ang tunay na digmaan. Pinili kong bigyan siya ng espasyo. Hindi dahil susuko ako, kundi dahil gusto kong mabalik niya ako sa sarili niyang paraan. Hindi dahil asawa niya ako sa papel. Hindi dahil may anak kami. Kundi dahil pinili niya ako. Huminto a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 220

    Chapter 220 “Salamat sa pag-uunawa,” sabi ko na lang, mahina pero tapat. Tumango siya, parang sapat na sa kanya ang dalawang salitang iyon. Hindi na siya nagsalita pa. Umupo lang siya sa upuang malapit sa bintana, nakatingin sa labas pero ramdam kong nandoon pa rin ang atensyon niya sa akin—hindi nakakasakal, hindi mapilit. Kumain ako ng dinala niya. Dahan-dahan, tila sinusukat ang bawat kagat. Nakapagtataka dahil kahit wala akong maalala, pamilyar ang lasa. Parang may bahagi ng sarili kong nagsasabing “Oo, ito ang gusto mo.” “Masarap ba?” tanong niya, hindi lumilingon. “Oo,” sagot ko. “Parang… hinahanap ng katawan ko.” Ngumiti siya nang bahagya. “Minsan, mas nauuna ang puso at katawan kaysa sa alaala.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang may tama ang sinabi niya. Biglang may marahang kirot sa aking tiyan. Napahinto ako sa pagkain at napahawak doon. Hindi masakit—kakaiba lang, parang may munting galaw sa loob. Napatingin siya agad sa akin. Tumayo siya pero hindi

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 219

    Chapter 219 Umupo ako ng dahan-dahan sa aking kama, dahil mahina pa ang buo kong katawan at mabilis akong mapagod. Siguro Dahil sa mga gamot at mahabang walangalay kaya nanghihina ako. Napalingon ako ng may pumasok na nurse, isang private nurse. "Mrs. Cruz. Kailang mong inumin muna ito para mabilis Kang lumakas," sabay abot sa isang basong gatas. "Thank you!" Dahan-dahan kong inabot ang baso ng gatas. Medyo nanginginig ang kamay ko kaya kinailangan kong higpitan ang hawak. “Salamat,” ulit kong sabi, mas mahina na ngayon. Ngumiti ang nurse—isang ngiting sanay mag-alaga ng mga taong nasa pagitan ng buhay at panghihina. “Kaunti-kaunti lang po ang pag-inom, Mrs. Cruz. Huwag n’yong biglain ang katawan n’yo.” Mrs. Cruz. Parang may kumurot sa dibdib ko sa tawag na iyon, pero hindi ko alam kung bakit. Uminom ako ng kaunti. Mainit-init pa ang gatas, at kahit paano ay may kakaibang ginhawang dumaloy sa loob ko. Pagkatapos ay ibinalik ko ang baso sa kanya. “Mabuti po,” sabi niya haba

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 218

    Chapter 218 “Sige, magpabili ako!” sabi ng lalaking sinasabing asawa ko na si Zeph agad na tumayo na parang sanay na sanay nang sundin ang kahit anong sabihin ko. Pero hindi ko alam kung bakit bigla akong napakunot-noo. “No,” mabilis kong sagot. Tumingin ako sa kanya, diretso. “Gusto ko ikaw ang bumili.” Nanlaki ang mga mata niya, halatang nagulat. “Ha? Ako mismo?” Tumango ako. “Oo. Ikaw.” Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit. Hindi ko siya kilala ni hindi sa alaala. Pero may kung anong humila sa akin mula sa loob. Isang kakaibang kumpiyansa na… dapat siya ang gumawa noon. Saglit siyang natigilan, tapos bigla siyang ngumiti. Hindi ‘yung mayabang. Hindi ‘yung malamig na nakita ko kanina. Kundi ‘yung ngiting parang may lamat sa puso—pero masaya. “Kahit anong gusto mo,” mahinang sabi niya. “Babalik ako agad.” Pag-alis niya, hindi ko namalayang sinusundan ko siya ng tingin hanggang sa mawala siya sa pinto. “Anak…” marahan na tawag ng babaeng sinasabing mama ko na si Mommy So

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 217

    Chapter 217 Julie POV Tahimik ang paligid, pero ang loob ko ay magulo. Parang may kulang—hindi, parang marami—pero hindi ko alam kung ano. May babaeng hawak ang kamay ko. Umiiyak siya, pilit ngumngiti, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib niya. “Anak…” mahina niyang tawag. “Ako ang mommy mo.” Mommy. Sinabi niya iyon na parang sapat na dapat para maalala ko siya. Pero wala. Blangko. Tumingin ako sa paligid, isang kwarto na halatang mamahalin, maraming tao, lahat may mga matang puno ng pag-aalala. Lahat sila ay tila may koneksyon sa akin, pero ako… parang bisita lang sa sarili kong buhay. At doon ko siya nakita. Isang lalaki ang nakatayo sa bandang paanan ng kama. Matangkad, matikas, malamig ang tindig—pero ang mga mata niya… hindi tugma sa itsura niya. May sakit. May takot. May pangungulila. “Julie,” mahinang sabi niya, parang natatakot na marinig ko ang pangalan ko. “Ako si Zeph. Asawa mo.” Napakunot ang noo ko. Asawa? Sinubukan kong hanapin sa loob ko ang kahit anong

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 216

    Chapter 216 “Bahala na,” mariin kong sabi, mabigat pero buo ang loob. “Gagawa na lang ako ng kanta. Para kay Julie… walang hindi ko magagawa para sa kanya. Lahat ay gagawin ko.” Tahimik ang paligid sa loob ng silid na parang kahit ang hangin ay huminto para pakinggan ang sinabi ko. Hindi ito pananakot. Hindi ito utos. Isa itong panata. “Wow… exciting!” biglang sigaw ni Aldrich, kumikinang ang mga mata na parang batang nakakita ng paborito niyang laruan. “Isipin mo ‘yon—isang mafia boss na kakanta! At hindi lang kakanta, ikaw mismo ang magko-compose!” Napailing ako pero may bahagyang ngiti sa labi. “Tumawa ka na habang maaga,” sabi ko sa kanya. “Dahil kapag narinig na niya ang kantang ‘to, hindi na ito biro.” Sumandal si Zeon sa sofa, seryoso na rin ang tono. “Zeph, huwag mong isipin kung maganda o perpekto. Ang mahalaga, mararamdaman niya. Kahit wala siyang alaala, maririnig ng puso niya.” Napatingin ako sa direksyon ng kwarto kung saan nagpapahinga si Julie. N

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status