Se connecter# DT-condominiums
ฟุบ!! ร่างเล็กในชุดนอนผ้าบางเบาทิ้งตัวลงบนเตียงนอนด้วยท่าทางเหนื่อยใจ ข้างกายมีมือถือวางอยู่ รอให้แฟนหนุ่มโทรกลับมาหา แต่นี่ก็หลายชั่วโมงแล้วที่เขาหายเงียบไป ไม่รู้ไปทำอะไรอยู่ที่ไหน (กับใคร) ‘ทำไมมันอึดอัดแบบนี้นะ’ หญิงสาวหลับตาลงเผื่อจะทำให้รู้สึกดีขึ้นมา บางทีการนอนหลับอาจจะช่วยให้ลืมเรื่องที่อยู่ในหัวออกไปก็ได้ คิดได้เช่นนั้นเธอก็วางมือถือไว้แล้วปิดไฟนอนทันที เผื่อว่าเขาจะมาเซอร์ไพรส์เธอเหมือนเมื่อวาน แต่เปล่าเลย..ไม่มีเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้น มีเพียงความว่างเปล่าและข้อความสั้นๆ ที่บอกว่าทำงานอยู่ส่งมาในตอนดึก ตอนที่เธอหลับไปแล้ว “เฮ้อ...หายไปไหนนะ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยท่าทางเหนื่อยใจ แล้ววางมือถือไว้ที่เดิม และความรู้สึกเดิมๆ ของเมื่อวานก็กลับเข้ามาในหัวของเธออีกครั้ง จนรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาทั้งๆ ที่พึ่งจะตื่นนอน “เขาก็อาจจะไปทำงานจริงๆ ก็ได้ เธอจะคิดมากทำไมกันยัยซิน” เธอปลอบใจตัวเองก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว แล้วเข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียน ดีกว่ามานั่งระแวงแฟนตัวเอง ทั้งๆ ที่เขาก็หายไปแบบนี้อยู่บ่อยๆ แอด~~ ขณะที่เธอกำลังอาบน้ำ เธอก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง และคนแรกที่เธอนึกถึงก็คือเขา ใบหน้าสวยยกยิ้มออกมาอย่างมีความสุขก่อนจะรีบอาบน้ำอย่างเร่งรีบ ไม่นานเธอก็ก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันร่างกายส่วนสำคัญไว้ “อ่อยเหรอ?” เสียงทุ่มต่ำดังขึ้นมาจากด้านหลังหญิงสาว เธอรีบหันไปมองเขาทันที ก่อนจะเห็นร่างสูงในชุดนักศึกษาเตรียมพร้อมไปเรียน “วันนี้มีเรียนเหรอคะ” หญิงสาวถามออกไปเสียงเรียบแล้วเดินเข้าไปหาแฟนหนุ่ม ตอนนี้ในหัวของเธอมีคำถามอยู่เต็มไปหมด เยอะจนไม่รู้จะถามอะไรก่อน “เข้าไปเคลียร์งานเฉยๆ” ชายหนุ่มพูดออกไปพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างสวยที่โคตรยั่วยวน และทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาได้โดยไม่ต้องทำอะไร “เมื่อคืนที่ผับมีเรื่อง ก็เลยไม่ได้กลับมา” คำพูดนิ่งเรียบและแสนจะธรรมดาที่ออกจากปากชายหนุ่ม ทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบระเบิด ความน้อยใจและคิดมากก่อนหน้านี้หายไปในพริบตา เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ หมับ!! หญิงสาวพุ่งเข้ากอดแฟนหนุ่มพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข แล้วบอกรักเหมือนที่เคยทำ จนกลายเป็นคำพูดติดปากไปแล้ว “หนูรักคุณเคย์นะ...” แต่ยังไม่ทันจบประโยค