Se connecterKahit ramdam pa ang matinding pagod at ang bigat ng mga nangyari kanina sa opisina, agad na pinalambot ni Angela ang kanyang ekspresyon nang makitang humihingi ng tulong ang kanyang nakababatang kapatid. Para kay Angela, si Elina ang pinakamahalagang tao sa kanyang buhay—ang dahilan kung bakit kinakaya niya ang pasukin ang madilim at mapanganib na mundong ito.
"Sige na, huwag ka nang mag-alala sa tuition mo, ako ang bahala," malambing na wika ni Angela habang nginingitian ang kapatid. Mabilis siyang kinuha ang kanyang bag mula sa mesa at binuksan ang wallet. Inilabas niya ang ATM card na nakalagay sa loob. Ang card na iyon ay naglalaman ng kababayad lamang sa kanya kanina—isang napakalaking halagang dalawang daang libong piso . Ang perang iyon ay hindi galing sa kung saang raket, kundi direktang utos at kabayaran mismo ni Jane, ang mismong mapapangasawa ni Dennis. Matapos ang eskandalo sa opisina, lihim na nakipagkita si Jane kay Angela. Dahil sa matinding takot na baka may ibang babae si Dennis, nakipagkasundo siya Kay Angela na akitin si Dennis. Para patunayan Ang haka-haka na may iba si Dennis. Sa halagang Ibinigay ni Jane na 200k kay Angela kapalit ng kasunduan na akitin Ang fiance niya. Dati pa man, may matindi nang duda si Jane na may iba si Dennis at hindi na tapat ang kanyang fiancé. Ngunit sa halip na gumawa ng eskandalo, magwala, o makipag-away nang hayagan, pinili ni Jane ang tahimik ngunit matinding paraan. Kinuha niya si Angela at lihim na binayaran ng dalawang daang libong piso 200k para sa isang misyon: ang akitin si Dennis at patunayan ang kanyang mga hinala. At hindi nagkamali si Jane. Totoong may iba si Dennis—at si Angela mismo ang naging patunay nito nang magtagpo sila sa loob ng opisina. Dahil sa ebidensya at sa mga nangyari, tuluyan nang nagdesisyon si Jane. Ayaw niya ng maiingay na eskandalo at kahihiyan sa publiko. Kaya sa halip na ituloy ang kasal, pinili niyang umurong at iwan si Dennis. Ginawa niyang susi si Angela para malinis na matuldukan ang lahat nang walang mahabang pagtatalo. Nakangiting iniabot ni Angela ang ATM kay Elina, walang kamalay-malay na ang perang ginagamit ng kanyang kapatid para sa mga luho nito. "Huwag kang mag-alala, Elina," nakangiting wika ni Angela habang iniabot ang ATM card sa nakababatang kapatid. "Kasama na rito ang pambayad sa tuition mo at ilang ekstra para sa mga gamit mo sa school. Mag-aral kang mabuti, ha?" "Thank you so much, Ate! Sobrang laking tulong nito," masayang-masayang sabi ni Elina habang mahigpit na niyakap ang kapatid, tanging ang sarili lamang ang iniisip at walang kamalay-malay na ang perang iyon ay galing sa isang delikadong transaksiyon ng pagtataksil at kabayaran sa pagkasira ng isang pamilya. Nang makalabas si Elina para maglibot at gumastos, naiwang mag-isa si Angela sa loob ng tahimik na silid. Umupo siya sa gilid ng kama, kinuha ang kanyang telepono, at pinagmasdan ang screen kung saan nakaimbak ang mga litrato at detalye ng kanyang mga naging target. Habang nagpapahinga si Angela at pinag-aaralan niya ang kanyang mga susunod na galaw, biglang bumasag ang katahimikan sa loob ng condo. Isang tunog ng tawag mula sa kanyang telepono ang umalingawngaw. Agad niya itong sinagot at inilagay sa kanyang tainga. Isang pamilyar na boses ng babae ang sumalubong sa kanya—isa na namang kliyente na naghahanap ng kanyang "espesyal" na serbisyo. "Pwede ba tayo magkita? Sa halagang tatlong daang libong piso 300k... gusto ko kong akitin mo ang asawa ko," diretsong pakiusap ng nasa kabilang linya, punong-puno ng galit, pagduda, at desperasyon na patunayan ang pagtataksil ng kabiyak nito. Hindi nagpadalos-dalos si Angela. Sanay na siya sa mga ganitong transaksiyon kung saan ang mga legal na asawa na ang mismo ang lumalapit sa kanya para kitilin o patunayan ang kasalanan ng kani-kanilang mga mister. Isang malamig at pamilyar na ngisi ang sumilip sa kanyang mga labi bago siya sumagot nang may awtoridad, "Sa personal tayo mag-usap.” Oras lang ang lumipas… Isang marangya at tahimik na VIP room sa loob ng isang kilalang restaurant ang pinili nilang pagtagpuan kinabukasan. Suot ang kanyang paboritong itim na dress at may hawak na mamahaling