LOGIN“Matulog na tayo, Roger,” mahinang wika ni Angela, pilit na pinapakalma ang boses upang itago ang nag-uumpugang kaba at pagkalito sa kanyang dibdib habang mahigpit pa ring nakahawak sa kanyang telepono.Isang malalim na paghinga ang pinakawalan ni Roger. Bahagya pang nag-alinlangan ang kanyang mga mata bago tumango. “Sige, mahal kong asawa,” mahinahong sagot ni Roger, mababa at tila naglalambing pa ang tono na lubhang ikinabigla ng dalaga.Nang marinig iyon, natigilan si Angela. Napakurap siya habang nakatitig kay Roger. “Anong meron sa kanya? Bakit bigla siyang hindi naging mausisa?” takang-taka niyang tanong sa sarili, lalo pa’t kilala niya ang lalaki na mabilis magselos at magtanong sa bawat simpleng galaw o mensahe na dumarating sa kanyang telepono. Ngayon ay tila pinalampas nito ang tungkol sa text galing kay Dave.Hindi na nagtanong pa si Angela at dahan-dahang humiga sa gilid ng kama, pilit na pinapakalma ang sarili. Nang mapansing tila payapa na ang paligid, akmang lalayo at t
Makalipas ang mainit at masidhing pagtatalik ng mag-asawa, dahan-dahang binalot ng katahimikan ang silid. Hindi na namalayan ni Elina na nakatulog na pala siya nang mahimbing sa tindi ng kapaguran at puyat mula sa kanilang matinding pagsasama. Ang kanyang mga kamay ay nakalagay pa rin sa dibdib ni Dave, habang ang hininga nito ay mabigat at regular, tanda ng malalim na pagkakahimbing.Ngunit si Dave ay gising na gising pa rin. Ang mga mata nito ay nakatitig sa kisame, habang ang isip ay lumilipad sa ibang direksyon. Sa halip na makaramdam ng kapayapaan sa tabi ng sariling asawa, ang mukha at presensya pa rin ni Angela ang patuloy na naglalaro sa kanyang isipan.Dahan-dahang iginalaw ni Dave ang kanyang katawan, sinisigurong hindi magigising si Elina sa kanyang pag-alpas. Nang makatiyak na tulog na tulog ang asawa, bumangon siya nang marahan at mariing pinagmasdan ang mukha nito. Isang malalim at mapait na buntong-hininga ang pinakawalan niya bago tuluyang nagsalita nang mag-isa sa di
“Elina… ‘di ba matagal na nating pinag-uusapan ang tungkol sa baby?” malambing na saad ni Dave habang dahan-dahang lumapit sa asawa at hinawakan ang mga kamay nito. “Baka gusto mong dalhin kita sa Hunso City Hospital bukas para makapagpasuri tayong dalawa at malaman na natin kung bakit hanggang ngayon ay wala pa tayong anak.”Natigilan si Elina. Bahagyang kumunot ang noo nito at tinitigan nang maigi ang asawa, sinusuri kung may kakaiba ba sa mga titig o tono nito. Ngunit sa huli, pinili niyang itapon ang anumang pagdududa.“I know naman na mahal ako ni Dave, kaya hindi ko dapat ‘yun pag-isipan ng masama,” bulong ni Elina sa kanyang sarili, pinipilit kumbinsihin ang sarili na walang ibang motibo ang asawa kundi ang magkaanak sila.“Sure, no problem, mahal kong Dave,” nakangiting sagot ni Elina, sabay lapit nang tuluyan kay Dave at mariing hinalikan sa labi ang asawa upang ipakita ang kanyang buong suporta at pagmamahal.Huminga ng malalim si Dave bago ginantihan ang halik ni Elina. Ngu
“ROGERrrrrrrh!” malakas, nanginginig, at may halong labis na pagkabitin na daing ni Angela nang maramdamang biglang nawala ang dila ni Roger sa kanyang pagkababae. Napatigil si Roger. Dahan-dahan siyang umayos ng tayo mula sa pagkakayuko sa pagitan ng mga hita ng asawa. Ang kanyang mukha at mga labi ay basang-basa pa ng sarili nitong katas, habang ang mga mata nito ay madilim, matalim, at tila sinusuri ang bawat reaksyon ng mukha ni Angela. “Bakit ka huminto?!” galit at nanggigigil na singhal ni Angela, bagamat ang boses ay nanginginig pa rin sa tindi ng epekto ng ginawa nito kanina. Pilit niyang pinagpilitang dikitin ang kanyang mga hita kahit nakagapos, nagbabakasakaling maitago ang pamumula at ang kawalan ng katinuan na iniwan ng lalaki sa kanyang pagkatao. “Akala ko ba… akala ko ba tatapusin mo? Bakit ka biglang tumigil, Roger?!” Isang malamig at mapaglarong ngisi ang gumuhit sa mga labi ni Roger habang pinunasan niya ang gilid ng kanyang labi gamit ang likod ng kanyang pal
Isang marahas na mura ang pinakawalan ni Roger nang tamaan siya ng dura ni Angela sa mukha. Agad niyang ikiniskis ang kanyang palad sa kanyang pisngi, habang ang kanyang mga mata ay nagdilim sa tindi ng poot at selos na nararamdaman niya. “Hayop ka talagang babae ka! Ang tapang mo pang lumaban ngayon, ah!” gigil na sigaw ni Roger, nawalan na ng tuluyan ng kontrol sa sarili. Sa isang iglap, marahas niyang hinawakan ang dress ni Angela at buong lakas na hinila ito. Riiiipp! Isang malakas na tunog ng pagkapunit ng tela ang umalingawngaw sa madilim at tahimik na budega nang tuluyang masira ang damit ni Angela, dahilan para malantad ang kanyang balikat at ang panloob na kasuotan. “Roger! Huwag na huwag mo ng uulitin ang ginawa mo sa akin!” nanginginig sa galit at takot na sigaw ni Angela habang buong-lakas na nagpupumiglas sa pagkagapos. Pilit niyang ibinabaluktot ang kanyang katawan upang takpan ang sarili, ngunit mas lalo lamang humigpit ang hawak ni Roger sa kanya. Isang makasal
“Angela!” nanginginig sa galit na sigaw ni Donya Letecia. “Hindi pa ba sapat ang anak ko, at ngayon ay magagawang mo pang lumandi at bastusin ang asawa ko sa mismong tapat pa ng silid ninyo ng anak ko? Ang kapal talaga ng mukha mo!”“Inaasahan ko na ito,wala akong dapat asahan sayo o sainyong lahat!” nanginginig ang boses na pagtatanggol ni Angela sa sarili habang pilit na kinakalma ang nag-aapoy na dibdib. “Kasinungalingan lahat ng iyan! Sila ang nagtutulungan para palabasin na masama ako—”“Manahimik ka!” putol na sigaw ni Evice, agad na sumingit para lalo pang idiin si Angela. “Ikaw na nga itong nahuling nakikipaglandian at halos dumikit na kay Dad, mag-aakusa ka pa ng kasinungalingan? Tita, tingnan ninyo siya! Walang galang at walang konsensya!”“Tama na ang mga paliwanag mo, Angela!” galit na singhal ni Donya Letecia habang iwinasiwas ang kamay sa ere. “Hindi na ako magtataka kung bakit palagi kang lumalabas ng bahay nang walang paalam. Mula ngayon, hindi na kita hahayaang sira