หญิงสาวก็นิ่งไป เมื่อประสาทสัมผัสรับรู้ถึงกลิ่นน้ำหอมที่ไม่ใช่กลิ่นของแฟนหนุ่ม แต่มันเป็นกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง “มีเรียนกี่โมง” “9 โมง” หญิงสาวตอบเสียงเรียบเหมือนคนไร้วิญญาณ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งๆ ที่ร่างกายกำลังโดนลูบไล้ พรึบ!! ผ้าเช็ดตัวที่ปกปิดร่างกายไว้ถูกกระชากลงไปกองที่พื้นห้อง มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างสวยพร้อมกับซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย โดยที่เจ้าของร่างยังคงยืนนิ่ง ปล่อยให้เขาทำตามใจตัวเองทั้งๆ ที่หัวใจตัวเองปวดร้าวไปทั้งใจ ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนภรรยาที่ถูกสามีนอกใจไม่มีผิด มันเจ็บจนจุกทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ความจริง สมองเบลอไปหมดจนไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ไม่รู้ว่าเธอควรจะถามเขาไปตรงๆ หรือจะแกล้งไม่รู้เรื่อง แล้วอยู่ในที่ของตัวเอง เหมือนเมียหลวงน่าโง่ในละครน้ำเน่า . . . # มหาวิทยาลัย หญิงสาวนั่งเงียบมาตลอดทางจนน่าผิดสังเกต เพราะปกติเธอจะหาเรื่องคุยนู้นนี่หรือถามไถ่เรื่องอื่นๆ ของเขาอยู่บ่อยๆ แต่วันนี้เขากลับรู้สึกแปลกๆ แปลกตั้งแต่อยู่คอนโดแล้ว “เป็นอะไร” เขาตัดสินใจถามออกไป เพราะไม่ชอบอะไรที่มันค้างคา มันดูน่ารำคาญ “เปล่าค่ะ” “หึ!” เขาสบดออกมาเมื่อเห็นหญิงสาวปากไม่ตรงกับใจ ทั้งๆ ที่เธอกำลังมีอะไรอยู่ในใจ แต่เธอก็เลือกที่จะโกหก ตามนิสัยของผู้หญิง ซึ่งเป็นเรื่องที่โคตรน่าเบื่อที่สุด สำหรับเขา “วันนี้กลับเองนะ ฉันมีธุระ” “ค่ะ” เธอตอบเพียงแค่นั้น ไม่ได้เซ้าซี้ถามอะไรต่อ แล้วยังรีบเปิดประตูลงจากรถไปทันที ปล่อยให้ชายหนุ่มมองตามด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร เพราะตอนนี้เขาต้องรีบไปสอบ # ห้อง3D คณะบริหาร “ไอ้เชี่ยเตอร์! มึงหลอกให้กูมาแต่เช้าเพื่อ” ผมตะโกนด่ามันด้วยอารมณ์ที่โคตรหงุดหงิด แต่มันก็ยังทำหน้าตาเฉย ไอ้เพื่อนเวร! “มึงคุยกันพวกมันหรือยัง” ไอ้เดย์ถามขึ้นมาขณะที่ผมกำลังเซ็งกับนิสัยกวนทีนของไอ้เชี่ยเตอร์ ทั้งๆ ที่ผมก็รู้ว่ามันชอบแกล้งผม แต่ผมก็ยังเชื่อมันทุกครั้ง ก็มันพูดหน้าตายแบบไม่มีพิรุธเลยหนิ ใครจะไม่เชื่อ “คุยแล้ว พวกมันบอกว่าไม่มีเรื่องยาแน่นอน ถ้ามีเรื่องอะไรมันจะรับผิดชอบเอง” ผมบอกไปตามที่พวกมันบอกมา พวกมันที่พูดถึงคือเพื่อนต่างสาขาของผมเอง พวกมันจะปิดผับจัดปาร์ตี้ แต่มันไม่ใช่ปาร์ตี้ธรรมดา เพราะมันเป็นปาร์ตี้สายหื่นยังไงหล่ะ จะเป็นยังไงก็รอดูละกัน ตอนนี้ผมขอนอนพักออมแรงก่อน เผื่อว่าคืนนี้จะได้ใช้แรงเยอะ!