LOGINKeilani POV
Mainit ang araw nang lumabas ako ng bahay, dala-dala ko ang basket para sa pamamalengke ko, ubos na ang stock ng pagkain sa fridge. Medyo lata at masakit pa rin ang ulo ko. Na-stress ako kakaintindi sa mama ni Braxton, inabot kasi ito ng hating gabi kagabi sa kakahintay sa taksil niyang anak, ang nangyari ay hindi naman pala ito umuwi kagabi. Ang dahilan ay need niya raw mag-overtime, pero sure ako, doon siya natulog sa kabit niya at baka nagpakasasa na sa sarap sa kama habang kasama ang Davina na ‘yon. Habang naghihintay ako kagabi sa pagdating niya, hindi ko mapigilang mapaluha kasi naiisip ko na hindi talaga imposible na hindi nagtitikiman ang dalawa sa kama. Tangina ni Braxton, nakakadiri siya, sobra.
Habang naglalakad ako, ramdam ko ang init na parang tumatagos sa balat ko. Habang naglalakad ako sa sementadong daan, may mga batang naglalaro ng habulan sa gilid, at ang ingay nila ay parang musika sa umaga. Ang palengke ang laging destinasyon ko tuwing Sabado, para makabili ng mga kailangang stock sa bahay.
Biglang bumagal ang oras nang tumigil ang isang itim na van sa tabi ko. Tumayo ako, nagtaka, pero bago pa man ako makatakbo o makapagsalita, bumukas ang pinto nito at bumaba ang dalawang lalaking nakamaskara.
“Sandali! Ano—” Hindi ko na natapos ang sigaw ko. May panyo silang itinakip sa bibig ko. Ang amoy ay kakaiba—matapang at nakakapanlambot. Pilit kong nilalabanan huwag ipikit ang mga mata ko, pero hindi ko nagawang labanan ang unti-unting pagdilim ng paligid.
**
PAGKAGISING KO, malamig na tubig ang unang sumagi sa isip ko. Iba ang pakiramdam ko sa katawan. Napatingin ako sa paligid—malinis at elegante ang kuwartong kinabibilangan ko. Kulay beige ang mga kurtina at mamahalin ang disenyo ng mga kasangkapan. Pero ang ikinabigla ko ay ang sarili kong itsura. Bagong ligo ako. Ang amoy ng sabon ay nasa balat ko pa, at ang buhok ko ay nakaayos na parang sinuklay ng isang propesyonal. Ang suot ko ay isang manipis at pulang satin na bestida na sobrang ikli. Napangiwi ako kasi para akong sasalang sa isang honeymoon dahil sa itsura ko.
Napabalikwas ako ng upo mula sa kama. “Ano ’to? Bakit ako nandito?”
Nang magsisigaw na ako ay bumukas na ang pinto at nakita ko siyang naglakad papasok—si Sylas. Ang itsura niya ay parang lumabas sa isang pelikula. Ang kayumanggi niyang balat ay kumikislap sa ilalim ng ilaw. Walang kahit anong saplot sa katawan niya. Kitang-kita ko na ang lahat sa kaniya, ang matipuno niyang katawan at ang…napatigil ako sa mahabang bagay na lalaylay sa ibaba niya. A-ang laki, grabe.
Natigilan ako. Bakit hubad siya? At bakit parang hindi ko maialis ang mga mata ko sa kanya?
Ngumiti siya nang marahan, isang ngiting parang alam niyang siya ang may kontrol sa sitwasyon ngayon. Tumayo siya sa tapat ko, habang may hawak siya na isang basong alak.
“Good evening, Keilani,” bati niya sa malalim at malamig na boses. “Did you sleep well?”
Kumuyom ang mga kamao ko at pilit kong tinakasan ang kaba sa dibdib. “Anong ginagawa ko rito? Nasaan ako?”
Napangisi siya. “You’re safe, for now. But let me tell you something very important. I brought you here for a reason.”
“Anong dahilan? Ano’ng gusto mo sa akin? Ito na ba ang planong sinasabi mo” galit kong tanong habang pilit tinatakpan ang sarili gamit ang mga braso.
Lumapit siya, mabagal ang bawat galaw at saka umupo sa gilid ng kama. Para bang sinadya niyang iparamdam na kontrolado niya ang bawat segundong magkasama kami. Nang magsalita siya, ang boses niya ay malapit na malapit sa akin.
