Kabit 4

Habang abala si Elina sa pagpaplano at sunud-sunod na pagreklamo tungkol sa pagka-antala ng kasal nila, si Dave ay nanatiling nakatitig sa kawalan. Hawak-hawak niya ang kanyang baso ng alak, ngunit ni minsan ay hindi niya ito ginalaw.

"Bhabe, nakikinig ka ba sa akin?" mahinahong tanong ni Elina habang bahagyang hinawakan ang braso ni Dave, pilit na kinukuha ang atensyon ng kasintahan. "Sabi ko, kailangan nating masigurado na mauna ang kasal natin. Ayoko kasing mapag-iwanan, lalo na't pinaghandaan ko talaga ito..."

Tumango lang si Dave nang walang emosyon, ngunit ni hindi man lang lumingon o tumingin sa mga mata ni Elina. Tulala pa rin siya. Ang mukha, ang mga mata, at ang malamig na presensya ng babaeng nakasalubong niya kanina sa pasilyo ang paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan.

"Dave..." tawag ulit ni Elina, may bahid na ng pagtataka at konting inis sa boses dahil sa kawalan ng reaksyon ng lalaki. "May problema ba? Kanina ka pa tahimik diyan. Parang wala ka sa sarili mo."

Huminga nang malalim si Dave, pilit ibinalik ang sarili sa kasalukuyan, ngunit ang kanyang isip ay nananatiling bihag ng isang estrangherang ni hindi man lang siya pinansin kanina.

Tumayo si Don Mendes mula sa kanyang upuan habang inilalagay ang kanyang mamahaling suit jacket. Bahagyang ngumiti siya sa dalawa bago magsalita.

"Mauna na muna ako sa inyo, Elina, Dave. May kailangan pa akong asikasuhin na importanteng kliyente tungkol sa gusaling iyon," paalam ni Don Mendes habang tinapik ang balikat ng anak. "Kayo nang bahalang mag-usap dito tungkol sa mga detalye ng kasal niyo."

"Sige po, Dad. Ingat kayo," nakangiting sagot ni Elina habang nagmamano sa matanda. Si Dave naman ay tumango lamang nang bahagya bilang paggalang.

Nang makalayo na si Don Mendes at tuluyang lumabas ng restaurant, mas lalong lumapit si Elina kay Dave. Akala niya ay magkakaroon na sila ng pribado at romantikong sandali para pag-usapan ang kanilang kinabukasan, ngunit nanatili pa ring blangko at malayo ang isip ng binata.

"O, ngayon wala na si Dad, pwede na nating pag-usapan nang mas seryoso ang wedding planner natin," panimula ni Elina habang hinahaplos ang dibdib ni Dave. "Bhabe... ano ba talagang iniisip mo? Parang hindi ka kasama rito sa kasal natin."

"Pasensiya na, Bhabe..." mahinang wika ni Dave habang umiiling at bahagyang napabuntong-hininga. "Medjo naguguluhan lang kasi ako kanina sa office ni Mr. Dennis. Biruin mo, may babaeng pinagsamantalahan si Dennis kahit alam naman niyang ikakasal na siya..." Napailing na lamang si Dave, habang inaalala ang balitang mabilis na kumalat tungkol sa naganap na eskandalo sa kabilang opisina.

Salubong ang kilay na napatingin si Elina kay Dave. Agad siyang nag-iba ng ekspresyon, halata ang inis sa tono ng kanyang boses.

"Anong konek natin sa kanila, Bhabe? Sana inayos niyo na ang petsa ng kasal natin kaysa pinoproblema ang kalokohan ng iba," masungit na reklamo ni Elina habang nakapameywang pa ang isang kamay sa ibabaw ng lamesa.

Pilit na ngumiti si Dave upang pakalmahin ang nobya, kahit ang totoo ay wala talaga sa sarili. "Don't worry... ikakasal naman tayo, eh," pag-aaliw niya kay Elina.

Ngunit habang binibigkas niya ang mga salitang iyon, muli na namang pumasok sa kanyang isip ang mukha ng babaeng nakasagupa niya sa pasilyo kanina—ang mapanlinlang at magandang mukha ng dalaga. Kahit anong pilit niyang ituon ang atensyon kay Elina, ang imahe ng estrangherang hindi man lang siya pinansin ay nanatiling nakatatak sa kanyang isipan.

"Sige, babalik ako sa opisina, pero ihahatid muna kita, Bhabe, sa condo mo bago ako bumalik sa kumpanya nila," desisyon ni Dave habang inilalagay ang kanyang jacket at inaayos ang cuffs ng polo.

Biglang sumaya ang mukha ni Elina. Agad nawala ang pagka-inis sa kanyang mga labi, ngunit sa likod ng kanyang mga ngiti ay ang biglang pag-kabahagi at pagpapanic sa loob.

"H-Hindi na, Bhabe! Kaya ko namang umuwi mag-isa," mabilis at medyo aligagang tanggi ni Elina habang hinahawakan ang kamay ni Dave. "Make sure na babalik ka ha, Bhabe? I love you..." pagpapatuloy niya sabay halik nang mabilis sa pisngi ng nobyo.

Kahit kailan, hindi kailanman pinayagan ni Elina si Dave na ihatid siya hanggang sa p***o ng kanyang condo, o kahit pumasok man lang sa loob kahit isang beses. Palagi siyang may dahilan—na pagod na siya, o gusto niyang magpahinga agad nang mag-isa.

Ngunit ang totoo, takot na takot si Elina na malaman ni Dave ang kanyang sikreto. Hindi niya pwedeng ipakita ang tinitirhan niyang condo dahil hindi siya nag-iisa roon; doon din nakatira ang nag-iisang taong sumusuporta sa kanyang marangyang buhay—ang kapatid niyang si Angela.

Makalipas Ang ilang Oras…

Pagkabukas na pagkabukas ni Elina sa p***o ng kanyang condo, sinalubong siya ng tahimik at malamig na hangin ng silid. Naabutan niya ang kanyang ate na si Angela na nakahiga sa sofa, nakapikit at halatang pagod na pagod pa sa mga nangyari kanina sa opisina.

Napakunot-noo si Elina habang ibinababa ang kanyang bag sa mesa. Dahil sa kagustuhang masustentuhan ang kanyang mataas na pamumuhay at mga gastusin sa paligid, hindi na niya napigilan ang sadya niya rito.

"Ate..." tawag ni Elina sa mahinang boses, lumapit sa kinahihigaan ng kapatid.

Minulat ni Angela ang kanyang mga mata, makikita pa ang bakas ng pagod at ang malamig na awtoridad sa kanyang mukha. "Bakit ka maagang nakauwi ?Tanong ni Angela.

May problema Kasi ate? sagot agad ni Elina habang pilit na pinapakalma ang sarili.

Ano Yun? Tanong ni Angela.

Makalipas ang ilang sandali, kinalabit niya si Angela at nagpakawala ng pekeng malungkot na mukha. "Ateeee... may kailangan sana ulit ako. Malaking halaga kasi ang kailangan ko para sa tuition at mga laboratory fees namin sa Med School ngayong linggo."

Isang malaking kasinungalingan. Matagal nang tumigil si Elina sa pag-aaral bilang doktor, ngunit patuloy niya itong ipinapangalan kay Angela para lamang makakuha ng malaking pondo. Ang perang ibinibigay ng kapatid na galing sa mga madidilim nitong transaksiyon at sa mga lalaking katulad ni Dennis ay tuwirang napupunta sa kanyang mga luho, damit, at sa pagpapanggap na mayaman siya sa harap ni Dave.