‘แต่งงานกับหนูแล้ว ห้ามไปมองผู้หญิงคนไหนอีกนะ เฮียรู้มั้ยว่าหนูขี้หึงมาก’‘ครับ เฮียสัญญาว่าจะมีแค่หนูคนเดียว’‘สัญญาแล้วนะคะ ถ้าเฮียผิดสัญญากับหนู หนูจะไม่คุยกับเฮียไปตลอดชีวิตเลยคอยดูสิ’‘ครับที่รัก พรุ่งนี้หนูก็ต้องจำคำพูดตัวเองให้ได้ด้วยนะ’‘จำได้อยู่แล้วค่ะ หนูไม่ได้เมาสักหน่อย’‘ถ้าจำไม่ได้ โดนลงโทษนะ’‘ไม่ได้ลงโทษหนูหรอก เพราะหนูจำได้อยู่แล้ว’เหตุการณ์หลายๆอย่างเริ่มฉายวนเข้ามาในหัวของหญิงสาวที่กำลังอาบน้ำอยู่ พอจำได้ใบหน้าของเธอก็เริ่มเห่อร้อนขึ้นมา เธอเมาจนเพี้ยนเลยเหรอเนี่ย! " โอ๊ย! ยัยซิน..เธอทำอะไรลงไปเนี่ย! "หญิงสาวได้แต่เอ็ดตัวเองเมื่อทำอะไรบ้าๆลงไป บ้าถึงขั้นมานอนบ้านผู้ชายแบบไม่รู้ตัวอีกด้วย แล้วยังไปสัญญาอะไรตอนเมาอีกด้วย ‘แล้วทำอะไรไปอีกเนี่ย !’O.O ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อนึกถึงการนอนร่วมเตียงกัน แค่คิดก็ร้อนรุ่มไปทั้งตัว เธอกับเขาคงไม่ได้…ฟู่วววว.. ไม่มีอะไรผิดปกติ พอเห็นว่าสภาพน้องสาวยังปกติดีไม่มีร่องรอยการใช้งานก็รู้สึกโล่งขึ้นมา " แค่นอนกอดเฉยๆครับ ถ้าหนูไม่อนุญาตเฮียสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลยเด็ดขาด"ตึกๆ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้นมาเมื่อนึกถึงคำส
"เรื่องทั้งหมดมันเป็นแผนของเฮียเหรอคะ? เฮียรู้จักกับคุณแม๊คเวลล์ก่อนหน้านี้แล้วใช่มั้ยคะ"หญิงสาวเอ่ยถามด้วยท่าทางผิดหวังและสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น ความผิดหวังเกาะกุมหัวใจดวงน้อยจนปวดหนึบไปหมด และที่สำคัญไปกว่านั้นคือคนเมาอารมณ์อ่อนไหวง่ายกว่าปกติจึงทำให้มีน้ำตาคลอขึ้นมา"คือว่า…เรื่องนั้นเฮียอธิบายได้ " น้ำตาของเธอทำให้หัวใจแกร่งเจ็บปวดไม่แพ้กัน "หนูไม่ได้อยากฟังคำแก้ตัว หนูอยากรู้ว่าใช่หรือไม่ใช่เท่านั้น " แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้หญิงสาวเริ่มจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้"ใช่ " คนทำผิดก้มหน้ายอมรับผิดอย่างลูกผู้ชาย ทำเอาหญิงสาวที่หัวร้อนทำตัวไม่ถูก ก่อนหน้านี้เธอตั้งใจจะปะทะทันทีที่เขาแก้ตัว แต่พอเห็นเขายอมรับความจริงมาแบบนี้ก็เริ่มจะใจอ่อนลง อยู่ๆเธอก็กลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวนขึ้นมาซะงั้น"…"ความเงียบเข้าครอบงำไปทั่วรถหรู คนทำผิดที่ปิดบังความจริงก็ได้แต่มองด้วยความรู้สึกผิด เขาตั้งใจจะบอกเธอหลายครั้งแล้ว เพียงแต่ไม่มีโอกาสจะบอก "เฮียขอโทษนะที่ปิดบังเรื่องสำคัญกับหนู แต่ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะว่าเฮียอยากช่วยหนูจริงๆ ไม่ได้หวังอะไร…""ฮือๆ "ชายหนุ่มไม่ทันจะได้พูดจบประโยค อยู่ๆหญิงสาว