“Your husband, Braxton, took something that belongs to me—my wife, Davina.” Tumigil siya, pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. “And now, I’ll take something that belongs to him. You.”
Nagpatuloy si Sylas, at habang binabanggit niya ang plano niya, parang binabasag niya ang bawat pader na pilit kong itinayo.
“I won’t report Braxton for what he did. I won’t ruin his life,” aniya at ngumisi pa bago ituloy ang sinabi. “As long as you stay here with me. Be my… wife, Keilani. It’s a fair trade, don’t you think?”
Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. “Wife? Anong pinagsasabi mo? May asawa na ako!”
Ngumiti siya muli, pero ang ngiti niya ay puno ng puwersa. “Ito na iyon, Keilani. Ito na ang plano ko. Kukunin kita sa kaniya, ibibigay ko ang hindi kayang ibigay sa iyo ni Braxton. Huwag kang mag-alala, gagawin mo lang din ang ginagawa ni Braxton. Palihim tayong magkikita, palihim tayong magtitikiman, palihim tayong magsasaya,” sabi niya kasabay nang pagbukas ng tv na nasa harap namin.
Sa tv screen, nag-play ang video nila Braxton at Davina. Napakunot ang noo ko at kusang tumulo ang mga luha ko nang makita ko ang kababuyan nilang dalawa. Kinakain ni Davina ang ari ng asawa ko, habang si Braxton naman ay halos himudin ang ari ni Davina. Napakalaswa nilang dalawa habang wild na nagkakabayuhan. Sobrang kadiri. Napayukom na lang ang kamao ko.
“Fine, sige, gawin natin ang ginagawa nila biglang ganti, pero ano pa ang mapapala ko nga pala kung papayag ako sa gusto mo?” tanong ko sa kaniya.
“Well, ganito na lang. Kung hindi ka kasi papayag, mapipilitan akong ipakulong si Braxton, pagkatapos, sasabihin ko kay Davina na ikaw ang nakahuli sa kanila, iba pa naman magalit ang asawa ko, gagawin niya ang lahat para magantihan ang mga taong ayaw niya at kagalit niya. At sure akong gagawin niyang impyerno ang buhay mo, ganoon siya kabagsik, Keilani kaya mas mainam pa rin talaga na pumayag ka na lang sa gusto ko, matitikman mo ang gaya ko na pinapangarap at niluluhuran ng karamihang babaeng gustong matikman ako,” sabi niya na pilit talaga akong dinidemonyo.
“Ang pinagtataka ko lang, kaya mo talagang makipaglandian sa gaya kong hindi naman maganda?” tanong ko na patuloy na nanliliit sa itsura ko.
Hinila niya ako patayo at saka hinarap sa malaking salamin. Namilog ang mga mata ko sa nakita ko. Ibang Keilani ang nakita ko. Maganda ang ayos ng buhok, naka-makeup, nakasuot ng mga alahas at mukhang ang bango-bango. Ang sexy ko rin sa suot kong damit. Parang imported na Keilani ang nakikita ngayon.
“Ngayon mo sabihin na hindi ka kaakit-akit, heto nga at tinitigasan ako sa tuwing titignan kita,” sabi pa niya kaya namilog ang mga mata ko nang makita ko sa salamin ang istura niya. Hindi siya nagsisinungaling, nakatayo at naninigas nga ang dambuhalang titë niya.
Jusko po, nagkalintik-lintik na. Hindi ko inaasahang magiging ganito ang plot twist ng buhay ko. Papayag ba ako o tatanggi, ayoko namang mapagdiskitahan nung Davina na ‘yon, kaya lang, kapag titignan ko kung gaano kasarap itong si Sylas, nadedemonyo na rin talaga ako. Lalo pa’t hindi ko maiwasang isipin kung ano bang pakiramdam ang nasa ibabaw ko ang gaya niya?
Wala na, pati ako, magtataksil na rin talaga. Mali ito, oo, pero kung patuloy akong magiging tanga, boring naman. Kaya, sige, kakapit na rin ako sa patalim.