handbag, pumasok si Angela at nakita ang isang babaeng balot ng alahas at halatang may kaya sa buhay, ngunit ang mga mata ay namumula at mugto sa kaiiyak. "Ikaw ba si Angela?" nanginginig na tanong ng kliyente habang pinasadahan siya ng tingin. Umupo si Angela nang may kumpiyansa, inilapag ang kanyang bag sa tabi, at tinitigan ang babae nang diretso sa mga mata. "Ako nga. Sabi mo sa telepono, gusto mong akitin ko ang asawa mo para sa halagang tatlong daang libong piso?" Tumango ang babae, sabay abot ng isang kulay brown na sobre na naglalaman ng paunang bayad at litrato ng target. "Oo. Gusto ko siyang mahuli sa akto. Gusto ko siyang magsisi sa ginagawa niya sa akin." Binuklat ni Angela ang sobre, sinulyapan ang litrato ng lalaking nakangiti sa loob, bago dahan-dahang ngumiti nang may pag-aalinlangan at kapangyarihan. Isa na namang madaling trabaho para sa kanya—ang sirain ang isa pang pamilya kapalit ng malaking halaga. Agad na kinuha ni Angela ang litrato mula sa sobre at tiningnan ang mukha ng lalaking kanyang aakiting target. Ang pangalan nito ay Roger—isang maimpluwensyang tao sa lipunan, kilalang tapat umano sa kanyang asawa, ngunit ngayon ay nakatayo sa bingit ng tukso. "Roger..." mahinang bulong ni Angela habang binabasa ang mga detalyeng ibinigay ng kliyente tungkol sa iskedyul at mga paboritong puntahan ng lalaki. Para kay Angela, isa na namang hamon ito. Sanay na siya sa mga lalaking may pangalan at posisyon, at alam na alam niya ang bawat galaw para makuha ang atensyon ng mga ito. Habang nakaupo sa harap ng umiiyak na asawa, isang malamig at mapaglarong ngisi ang sumilip sa kanyang mga labi. "Huwag kang mag-alala," seryoso ngunit may mapanlinlang na tono na wika ni Angela habang isinasara ang sobre. "Sisiguraduhin kong sa sandaling lumapit ako sa kanya, hindi na niya magagawang tumingin pa sa iba.” Kinabukasan, sinimulan na ni Angela ang kanyang misyon. Batay sa mga ibinigay na impormasyon ng kliyente, alam niyang madalas tumambay si Roger sa isang eksklusibong coffee lounge na malapit sa business district kung saan ito nagtatrabaho. Suot ang isang simpleng beige dress na nagpapakita ng kanyang hubog ng katawan at may dalang mga dokumento, pumasok si Angela sa naturang establishment. Sadya niyang pinili ang mesa na malapit sa kinauupuan ni Roger—isang lalaking mukhang mayaman, seryoso, at abala sa kanyang laptop. Nag order si Angela ng kape at habang naghihintay, sinadya niyang ibagsak ang isa sa mga dalang folder sa sahig. Nagkalat ang ilang papel sa paanan ng mesa ni Roger. Agad na lumingon si Roger at, bilang isang maginoo, mabilis itong yumuko upang tulungan si Angela na pulutin ang mga nagkalat na papel. Nang maglapat ang kanilang mga kamay at magtama ang kanilang mga mata, sinalubong agad ni Angela si Roger ng isang matamis at mahiwagang ngiti. Isang simpleng tingin lamang, ngunit sapat na upang mapatigil si Roger at maramdaman ang biglang pagbilis ng tibok ng kanyang dibdib—ang unang hakbang ng pagkahulog sa bitag na inihanda para sa kanya.Habang nakatitig sa kahanga-hangang katotohanang nag-aalsa sa kaniyang harapan, ang hininga ni Angela ay tuluyang naging marahas at mainit. Ang dating mapanuksong yabang ay nilamon ng matinding pagnanasa nang masilayan ang tigas at laki ng pagkalalaki ng asawa na naghihintay na lamang sa kaniyang haplos. “Shet… panindigan mo ito, Angela, hanggang sa mawala ang laro niya at bumalik ang mga alaala niya… kailangan mong ituloy ito para sa inay mo!” nagbabagang pampalakas-loob ni Angela sa kaniyang sarili. Walang pag-aatubili, dahan-dahan niyang iniangat ang kaniyang mga palad at marahas na hinawakan ang nag-init na umbok ni Roger sa ibabaw ng itim na boxer briefs nito. “Ah… shit, …” garalgal at pabulong na daing ni Roger, tuluyang gumuho ang kaniyang pagpapanggap sa gitna ng nag-aalab na silid. Sa isang marahas at biglang galaw na nagpatigil sa paghinga ni Angela, mabilis na dinakma ni Roger ang nanginginig nitong mga kamay. Bago pa man ito makapalag, marahas at mabilis niyang ibinab