"ได้แล้วครับคุณผู้หญิง " บาร์เทนเดอร์หนุ่มยื่นแก้วมาตรงหน้าสาวสวยทั้งสองที่กำลังจ้องมองตามหลังชายหนุ่มที่เดินไปด้วยความงุนงง บทจะมาก็มา บทจะไปก็ไปเสียดื้อๆ การกระทำของเขาทำให้หญิงสาวนึกย้อนไปถึงวันวานที่อยู่ๆก็มีเขาเข้ามาในชีวิต เข้ามาทำดีกับเธอทุกอย่าง ช่วยให้เธอผ่านพ้นช่วงเวลาที่เจ็บปวดไปได้ เขาแสนดีจนเธออยากจะเปลี่ยนใจไปรักเขา เฮ้อ… หญิงสาวถอนหายใจ เพราะไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน หัวใจของเธอก็ไม่อาจะรักใครได้อีก "ดื่มต่อค่ะพี่ปริม โชนนนนน " มือเรียวชูแก้วเครื่องดื่มขึ้นพร้อมที่จะดื่มให้เลิกคิดถึงใครบางคน แต่ทว่า…หมับ! แก้วเครื่องดื่มถูกคว้าไปต่อหน้าต่อตาพร้อมน้ำเสียงเอ่ยห้ามที่แสนจะคุ้นเคย ยังไม่ทันเห็นว่าใครคนนั้นเป็นใคร หัวใจก็สั่นไหวไปก่อนแล้ว "พอได้แล้ว" ดวงตาฉ่ำปรือหันไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่จะชะงักไปเมื่อเห็นว่าเขาคือคนที่ติดอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา ‘เมาจนตาฝาดเลยเหรอเนี่ย!’ หญิงสาวเอ็ดตัวเองขณะที่มือนั้นยกขึ้นไปกอบกุมแก้มของชายหนุ่ม เพื่อพิสูจน์ว่าเธอนั้นไม่ได้ฝันไป โดยที่ไม่รู้ตัวว่าการกระทำของเธอทำให้อีกฝ่ายเสียอาการขึ้นมา "หนูเมามากแล้ว เดี๋ยวเฮ
เวลาล่วงเลยมาจนถึงสามทุ่มกว่าที่หญิงสาวมาร่วมงานเลี้ยงลูกค้าคนสำคัญ โดยมีเลขาคู่ใจมาเป็นเพื่อนตามคำสั่งของคนไกลที่ห่วงและหวงจนแทบคลั่ง เพราะความสวยของเธอต้องเป็นที่สนใจของผู้ชายในงานเลี้ยงแน่ๆ "ดื่มฉลองให้กับมิตรภาพของเราหน่อยนะครับ คิดเสียว่าเป็นเกียรติให้กับผม ปีหน้าก็จะเกษียณแล้ว อาจจะไม่มีโอกาสได้เลี้ยงอีกฮ่าๆ "เจ้าของงานเลี้ยงเอ่ยชวนหญิงสาวคราวลูกด้วยท่าทางใจดี เพราะเห็นกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ตั้งแต่ตอนที่พ่อของเด็กสาวยังบริหารอยู่ "ได้ค่ะ ขอให้คุณอมรมีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ "ถึงจะไม่อยากดื่มแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ เพราะมันเป็นมารยาททางสังคม แต่ดื่มแก้วแรก…ก็ต้องมีแก้วสอง ในงานเลี้ยงมีคนรู้จักมากมายจนเธอไม่สามารถปฏิเสธได้เลย "พี่ว่าเรากลับกันดีมั๊ยคะ " เลขาทำหน้าที่อย่างดี เมื่อเห็นเจ้านายเริ่มจะไม่ไหวใบหน้าแดงเถือกไปหมด " ดีเหมือนกันค่ะ หนูรู้สึกเวียนหัวยังไงก็ไม่รู้ค่ะ ""ไม่เวียนหัวได้ไงหล่ะคะ ดื่มไปตั้งหลายแก้ว" " เมื่อก่อนหนูเคยดื่มเยอะกว่านี้อีกนะคะ "พอแอลกอฮอล์เข้าปากก็แปรเปลี่ยนเป็นคนใหม่ เริ่มแสดงด้านที่ไม่มีใครเห็นออกมา "เดี๋ยวหนูไปบอกคุณอมรก่อนนะคะ ""ค่ะ งั้นพี่จะ…"