Sylaila POVNang dumating ang doktor at ipaalam sa amin ang resulta, pakiramdam ko ay parang lalong kumaboog ang dibdib ko.Halos dalawang buwan na pala akong buntis. Napahawak ako sa aking bibig kasi balak-balak pa naman naming mag-iinom ng alak ni Chusan sa Korea, mabuti na lang at parang wala akong ganang uminom ng alak, kaya napigilan ko ang sarili ko. Good decision pa rin talaga ang pakiramdam kong iyon.Sa totoo lang, hindi ko agad naproseso ang sinabi ng doktor. Para bang kailangan ko munang marinig iyon nang ilang ulit bago tuluyang maunawaan na may panibagong buhay na namamagitan sa amin ni Chusan.May isa na naman kaming anak. Isang munting biyayang hindi pa namin nakikita nang lubos, ngunit minamahal na namin nang buong puso.Nang lingunin ko si Chusan, halos hindi ko mapigilan ang pagtawa sa mukha niya. Paulit-ulit niyang tiningnan ang resulta ng pagsusuri, na para bang nais niyang tiyaking hindi siya nagkakamali ng basa.Pagkatapos ay niyakap niya ako nang mahigpit.Sa yak
Sylaila POVHindi ko akalaing darating ang araw na magiging ganito kapayapa ang buhay ko.Kung babalikan ko ang lahat ng pinagdaanan ko, minsan ay hindi ko maiwasang mapaluha. Mula sa buhay na puno ng karangyaan, hanggang sa limang taong pagkawala ng aking mga alaala, sa hirap na dinanas ko sa Amontala, at sa mga taong nagtangkang sirain ang buhay ko, lahat ng iyon ay tila isang mahabang bangungot na sa wakas ay natapos na.Pero sa kabila ng lahat, may isang bagay na hindi kailanman nawala sa akin. Ang pagkakataong magmahal muli, at ang lalaking hindi sumuko sa paghahanap sa akin. Si Chusan Kang, ang lalaking minahal ko noon, ang lalaking muling nagpatibok sa puso ko, at ang lalaking pinili kong makasama habang buhay. At ito na nga, sa wakas, natupad din namin ang isa sa mga pangarap naming dalawa. Nagpunta kami sa South Korea upang doon isagawa ang aming ikalawang kasal. Kasal na pang-Korea talaga kasi gusto ni Chusan. Hindi lamang dahil iyon ang gusto namin, kundi dahil may espesya
Sylaila POVNung tahimik na ulit sa kusina, nag-focus na ako sa paggawa ng cake. Habang naka-open naman ang laptop ko at ka-meeting ang mga business partner ko sa city. Yes, kahit nasa probinsya, nakatutok pa rin ako sa business ko doon. Kapag may urgent meeting at need na need, oo, bumabalik pa rin naman ako sa city para asikasuhin ang mga apat asikasuhin. Kumbaga, talaga lang dito na kami nakatira ni Chusan, kaya after ng mga meeting sa city, dito at dito pa rin kami umuuwi sa Amontala.BANDANG alas kuwatro ng hapon, saktong tapos na akong gumawa ng carrot cake at pineapple cake. Tinawag ko na sina Isla at Chusan.“Bago ko ito ilabas sa cake shop, gusto kong kayo muna ang huhusga,” sabi ko sa kay Chusan at Isla.“Sige po, Ma, kaming bahala,” proud na sabi ni Isla. Naka-ready na rin ang platito at spoon niya.“For sure naman na masarap ‘yan kasi ikaw ang may gawa,” puri naman agad ni Chusan na sa lahat ng bagay, palaging positive sa akin.Maya maya pa ay pareho na nilang tinikman ang
Sylaila POVAfter ng halos tatlong taong pamumuhay namin sa Amontala, tuluyan na itong nabago dahil sa aming dalawa ni Chusan. Ang dating paaralan na maliliit at halos kulang sa kaalaman, ngayon ay may limang school na. School para sa mga day care, kinder, elementary at Highschool. Sa college, kinakasa pa lang pero iyon na ang sunod naming goal ni Chusan para dito na rin namin pag-aaralin si Isla. Nang sa ganoon, palagi na namin siyang kasama rito.Ang dami na ring mabibilhan dito. May cake shop, pizza-han, milktea-han, at kung ano-ano pang bonggang kainan.Kung dati, mga taga-Amontala ang dumadayo sa ibang bayan para kumain ng masarap, ngayon, iba’t ibang taga ibang bayan pa ang dumadayo rito para matikman ang ilan sa mga kainan na kami rin talaga ni Chusan ang nag-isip na magbukas. Oo, sa aming mag-asawa ang mga business na mayroon dito. Marami pa kaming plano, unti-unti naming ilalaban.Habang busy ako rito sa farm, nagulat akong nang sundan ako ni Chusan. “Asawa ko, anong pinagkak