"Hello Everyone! Gusto ko lang pong ipaalam na papalitan ko lang po ng tittle ang KABIT(SPG) Pero tuloy pa rin po ang kwento nila.. Baka po magulat kayo ,pag biglang nagiba ang tittle ng Story.. KABIT(SPG) INTO THE MANIAC'S PAID LOVER(SSPG) Pero ,waiting pa po ako sa pag approve ng aking mabuting SE ,kaya wag po kayo mabibigla pag biglang nabago ang tittle ng story ... Have a nice day po...everyone... 🥰🫶🫶🫶
“Lady, I’m not paralyzed! At ang ginagawa mong paglapastangan sa aking pagkalalaki ay—” Hindi na naituloy ni Roger ang kaniyang pagmamaktol. Sa isang mabilis at tuso na galaw, mariing piniga ni Angela ang kaniyang umbok dahilan para kusang kumawala ang isang garalgal at pilit na pigil na daing mula sa lalamunan ni Roger. “Ugh-ahgwat…!” napaatras ang ulo ni Roger habang namimilipit sa halo-halong sarap at gulat, pilit na kumakapit nang mahigpit sa gilid ng wheelchair para hindi tuluyang matumba. “Stop! Stop pisil-pisil inyo my hard duck,baka tuklawin ka at hindi mo kayanin Lady! Baka nakakalimutan mong…” nag-aakmang singhal ni Roger habang nanginginig ang mga daliri, halos mamatay sa matinding tensyon at pagnanasa na nararamdaman niya. Ngunit mabilis siyang pinutol ni Angela. Isang malamig at mapanghamon na ngiti ang isinalubong nito sa kaniya habang matalim na nakatitig sa kaniyang mga mata. “Huwag mo akong sabihan ng ‘baka nakakalimutan mong…’, dahil hindi ako ang may amnesia
“Alam mo, mahal kong asawa… nung nalaman kong gising ka na, agad-agad akong nagpunta rito para makita ka, makausap ka, at makakuha kaagad ng yakap mo…” malambing ngunit may halong mapang-asar na boses na wika ni Angela. Habang sinasabi iyon, marahas niyang itinaas ang hawak na underwear at dahan-dahang itinapat sa mismong ilong at mukha ni Roger. “At alam mo ba, mahal ko? Wala pang hugas ‘to! Hihihi!” nakangiting pang-aasar ni Angela sa nagbibingi-bingihang si Roger. Nanginig ang labi ni Roger at halos lumabas ang kaniyang mga mata sa sobrang gulat at halo-halong emosyon. Pilit niyang ibinabalik ang blangkong ekspresyon, ngunit ang kaniyang dibdib ay mabilis nang kumakabog. “B-bakit mo ginagawa sa akin ‘yan?! Who are you?!” nanginginig at pilit na nag-aastang amnesia na tanong ni Roger, habang pinipigilan ang sarili na maamoy nang husto ang hawak na tela. Subalit sa loob-loob ng kaniyang isip, sumisigaw na ang kaniyang katinuan: “H-hindi mo naman kailangang itapat ang p
“Kung ganoon… may amnesia si Roger?” malungkot at nanginginig ang boses na pag-ulit ni Angela, habang ang mga luha ay tuluyan nang pumatak sa kaniyang pisngi habang nakatingin sa blangkong mukha ng asawa.“O-opo, Madam!” sabay na sagot nina Marco at Leo, medyo nauutal at pilit na pinapakalma ang mga sarili dahil sa matinding kaba sa reaksyon ni Angela.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Angela. Pinunasan niya ang kaniyang mga luha, at sa isang iglap, ang kalungkutan sa kaniyang mga mata ay napalitan ng determinasyon. Tumayo siya nang tuwid at matatag na hinarap ang dalawang tauhan.“Fine! Lumabas na muna kayong dalawa rito,” utos ni Angela na may halong awtoridad. “Ako na muna ang mag-aalaga sa asawa ko. At please… walang kahit sino ang papasok sa silid na ito hangga’t wala akong sinasabi, maliwanag ba?!”Natigilan sina Marco at Leo. Nagkatinginan sila nang may pag-aalala.“Pero, Madam… baka po kasi—” nag-aalalang tutol sana ni Marco, iniisip ang kalagayan ng kanila
Sa St. Claire Medical Hospital…“Boss… paparating na si Madam Angela. Malapit na sila sa elevator!” hingal-kabayong balita ni Marco habang nakasilip nang bahagya sa may bintana ng pinto.“Okay, I’m ready!” mahinang tugon ni Roger, sabay sandig nang bahagya at pagpapakawala ng isang tulala at blangkong tingin sa kawalan, tila isang taong bagong gising mula sa mahabang bangungot at walang kamalay-malay sa mundo. “Tandaan ninyo, kapag pumasok siya, huwag kayong magpapahalata. Napakamot sa batok si Leo at bahagyang lumapit kay Marco habang pinagmamasdan ang kanilang Boss.“Teka lang, Marco… sigurado ba kayong effective itong amnesia card? Paano kung hagisan tayo ng mainit na sinigang ni Madam kapag nalaman niyang niloloko lang natin siya?” bulong ni Leo, bakas ang kaba sa boses.Agad siyang siniko ni Marco at sinamaan ng tingin. “Gago, tumahimik ka nga diyan! Mas delikado kung sasabihin nating nagpapanggap si Boss para lang iwasan ang mga tanong ni Madam Angela.“Hoy, kayong dalawa diya