รถคันหรูขับเคลื่อนมาจอดที่ลานจอดรถวีไอพีที่เดิมที่เคยมาด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากทุกวัน หลายวันที่ผ่านมาหัวใจแกร่งเต็มไปด้วยความสุข เขาตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ไปรับหญิงสาวเพื่อมาทำงานด้วยกัน ถึงจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆแต่กลับเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีความสุข เขาพึ่งรู้ว่าทุกวินาทีมีค่ามากๆก็ตอนที่จะต้องจากกันอีกครั้ง แค่ได้นั่งมาส่งเธอก็มีความสุขแล้ว " ขอบคุณค่ะ " หญิงสาวเอ่ยขอบคุณเหมือนทุกครั้งเมื่อชายหนุ่มมาเปิดประตูรถให้ แต่ก็รู้สึกใจหายที่วันนี้เขาไม่ได้จับมือเธอและเดินไปด้วยกัน"เฮียต้องไปแล้ว ไม่ได้ขึ้นไปส่งหนูนะ " เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงเศร้า และยิ่งทวีคูณความเศร้าขึ้นไปอีกหลายเท่าเมื่อหญิงสาวตรงหน้าตอบมาอย่างไร้เยื่อใย" ค่ะ " หญิงสาวตอบเพียงแค่นั้นแล้วมองคนตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเรียบเพราะเธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ทุกอย่างมันรวดเร็วไปหมด เป็นการจากลาที่ไม่ได้ทำใจไว้เลย เมื่อเขาไม่พูดอะไรต่อ ร่างสวยจึงต้องก้าวเดินไปจากตรงนั้น แต่เป็นการเดินไปด้วยท่าทางเหม่อลอย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเอาเสียเลย หมับ! อยู่ๆร่างของเธอก็โดนสวมกอดจากทางด้านหลัง ความอบอุ่นแพร่ซ่านไปทั่วร่าง เธอยืนนิ่งให้เขาก
@ ร้านอาหารหญิงสาวได้แต่นั่งนิ่งดูชายหนุ่มสั่งอาหารอย่างตั้งใจ โดยที่ทุกอย่างที่เขาสั่งไปล้วนแต่เป็นของโปรดของเธอทั้งนั้น เขาดูแลใส่ใจตั้งแต่เลื่อนเก้าอี้ให้และสั่งอาหารจนเธอแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย " ทานเยอะๆนะครับ "พออาหารมาเสริฟเขาก็ตักให้เธอจนแทบจะล้นจาน ทำเอาเธอถึงกับทำตัวไม่ถูกได้แต่เอ่ยขอบคุณไป"ขอบคุณค่ะ "หลังจากทานข้าวเสร็จ เขาจัดการเช็คบิลจ่ายค่าอาหารทั้งหมดและพาเธอมาที่บริษัทตามเวลาเข้างานปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติก็คงจะเป็นสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องมองมาที่เขาและเธอ ทำเอาคนที่เคยใช้ชีวิตคนเดียวมาหลายปีรู้สึกประหม่าอยู่ไม่น้อย‘ใครอะแก หล่อมาก’‘แฟนท่านประธานหรือเปล่า’เสียงซุบซิบดังขึ้นมาแทบทุกแผนกที่ประธานสาวเดินผ่าน ทุกคนต่างสงสัยว่าหนุ่มหล่อร่างสูงที่เดินเคียงคู่มากับหญิงสาวคือใคร ทำไมถึงได้หล่อเหลาราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร แต่ก็มีหลายคนที่แอบคุ้นหน้าชายหนุ่มราวกับเคยเจอที่ไหนมาก่อน ฟู่วววว! หญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพ้นสายตาทุกคนมาอยู่ในลิฟต์ แต่ก็ต้องประหม่าเมื่ออยู่กันสองคน รู้สึกว่าลิฟต์จะอึดอัดและแคบลงไปหลายเท่า "เป็นอะไร ไม่สบายใจที่เฮียมาด้วยเหรอ? ""ใช่ค่ะ " หญิง