Sylaila POVIsang buwan na ang lumipas matapos ang naging kasal namin ni Chusan dito sa Amontala. Talaga ngang dito na rin kami nanirahan sa Amontala. Si Isla, dahil panay ang exam, nandoon muna sa city, saka na lang ulit siya puwedeng umuwi dito kapag maluwag na ang gawain niya sa school.Nandito ako sa farm, mamimitas ng mga gulay dahil magluluto na ako ng lunch namin ni Chusan. Nag-request kasi siya na gumawa ako ng pinakbet, tapos hipon ang sahog. Kaya namitas ako ng mga kailangan ko, talong, okra, ampalaya, kalabasa at kung ano-ano pa.Pagkatapos kong mamitas, bumalik na ako sa loob ng bahay. Sa sala, nakita ko si Chusan na nakaharap sa laptop niya. May wifi na, nagkaroon na rin kasi ng internet sa buong Amontala, kakapakabit lang din ni Chusan nung nakaraang linggo. Na-miss niya atang manuod ng mga movie, kaya nagda-download dahil gusto niyang manuod kami ng movie mamayang gabi.Ang saya lang kasi napaka-simple na ng buhay namin dito.“Horror ang gusto kong panuorin mamaya ah?”
Sylaila POVKapag kinakasal, dapat ikaw ang makakatanggap ng regalo, pero hindi ganoon ang nangyari. After three days, matapos ang kasal namin ni Chusan, nagpasya kaming regaluhan na rin ng mga TV ang bawat pamilya rito sa Amontala province. Um-order kami sa city ng maraming TV, at ngayong araw, isa-isa kaming nagpunta sa bahay-bahay. Para naman mabilis, tumulong na sina Kuya Keilys, Ate Ilaria, Fabian, Lusing at ang helltrace. Kaya naman wala pang tatlong oras ay tapos na agad kami.Dito kami nagkita-kita sa farm na kung saan, nadatnan naming nagluluto ng tanghalian sina Igme, Miguelito, at Barry. Sila ‘yung mga friend ni Nardo noon na pinakiusapan kong tulungan ako. Pinangako ko sa sarili ko na balang-araw, tutulungan ko sila at ito na ang araw na iyon.Sina Igme, Miguelito, at Barry kasi ay kukunin ng parents ko at dadalhin sa city upang doon bigyan ng magandang trabaho. Ngayon, nagluluto muna sila para sa amin. Sila naman kasi ang nagkusa, saka nagpapakitang gilas kasi ang mga ito
Iliana POVMalamig ang sahig ng bodegang pinagkulungan sa akin. ‘Yung malamig na sumisiksik sa buto. Nakahiga ako sa maruming karton na inilapag nila sa sahig para raw may mahigaan ako kahit pa paano. Amoy alikabok. Amoy kalawang. Amoy kahoy na matagal nang hindi nagagalaw.Hindi ko alam kung anong
Ilaria POVNasa lamesa ang mapa ng mansiyon ng mga Veron na iginuhit ko mula sa alaala ko kanina. Minarkahan ko kung saan namin nakita ang mga bantay, kung saan ang likod na pasukan, kung saan namin nasaksihan ang pagbaon sa lupa sa mga tauhan ni Iliana.Sa bawat guhit ko ng ballpen, bumabalik sa i
Ilaria POVNakasabay namin ang kotse magarang kotse ni Iliana sa highway papunta sa COMELEC.Sa totoo lang, hindi mo kailangang hulaan kung sino ang sakay.“Siya ‘yon,” sabi ko kay Keilys, habang nakataas ang kilay ko. “May luxury car na nga si Iliana.”Tumahimik saglit si Keilys habang minamasdan
Ilaria POV“Kylaria Merritt!” sigaw ko sa garden nung makita kong naglalaro na naman sa putik ang anak kong babae. Nung sumigaw ako, bigla siyang tumayo at nagtatakbo sa Lolo Iggy niya.“Lo, ayan na naman po si Mama Ilaria oh!” nagsumbong pa talaga.Imbis na magalit, natawa ako ng palihim habang na







